er bij zijn dat iemand overlijdt... meegemaakt?

zo egoistisch.. maar ben zo blij, dat een patient vandaag is overleden en niet morgen als ik moet werken...


deze man ws al een tijd ziek en verzorg hem al 2 weken heel intensief.. gister dacht ik al dat ie niet meer wakker zou worden als ik zijn kamer binnen zou lopen, dokter geweest en familie omdat 'het wel eens de laatste x kon zijn'

vandaag kreeg ik telefoon dat hij overleden was..

ik vind het echt heel rot voor familie en andere nabestaanden en natuurlijk voor de collega die het ontdekte, maar ben ook zo blij dat het niet gebeurde met mij in de buurt..

was er echt bang voor.

de intensieve zorg verlenen vond ik echt heel fijn om te doen.. maar dood blijf ik gewoon heel erg eng vinden... het moment van overlijden meemaken dan..

kennen jullie dat gevoel?

sowieso respect voor mensen die in de zorg werken!

D@my, freaky verhaal, lijkt me echt kut om dat mee te maken, en zeker op vakantie!

Ik heb het mee gemaakt toen ik 12 was met mijn vaders overlijden.

Dit was iets wat ik ook zo niet weer wil meemaken.

ja met mij opoe echt heel erg!heb er soms nog nachtmerrie''s van echt vreselijk!

2 ruud.nl:

Het was behoorlijk freaky idd.. Ik kijk vrij nuchter tegen de dood aan, maar om het zo mee te maken is toch wel bizar!
Ik heb er nog heel vaak aan gedacht en nu (ook al is het zeven jaar geleden) krijg ik er nog steeds de kriebels van.

Nah is niet echt egistisch denk ik..

Keer bijna betrokken geweest bij een ongeluk
Die vent knalde 2 meter voor mijn neus tegen een boom aan
En is voor mijn neus overleden..

Nu nog kippevel als ik erlangs rijd..
Is ook maar paar honderd meter vanaf mijn huis ofzo

was erbij toen me pa doodging heb een halfjaar aan de slaappillen gezete omdat ik niet meer durde te gaan slape omdat ik telkuns nachtmerries enzoow had maar toen was ik ook nog wat jonger

wat een aangrijpende verhalen allemaal..


velen van jullie hebben goed werk verricht .. echt top

Lisette-> Nah als ik het terug kon draaien was ik op dat moment aan de andere kant v/d stad geweest

Ja, valt zwaar tegen allemaal..
Ik heb nooit iemand zien overlijden,maar wel bijna dood zien gaan..
En veel dode mensen gezien, geen pretje

Jah ben er bij mn moeder van t begin tot t einde bijgeweest.
Ze is heel mooi en vredig gestorven

toen ik nog een jaartje of 11 was waren we mekaar aan t bekogelen met bloem bollen, komt er een vrouw aan helemaal over de zeik , grijp ze in een keer een paal vast in t speeltuintje , flikker zo dood voor me neer dat is pas erg dat moment vergeet ik nooit meer.

Nog nooit meegemaakt gelukkig...
Alleen bij het mijn huisdiertjes, en bij het paard van mijn zus...was ook erg aangrijpend

neem aan dat je dat niet zo bedoelt...

sterkte voor alle mensen die een dierbare kwijt zijn

heb het meegemaakt met mijn vader.
heel erg, maar ging heel rustig.

2 x mee gemaakt oma en opa

Hey Setje, kut zeg

Toen mijn opa doodging ben ik er wel bijgeweest tot de laatste snik zeg maar..
Maar dat was omdat ik als de sodemieter naar het ziekenhuis ben gegaan toen ik hoorde wat er was,(volgens mij was jij er toen bnij dat ik het hoorde) en eigenlijk net op het 'laatste moment' aankwam.(Waren nog meer familieleden toen, vind ik wel prettig, dat ie iedereen van wie ie hield om zich heen had, en niet zielig alleen in zo'n kaal hok lag)
Ik weet eigenlijk niet of ie nog bewust heeft meegemaakt of ik er was. Hij heeft me nog aangekeken en weg was ie. (was is zo geschrokken? hehe)

Maar achteraf had ik het liever niet gezien/meegemaakt.

ja volgens mij ook schattie..