Psycholoog

Ik ben vandaag naar de psycholoog geweest..
Ik heb alleen de hele tijd het idee gehad dat ik niet begrepen werd door haar..
De psycholoog zat er maar een beetje ongeintereseerd bij...

Hebben jullie ook wel eens dat je hulp vraagt van een instantie maar dat je bijna genegeerd word?

Ik kan heel goed overweg met mn psychiater. Altijd heel open en gezellig.

jammer dat het niet werkt bij je

1. adhd is altijd chronisch.
2. adhd is een technisch probleem(als bv. suikerziekte)...met een aantal psychische problemen als gevolg.
3. ook als je wel ritalin had genomen had je naar de psych gemoeten...die schrijft dat namelijk voor.

Heb zelf geen problemen ondervonden bij de zielenknijpert...ben eerder vrij positief erover.
Goeie acurate hulp en geen ellen lange wachtijden.

het belangrijkste is dat je , je op je gemak voelt..is dat niet het geval...ander zoeken ...

soms had ik dat jah....dat ik totaal niet werd begrepen..maah als je het zegt dat je je niet begrepen voelt het dan ook eens tuk oplost....kijk hun kunnuh je proberen te helpen en je advies te geven...maah JIJ moet het oplossuh...hun zijn dr voor je om een goede stap in de richting te zetten...hun wetuh nie wat je meemaakt wel kunnuh hun het zich inbeelden of indenken maah das maah theorie...

Het is niet omdat ik niet spoor ofzo hoor. Het is bedoeld als praatpaal, elke vrijdagmiddag ga ik langs en praat ik wat ik heb meegemaakt en gedaan enz. Daar reageert die dan op en vraagt hoe ik die dingen heb ervaren.

Is niks raars aan, of dacht jij dat een psycholoog alleen was voor ontspoorde mensen die een hulp nodig hebben ofzo.

Haha, jij bent echt zo dom he

wie zegt dat ik dat dacht?
misschien kan je psych ook uitleggen hoe mensen werken, en niet iedereen dezelfde domme gedachtes heeft als jij..

Dat is wel een beetje kort door de bocht. Als mensen zelf het probleem konden oplossen, dan hadden ze dat gerust wel gedaan. Ga je echt naar de oorzaak van de problemen kijken, dan zal je vaak opmerken dat die oorzaak bestaat uit de omgeving en de reactie van de persoon in kwestie op die omgeving. Aangezien je nooit de omgeving mee kan behandelen zullen veel personen de problemen niet kunnen oplossen omdat ze toch steeds weer met die omgeving geconfronteerd worden.

Klein voorbeeld: stel dat iemand depressief is doordat hij geen vrienden heeft. De omgeving wil niks met hem te maken hebben en negeert hem. Hij kan dan nog zoveel "aan zichzelf werken" en tientallen psychologen zoeken, maar dat gaat niet helpen.

SO TRUE!!!!

pff ik ken het ja
is dan helemaal niemand die je begrijp of naar je luisterd denk je dan

Ja, ik ben ook redelijk genegeerd...

Ik voelde me al een hele tijd "anders" en kreeg zelfmoordneigingen, dus ging ik naar de huisarts.

Hup naar het GGZWNG (RIAGG), toen moest ik 2 maanden op de wachtlijst gaan staan
Via mijn werk een psychotherapeut geregeld, maar hij kon er niets aan doen zonder medicatie, dus weer terug naar het GGZWNB

In Juli ging ik naar de huisarts
In September reageerde het GGZWNB

Intussen ben ik van depressief naar psychotisch geschoven, gewoon omdat er geen/slechte dienstverlening is. (zit nu dus ook bij een psychiater)

En de grootste grap is dat ik 15 euro per sessie moet betalen, ook als ie iets van 5 minuten duurt

Ik denk dat je wel begrijpt wat ik bedoel?

Bedoel ermee te zeggen dat sommige mensen afwachtend blijven zijn en hun lot in de handen van de hulpverlener leggen. en hulpverlener kan veel vor je doen, maar uiteindelijk is het je eigen leven en zal JIJ tot actie moeten komen. Met hulp van de hulpverlener ja.

