Antonie Kamerling Overleden

Acteur Antonie Kamerling (44) is in de nacht van woensdag op donderdag overleden, meldt De Telegraaf..


bron:www.detelegraaf.nl


RIP Antonie

AMSTERDAM – Acteur Antonie Kamerling is overleden. Dat liet zijn zwager, Albert Verlinde, donderdag weten. Kamerling maakte zelf een einde aan zijn leven.

''In de namiddag van woensdag 6 oktober heeft Antonie besloten zijn leven te beeïndigen'', aldus Verlinde in een reactie die hij samen met Kamerlings vrouw, actrice Isa Hoes opstelde.

"In diverse interviews liet hij eerder al doorschemeren aan depressies te lijden. Helaas heeft de geboden hulp niet mogen baten.'' De acteur laat zijn vrouw, zoon Merlijn en dochter Vlinder achter. Zijn zus Liesbeth Kamerling is tevens actrice. "De familie vraagt respect voor het enorme verdriet en verzoekt de media tot uiterste terughoudendheid.''

Loopbaan

Kamerling brak door in de soapserie Goede tijden, slechte tijden als Peter Kelder. Later speelde hij in een aantal speelfilms zoals in De Kleine Blonde Dood (1993) waarvoor hij genomineerd werd voor de Gouden Kalf als beste acteur. In 1997 speelde hij in de film All Stars.

Onder de artiestennaam Hero scoorde hij in 1997 een nummer één-hit met het nummer Toen Ik Je Zag, geschreven door Guus Meeuwis. De acteur speelde verder nog in de televisieseries Windkracht 10 (1996), Onderweg naar Morgen (2005) en Voetbalvrouwen (2008).

In 2011 zou Kamerling verschijnen in de musical Herinnert U Zich Deze Nog?!. Ook zou hij opnieuw te zien zijn als Hero in de opvolger van All Stars: Old Stars.

Bron: http://www.nu.nl/achterklap/2350712/antonie-kamerling-overleden.html

Voortaan elk topic na een gewonnen voetbalwedstrid ook maar gelijk sluiten omdat 'ie afgelopen is? Of elk nieuwstopic dichtknallen want het is geen nieuws meer zodra het vermeld wordt? Hou toch op met gallen joh. Er wordt toch niks mee gedaan, topic blijft gewoon open, zal allicht van sticky afgehaald worden binnenkort maar laat mensen dan verder lekker praten hier en ga zelf ergens anders vervelen.

Kwam op Twitter deze blog tegen trouwens over depressies, mooi geschreven:

http://www.spaink.net/2010/10/13/onrechtvaardig/

Ik heb gevraagd of 'ie van de sticky onderwerpen af mag. Dan heeft iedereen z'n zin. Kunnen jullie je mooi ergens anders mee bezig houden en de mensen die daar behoefte aan voelen kunnen hier verder praten.

Een heel goed artikel

Alleen god maar gaan over leven en dood, wie is Anthony wel niet om daar zelf over te gaan!

RIP aan de nabestaanden!

Uitspraak van verwijderd op donderdag 14 oktober 2010 om 15:10:

▶

RIP aan de nabestaanden!

pffff in elk topic maak je deze opmerking als er iemand is overleden, hij begint aardig flauw te worden

Ik kan hem maken schatje

Uitspraak van verwijderd op donderdag 14 oktober 2010 om 15:19:

▶

Ik kan hem maken schatje

hij blijft flauw, liefje

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 01:34:

▶

iemand met gezond verstand

Prima, maar dan moet je niet met stelligheid beweringen doen die je niet echt afdoende kunt onderbouwen met feiten.

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 01:34:

▶

En zijn dus niet onafhankelijk. ja misschien werkt die shit wel,

Dat er belangenverstrengeling bestaat wil ik niet ontkennen, maar ook daarop is toezicht. Dát ze werken is zeker aangetoond, hoe ze werken is deels niet helemaal bekend, vandaar ook bijwerkingen.

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 01:34:

▶

voornaamste wat doktoren doen die zich met psychische problemen bezig houden, is je categoriseren en je een probleem aanpraten dat opzichzelf helemaal neit bestaat.

