+14-15
donateur
Geloof jij in god?
laatste aanpassing
Forumonderwerp · 750071
10 volgers · 379947x bekeken
Vind 't maar een onhandige keuze van 'M dan. Wil je z'n boek gaan lezen, dien je eerst de Arabische taal helemaal te gaan leren. Gaat 'm niet worden voor mij dus. 
Iets totaal anders ff
Een verhaaltje en n vraag..
Een jonge vrouw is op de begrafenis van dr moeder
Op de begrafenis ontmoet ze n man en ze wordt meteen verliefd op hem
Na de begrafenis spreken ze elkaar, ze wandelen n stuk en ze heeft t gevoel dat dit de man van dr dromen moet zijn
Ze is helemaal verliefd als ze in de avond afscheid nemen en beiden weer naar huis gaan
Eenmaal thuis realiseert ze zich dat ze zn naam niet gevraagd had en ze had geen telefoonnummer ofzo
Dagen gaan voorbij en ze vervalt in verdriet en wanhoop, omdat ze de man weer wil zien, maar dus niet in staat is hem te vinden
2 weken later vermoord ze haar zus
Waarom deed ze dat?
Een verhaaltje en n vraag..
Een jonge vrouw is op de begrafenis van dr moeder
Op de begrafenis ontmoet ze n man en ze wordt meteen verliefd op hem
Na de begrafenis spreken ze elkaar, ze wandelen n stuk en ze heeft t gevoel dat dit de man van dr dromen moet zijn
Ze is helemaal verliefd als ze in de avond afscheid nemen en beiden weer naar huis gaan
Eenmaal thuis realiseert ze zich dat ze zn naam niet gevraagd had en ze had geen telefoonnummer ofzo
Dagen gaan voorbij en ze vervalt in verdriet en wanhoop, omdat ze de man weer wil zien, maar dus niet in staat is hem te vinden
2 weken later vermoord ze haar zus
Waarom deed ze dat?
Hier ga ik binnenkort heen, als ik geld heb
Ik had dr nog een
Deze vertelde de vriendin van n vriend laatst
Het was de bedoeling dat we vragen stelden aan haar over t verhaaltje en uiteindelijk achterhaalden wat er ad hand was
Ik zal gewoon t hele verhaal vertellen..
Een man is in n eetcafeetje ergens aan t strand en krijgt n broodje albatros (vlees van n albatros dus, kweet tis raar, magoed)
Hij eet t broodje op en de dag erna pleegt hij zelfmoord
Waarom?
Het verhaal werd dan dat de man op vakantie ging, in n vliegtuig
Het vliegtuig stortte neer in de zee, hij overleefde t dan natuurlijk, samen met nog n aantal mensen
Ze spoelden aan op n onbewoond eiland
In t ongeluk verloor hij zn zicht, dus hij was blind
Nu was hij niet alleen, hij was met zn vrouw en zij kwam dus om t leven in t ongeluk
Verder spoelden er ook dode mensen aan op t eiland
Om te overleven aten de mensen de andere mensen op, die dood waren
Maar toen ze de blinde man mensenvlees gaven maakten ze hem wijs dat t vlees was van n albatros die ze gevangen hadden
Ze gaven hem zn eigen vrouw om te eten
Toen de man gered werd en n tijd erna in dat cafeetje n broodje albatros at besefte hij zich opeens dat hij geen albatros had gegeten op t eiland, maar zn vrouw
Daarom pleegde hij zelfmoord
Dat was t verhaal, iedereen werd er stil van "woowww wat erg"
Maar dr klopt iets niet aan dit hele verhaal en ik moest ze teleurstellen
en uitleggen dat dit onzin is
Wie weet waarom dit onlogisch is?
Deze vertelde de vriendin van n vriend laatst
Het was de bedoeling dat we vragen stelden aan haar over t verhaaltje en uiteindelijk achterhaalden wat er ad hand was
Ik zal gewoon t hele verhaal vertellen..
Een man is in n eetcafeetje ergens aan t strand en krijgt n broodje albatros (vlees van n albatros dus, kweet tis raar, magoed)
Hij eet t broodje op en de dag erna pleegt hij zelfmoord
Waarom?
Het verhaal werd dan dat de man op vakantie ging, in n vliegtuig
Het vliegtuig stortte neer in de zee, hij overleefde t dan natuurlijk, samen met nog n aantal mensen
Ze spoelden aan op n onbewoond eiland
In t ongeluk verloor hij zn zicht, dus hij was blind
Nu was hij niet alleen, hij was met zn vrouw en zij kwam dus om t leven in t ongeluk
Verder spoelden er ook dode mensen aan op t eiland
Om te overleven aten de mensen de andere mensen op, die dood waren
Maar toen ze de blinde man mensenvlees gaven maakten ze hem wijs dat t vlees was van n albatros die ze gevangen hadden
Ze gaven hem zn eigen vrouw om te eten
Toen de man gered werd en n tijd erna in dat cafeetje n broodje albatros at besefte hij zich opeens dat hij geen albatros had gegeten op t eiland, maar zn vrouw
Daarom pleegde hij zelfmoord
Dat was t verhaal, iedereen werd er stil van "woowww wat erg"
Maar dr klopt iets niet aan dit hele verhaal en ik moest ze teleurstellen
en uitleggen dat dit onzin isWie weet waarom dit onlogisch is?
Dagen gaan voorbij en ze vervalt in verdriet en wanhoop, omdat ze de man weer wil zien, maar dus niet in staat is hem te vinden
2 weken later vermoord ze haar zus
Waarom deed ze dat?
Omdat ze hoopt die man weer te zien op de begrafenis?
laatste aanpassing
Omdat ze hoopt die man weer te zien op de begrafenis?