Mensen moeten niet verwachten dan anderen hun prolemen kunnen oplossen, maar wel dat anderen ze kunnen helpen, uitxicht kunnen bieden en ze bij kunnen staan.

Dan word maatschappelijk werk ingeschakeld en krijg je waarschijnlijk veel groeps-therapie.

En als een psycholoog/therapeut/psychiater vind dat jij niet genoeg aan jezelf werkt, dan word de behandeling gestaakt.
Als ik bijvoorbeeld ga blowen, dan heeft het heel weinig zin allemaal en dan hoef ik niet meer terug te komen.



En zo is het.

Ik vind dit soort uitspraken veelal dubieus omdat het veel weg heeft van een ontzettend grote disclaimer waarmee anderen de verantwoordelijkheid altijd kunnen afschuiven. Je krijgt dan een vreemde situatie. Iemand heeft problemen. De omgeving heeft zoiets van: "Zoek je heil maar bij een hulpverlener, want wij kunnen en willen niks doen. Wil je dat niet, dan is het je eigen schuld. En wil je wel, ja ach, een stempel in de vorm van oordelen van anderen houd je toch wel." De psycholoog zegt: "Ik wil graag behandelen en geld verdienen, maar er is wel een vette disclaimer. Als het mislukt is het namelijk je eigen schuld, maar dokken zal je."

Kort gezegd: iemand kan doen wat hij wil, maar als puntje bij paaltje komt is er altijd wel iemand die kan zeggen: "Ja maar het is je eigen schuld." Daar ben ik tegen.



Ja en dus worden de mensen waar het om gaat niet meebehandeld en komt de persoon na de behandeling in die omgeving weer dezelfde problemen tegen. Dat was nu juist de hele strekking van mijn stuk.

Dat klopt, ja.
Je bent zelf in grote mate verantwoordelijk voor je eigen herstel en als jij na de behandeling weer je oude gewoonten aanneemt (of in dezelfde omgeving gaat leven als dat je probleem was), dan kan je op je vingers natellen dat je een probleem hebt.

Ja,alsof ze alvast zitten te bedenken wat ze daarna nog voor boodschappen bij de ah moeten doen. En dat doen ze soms ook echt,want het zijn ook maar mensen.
Bij t RIAGG werken ze ook volgens een theorie dat ze jou alleen maar willen laten praten,terwijl je juist suggesties en meeleven verwacht.
Ik snap dus wel wat je bedoelt. Als je bij t RIAGG loopt,kun je beter naar een particulier gaan. Kost wel meer,maar daar krijg je tenminste waar voor je geld. Succes!

Veel mensen hebben een foute instelling. Ze zijn er als omgeving vaak mede schuldig aan dat iemand moet gaan herstellen. Vervolgens geven ze iemand een schop na en als klap op de vuurpijl ontkennen ze hun eigen aandeel in het probleem. En dan wordt er ook nog eens gezegd: ga maar verhuizen, want als je hier terugkomt en het blijkt dat de mensen nog steeds niet zijn veranderd, dan heb je het weer zelf gedaan.

Eerst iemand een probleem geven, dan verstoten en het dan ook nog recht proberen te praten. Het zal duidelijk zijn dat ik liever al die mensen zie vertrekken.

Ik ben al particulier geweest en achteraf zei mn huisarts en bedrijfsarts dat het een "kwakzalver" was.
Dus zit weer bij de GGZWNB.

Nadeel van de GGZWNB (RIAGG) is dat ze geen rekening houden met dat je werk hebt of een priveleven. Zo heb ik bijvoorbeeld meegemaakt dat ze om 17.30 op mn antwoordapparaat inspreken dat ik de volgende dag om 09.00 daar een afspraak heb! Hoe kan ik dan iets regelen op mn werk
En dat kom ik nogal veel tegen daar.

Kwakzalvers heb je er helaas altijd wel tussen zitten ja.

