Hey iedereen ik ben net nieuw hier, normaal heb ik het in het eerste bericht op een forum nooit over persoonlijke dingen, maar er is iets wat mij enorm dwars ligt. Ik heb binnenkort 11 maanden, dus bijna een jaar, met mijn vriendin. In deze 11 maanden heeft ze meerdere keren met jongens afgesproken die duidelijk wat van haar wilde. Er is niks gebeurt, maar ik denk zelf dat ze dat deed omdat ze enigzins aandacht van meerdere jongens wel aangenaam vind. Is ook meer dan logisch op een 16 jarige leeftijd. Laatst had ze bijvoorbeeld met een ex weer afgesproken die haar al een tijd wilde versieren. Hier voelde ze zich achteraf heel schuldig over, maar ik ben wederom verdraagzaam geweest omdat ik eerlijkheid enorm waardeer. We hebben lang gepraat en zijn er over uit gekomen dat we wel enorm veel van elkaar houden, maar het probleem speelt dat wij nu 2 en een half jaar verschillen. Je zou zeggen dat valt nog mee, maar waar ik net een beetje uit de puberteit ben gekropen zit zij er nog midden in en dat is lastig voor haar als ze zich nu al in een vaste/serieuze relatie moet bevinden. Wij zijn nu dus van plan het een tijd (een aantal maanden) op een lager pitje te zetten. Zodat zij op haar eigen tempo richting "volwassenheid" kan gaan en dat ze kan uitgaan en ze gewoon aandacht terug kan geven aan een jongen die dat aan haar geeft. Begrijp me niet verkeerd, mijn vriendin is geen meid die met elke jongen flirt die ze tegenkomt. We hebben meer leuke tijden achter de rug dan ruzies, alleen de ruzies zijn vooral de laatste weken.
Het is misschien overdreven om te zeggen, maar een toekomst met elkaar zien we ook zeker zitten, alleen moet zij ook de kans krijgen om zich jong te voelen en genieten van het leven van een puber (op de irritante ouders na natuurlijk haha). Jullie zullen ook denken wat is dit voor lulverhaal en te lang om te lezen, maar ik zit hier echt enorm mee, omdat ik zelf wat vrijheid ook wel lekker zou vinden, maar er niet naar snak. Daarnaast ben ik bang dat zij misschien een andere jongen tegenkomt waar op zij stapel wordt en mij vervolgens achterlaat. Ze heeft me ondertussen belooft dat dat niet gaat gebeuren, maar wat dat betreft ben ik zelf heel sceptisch. Please mensen help me!
Het is misschien overdreven om te zeggen, maar een toekomst met elkaar zien we ook zeker zitten, alleen moet zij ook de kans krijgen om zich jong te voelen en genieten van het leven van een puber (op de irritante ouders na natuurlijk haha). Jullie zullen ook denken wat is dit voor lulverhaal en te lang om te lezen, maar ik zit hier echt enorm mee, omdat ik zelf wat vrijheid ook wel lekker zou vinden, maar er niet naar snak. Daarnaast ben ik bang dat zij misschien een andere jongen tegenkomt waar op zij stapel wordt en mij vervolgens achterlaat. Ze heeft me ondertussen belooft dat dat niet gaat gebeuren, maar wat dat betreft ben ik zelf heel sceptisch. Please mensen help me!