Volgens mij had ik die al eens verteld he
Het punt was dat als je dat als reden gaf, dat je dan psycho was
De meeste mensen raden t namelijk niet, denk dat 1 op de 10 mensen dit antwoord zou geven ofzo
Je hebt gelijk, dat was t goede antwoord, maar t goede antwoord geven maakt jou n psycho (dat was t idee)
Maar das onzin denk ik, het maakt jou niet psycho
Het laat alleen zien dat je beter n probleem kunt oplossen (althans, zo lijkt t in eerste instantie)
Het hele punt is namelijk dat mensen die dat antwoord niet geven uitgaan van iets..
En dat is dat mensen in t algemeen niet psychotisch zijn
Uit t verhaaltje zelf blijkt niet dat de vrouw in t verhaal n psychotisch wijf is
Ze wordt gewoon verliefd enzo, normaal gedrag
Dat is t punt: de vrouw in t verhaal is pyscho
Maar eigenlijk zou je dat niet dr uit moeten kunnen halen
Omdat je dr niet van uit moet gaan dat mensen zo handelen
Wie doodt nou dr eigen zus in de hoop dat ze op dr begrafenis n vreemde man weer ontmoet
Ze heeft geen reden te denken dat de man naar de begrafenis komt
Zij kende hem niet, dus waarom denkt ze dat dr zus hem wel kende?
Kans zou groot zijn dat ie helemaal niet kwam
Ze zou gewoon na hebben kunnen vragen, uiteindelijk zou ze hem wel kunnen opsporen toch?
En als ze dacht dat hij naar de begrafenis van dr zus kwam, dat houdt dan in dat hij haar zus kende
Waarom dan niet gewoon vragen aan dr zus wie hij was?
Tis onlogisch, ze had geen reden om dr zus te doden, dus is de vrouw in t verhaal gestoord, psychotisch
Niet jij
Jij bedacht gewoon n reden waarom ze dat gedaan kon hebben
Maar de reden is niet goed genoeg
Zou zelfs zeggen dat dat niet was waarom ze dr zus doodde, omdat ik niet hoef aan te nemen dat de vrouw insane is
En dus zou ik zeggen dat ik uit t verhaal niet kan halen wat de reden was
laatste aanpassing
Ik vatte 'm ook niet meteen 
Moest ff terug naar het verhaal gaan om die conclusie te trekken. Dus ben niet psycho 
(alhoewel hehe)
Moest ff terug naar het verhaal gaan om die conclusie te trekken. Dus ben niet psycho (alhoewel hehe)Ja t verhaaltje steekt zo in elkaar dat je bij dat antwoord uitkomt
Verbaasd me dan ook dat niet meer mensen dat antwoord geven
Het verhaal is zo gemaakt dat dat t goede antwoord lijkt
Maar eigenlijk is t helemaal geen goed antwoord
Tis misleidend, je denkt erover na en ontdekt dit en denkt dan dat je t opgelost hebt
Maar dr is gewoon geen antwoord en dit antwoord is zelfs btje onlogisch, tenzij de vrouw helemaal geschift zou zijn
Maar dat blijkt niet uit t verhaal zelf, dus moet je iets aannemen waarvoor je geen bewijzen hebt
En als je dan toch de lege plekken in t verhaal gaat invullen hoe je wilt kun je t net zo goed geloofwaardiger maken..
Je zou kunnen zeggen dat ze dat deed, omdat dr moeder dement was en ontzettend rijk was
Dr zus zorgde nooit voor de moeder, zij wel
En toen de zus geld nodig had vermoordde dr zus de moeder om dr geld te erven
De vrouw kwam erachter en confronteerde dr zus ermee, dr volgde n ruzie en ze doodde per ongeluk dr eigen zus
Dat zou n logischer en aannemelijker antwoord zijn dan dat ze dr zus doodde, in de hoop dat die man naar de begrafenis kwam
Verbaasd me dan ook dat niet meer mensen dat antwoord geven
Het verhaal is zo gemaakt dat dat t goede antwoord lijkt
Maar eigenlijk is t helemaal geen goed antwoord
Tis misleidend, je denkt erover na en ontdekt dit en denkt dan dat je t opgelost hebt
Maar dr is gewoon geen antwoord en dit antwoord is zelfs btje onlogisch, tenzij de vrouw helemaal geschift zou zijn
Maar dat blijkt niet uit t verhaal zelf, dus moet je iets aannemen waarvoor je geen bewijzen hebt
En als je dan toch de lege plekken in t verhaal gaat invullen hoe je wilt kun je t net zo goed geloofwaardiger maken..
Je zou kunnen zeggen dat ze dat deed, omdat dr moeder dement was en ontzettend rijk was
Dr zus zorgde nooit voor de moeder, zij wel
En toen de zus geld nodig had vermoordde dr zus de moeder om dr geld te erven
De vrouw kwam erachter en confronteerde dr zus ermee, dr volgde n ruzie en ze doodde per ongeluk dr eigen zus
Dat zou n logischer en aannemelijker antwoord zijn dan dat ze dr zus doodde, in de hoop dat die man naar de begrafenis kwam
laatste aanpassing
hier het antwoord op al jullie vragen
http://www.youtube.com/results?search_query=why+people+laught+at+creationists&aq=f
http://www.youtube.com/results?search_query=why+people+laught+at+creationists&aq=f
hier het antwoord op al jullie vragen
Al mn vragen?
Welke vragen?
Welke antwoorden?
Btje creationisme afzeiken is niet bepaald het antwoord op al mn vragen he
En dus zou ik zeggen dat ik uit t verhaal niet kan halen wat de reden was
Is toch logisch toch
De man was op de begrafenis van haar moeder, dus de man zou dan wellicht de 2 dochters wel kennen van hun moeder of
van/tijdens de begrafenis.
Dus 1maal haar zus gedood te hebben, hoopt zij de man weer tegen te komen op de begrafenis.
En mits de dochter dezelfde achternaam hebben als de moeder.
