Okee, we weten dus inmiddels al zeker dát er bij de verkiezingen gefraudeerd gaat worden, wáár er gefraudeerd gaat worden en ten guste van wie.
Een mooie gelegehid om een oude reply omhoog te halen:
"Degenen die stemmen beslissen niks, degenen die de stemmen tellen beslissen alles."
Stalin
Amerika pretendeert het land te zijn van ultieme vrijheid.
Dat is Amerika ook, als je terug gaat naar 1800.
We behoren dan wel tezamen met Amerika tot "het Westen", maar op vele fronten hebben ze het naar mijn idee niet begrepen.
Frankrijk, Griekenland, Spanje, Noorwegen en Australië zijn ook het Westen, maar er zijn ook binnen deze landen grote landen verschillen in cultyuur, waarden, normen en wat er onder 'vrijheid' wordt verstaan. Binnen de VS zijn ook weer verschillen. New York is geen Texas bijvcoorbeeld.
In Amerika tracht men "vrijheid" te bereiken (lees: af te dwingen) - in staten die qua samenstelling en geschiedkundige ontwikkeling niet te vergelijken zijn met Westerse landen - middels oorlog.
In een ander topic had ik het verschil in de politiek van de VS en Europa verklaard, past hier nu ook wel (komt van het boek
Balans van de macht geschreven door Robert Kagan):
Europa en de VS hebben een ander wereldbeeld, wat het beste tot uiting komt in de buitenlandpolitiek.
Een van die dingen die ook meespeelt is dit, vergelijk het hier maar mee: in het bos woont een gevaarlijke beer en jij bent alleen bewapend met een mes, dan ga je niet snel de confrontatie aan en je accepteerd die mogelijke dreiging en ontloopt hem. Maar als je een geweer hebt waarom zou je nog een mogelijke dreiging van die beer accepteren?
De VS is in dit geval de persoon met geweer, doordat hij de middelen heeft om mogelijke gevaren al te neutraliseren *ahem* ligt hun drempel ook lager om ergens in te grijpen. Ze accepteren een dreiging niet en zullen veel doen om die uit te schakelen. Iets wat Europa niet alleen wil, maar ook niet kan. Dan ga je anders tegen mogelijke dreigingen aan kijken en handelen. Dat verklaart ook waarom de VS in Irak, maar ook in Iran, Syrië en Noord-Korea meer dreiging zien dan Europese landen. Het omgekeerde is ook het geval, juist omdat de VS zo machtig is hebben ze autmatisch meer vijanden. Het is dus een wisselwerking.
Het is eigelijk pure logica waarom de VS zo doet zoals ze doen.
Ze hebben een ander wereldbeeld en daaruit voortvloeiende visie dan de gemiddelde Europeaan als gevolg van de geschiedenis.
De VS beschouwen de wereld als een vol met chaos en vinden dat er spierballen gebruikt moet worden om orde te scheppen. Aangezien zij de middelen daar voor hebben aarzelen ze niet om die te gebruiken. Orde mag worden afgedwongen.
Europa heeft niet de middelen zoals de VS heeft en heeft daar ook geen belang bij. Europese landen hebben het minder op 'macht' dankzij een eeuw vol oorlogen. Europa ziet de wereld als een die te regeren is door middel van samenwerking op verschillende terreinen en diplomatie. Vandaar ook de grote voorkeur voor internationale wetten en instanties. De VS heeft die minder nodig dan Europa voor het behartigen van zijn belangen.
Verder heeft de VS ook een groot leger nodig om hun belangen te dienen in de wereld vol chaos, zoals zij het zien. De Koude Oorlog dwong hen daar sowieso toe. Europa heeft nooit zo veel aan het leger te hoeven doen omdat we tijdens die Koude Oorlog een veiligheidsgarantie van de VS hadden. We leefden onder bescherming van hun 'nucleaire paraplu'. Het enige wat Europese legers in die tijd hoefden te doen was de Russen tegen te houden totdat de VS versterkingen stuurden. Europese landen hadden ook nog steeds te maken met het verleden. Het wantrouwen onder elkaar was nog steeds groot en de opbouw van grote legers werd ook niet echt geaccepteerd binnen de Europese Gemeenschap.Verder wou de VS net na de Tweede Wereldoorlog ook niet dat Europese landen zich weer massaal begonnen te bewapenen. Bovendien gaven Europese regeringen liever geld uit aan sociale programma's dan aan defensie. Er was dus weinig reden om er een groot leger op na te houden.