Ik heb zelf ADHD en heb allerlei onderzoeken doorstaan...

Denk dat je toch teveel vanuit een vooroordeel redeneert. Iemand komt niet voor niks by een dokter. Deze probeert uit de klachten en overige info van de patiënt een diagnose te stellen en een daarop gerichte behandeling te starten. Dat is tch heel wat anders dan iemand een ziekte aanpraten.
ADHD is wat je kunt noemen zo'n moderne variant om lastige kutkinderen een etiket op te plakken en de opvoeders en verzorgers het gevoel te geven dat zy er niks aan kunnen doen en omgekeerd. Kan me voorstellen dat je als gediagnostiseerd ADHD'er heel argwanend bent geworden naar het softe werkgebied van de geneeskunst maar daardoor sla je echt te ver door.

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 01:34:

▶

Nee, ik ben niet van de kerk

Je bedient je echter wel van verdachte termen uit die sekte

Uitspraak van Wackiejacky op donderdag 14 oktober 2010 om 13:27:

▶

Voortaan elk topic na een gewonnen voetbalwedstrid ook maar gelijk sluiten omdat 'ie afgelopen is?

prima

Uitspraak van Wackiejacky op donderdag 14 oktober 2010 om 13:27:

▶

Hou toch op met gallen joh

dat mokkel praat gewoon poep

Uitspraak van inactief op donderdag 14 oktober 2010 om 15:34:

▶

Prima, maar dan moet je niet met stelligheid beweringen doen die je niet echt afdoende kunt onderbouwen met feiten.

Nou, dat iets geen onderbouwing heeft maakt het niet per se onwaar. Ik kijk btw wel uit met wie ik met deze informatie benader, er zijn imo teveel mensen die anti-psychiatrie zijn en daar anderen opdringerig mee lastig vallen (bekende ex flockert Ace of Babes bijvoorbeeld) en ik zou me nooit, maar dan ook nooit tot een patient wenden en zeggen: 'jij gebruikt shit die je eigelijk moet laten liggen.' Ook zou ik er niet in forumonderwerpen toe oproepen. Van gedachte wisselen oke, dat is wat we hier doen en daar houd ik het bij...

Redeneren vanuit een vooroordeel doe ik niet, kan ook niet want ik heb die hele molen zelf doorlopen en redeneer dus vooral vanuit ervaring. Mij is destijds voordat de diagnose ADHD gesteld is, van allerlei shit aan gepraat wat onzin bleek. Door een psychiater die gewoon precies volgens het boekje werkte, en met de beste bedoelingen.

In mijn kennisenkring zijn zeker 3 vergelijkbare gevallen te vinden... mensen die als kind lastig waren, in die molen terecht zijn gekomen, en na soms wel 5 foute diagnoses erachter kwamen dat het om iets simpels als ADHD, of zelfs een onverwerkte traumatische ervaring als kind (sterfgeval van lievelingsopa, niet bij de begrafenis mogen zijn wegens ruzie tussen beide ouders) was.

En ik heb me verdiept in welke criteria er worden gehanteerd om een stoornis vast te stellen. Vrijwel bij elke psychische afwijking voldoet ieder mens, mits ie zich op dat moment kut voelt en wanhopig op zoek is naar een antwoord op zijn gevoelens, aan zo'n checklist.

Dus ze praten je in veel gevallen wel degelijk iets aan, omdat de criteria te vaag zijn en veel gezonde mensen een ziektebeeld aanpraten.

Dat geldt overigens ook voor ADHD, elk jaar worden er weer duizenden kinderen van de ritalin afgehaald omdat ze er juist hyper van worden. Wat een teken is dat ze geen ADHD hebben, want dan word je van die zooi juist kalm. Volgens mijn huisarts was 30% van de ADHD-diagnoses achteraf fout, waar men achter kwam als gevolg van het fout uitpakken van medicatie.

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 18:19:

▶

Wat een teken is dat ze geen ADHD hebben, want dan word je van die zooi juist kalm.