Omdat ze hoopt die man weer te zien op de begrafenis?
laatste aanpassing
Is toch logisch toch
Nee het lijkt logisch, maar dat is t niet, dat is mn hele punt
Het is niet logisch om aan te nemen dat de vrouw dr eigen zus zou doden om die reden
Niets uit t verhaaltje (dat wat je gegeven wordt en waar je t maar mee moet doen) laat zien dat de vrouw zo zou handelen
Als ze zou geloven dat de man op de begrafenis van dr zus zou komen, dan weet ze zeker dat dr zus de man kent
Anders maakt ze dr zus dadelijk doodt voor niets
Dus ze moet er al zeker van zijn dat de man op de begrafenis zal komen
Dat betekent dat de zus de man kent en in dat geval is t logisch om (heel simpel, maar volkomen normaal) dr zus aan te spreken en na te vragen wie hij is
Tis onlogisch om iets drastisch te doen als je zus vermoorden
Ze had t gewoon kunnen navragen
Je hebt dus geen enkele reden om aan te nemen dat ze dr zus doodt om die reden, tis je fantasie, je zoekt gewoon naar n oplossing van t probleem
En t hele verhaal is zo opgezet dat dit antwoord 'logisch' is, wat t totaal niet is
Als ze n gok waagde en dus niet wist of dr zus de man kende en gewoon hoopte dat de man ook op de begrafenis van dr zus zou komen.. dat is n flinke gok
De kans dat ze hem op die manier weer tegen t lijf loopt is gewoon té klein is, het zou n gok zijn, waarbij ze dr zus verliest
Ik ga ervan uit dat ze liefde heeft voor dr zus (heb geen reden om anders te denken ad hand van t verhaal)
Dus ze heeft geen motief om te doen wat ze deed, tenzij ze helemaal gestoord en compleet geschift is natuurlijk
Maar dat is iets wat je dan maar moet aannemen, dat blijkt niet uit t verhaal zelf
Dat heb jij dr gewoon bij moeten verzinnen om dr n motief te geven
En als je dan toch wilde aannames gaat maken kun je t beter realistisch houden
En zeggen wat ik zei..
Je zou kunnen zeggen dat ze dat deed, omdat dr moeder dement was en ontzettend rijk was
Dr zus zorgde nooit voor de moeder, zij wel
En toen de zus geld nodig had vermoordde dr zus de moeder om dr geld te erven
De vrouw kwam erachter en confronteerde dr zus ermee, dr volgde n ruzie en ze doodde per ongeluk dr eigen zus
Nu heeft ze n 'normaal' motief, tis n geloofwaardig verhaal en niemand in die verklaring is n regelrechte psychopaat
De zus is koudbloedig en geeft meer om geld dan om dr moeder, maar ze was dement en zij had t geld dringend nodig en zo heeft ook de zus n plek in t verhaal als de badguy
De man wordt volkomen overbodig en is slechts n afleiding
wat ie sowieso al isElk willekeurig en leuk verzonnen antwoord zou beter werken dan zeggen dat ze t deed omdat ze hoopt dat de man weer komt
En t maakt niet uit wat je als antwoord verzint, tis net zo goed n aanname als zeggen dat ze dr zus doodde omdat ze hoopt dat ze zo de man weer ontmoet
Sommige mensen zeggen dat de zus n affaire had met de man en ze jaloers was op haar zus en haar om die reden doodde
Dat zou ook kunnen
Tis allemaal raden en zelf de lege plekken in t verhaaltje invullen
Kan logisch zijn, omdat de vleessmaak van de albatros in het restaurant anders smaakte dan het zogenaamde albatrosvlees van zijn vrouw.
Onlogisch: Omdat hij blind was.
Nee tis helemaal onlogisch
Om die reden ja: hij was blind en ze hadden hem wijsgemaakt dat ie t vlees van n albatros at
Laterna proeft ie écht vlees van n albatros en pleegt ie zelfmoord
De reden zou zijn dat ie zich ineens beseft dat ie zn vrouw op had gegeten
Zijn weer allemaal fantasieën van luisteraars die t niet helemaal analyseren
Weer hetzelfde: je vult de lege plekken in n verhaal op om je theorie kloppend te maken
Feit is dat ie blind was en niet wist wat ie op t eiland at
Feit is dat ie nu iig weet dat t geen albatros was
Daar houdt alles op, de rest is niets meer dan giswerk
Want als niemand hem zou zeggen wat ie op t eiland gegeten had zou hij er nooit achter komen
Voor zover hij weet hebben ze hem n meeuw gevoerd en dachten ze dat t n albatros was
Misschien hadden ze hem n dooie schildpad gevoerd en wilden ze hem dat niet zeggen, omdat ze bang waren dat ie dat vies zou vinden en dus zeiden ze hem dat t n albatros was
Het is hier n grote stap voor de man om ineens te denken dat ie n mens had gegeten, laat staan zn vrouw
Hoe zou hij moeten weten dat ze hem zn vrouw hadden gevoerd?
Hij pleegt dus zelfmoord om n reden die niet bestaat en dat maakt t hele verhaal onlogisch
Het is niet logisch om aan te nemen dat de vrouw dr eigen zus zou doden om die reden
Welles, als ze geschift is; is het logisch.
Geintje hoor want dan zou het 'kan' logisch moeten zijn.
niets meer dan giswerk
dat is wel het leuke van zulke verhaaltjes.
Ze had t gewoon kunnen navragen
Je hebt dus geen enkele reden om aan te nemen dat ze dr zus doodt om die reden, tis je fantasie, je zoekt gewoon naar n oplossing van t probleem
En t hele verhaal is zo opgezet dat dit antwoord 'logisch' is, wat t totaal niet is
Wat in het verhaal duid dan aan dat ze het had kunnen navragen ? Dat is ook slechts een oplossing die je zelf bedenkt toch ?
Ik ga ervan uit dat ze liefde heeft voor dr zus (heb geen reden om anders te denken ad hand van t verhaal)
Je kunt dat absoluut niet bepalen omdat het niet duidelijk wordt. Je weet niet of ze haar haat of lief heet. Daar moet je verder dan ook geen bewering over maken.