De VS had er ook alle belang bij om samen met de Europese landen een front te vormen tegen over het Warschau-pact. Vandaar dat de trans-atlantische banden toen belangrijker leken en waren dan nu. Nu de Koude Oorlog voorbij is is er minder noodzaak om een stevig verbond te sluiten met Europese landen en een front te vormen.
Nu de Koude Oorlog voorbij is liep Europa minder kans op een (groot) conflict en zijn de uitgaven aan defensie flink afgenomen.
De wereld is er sinds die tijd alleen maar chaotischer op geworden, het aantal conflicten is alleen maar toegenomen. Dat bevestigt alleen maar het beeld dat de VS van de wereld heeft.
Ironisch genoeg kon de EU nooit tot ontwikkeling komen zonder de VS. Dankzij hun veiligheidsgarantie konden de Europese landen tot bloei komen en hoefden zij zich niet te veel met de dreiging van de Sovjetunie bezig houden, maar konden zij zich richten op bijv. sociale voorzieningen, economische samenwerking e.d. Europa leeft in betrekkelijke rust zonder dat daar gebruik van machtsmiddelen voor nodig waren. Danzij de Amerikaanse macht konden Europeanen gaan geloven dat macht helemaal niet meer belangrijk was. Dat klinkt nogal tegenstrijdig, maar is een logisch gevolg van de Europese samenwerking en de geschiedenis. De VS bemanden de muren van het 'Europees paradijs' maar konden zelf niet toetreden daar toe. Daarmee bedoel ik niet dat zij geen Europees land zijn maar dat zij, door hun macht, nog met risico's werden geconfronteerd terwijl Europa die niet meer kende (dankzij diezelfde bescherming van de VS).
Veel mensen zien Bush als het begin waarop de kloof tussen Europa en de VS groter werd, maar dat is niet juist. Bush heeft hem wel (veel) groter gemaakt, maar het begin lag op het moment dat De Muur viel. Er was vanaf dat moment minder reden om een eensgezind front te vormen en westerse landen konden hun buitenlandpolitiek op andere dingen afstemmen dan zich voornamelijk met de Koude Oorlog bezig te houden. Het spook van het communisme was immers verdwenen en zodoende kon de VS zich meer bezighouden met het dienen van hun nationale belangen. Het dienen van het algemeen westers belang (zoals in de Navo) was minder nodig. Idealisme maakt steeds meer plaats voor het dienen van het eigenbelang, aan beide zijden van de Atlantische Oceaan. Dat hield dus automatisch in de verschillende opvattingen tussen de VS en Europese landen groter werden. De kloof die er tijdens de Koude Oorlog verdoezeld werd door gezamelijke belangen werd zichtbaar. Clinton richte zich voornamelijk op de binnenlandse economie en niet op het bestrijden van het communisme, een hoofddoel van zijn voorgangers. Europese landen hadden minder met de VS te maken en meer met elkaar. De VS en Europa vaarden nu een andere koers. Bush wou een politiek gaan voeren van isolationisme tot '9/11'. Toen sloeg de balans tussen idealisme en eigenbelang helemaal door naar het eigenbelang. Bescherming van de VS kwam veel hoger op de agenda te staan dan 'het Westen'. Wat er daarna gebeurde weten we allemaal en leid tot onbegrip in de wereld. Of ze het nou goed doen of niet, maakt niet uit, de redenen voor hun gedrag en dat van ons zijn allemaal een logisch gevolg van het verleden en de daaruit voortgekomen visie.
Om terug te komen op het begin: de VS ziet een beer in het bos lopen en maakt er nu jacht op, omdat ze zich in het bos begeven lopen zij ook meer risico (de wisselwerking). Europa weet dat er een beer is, maar kan en wil er minder graag jacht op maken en gebruikt andere middelen om van die beer af te komen. De verschillende visies over hoe er op de beer gejaagd moet worden verschillen en leiden tot onbegrip, ondanks dat die visies een logisch gevolg van het verleden zijn.