dood

vanacht om half drie is mijn oma overleden...
en het rare is, ik heb er nog geen traan om gelaten, ik weet niet, het lijkt alsof het niet echt is gebeurt.

zij lag al een lange tijd in het ziekenhuis met lever en darm kanker, en het was wel duidelijk dat het niet lang meer ging duren.

maar toen het ziekenhuis belde om half 3, hebben mijn ouders me het niet eens verteld, dat deed mijn moeder pas tussen neus en lippen door toen ik vanmorgen ontbijt stond te maken.

ik voel me er echt wel klote door, mis een stukje van mezelf, maar kan er niet echt om rouwen lijkt het wel.
is dit wel normaal? of betekend dit dat ik eigelijk helemaal niet om haar gaf?

allemaal bedankt voor jullie berichten.
heeft erg veel voor mij betekent.
nu kan ik dit hele hoofdstuk rustig afsluiten zonder te twijfelen of ik het "goed" doe, want iedereen doet het anders...

zo'n verhaal klinkt me bekend in de oren...

maar in ieder geval gecondoleerd...

nou gecondoleerd hoor vel sterkte en veel liefs xxxx patrick

gecondoleerd meissie en veel sterkte

gecondoleerd

Ik weet precies hoe je je voelt de mijne is een paar weken geleden overleden . Eerst voelt het onwerkelijk en op het moment dat ze ten aarde gaat stort je compleet in.

gecondoleerd

allereerst gecondoleerd

ja, het is best normaal, want je beseft het niet eerst. ook al heeft diegene een (lang) sterfbed gehad.

mijn ervaring is dat met de begrafenis/crematie het pas werkelijkheid wordt als je bv de lijkkist het graf in ziet dalen (een stukje, gaat om idee, later doen ze helemaal)

forceer niets, laat gewoon op je inwerken en wat komt, dat komt. als er geen tranen komen, ja misschien niet. voel je ook niet bezwaard, maar vooral ook niet als ze wel komen. opkroppen is niet goed.

veel sterkte!

het is nu twee dagen later en heb nog steeds geen traan gelaten. heb er met veel mensen over gepraat maar ook dat helpt niet.

het lijkt wel alsof het vast zit in me hoofd, ik krijg het niet weg.
voel me wel kut en klote enzo maar kan er niets aan doen. heb zoveel verschillende gevoelens erbij zitten: woede, liefde, haat, verwarring, van alles gewoon.

maak je niet druk.......me opa is ook 3 weken geleden overleden en heb er ook geen ruk om gegeven (om het zo maar ff uit te drukken!!!)

als iemand oud is...heb je er vrede mee....als een jong iemand zomaar wordt weg gerukt is dat heel anders

het is dus echt NIET raar!

vandaag heb ik te horen gekregen, dat iemand van mijn oude school voor de trein is gesprongen.

hij was (volgens mij) pas 17

hij kon zijn leven gewoon niet meer aan.
meer mensen die daarmee ervaring hebben?

tuurlijk gaf je wel om haar
maar je heb het wel aan zien kommen omdat ze al kanker had
en al een tijd in het ziekenhuis lag