Als ze zou geloven dat de man op de begrafenis van dr zus zou komen, dan weet ze zeker dat dr zus de man kent
Anders maakt ze dr zus dadelijk doodt voor niets
Het argument dat je kunt vinden is dat de MAN gevonden was op een begrafenis. Toevallig die van haar moeder. Dat hoeft verder niet te betekenen dat hij 'r was om de dood van haar moeder. Mischien vind hij begrafenissen gewoon fascinerend. Je weet het niet.
En t maakt niet uit wat je als antwoord verzint, tis net zo goed n aanname als zeggen dat ze dr zus doodde omdat ze hoopt dat ze zo de man weer ontmoet
Uh like duh...
Dat is toch obvious Heck het hele menselijke denken is gebasseerd op aannamens. Zelfs wat wij feitten noemen, wat wij als echt of waarheid bestempelen, commen sense... allemaal aannamens Wat in het verhaal duid dan aan dat ze het had kunnen navragen ? Dat is ook slechts een oplossing die je zelf bedenkt toch ?
Dat is redelijk om aan te nemen
Ik neem liever aan dat ze dr zus gewoon zou vragen wie de man was, dan dat ik moet aannemen dat ze dr zus zomaar ff vermoord
Je kunt dat absoluut niet bepalen omdat het niet duidelijk wordt.
Zelfde weer
Omdat t onduidelijk is ga ik uit van de norm he
Normaal is dat zusters met elkaar opgegroeid zijn en elkaar dus liefhebben, in welke mate dat dan is doet dr niet toe (zusters zijn meestal gewoon zusters)
En dus zou ze dr zus gewoon vragen kunnen stellen, makkelijk, realistisch toch?
Niet normaal is aannemen dat ze elkaar's bloed kunnen drinken en elkaar zomaar ff om n vreemde dude af zouden maken
Maar die aanname maak je wel wanneer je zegt dat ze haar doodt om de man weer te ontmoeten
Het argument dat je kunt vinden is dat de MAN gevonden was op een begrafenis. Toevallig die van haar moeder. Dat hoeft verder niet te betekenen dat hij 'r was om de dood van haar moeder. Mischien vind hij begrafenissen gewoon fascinerend. Je weet het niet.
Idd en dus is er totaal geen reden (in t verhaal) om aan te nemen dat ze dr zus doodt omdat ze hoopt dat ze de man dan weer ontmoeten zal
Ik zei ook dat je er eigenlijk helemaal niks met zekerheid over kunt zeggen, tis te onduidelijk
Uh like duh...
Ja en als je dan toch dingen dr omheen gaat verzinnen (ze hoopt dat de man op de begrafenis van dr zus komt) kun je t net zo goed n btje geloofwaardiger doen
Want het is helemaal niet logisch om die conclusie te trekken
Het lijkt voor de hand liggend, omdat t verhaaltje zo in elkaar steekt
Maar je kan hier eigenlijk niets met zekerheid over zeggen en die specifieke uitleg (dat antwoord op t probleem) is vergezocht en gaat uit van dingen die geen basis hebben in t verhaal zelf
Naja vond wel leuk om ff bij stil te staan
Ik neem liever aan
Dit is natuurlijk waar je hele punt omdraaid... zegt verder niets over de logica..zeker gezien dit zeer waarschijnlijk een fictief verhaal is
Ja en als je dan toch dingen dr omheen gaat verzinnen kun je t net zo goed n btje geloofwaardiger doen
Want het is helemaal niet logisch om die conclusie te trekken
Het lijkt voor de hand liggend, omdat t verhaaltje zo in elkaar steekt
Hehe ja het is wel typerend dat jij dat zegt inderdaad
Je bent je bewust van van het feit dat het bestaan van God slechts een aanname van jou is en dat probeer je dan ook al een lange tijd met logische argumenten te beweren Je probeerd het eigenlijk constant geloofwaardiger te maken... maar het pijnlijke is dat het altijd slechts een aanname blijft. Dit geld voor de rest natuurlijk ook... maar de agnosten staan wel wat in een wat makkelijkere positie wat dat betreft Geen kritiek ofzo..maar gewoon typerend ja
laatste aanpassing
Die GesusKistus lijkt wel even wanhopig en propaganda-geil als een Jehova getuige, niet eens wetende wat er met god bedoelt word.
Idd... hij maakt zichzelf een beetje belachelijk
Hehe ja het is wel typerend dat jij dat zegt inderdaad
Nee joh, ik ben me er goed van bewust dat t n aanname is
En logica brengt je maybe wel verder, maar kan niet iets 100% ondersteunen
En ik probeer niemand te overtuigen van mijn gelijk ofzo
Is trouwens ook iets wat gewoon in de Qur'an staat hoor, dat van aannames
heb er geen problemen mee Yo xaeed, het is hier vast al wel eens vaker gevraagd. Maareh... bij Christen is het zo dat er een soort zendingsdrang aanwezig is om het Woord te verspreiden, en mensen tot bekering te krijgen. Dat is bij Islam niet het geval toch?