Wat je nu zegt klopt niet Niet iedereen met ADHD wordt kalm van die medicatie of van drugs. De ene ADHD'er is de andere niet. Een vriend van me is een rasechte ADHD'er en het ging juist helemaal fout met hem toen 'ie Ritalin gebruikte. Hij werd agressief, angstig, opgefokt, had continu nachtmerries en dwanggedachtes. Die bleek uiteindelijk veel meer baat te hebben bij een antidepressivum dat tegenwoordig ook steeds vaker wordt voorgeschreven aan ADHD'ers, daar kreeg 'ie wel rust in z'n kop van. En zijn diagnose staat als een huis hoor.

Erachter komen dat een diagnose niet klopt omdat de geijkte medicatie niet aanslaat... Sorry hoor, dat is op z'n zachts gezegd wel een beetje bedenkelijk. Dus als chemotherapie niet aanslaat bij iemand met kanker heeft 'ie eigenlijk ook geen kanker?

Uitspraak van Wackiejacky op donderdag 14 oktober 2010 om 18:27:

▶

Niet iedereen met ADHD wordt kalm van die medicatie of van drugs.

Dat is een kip en ei discussie... die binnen de psychiatrie ook nog steeds gevoerd wordt. Je hebt het kamp dat zegt: wel ADHD, maar de medicatie werkt niet. En het kamp dat zegt: wel ADHD-verschijnselen, GEEN ADHD.

Uitspraak van Wackiejacky op donderdag 14 oktober 2010 om 18:27:

▶

Een vriend van me is een rasechte ADHD'er

Of hij heeft gewoon de kenmerken ervan...

Uitspraak van Wackiejacky op donderdag 14 oktober 2010 om 18:27:

▶

En zijn diagnose staat als een huis hoor.

Want die is gedaan met een hersenscan? Mij is heel duidelijk verteld dat ze nooit zeker kunnen zijn over een diagnose behalve als er een EEG-scan van het brein is gemaakt en dat doen ze eigelijk nooit.

Uitspraak van Wackiejacky op donderdag 14 oktober 2010 om 18:27:

▶

orry hoor, dat is op z'n zachts gezegd wel een beetje bedenkelijk. Dus als chemotherapie niet aanslaat bij iemand met kanker heeft 'ie eigenlijk ook geen kanker?

Kanker is objectief vast te stellen met behulp van bloedonderzoek en scans. ADHD wordt vastgesteld door iemand vragen te stellen en bij een minimaal aantal positieve antwoorden wordt het vonnis geveld: je hebt het. En die vragen zijn van dien aard, dat mensen (of de ouders, bij kinderen) die sowieso al DENKEN dat ze het hebben, waarschijnlijk ook het minimum aantal positieve antwoorden zal geven.

Bovendien is kanker iets veranderlijks, die cellen kunnen muteren en dus ongevoelig worden voor chemo. ADHD is in principe gewoon een karaktertrek die in je zit ingebakken en niet echt zal veranderen.

Ik geloof niet in die bullshit, behalve als het dmv een scan wordt vastgesteld, of als de medicatie inderdaad aan slaat.

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 18:34:

▶

Want die is gedaan met een hersenscan?

Daar heeft ie 'er idd wel meer dan een van gehad ja. Ook om zaken als epilepsie en dergelijke uit te sluiten. Die diagnose is echt niet zomaar gesteld. Ik heb wel 'enige' achtergrond wat betreft dit onderwerp hoor, dus zet me aub niet neer als een of andere onnozele.

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 18:34:

▶

Mij is heel duidelijk verteld

Door wie? Door iemand die volgens jou blijkbaar de waarheid in pacht heeft?

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 18:34:

▶

ADHD wordt vastgesteld door iemand vragen te stellen en bij een minimaal aantal positieve antwoorden wordt het vonnis geveld: je hebt het. En die vragen zijn van dien aard, dat mensen (of de ouders, bij kinderen) die sowieso al DENKEN dat ze het hebben, waarschijnlijk ook het minimum aantal positieve antwoorden zal geven.

