Nijmegenaar Joost Hoebink triomfeerde donderdagavond in het Big - Brotherhuis. Hij zat 121 dagen opgesloten voor het oog van honderdduizenden televisiekijkers. Gisteren reed hij, na wat filerijden, de Waalbrug weer over: „Het was zó lekker om weer eens in een auto te zitten.“
‘Ik heb nog niet lekker over straat gelopen. Dat zou vandaag ook niet echt handig zijn geweest. Toen ik vanochtend vanuit mijn hotel in Amsterdam in een taxi stapte, was het meteen een hele drukte om me heen. Ik hoef echt niet wekenlang onder te duiken, maar ik had nooit bedacht dat iedereen zó met me mee zou leven, dat duizenden mensen bezig zijn met wat je doet. Ik had me voorgenomen me in het Big- Brotherhuis precies zo te gedragen als ik ben. Ik wilde dat mijn vrienden in de echte wereld achteraf zouden zeggen dat ze op televisie de échte Joost hadden gezien. Het is maar goed dat ik er niet meteen ben uitgegooid. Dan had mijn zelfvertrouwen een grote klap gekregen. Nu heb ik veel geld verdiend door mezelf te zijn.
In het huis vond ik het niet zo zwaar. Natuurlijk, vanaf het begin voel je de druk van de camera’s om je heen. Die vergeet je niet. Maar als ik druk bezig was of een goed gesprek had, zag ik ze niet meer. Ja, op de momenten dat ik even kon nadenken, zag ik ze opeens overal om me heen bewegen. Misschien heb ik me wel iets té vrij gedragen. Maar ik voelde me echt thuis daarbinnen met twaalf anderen. Ik ben een sociaal type, hou van gezelligheid. Een ander zou het wel prettig vinden dat er na een paar weken steeds minder bewoners waren. Ik niet. Wel was het ontzettend indrukwekkend om in het huis opeens nieuwe gezichten te zien. Tijdens de bevalling van Tanja kwamen er twee verloskundigen in het huis. Er was toen echt even paniek in de tent.
‘Ik heb veel geld verdiend door mezelf te zijn’
Ik betwijfel of ik aan dit avontuur vrienden overhoud. Het was een topgroep daarbinnen, maar we komen allemaal uit compleet andere werelden. Met de één kon ik absoluut beter overweg dan de ander. Zeker Roel was echt een tegenpool van mijzelf. Daar had ik in het echte leven nooit contact mee gekregen. Maar mijn vrienden hebben voor iedereen in het huis groot respect. En dan vooral omdat die mensen wel 121 dagen met mij in één huis hebben samengeleefd. Dat was ze zelf nooit gelukt. Zelfs mijn eigen vriendin niet. Echt waar. Ik kan me ook wel voorstellen dat mensen genoeg van me krijgen. Ik ben erg druk en aanwezig.
Het is een van de lessen die ik heb geleerd: ik heb voelsprieten gekweekt. Ik moet soms rustiger aan doen. Ik kan nu beter inschatten of iemand het wel op prijs stelt dat ik hem met mijn enthousiasme stoor in een bezigheid. Ik moet minder mijn zin doordrijven. Een ander heeft niet altijd zin in mijn grappen. Van huisgenoot Rob heb ik ook veel geleerd. Hij was een soort vader voor me. Hij gaf me af en toe een schop onder mijn kont.
Mooi is dat je juist daarbinnen veel over de echte wereld leert. Ik kan het iedereen aanraden. Er zouden in Nederland wel tienduizend Big- Brotherhuizen moeten staan. Je gaat iedereen die je al kende veel meer waarderen. Ik ben dat vanaf vandaag ook tegen mensen gaan zeggen. Ook als ik niet gewonnen had, was alles de moeite meer dan waard geweest.
Ik heb van geen enkel gedrag van mezelf spijt. Wat ik voel, dat doe ik, dus daar moet je ook geen spijt van hebben. Ja, ik heb een keer een zware poef tegen Lieske gegooid. Die heeft daar vervolgens nog een hele tijd last van gehad. Dat was een zinloze actie, maar wel een ongeluk. Het mooiste moment was toen ik mijn vriendin twintig seconden vanachter glas mocht bekijken, terwijl ze in een grote boog met rozen stond. Ik heb heel wat afgehuild de afgelopen weken, maar daarna heb ik juist nog een hele tijd zitten strálen.
Waarom juist ík heb gewonnen, weet ik niet. Nogmaals, ik was mezelf. Ik schijn in de polls ook voortdurend populair te zijn geweest. Alleen die week dat we op een rantsoen van crackers en havermout zaten, zakte ik in de peilingen weg. Toen was ik, in plaats van vrolijk, opeens een pessimistisch mannetje.
Wat ik nu ga doen, ik weet het niet. Met dat geld heb ik nu wel de tijd om erover na te denken. Ik geef eerst maar een feest en stuur mijn ouders lekker op vakantie. Wie weet ga ik over een tijdje toch wel weer studeren. Dat kan dan mooi zonder bijbaantjes. Ik peins er niet over om een huis te kopen. Ik woon in Nijmegen nu op kamers en dat is veel te gezellig. Het was mooi vandaag om de Waalbrug over te rijden. Echt lekker om weer eens gewoon in een auto te zitten. Ik kon zó ver kijken. “
Joost in Big Brother
Joost Hoebink werd 21 jaar geleden geboren in Breda en groeide op in Westervoort. Drieënhalf jaar geleden kwam hij in Nijmegen studeren, maar al na twee jaar koos hij voor een baan bij de Nijmeegse Rabobank. Die gaf hij op om op 24 augustus het huis van het Talpa-programma Big Brother binnen te lopen. Na een leven van 121 dagen met vreemden, gadegeslagen door zo’n half miljoen Nederlanders, kozen de kijkers Joost als winnaar. Daardoor verdiende hij 262.500 euro.
Artikel uit De Gelderlander van 24-12-2005