Ehh jawel maar tis niet zo ehh.. naja de Christenen doen echt hun best ervoor
Bij ons is t meestal zo dat je dr over begint als n ander er geïnteresseerd in is
Verder zijn veel Moslims niet in staat dat te doen denk ik, bij gebrek aan kennis of verbale skillz
Denk dat de gemiddelde Marokkaan moeite zou hebben met t beantwoorden van vragen van mensen als jullie
Tis denk ik dat ze niet echt veel bezig zijn met de religie en zich er niet in verdiepen
Terwijl elke Christen die btje enthousiast is over zn religie veel sneller bezig zou zijn met je proberen uit te leggen hoe geweldig zn religie is
Ik zie t btje als gevaarlijk wanneer je die dingen wil doen zonder dat je er echt toe in staat bent, je kan meer schade toebrengen dan goed doen en t tegenovergestelde bereiken
Bij ons is t meestal zo dat je dr over begint als n ander er geïnteresseerd in is
Verder zijn veel Moslims niet in staat dat te doen denk ik, bij gebrek aan kennis of verbale skillz
Denk dat de gemiddelde Marokkaan moeite zou hebben met t beantwoorden van vragen van mensen als jullie
Tis denk ik dat ze niet echt veel bezig zijn met de religie en zich er niet in verdiepen
Terwijl elke Christen die btje enthousiast is over zn religie veel sneller bezig zou zijn met je proberen uit te leggen hoe geweldig zn religie is
Ik zie t btje als gevaarlijk wanneer je die dingen wil doen zonder dat je er echt toe in staat bent, je kan meer schade toebrengen dan goed doen en t tegenovergestelde bereiken
Ik zie t btje als gevaarlijk wanneer je die dingen wil doen zonder dat je er echt toe in staat bent, je kan meer schade toebrengen dan goed doen en t tegenovergestelde bereiken
Waar doel je dan precies op bijvoorbeeld?
Maar goed, ja, idd.. als mensen er iets over willen weten en geïnteresseerd zijn dan vertel je er gewoon over. Niets mis mee, is prima...
Maar is 't eigenlijk ook voor de Islam zo dat dat een beetje je taak is als Moslim? Want bij Christenen is 't eigenlijk een beetje de taak om eraan bij te dragen dat Gods Koninkrijk op aarde zal komen, en zodoende dus het Woord verspreid moet worden.. want een Koninkrijk op Aarde zonder het Christelijke geloof is natuurlijk geen koninkrijk.. vandaar de zendingsdrang waarschijnlijk dus
"Kennis heeft twee uitersten die elkaar raken: Het eerste is de zuivere, natuurlijke onwetendheid waarmee alle mensen geboren worden. Het andere is het uiterste dat de grote geesten bereiken wanneer ze alles wat de mensen kunnen weten hebben doorvorst en tot de ontdekking komen dat ze niets weten en zich in dezelfde onwetendheid bevinden waarmee ze begonnen waren, maar het is een wijze onwetendheid, die zichzelf kent.
Degenen daar tussenin, die de natuurlijke ontwetendheid achter zich hebben gelaten en de andere niet konden bereiken, hebben een of andere oppervlakkige indruk van zulke ware kennis en doen alsof ze overal verstand van hebben. Zij zijn het die onder de mensen verwarring stichten en alles verkeerd beoordelen."
Ik weet niet wie het geschreven heeft, maar echt een vet stukje...
Degenen daar tussenin, die de natuurlijke ontwetendheid achter zich hebben gelaten en de andere niet konden bereiken, hebben een of andere oppervlakkige indruk van zulke ware kennis en doen alsof ze overal verstand van hebben. Zij zijn het die onder de mensen verwarring stichten en alles verkeerd beoordelen."
Ik weet niet wie het geschreven heeft, maar echt een vet stukje...
Boeddha?
Vet stukje ja
Motiveert me tot het ontwikkelen van wijsheid
Vet stukje ja
Motiveert me tot het ontwikkelen van wijsheid
laatste aanpassing
"Kennis heeft twee uitersten die elkaar raken: Het eerste is de zuivere, natuurlijke onwetendheid waarmee alle mensen geboren worden. Het andere is het uiterste dat de grote geesten bereiken wanneer ze alles wat de mensen kunnen weten hebben doorvorst en tot de ontdekking komen dat ze niets weten en zich in dezelfde onwetendheid bevinden waarmee ze begonnen waren, maar het is een wijze onwetendheid, die zichzelf kent.
Degenen daar tussenin, die de natuurlijke ontwetendheid achter zich hebben gelaten en de andere niet konden bereiken, hebben een of andere oppervlakkige indruk van zulke ware kennis en doen alsof ze overal verstand van hebben. Zij zijn het die onder de mensen verwarring stichten en alles verkeerd beoordelen."
Ik vat het even samen voor iedereen:
"If you think you understand quantum mechanics, you don't understand quantum mechanics"
Of: "Er blijven altijd wetenschappelijke vraagstukken waar NOG geen antwoord op te geven is"
Mooi hoor Dozartje
'Storende gewaarwordingen verbreken uiteindelijk de stroomlijn van de denkverbinding met de eeuwige stroom van wijsheid.'
"Kennis heeft twee uitersten die elkaar raken: Het eerste is de zuivere, natuurlijke onwetendheid waarmee alle mensen geboren worden. Het andere is het uiterste dat de grote geesten bereiken wanneer ze alles wat de mensen kunnen weten hebben doorvorst en tot de ontdekking komen dat ze niets weten en zich in dezelfde onwetendheid bevinden waarmee ze begonnen waren, maar het is een wijze onwetendheid, die zichzelf kent.
Degenen daar tussenin, die de natuurlijke ontwetendheid achter zich hebben gelaten en de andere niet konden bereiken, hebben een of andere oppervlakkige indruk van zulke ware kennis en doen alsof ze overal verstand van hebben. Zij zijn het die onder de mensen verwarring stichten en alles verkeerd beoordelen."
Erg mooi! Wat een wijze uitspraak... Was deze niet van Blaise Pascal (1623-1662) in 'Gedachten', vert. van Pensées?
Je probeerd het eigenlijk constant geloofwaardiger te maken... maar het pijnlijke is dat het altijd slechts een aanname blijft.
Dat is in geval godsdienst toch weer wat anders.
Daar zijn de aannamens van "bepaalde" feiten door verschillende personen; die elkaar niet kenden geconstateerd en dat maakt dat die aannames toch geloofwaardiger zijn en niet om het geloofwaardiger te maken; maar ZIJN !
En ook heeft de politie te maken met de zogenaamde moorden waarbij men eerst ook moet gissen, maar zij wel de middelen/machht hebben de persoon/personen te kunnen verhoren e.d. en dat kan natuurlijk niet met @XaeeD's verhaal.