Laten we zeggen dat we dan totaal andere ervaringen hebben Ik ken dit onderwerp zowel vanuit de aanbodkant (Psychologie afgerond) als vraagkant (zelf een half jaar god-mag-weten wat allemaal moeten doen, allerlei tests, vragenlijsten, gesprekken, terug in het verleden duiken, onderzoeken, nog meer onderzoeken en zelfs toen de uitslagen van aaaaaaal die onderzoeken ergens op wezen werd me nog gee stempel opgedrukt of een keiharde diagnose gegeven. Alleen al omdat ik me weinig meer herinner van vroeger en ADHD al vanaf jongs af aan aanwezig moet zijn.

Ik ken uiteraard wel mensen die wat lezen op Internet en zichzelf een diagnose toedichten, maar de mensen die ik ken die vanuit de hulpverleing gediagnosticeerd zijn met het een of ander, daar is heeeeel wat aan voorafgegaan en dat is echt niet een kwestie geweest van 'hoppatee, stempeltje erop'. Ik ben ook zeker sceptisch over bepaalde zaken zoals medicatie of het als abnormaal bestempelen van gedrag wat misschien helemaal zo abnomaal niet is als je naar onze zieke maatscappij kijkt (waaronder dus ADHD). Maar jij slaat wel erg ver door naar de andere kant. Klinkt bijna alsof je zelf een slechte ervaring hebt gehad en die iets tever doortrekt, als ik zo vrij mag zijn m'n mening te geven

Uitspraak van verwijderd op donderdag 14 oktober 2010 om 18:37:

▶

Beste Mod, kan dit topic op slot???

Dat gaan mijn waarde collega's niet doen mijn beste Vervelend voor je, maar je moet nu denk ik maar ergens anders gaan galbakken!

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 20:14:

▶

Als ik vind van wel, vind ik van wel. Gebruik het woord in het dagelijks leven ook als uiting van ergernis, dus waarom niet? Geen zin om me anders voor te doen dan ik ben, ben namelijk (anders dan jij misschien?) geen hypocriet persoon

Als ik bij je album kijk ben je idd meer een sneaky gluiperd schat ik in. Eentje die heel stoer is achter zijn toetsenbord maar in real life geen ene flikker voorstelt.

Uitspraak van Wackiejacky op donderdag 14 oktober 2010 om 20:25:

▶

Dat gaan mijn waarde collega's niet doen mijn beste Vervelend voor je, maar je moet nu denk ik maar ergens anders gaan galbakken!

Deze discussie hoort gewoon niet in dit topic thuis, open dan een nieuwe. Kamerling is dood en begraven dus kan deze dicht.

Uitspraak van Wackiejacky op donderdag 14 oktober 2010 om 20:23:

▶

Die diagnose is echt niet zomaar gesteld. Ik heb wel 'enige' achtergrond wat betreft dit onderwerp hoor, dus zet me aub niet neer als een of andere onnozele.

dat doe ik niet, ik meen me te herinneren dat je n tijdje terug (2 jaar geleden ofzo) met je afstudeerscriptie in de psychologie oid bezig was? Owja ik lees het al...

Uitspraak van Wackiejacky op donderdag 14 oktober 2010 om 20:23:

▶

Door wie? Door iemand die volgens jou blijkbaar de waarheid in pacht heeft?

Door een gerenommeerde Belgische psychiater die bij het Vincent van Gogh-instituut in Venray werkzaam was. Weet alleen nog dat ie Wim heette... die gast heeft bij mij de diagnose ADHD gesteld.

Uitspraak van Wackiejacky op donderdag 14 oktober 2010 om 20:23:

▶

Ik ken uiteraard wel mensen die wat lezen op Internet en zichzelf een diagnose toedichten

Nouja, die checklists uit de DSM-IV zijn gewoon op Wikipedia terug te vinden... zonder een ervaren iemand die ze interpreteert maak je jezelf natuurlijk wel sneller druk om niks, daar heb je volledig gelijk in...

maar: ik blijf bij mijn standpunt dat lichamelijke geneeskunde een exacte wetenschap is, en psychiatrie een mix van een klein beetje zeker weten, en vooral heel veel in schatten en mensenkennis... en das subjectief. Hoe wil je iemand anders in zijn kop kijken terwijl je jezelf niet eens snapt? De mens is volgens mij niet instaat om zichzelf te doorgronden (hoewel sommigen, vooral schrijvers met autobiografische invloeden in hun werk n heel eind lijken te komen) en dus al helemaal niet om iemand anders te doorgronden.

