Ik ken Erwin Otten,
en toen ik klein was en langs kwam met de kerstkaartjes van me krant die ik destijds nog bezorgde..
zei hij doodleuk:
Ow dankjewel.. nou ehh doegh he?
en ik stond daar op de stoep
wist niet wat ik moest zeggen
vond het zo ontzettend stom..
Achteraf kwam ze moeder me nog wat geld brengen