Vandaar dat ik het prachtig vond dat @D{}zArt voor mij althans de meest logische verklaring ( op de mijne na
) gaf op de gegeven inhoud van dat verhaal.laatste aanpassing
Blaise Pascal
We kennen God alleen door Jezus Christus. Maar we kennen onszelf ook alleen door Jezus Christus. We kennen het leven en de dood alleen door Jezus Christus. Buiten Hem om weten we niet wat ons leven is en wat onze dood is, niet wat God is en niet wat we zelf zijn. We weten dus niets buiten de Bijbel om, die alleen Jezus Christus tot onderwerp heeft, en anders zien we alleen maar duisternis en verwarring om ons heen.
"Kennis heeft twee uitersten die elkaar raken: Het eerste is de zuivere, natuurlijke onwetendheid waarmee alle mensen geboren worden. Het andere is het uiterste dat de grote geesten bereiken wanneer ze alles wat de mensen kunnen weten hebben doorvorst en tot de ontdekking komen dat ze niets weten en zich in dezelfde onwetendheid bevinden waarmee ze begonnen waren, maar het is een wijze onwetendheid, die zichzelf kent.
Degenen daar tussenin, die de natuurlijke ontwetendheid achter zich hebben gelaten en de andere niet konden bereiken, hebben een of andere oppervlakkige indruk van zulke ware kennis en doen alsof ze overal verstand van hebben. Zij zijn het die onder de mensen verwarring stichten en alles verkeerd beoordelen."
Ik vind dit btje ehh..
Naja
Wat is hier zo mooi aan?
Het klopt niet eens
Wanneer je zegt dat je zoveel te weten bent gekomen dat je nu eigenlijk kunt zeggen dat je niets weet.. dat is maar n uitspraak
In de werkelijkheid weet je wel n heleboel dingen
Je moet eerst begrippen verklaren
Wat is kennis?
Een pasgeboren baby bezit geen kennis
Die natuurlijke onwetendheid is niet kennis
Hoe kan onwetendheid kennis zijn?
Kennis is het kunnen plaatsen van dingen.. op de plekken waar ze horen
Het classificeren van de flora en fauna is bijvoorbeeld n tak van kennis
Taal is n vorm van kennis bijvoorbeeld, het kunnen plaatsen van woorden
Een baby heeft geen kennis van de taal die zn ouders spreken, het moet nog aangeleerd worden
Aan de andere kant kun jij misschien 5 talen spreken
Tis niet zo dat hoe meer talen je kunt spreken, hoe meer je je beseft hoe weinig je eigenlijk weet van talen
Wat bedoeld wordt is dat dr zoveel talen bestaan, dat t onmogelijk wordt om al die talen te leren spreken
Maar iemand die 5 talen spreekt heeft wel degelijk meer kennis van talen dan iemand die alleen Nederlands spreekt
Kennis kan groeien, maar tis ook eindeloos denk ik en we kunnen nooit alles weten
Naja.. nee.. vind dat stukje tekst voor de hand liggend en niet echt kloppen..
Sorry
Wie heeft die tekst geschreven?
Iemand die tot de ene uiterste behoort volgens zichzelf neem ik aan
Een 'grote geest' die ware kennis bezit en zegt dat hij/zij eigenlijk weer terug bij af is bij de onwetendheid en de zuivere kennis van n pasgeboren kind
Als dat zo is, hoe weet ie dan dat dat wat ie zegt hier waar is?
Als hij/zij onwetend is, dan waarom zou ik wat ie zegt voor waar aan moeten nemen?
Wat is wijze onwetendheid eigenlijk?
Iets als n kleine reus?
Zou de schrijver niet beweren dat hij/zij n 'grote geest' is, dan maakt dat hem deel van de mensen die ertussen in liggen en alleen maar verwarring stichten volgens hem/haar zelf
Iemand die tot de ene uiterste behoort volgens zichzelf neem ik aan
Een 'grote geest' die ware kennis bezit en zegt dat hij/zij eigenlijk weer terug bij af is bij de onwetendheid en de zuivere kennis van n pasgeboren kind
Als dat zo is, hoe weet ie dan dat dat wat ie zegt hier waar is?
Als hij/zij onwetend is, dan waarom zou ik wat ie zegt voor waar aan moeten nemen?
Wat is wijze onwetendheid eigenlijk?
Iets als n kleine reus?
Zou de schrijver niet beweren dat hij/zij n 'grote geest' is, dan maakt dat hem deel van de mensen die ertussen in liggen en alleen maar verwarring stichten volgens hem/haar zelf
Doet me btje denken aan ditte: "Elke stelling is oftewel waar of niet waar"
Maar dát is zelf ook n stelling, dus is die stelling nou waar of niet?
Als ie niet waar kan zijn, wat heb je er dan aan?
Maar dát is zelf ook n stelling, dus is die stelling nou waar of niet?
Als ie niet waar kan zijn, wat heb je er dan aan?
"Elke stelling is oftewel waar of niet waar"
Die stelling is trouwens waar
Kennis heeft twee uitersten die elkaar raken
daar tussenin
oppervlakkige indruk van ware kennis
verwarring en alles verkeerd beoordelen
Als de twee uiterste elkaar raken heb je n soort van cirkel die compleet is, toch?
Je begint puur en zuiver en eindigt weer daar, maar dan als wijze grote geest
Alles ertussen in was dan wat?
Oppervlakkige kennis, verwarring en verkeerde beoordelingen
Is dat niet btje raar om te zeggen?
Dr zit misschien wel iets in, maar om dat zo te zeggen, alsof dat is hoe t is.. kweenie
Dr klopt iets niet aan, ga dr over peinzen
Fijne dag yo
Wat is kennis?
Een pasgeboren baby bezit geen kennis
Die natuurlijke onwetendheid is niet kennis
Hoe kan onwetendheid kennis zijn?