Al die categorieen en hokjes waar clienten in worden onderverdeeld zijn slechts om de werkelijkheid overzichtelijk te houden en om enige houvast te hebben... want er bestaan natuurlijk evenveel verschillende psychische stoornissen, als dat er psychisch gestoorden zijn

Gelijkenissen heb je altijd maar imo gooien ze iets te snel dingen op een hoop....

En imo is iets zoals ADHD, of aanleg voor depressiviteit, eerder een bepaald soort karaktertrek, dan een aandoening. PAs als het tot problemen leidt wordt die grens overgestoken... er zijn genoeg mensen die nooit in de hulpverlening terecht komen hoewel ze ADHD hebben of zelfs autistisch zijn... en die dat dan pas uitvinden als ze op middelbare leeftijd toevallig bij de psych belanden wegens overspannenheid....

Uitspraak van verwijderd op donderdag 14 oktober 2010 om 20:33:

▶

Deze discussie hoort gewoon niet in dit topic thuis, open dan een nieuwe. Kamerling is dood en begraven dus kan deze dicht.

Jij bent vast aaaaaltijd 100% on-topic bezig of niet? Waarom maak jij er zo'n issue van? Kun je 't niet hebben dat een dooie meer aandacht krijgt dan jijzelf?

Het een hangt met het ander samen. Laat mensen hier lekker no een paar dagen, dan zakt het topic vanzelf wel weer omlaag.

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 20:35:

▶

maar: ik blijf bij mijn standpunt dat lichamelijke geneeskunde een exacte wetenschap is, en psychiatrie een mix van een klein beetje zeker weten, en vooral heel veel in schatten en mensenkennis...

Om psychiater te kunnen worden moet je anders wel eerst een opleiding Geneeskunde hebben doorlopen hoor Als je dat over de Psychologie zou zeggen kan ik me er meer in vinden. De psychiatrie is weer een hele andere tak.

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 20:35:

▶

En imo is iets zoals ADHD, of aanleg voor depressiviteit, eerder een bepaald soort karaktertrek, dan een aandoening

Dat ligt vaak ook al vast in je genen, maar of het eruit komt hangt dan weer samen met hoe en waar je opgroeit

Uitspraak van Wackiejacky op donderdag 14 oktober 2010 om 21:00:

▶

Om psychiater te kunnen worden moet je anders wel eerst een opleiding Geneeskunde hebben doorlopen hoor

Weet ik, het zijn ook gewoon artsen en dus exacte wetenschappers... maar imo is dat juist een mogelijk risico, omdat de menselijke ziel nu eenmaal niet exact te beschrijven is... je kan het hooguit vereenvoudigen en categoriseren en daar de realiteit mee benaderen, maar het is en blijft behelpen... totdat we over 100 jaar ofzo ECHT weten hoe het ervoor staat.

Er is veel vooruitgang geboekt door de psychiatrie maar die tak van sport is nog best recent en ze bevinden zich misschien op het niveau waarop de lichamelijke geneeskunde zich in 1900 bevond... al behoorlijk otnwikkeld maar toch nog vol fouten. Zo denk ik er iig over...

Uitspraak van Wackiejacky op donderdag 14 oktober 2010 om 21:00:

▶

Dat ligt vaak ook al vast in je genen, maar of het eruit komt hangt dan weer samen met hoe en waar je opgroeit

Hier ben ik het dan weer volledig mee eens

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 18:19:

▶

Nou, dat iets geen onderbouwing heeft maakt het niet per se onwaar

True !

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 18:19:

▶

Ik kijk btw wel uit met wie ik met deze informatie benader, Van gedachte wisselen oke, dat is wat we hier doen en daar houd ik het bij...

