hallo mensen !!!
sorry van mn afwezigheid,maar ik is er weer,
even wat verheldering,want zag dat jullie me missen
ik had jullie verteld van mn lies blesure he,nou ik zit dus nu sinds drie weken in het pio peleton,persoonlijke individuele opleidingen,en ik mag letterlijk helemaal niets meer,tegen mn zin in,ben verplicht de opleiding uit,ik ben gewoon stront eigenwijs gewoon door gegaan met mn blesure dat ik op het laatst niet meer kon lopen bijna,maar ik moest en zou mn opleiding gaan halen,dus ben gewoon op de ibropufen door gegaan,ging goed,tot ik op een zaterdag wakker werd en niet meer kon lopen,maar ik wilde niet naar het pio,het is gewoon niets voor mij om iets op te geven en toe te geven dat ik iets niets kan,maar ja,hier kan ik niets aan doen,
maar ja,dus ze hebben me nu gedwongen en op mn hart gedrukt dat ik echt daar heen moest,want als ik nu nog door was gegaan,had ik kans dat ik nooit meer kon lopen straks
,
dus nu zit daar,en mag niets,niet trappen lopen,niet zwemmen,niet fietsen,niet tillen,het einge wat ik mag is mn boven lichaam trainen,maar met zo weinig gewicht dat ik het eigenlijk de moeite niet eens waard vind,maar ja,het is voor mn herstel,om een verschil aan te geven,ik drukte met mn benen 130 kilo weg,en ik mag nu maar 40 kilo,maar dat lukt me zelfs niet eens hoor soms,
heb een zwachtel om mn been,daardoor kan ik nu lopen,anders als ik die niet om heb kan ik dus niet eens normaal mn been optillen,en ibropufen is verboden voor mij,zodat ik gewoon de pijn voel,anders loop ik gewoon door namelijk,
maar ja,daar heb ik dus echt heel erg veel moeite mee,want ik kan niet tegen niets doen,dat gaat tegen mn natuur in,ben altijd aktief doe altijd alles zelf,dus dit is
gewoon echt een klap in mn gezicht,
maar ja,ben wel blij dat ze de rem erop hebben gegooit nu,teminste laat ik het zo zeggen,begin langzaam te beseffen dat ik mezelf aan het kapot maken was en dat ze dit doen om me te beschermen tegen mezelf,dus ik probeer het nu weer positief te zien en hoop in november weer te beginnen en ben dus nu bezig met mn revalidatie..
omdat ik dus niet tegen niets kan,heb ik me opgegeven voor steunverleningen,en heb meegeholpen met een gehandicapten wk volleybal in roermond,die mensen volleyballen dus zittend op de grond,duurde twee weken en ben net terug,was echt superleuk om te doen,echt knap van die mensen,wij begeleiden ze dus,waren liaisons,dus losten problemen voor ze op,regelden van alles vervoer enz,per persoon hadden we één team,ik had de nederlandse mannen zittend,maar waren dus allemaal verschillende landen,irak bosnie kroatie usa polen enz,de landen waar oorlog is of was,waren dus de meesten oorlogs slachfoffers,die op mijnen waren gestapt enz,
de mooiste wedstrijd vond ik nerderland irak,nederland gewonnen,duurde twee uur en een kwartier,normaal duurt zo'n wedstrijd dus maar een uurtje,dus was echt super spannend,
wat ik ook mooi vond was dat irakezen bij een wedstrijd kwamen zitten tussen nederland en japan,en gewoon nederland ging aanmoedigen met heineken mutsen op en al,kippevel over mn lijf,was echt mooi om te zien
dus maar ja,dat is de rede waarom ik er dus niet was,ik probeer nu zoveel mogelijk te herstellen,en dat soort dingen te doen om gemotiveert te blijven,en dan mag ik hopelijk in november weer beginnen!
en was dus ook geen defqon voor mij