Is bij het RIAGG ook zo hoor. Ben ook vaak genoeg voor niets geweest en dan lag het zogenaamd altijd aan mij dat ik de afspraak verkeerd had genoteerd. Tja,want ik was tenslotte 'de gek'en niet zij.

Nee en ze nemen ook altijd je dossier exact over, alsof de klacht niet kan veranderen.

Zo ben ik in een paar weken tijd verandert :
- eerst naar borderline
- toen bi-polair
- toen was ik gewoon heel erg depressief
- toen schizofreen
- toen...laat maar, psychose

Je wilt niet weten hoe gek je word als je elke keer weer een niewe aandoening zou hebben, want je wilt het wel zo snel mogelijk accepteren

In mijn redelijke lange leven heb ik vele psy's ontmoet. Nu ik weet wat ik heb heb ik ze wat mij betreft niet meer nodig! Ik heb een allergie ontwikkeld voor mensen wiens beroepsnaam met PSY begint...
Maar...
je kunt het ook treffen!
Jaren geleden had ik een fantastisch kontakt met een psycholoog, een oudere man, rustig en aardig.
Kort geleden heb ik weer, met zijn instemming!, kontakt met hem gezocht om te praten over de diagnose. Geweldig blij weer eens met hem te praten.

Nog iets, wat een eigenschap van MIJ is...... ik zal NOOIT naar een VROUW gaan! Dat is iets wat diep zit bij mij en uitleggen kan ik dat ook niet. Ik zal dan ook NOOIT voor een vrouwelijke arts kiezen. Vrouwen zijn krengen, mannen zijn aardiger, zeker in deze beroepen!
MIJN persoonlijke mening hoor! Daar kunnen jullie anders over denken. Ik heb het altijd al beter kunnen vinden met mannen dan met vrouwen.

gr

(adhd)mam van...

Ik heb dat een x met een maatschappelijk werker gehad

Die zat ook maar wat dom te kijken,
en hij zat ook naar m'n tieten te kijken

Gelukkig hoefde ik toen niet meer heen,anders had ik om een ander gevraagd

Komt misschien omdat je een vrouw bent? Ik praat najuist makkelijker tegen vrouwen...

'k Weet het niet echt Guido (leuke naam!) , ik heb dat altijd al gehad.
Ik ben 49, toch echt een vrouw, maar voel me aanzienlijk gelukkiger en beter op mijn gemak in een mannenwereldje.
Ooit werkte ik 8 jaar op de AKZO, op kantoor, met mannen en (jonge) vrouwen dus... altijd afgunst en ellende.
Ik vertrok naar een wegenbouwbedrijf, een heuse 'mannenwereld' wat een verademing! Geen afgunst, geen jaloezie, gewoon jezelf zijn. Ik ben niet zo'n dolle mina, ik ben eerder wat conventioneel. Ik verwende de mannen af en toe met wat lekkers of 's winters een soepje. Dan dragen ze je op handen hoor!
Ook in de garage waar ik werk , absoluut perfect als vrouw zijnde. Ik ben altijd in de mannenwereld gebleven en zou nooit meer anders willen. Ik werk ook voor twee dierenartsen, een man en een vrouw, raad jij maar eens met wie ik beter door de deur kan!?
ZIJ is aardig hoor, maar toch....
Zou kunnen wat jij zegt.
Ik ben altijd een beetje op mijn hoede met vrouwen, d.w.z. vrouwen onder elkaar, mannen zijn niet zo jaloers van aard.
En dus prettiger in omgang
De meeste moeders hebben vaak ook een betere band met hun zoons.... meiden zijn katten! () LOL, ik weet dat mijn kattenkop, op wie ik dol ben trouwens, dit leest!
Ik houd van je trut!

gr
M

mijn schoonmoeder had 9 kinderen... geef mij maar jongens zei ze altijd, hoe dol ze ook op haar meiden was...

PS;
ik ken heel veel super-aardige vrouwen hoor! laat daar geen misverstand over bestaan...