Heel verstandig want instabiele personen zyn nogal beïnvloedbaar en stel jouw mening zou by nader inzicht niet blyken te kloppen, dat wil je niet op je geweten hebben.
Ook al is dit maar een gedachtenwisseling, toch blyf ik je mening (met alle respect hoor !) erg eenzydig en imo en ook in die van Wackiejacky kennelyk te veell gebaseerd op negatieve ervaringen en vooroordelen.

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 18:19:

▶

Vrijwel bij elke psychische afwijking voldoet ieder mens, mits ie zich op dat moment kut voelt en wanhopig op zoek is naar een antwoord op zijn gevoelens, aan zo'n checklist.

Dus ze praten je in veel gevallen wel degelijk iets aan, omdat de criteria te vaag zijn en veel gezonde mensen een ziektebeeld aanpraten.

Niet als die mensen zich echt ziek voelen, zoals je zelf ook al opmerkt. Vervolgens kan het wel eens zyn dat er geen etiketje uit DSM IV op te plakken is en het NAO wordt. Maar er blyven wel klachten by de patiënt, die graag geholpen wil worden. Dus de medicatie en verdere therapie worden dan op de meest pregnante ziektekenmerken gezet.

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 18:19:

▶

elk jaar worden er weer duizenden kinderen van de ritalin afgehaald omdat ze er juist hyper van worden. Wat een teken is dat ze geen ADHD hebben, want dan word je van die zooi juist kalm.

Hier trek je echt een verkeerde conclusie, maar ik zag dat Wackie daar ook al op inging verderop. Elk mens is anders, evenals zyn problemen of ziekten en de oorzaken daarvan, van puur genetisch tot omgevingsbepaald et. Daarom zyn er ook zoveel verschillende geneesmiddelen voor schynbaar dezelfde aandoeningen, niet alleen in de psychiatrie maar ook in de wat jy noemt exacte geneeskunde.

Uitspraak van Wackiejacky op donderdag 14 oktober 2010 om 20:23:

▶

Door wie? Door iemand die volgens jou blijkbaar de waarheid in pacht heeft?

Eerder gaf hy al aan dat dat een psychiater was. Zeker als kind lykt het me haast ondoenlyk om die persoon in die situatie niet als alwetend te beschouwen. Daar zouden ouders voor moeten waken in zo'n geval. Maar ik kan me Hamburgs gevoel wel voorstellen, zowel als kind maar ook als volwasseneis het niet altyd makkelyk om weerbaar te zyn en byv. een second opinion te vragen of überhaupt met de dokter mee te denken en kritische vragen te stellen.

Uitspraak van inactief op donderdag 14 oktober 2010 om 22:03:

▶

Zeker als kind lykt het me haast ondoenlyk om die persoon in die situatie niet als alwetend te beschouwen.

ik was dus 19-20 jaar oud toen dit plaats vond...

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 22:12:

▶

ik was dus 19-20 jaar oud toen dit plaats vond...

maar goed dat ik er later ook nog byschreef dat het voor volwassenen ook etc.
Sorry

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 20:35:

▶

En imo is iets zoals ADHD, of aanleg voor depressiviteit, eerder een bepaald soort karaktertrek, dan een aandoening. PAs als het tot problemen leidt wordt die grens overgestoken... er zijn genoeg mensen die nooit in de hulpverlening terecht komen hoewel ze ADHD hebben of zelfs autistisch zijn... en die dat dan pas uitvinden als ze op middelbare leeftijd toevallig bij de psych belanden wegens overspannenheid....

uhhhh ik heb adhd en als je die 'ziekteng' accepteerd en in past in je gedrag(tegen over je zelf voor al(, kun je er prima mee leven

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 22:35:

▶

kun je er prima mee leven

Er zyn zelfs mensen die menen dat met de dood makkelyker te leven is dan je denkt.

is dit topic nog bezig

Uitspraak van inactief op donderdag 14 oktober 2010 om 22:03:

▶

Eerder gaf hy al aan dat dat een psychiater was. Zeker als kind lykt het me haast ondoenlyk om die persoon in die situatie niet als alwetend te beschouwen. Daar zouden ouders voor moeten waken in zo'n geval. Maar ik kan me Hamburgs gevoel wel voorstellen, zowel als kind maar ook als volwasseneis het niet altyd makkelyk om weerbaar te zyn en byv. een second opinion te vragen of überhaupt met de dokter mee te denken en kritische vragen te stellen.