Dat zegt ie niet he... hij heeft het later over een soort onwetendheid die eigenlijk wijs is, nadat het inzicht is komen dagen dat er uiteindelijk niets te weten valt.
De natuurlijke onwetendheid is geen kennis inderdaad... dat zegt ie niet. Tis een natuurlijke onwetendheid waarin we allemaal geboren worden. Sommigen kiezen 't pad van kennis.. maken er hun taak van om zo'n beetje alles te weten te komen wat ze weten kunnen; het bestaan doorgronden.. komen er zeer ver in (de grote denkers dan he), om dan vervolgens op een punt te komen dat je erachter komt dat er eigenlijk niets werkelijk te weten valt, waarna je in feite weer terugkeert tot de onwetendheid van een kind ('Zult gij weer worden als een kind"
), maar deze keer vanuit een wijze onwetendheid.. een onwetendheid met een dieper fundament zeg maar... een onwetendheid die ergens ook weer een rust en zekerheid in zich mee draagt...Kennis kan groeien, maar tis ook eindeloos denk ik en we kunnen nooit alles weten
Naja.. nee.. vind dat stukje tekst voor de hand liggend en niet echt kloppen..
Sorry
Nou dat ben ik niet met je eens... ik kan me best goed voorstellen dat je als filosoof op een gegeven moment echt een punt bereikt waarbij een totale identiteitscrisis optreedt, een punt waar alles wegvalt en plaatsmaakt voor een soort leegte waaraan niet voorbij gegaan kan worden. Misschien draaf ik door hoor, maar wellicht is het een soort eindlevel op dat intellectuele niveau of zo... een soort vorm van eehm.. het grote Niets bereiken... wellicht een vorm van verlichting in zijn soort... iig iets belangrijks wat een denker bereiken kan lijkt me.. tis wel degelijk een punt van wijsheid bereiken als je 't mij vraagt...
Was deze niet van Blaise Pascal (1623-1662) in 'Gedachten', vert. van Pensées?
Ik heb 't even nagezocht... ja daar is die van blijkbaar. zegt me niks verder, maar goed.
Laten we Xaeed gaan aanbidden die is zelfs NOG wijzer dan bouddha, hulde
die is zelfs NOG wijzer dan bouddha, hulde "Deze stelling is niet waar."
hehe ja idd ook n leuke
"Ik kom uit Limburg en alle mensen uit Limburg liegen altijd"
De natuurlijke onwetendheid is geen kennis inderdaad... dat zegt ie niet. Tis een natuurlijke onwetendheid waarin we allemaal geboren worden. Sommigen kiezen 't pad van kennis.. maken er hun taak van om zo'n beetje alles te weten te komen wat ze weten kunnen; het bestaan doorgronden.. komen er zeer ver in (de grote denkers dan he), om dan vervolgens op een punt te komen dat je erachter komt dat er eigenlijk niets werkelijk te weten valt, waarna je in feite weer terugkeert tot de onwetendheid van een kind ('Zult gij weer worden als een kind"
Btje zo van.. ik weet dat ik niks weet
Tegenover degenen die niks weten maar zich er niet bewust van zijn
Zoiets?
Probleem is btje t zeggen dat je 'niks' weet
Sommige dingen weet je wel, bijvoorbeeld dat je eigenlijk alleen maar de oppervlakte van kennis hebt aangeraakt: dat is al iets
Verder kun je behoorlijk zeker zijn van bepaalde dingen, denk aan wiskunde ofzo
Wiskunde.. 1 plus 1 zal altijd 2 zijn
Dat kun je met zekerheid zeggen lijkt me
Maar oke, buiten wiskunde wordt alles btje vaag en is zekerheid van kennis slechts n relatief begrip
Maar zeggen dat je weet dat je niks weet is problematisch, omdat t n stelling is die zichzelf btje tegenspreekt, iets als..
"Deze stelling is niet waar."
Nou dat ben ik niet met je eens... ik kan me best goed voorstellen dat je als filosoof op een gegeven moment echt een punt bereikt waarbij een totale identiteitscrisis optreedt, een punt waar alles wegvalt en plaatsmaakt voor een soort leegte waaraan niet voorbij gegaan kan worden. Misschien draaf ik door hoor, maar wellicht is het een soort eindlevel op dat intellectuele niveau of zo... een soort vorm van eehm.. het grote Niets bereiken... wellicht een vorm van verlichting in zijn soort... iig iets belangrijks wat een denker bereiken kan lijkt me.. tis wel degelijk een punt van wijsheid bereiken als je 't mij vraagt...
Dit lijkt me verder ook niet iets dat gebonden is ad voorwaarde dat je je hele leven bezig houdt met filosofie en dergelijken
Maybe krijg je op je 12e al n inzicht hierin en besef je je dat je nooit alles kunt weten en dat je overal wel vraagtekens bij kunt zeggen
Maar goed, point taken
Laten we Xaeed gaan aanbidden
Ik verwerp jou aanbidden van mij
die is zelfs NOG wijzer dan bouddha
Was Buddha de incarnatie van wijsheid?
Is wijsheid beseffen dat je niks weet?
Dan moet Buddha helemaal clueless rondgelopen hebben
"Hey Buddha, wat vindt je hier van..?"
"Ehhhh... geen idee
""Wow, wat n wijsheid!"
"Wat n wat..?"
"Precies"
laatste aanpassing
Dan nog iets he haha sorry ik vind gewoon leuk om te zeuren
Jij gaf die quote en iedereen was t er mee eens en vond mooi enzo
Betekent dat dat jullie allemaal al die staat bereikt hebben?
Jullie beseffen zich allemaal (is dat goed Nederlands?) dat jullie eigenlijk niets kunnen weten
Volgens de tekst die je postte zijn jullie dan allemaal grote geesten en wijze mensen
Maar 9 vd 10 mensen die je die quote laat lezen zullen het als wijs zien en als waar aanvaarden
Dat houdt in dat iedereen al die staat bereikt heeft (behalve ik blijkbaar)
Schrijven jullie niet iets teveel kennis en wijsheid aan jullie zelf toe dan?
