Telefoonangst

Wie heeft hier ook zo'n last van? Als ik bijv. naar een bedrijf bel voor werk, klap ik gewoon dicht en begin allemaal wartaal uit te slaan. En dit nadat ik zoveel mogenlijk dat telefoontje heb uitgesteld en voorbereid en mezelf gek heb lopen maken. Zelfs vrienden bellen vind ik vreselijk om te doen.

ik bel liever ook niet met vreemde

privé bel ik altijd kort, dat lullen enzo vind ik nix.
Voor mijn werk bel ik regelmatig en als ik gesprekken met klaten voer heb ik gewoon wat steekwoorden opgeschreven als steun.
En noteer tijdens de gesprekken 't één en 't ander.

Telefoonangst?? Dat staat niet in mijn woordenboek Bel altijd uren, heb ook een bundel voor 500 minuten

Oefening baart kunst!

Hmmmzz.. dat is niet best als je daar last van hebt. Bij vrienden helemaal.. dat is vreemd.
Kun je jezelf wel zijn bij je vrienden dan?
Ik heb vroeger ook wel eens problemen gehad met het bellen naar bedrijven of zo..
maar nu denk ik gewoon het gesprek leidt zich vanzelf wel. De ander ziet je toch niet aan de andere kant.. dus wat maakt het uit.
Ja ik weet het.. je moet je er wel even over heen zetten maar het gaat je wel lukken op den duur en bij vrienden moet je daar helemaal niet druk om maken hoor.. gewoon spontaan blijven

Ben op zich niet zo bang om te bellen naar bijvoorbeeld bedrijven, maar ik moet nu af en toe naar Frankrijk bellen voor mijn werk, maar daar spreken ze dus echt geen engels
Dan vind ik het ook niet zo leuk, wacht dan ook altijd totdat mijn collega's de kamer uit zijn, want vind het niet zo fijn al ze zitten 'mee te luisteren'.

Ik bedenk me altijd maar dat er ook maar gewone mensen aan de andere kant van de lijn zitten.. Helpt wel

Ik heb er gewoon schijt aan..ze zien je toch niet aan de andere kant van de lijn!

Ik heb het wel met voicemails..dan weet ik gewoon niet wat ik moet zeggen haha..

*piep*

kut.. voicemail..

ehhhhhhm mmmm *klik*

ja dat absoluut.. maar et is gewoon zo onpersoonlijk. ik wil iemand aan kunnen kijken als ik ermee praat.

Dat moet je sowieso niet doen iemand aankijken als je tegen diegene praat.

Zou af en toe best handig zijn telefoonangst... Is vooral gunstig voor mijn protemonee...

Dat moet je sowieso niet doen iemand aankijken als je tegen diegene praat.


Waarom moet je sowieso degene niet aankijken als je tegen diegene praat??
Ik vind dat het juist wel moet, dan is het veel persoonlijker.. dan dat je alle kanten een beetje op zit te kijken behalve diegen zijn kant.. dat is toch vreemd.

lekker asociaal om iemand niet aan te kijken als je tegen die gene praat