Ruudbriek April 2003
April, de tijd van het jaar waar de drukte van alledag belangeloos een stap opzij doet voor Pasen, het feest der katholieken waar ook de atheïsten en anders gelovende onder ons van meeprofiteren. Pakt allen de mand met chocolade-eieren en geniet van een melange aangevuld met hazelnoten of dergelijk materiaal. De gekookte eieren worden pas begin juli weer verwacht.
ü Bier kan goedkoop zijn, men dient echter de juiste locaties te bezoeken.
ü Er is een site met archieven… www.ruudbriek.tk
ü Enkele terrassen zijn reeds aan een onderzoek onderworpen, dat van Café Meesters staat ruimschoots bovenaan in onze hotlist.
ü De grens van 80 abonnees komt in zicht.
ü 1 juni staat FC Utrecht in de bekerfinale. Bestrijdt de vijand met open vizier!
Voordat we ons in het jaarlijkse oranjegevoel storten, met het bijbehorend koeklopen en zakhappen, blikken we eerst terug op een periode waar vooral Bianca Balkenende minder gecharmeerd van was in verband met het ambt van haar man. Er werd nog net geen bezoekregeling getroffen. Werd één jaar geleden nog gerept van het 5 jarig dochtertje dat haar verjaardag het liefst met pappie vierde, en dat deed hij dan ook. Heel Nederland vond dat een lief gebaar, maar we horen er nu niks over. Dat is toch vrij bevreemdend, zeker als je het nieuws volgt en weet dat JP fulltime in Den Haag vertoeft. Het schijnt dat zelfs een deel van de huisraad zich inmiddels in zijn werkkantoor heeft gevestigd. Kleine Balkenende daarentegen verschanst zich hele dagen achter de voorgevel, om te kijken of pappie al thuis komt. Schreiend gaat ze des avonds haar bedje in, niemand die voorleest omdat moeders naar naailes moet. Geen leuke voorleesuurtjes meer, neen, slechts de voordeur die om één uur wordt dichtgegooid. Tot nu toe was de gedachte van het dochtertje van JPB standvastig: Pappa is heel belangrijk voor alle mensen, als hij dit niet doet gaat het heeellle land kapot en dat is niet goed. Hij moet veel praten met meneer Wouter over hoeveel centjes de mensen in Nederland terug moeten geven. Was pappa maar niet zo belangrijk, denkt ze…
Dan de andere partij in dit verhaal. Mevrouw Bos. Zij is pas een paar maanden mevrouw Bos, zij is dus de kersverse echtgenote van meneer Wouter. Nu, echt genoten heeft ze nog niet van meneer Wouter. Zij (laten we haar Mieke noemen) heeft jarenlang gestudeerd teneinde een carrière in de top van het bedrijfsleven te bewerkstelligen. Tot ze in haar afstudeerjaar meneer Wouter tegen het lijf liep. Ze botste zo tegen het uitstekende deel van meneer Wouter aan. Oei, moet ze gedacht hebben. Nachtenlang droomde ze om daar eens in te mogen knijpen. Meneer Wouter was al jarenlang veroordeeld tot een abonnement op Canal+, totdat hij Mieke leerde kennen. Snel het bootje in, dacht hij en Mieke dacht hetzelfde. Maar nu zit Mieke smachtend thuis alleen te wachten op het kontje van haar man. Als hij een keer thuiskomt knijpt ze erin, maar hij weert af. Ben moe schat, en morgen heb ik belangrijk overleg. Achteraf bekeken, na bijna 3 maanden van alleen thuis zitten kniezen, zullen Mieke en kleine Balkenende zich wel iets afvragen; hoe kan overleg zo belangrijk zijn dat je het 3 maanden volhoudt en dan toch niets oplevert? Beiden met het handen in het haar en wanhopig wat betreft de toekomst. De mannen komen thuis, maar zijn uitgeput, gestresst en doodop. De wereld is op hol…
Na deze wanhoopskreet een onderwerp wat ons ook allen droevig stemt. We zullen kort op de materie ingaan, aangezien ook de autoriteiten nog in het duister tasten omtrent oorzaken en gevolgen. De oplettende lezer heeft het in de smiezen, het gaat over Sars. Deze nieuwe ziekte – niet te verwarren met vogelpest – veroorzaakt paniek in de landen met de wat gelere medemens en de paniek schijnt over te slaan op Europa. We snappen er geen Snars van. Heeft het zin om en masse mondkapjes in te gaan slaan bij de plaatselijke leverancier? De redactie is in quarantaine gegaan en weet nu hoe het voelt als je als hond Engeland in wilt. Ondanks het negatieve reisadvies heeft de redactie toch informatie in kunnen winnen bij de plaatselijke Chinees. Wat blijkt: Sars komt en gaat weer. Het is een soort virus dat de mens nu in z’n greep houdt, maar over 3 jaar staat deze ziekte bijgeschreven in het boek van oplosbare ziektes. Nu is het wel verstandig om na een bezoek aan de toko of de sambalkoning op de hoek even een jodiumpilletje in te nemen, puur uit voorzorg. Verder is er hoegenaamd niets te vrezen. Uitkijken bij het oversteken heeft nog steeds een groter belang in ons land, en dat is zeer terecht te noemen. Ga dus allemaal lekker genieten van de april en meizon, ruim en passant een kippetje of scoor een kippetje. Gooi de studieboeken, computer en ander onzinnige moderne hulpmiddelen even het raam uit en bezoek het dichtstbijzijnde etablissement dat de tafels en stoelen buiten heeft staan!
Naar aanleiding van de onderhandelingen van maart jl. kunnen wij U met gepaste trots melden dat alle oude Ruudbrieken vanaf heden terug te vinden zijn op 1 en hetzelfde webadres en wel www.ruudbriek.tk. Neemt vooral de tijd.
De Ruudbriekredactie ( mamma, ik ben nu 14 jaar, mag ik een beha dragen? Nee Karel!)