Bedoel, als t zo voor de hand liggend is en iedereen t eens is er mee en t prachtig vindt..
Dan is t btje basis-kennis he en nogal pointless om t te posten, aangezien iedereen dat toch al in lijkt te zien
haha sorry ik vind gewoon leuk om te zeurenJij gaf die quote en iedereen was t er mee eens en vond mooi enzo
Betekent dat dat jullie allemaal al die staat bereikt hebben?
Jullie beseffen zich allemaal (is dat goed Nederlands?) dat jullie eigenlijk niets kunnen weten
Volgens de tekst die je postte zijn jullie dan allemaal grote geesten en wijze mensen
Maar 9 vd 10 mensen die je die quote laat lezen zullen het als wijs zien en als waar aanvaarden
Dat houdt in dat iedereen al die staat bereikt heeft (behalve ik blijkbaar)
Schrijven jullie niet iets teveel kennis en wijsheid aan jullie zelf toe dan?
Bedoel, als t zo voor de hand liggend is en iedereen t eens is er mee en t prachtig vindt..
Dan is t btje basis-kennis he en nogal pointless om t te posten, aangezien iedereen dat toch al in lijkt te zien
Jij gaf die quote en iedereen was t er mee eens en vond mooi enzo
Betekent dat dat jullie allemaal al die staat bereikt hebben?
Jullie beseffen zich allemaal (is dat goed Nederlands?) dat jullie eigenlijk niets kunnen weten
Hmmm het heeft een nogal Oosters kantje... beetje die Zen-filosofie die volledig tegen logica ingaat. Het vergt een fundamenteel wantrouwen van het verstand om te zeggen dat je eigen bewustzijn en logische waarheden onzeker zijn...
laatste aanpassing
Jij gaf die quote en iedereen was t er mee eens en vond mooi enzo
Betekent dat dat jullie allemaal al die staat bereikt hebben?
Jullie beseffen zich allemaal (is dat goed Nederlands?) dat jullie eigenlijk niets kunnen weten
Nou ik niet in ieder geval. Wel grappig dat je het zegt, want daar dacht ik ook nog aan toen ik met die uitspraak aan kwam zetten. Maar nee... toch is 't ergens iets waarvan je diep van binnen weet dat het gewoon zo is, al is 't maar een vaag gevoel ergens (hoe grappig dat dit in die uitspraak ook nog terugkomt haha)... weet niet, ergens lees je zoiets en herken je gewoon dat het waar is. Waar dat vandaan komt is een goeie vraag ja... misschien door het laatste zinnetje:
Degenen daar tussenin, die de natuurlijke ontwetendheid achter zich hebben gelaten en de andere niet konden bereiken, hebben een of andere oppervlakkige indruk van zulke ware kennis en doen alsof ze overal verstand van hebben. Zij zijn het die onder de mensen verwarring stichten en alles verkeerd beoordelen."
laatste aanpassing
Hmmm, ik heb trouwens het idee dat jullie het een beetje misvatten eigenlijk... terra jin zegt schuift het nu naar het oosterse ontkennende gebeuren van logica, en bij jou schijnt het ook het knopje conflict te veroorzaken in een bepaalde basisovertuiging of zo...
Ook al heb ik nooit een punt bereikt dat ik 'de ware kennis bereikt had dat resulteerde in de wetenschap dat ik eigenlijk niks wist', het is in principe denk ik wel voor te stellen wat het ongeveer zou zijn: wij mensen zijn in staat wellicht veel te weten, maar als er een moment komt dat je erachter komt dat alles wat je weet (of denkt te weten), je eigenlijk eindeloos verschillend kunt zien en altijd weer in het relatieve kunt trekken, dan kan daar misschien een moment uit komen dat je je realiseert dat alles wat je geleerd hebt ook eigenlijk niets anders betreft dan wat, en HOE, je de dingen GELEERD hebt te kennen.. geleerd op je eigen manier.. naar hoe jij, of wij mensen, zelf de realiteit verstaan.
Het is denk ik een soort erachter komen dat de dingen die te weten vallen uiteindelijk geen betekenis hebben in absolute, of ware zin... de relativiteit der dingen zien of zo, maar dan ook op een dieper existentiëler niveau... het inzicht dat de dingen die je denkt te weten, zijn wat jij - of de mensheid in z'n geheel - er zelf voor betekenis aan heeft gegeven. En dat zal wel geen kennis betreffen als 'bij groen licht mag je doorlopen en bij rood licht moet je stoppen'
Ook al heb ik nooit een punt bereikt dat ik 'de ware kennis bereikt had dat resulteerde in de wetenschap dat ik eigenlijk niks wist', het is in principe denk ik wel voor te stellen wat het ongeveer zou zijn: wij mensen zijn in staat wellicht veel te weten, maar als er een moment komt dat je erachter komt dat alles wat je weet (of denkt te weten), je eigenlijk eindeloos verschillend kunt zien en altijd weer in het relatieve kunt trekken, dan kan daar misschien een moment uit komen dat je je realiseert dat alles wat je geleerd hebt ook eigenlijk niets anders betreft dan wat, en HOE, je de dingen GELEERD hebt te kennen.. geleerd op je eigen manier.. naar hoe jij, of wij mensen, zelf de realiteit verstaan.
Het is denk ik een soort erachter komen dat de dingen die te weten vallen uiteindelijk geen betekenis hebben in absolute, of ware zin... de relativiteit der dingen zien of zo, maar dan ook op een dieper existentiëler niveau... het inzicht dat de dingen die je denkt te weten, zijn wat jij - of de mensheid in z'n geheel -
er zelf voor betekenis aan heeft gegeven. En dat zal wel geen kennis betreffen als 'bij groen licht mag je doorlopen en bij rood licht moet je stoppen' laatste aanpassing
Nee.