Idd.
Kinderen willen niet anders zijn. Waarom geen kinder/jeugdpsychiater en spv-er verbonden aan het consultatie bureau en basis/vervolg onderwijs? School en thuis is een vertrouwde omgeving, waarom niet uitsluitend huisbezoeken ipv naar een vreemd gebouw of enge donkere kamer?
De dokter naar het kind ipv het kind naar de dokter

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 22:12:

▶

ik was dus 19-20 jaar oud toen dit plaats vond...

Volgens mij is iemand van die leeftijd ook niet echt gemotiveerd om te willen weten wat er loos is met hem/haar. Wat ik me ook prima zou kunnen voorstellen.

Uitspraak van forumpipo op donderdag 14 oktober 2010 om 23:33:

▶

Volgens mij is iemand van die leeftijd ook niet echt gemotiveerd om te willen weten wat er loos is met hem/haar.

Dan zit je er dus toch wel ff naast...

Uitspraak van forumpipo op donderdag 14 oktober 2010 om 23:33:

▶

Kinderen willen niet anders zijn.

Wederom een veralgemenisering en niet op mij van toepassing. Ik heb namelijk nooit de behoefte gehad ergens 'bij te horen'en trok als klein kind al mijn eigen plan.

Uitspraak van forumpipo op donderdag 14 oktober 2010 om 23:33:

▶

ipv naar een vreemd gebouw of enge donkere kamer?

dude, ik was 17 toen ik voor 't eerst met depressieklachten bij de zieleknijpert beland ben, wat denk je dat ik ben, Calimero ofzo?

Heb die shit van begin af aan heel bewust mee gemaakt en was oprecht benieuwd naar hun conclusies. Heb ook nooit problemen gehad om mijn gevoelens te omschrijven. Het enige is dat als jij depressief bent, of anderszins niet lekker in je vel zit, je extra vatbaar bent voor je een probleem aan laten praten. Je bent namelijk wanhopig op zoek naar een antwoord op al je vragen...

Mijn idee is dan ook, dat als ze iemand met mijn karakter (tegendraads als de neten en zeer kritisch, vaak te, over alles wat hem verteld wordt) al zover krijgen om 2 foute diagnoses te geloven, dat er toch nog wel het een en ander schort aan de vermogens van de psychiatrie.

Uitspraak van inactief op donderdag 14 oktober 2010 om 22:03:

▶

Eerder gaf hy al aan dat dat een psychiater was. Zeker als kind lykt het me haast ondoenlyk om die persoon in die situatie niet als alwetend te beschouwen. Daar zouden ouders voor moeten waken in zo'n geval. Maar ik kan me Hamburgs gevoel wel voorstellen, zowel als kind maar ook als volwasseneis het niet altyd makkelyk om weerbaar te zyn en byv. een second opinion te vragen of überhaupt met de dokter mee te denken en kritische vragen te stellen.

Mijn reactie was gericht op deze post.....algemeen genomen en niet op jou gericht

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 23:46:

▶

Mijn idee is dan ook, dat als ze iemand met mijn karakter (tegendraads als de neten en zeer kritisch, vaak te, over alles wat hem verteld wordt) al zover krijgen om 2 foute diagnoses te geloven, dat er toch nog wel het een en ander schort aan de vermogens van de psychiatrie.

Uitspraak van permanent verbannen op donderdag 14 oktober 2010 om 23:46:

▶

Dan zit je er dus toch wel ff naast...

Hiermee bedoel ik wederom niet jou, maar in het algemeen.

topic leeft nog behoorlijk.

het heeft weinig zin om hier over te praten aangezien als je er dieper op ingaat dat er dan niet meer op gereageerd wordt Wat me overigens wel opvalt is dat de mensen die het goed proberen te praten wat hij gedaan heeft. Is dat ze denken zich helemaal in te kunnen leven in hem of dat ze van alles weten over zelfmoord, omdat ze een keer een column in de yes hebben gelezen over zelfmoord. Je kan je alleen maar 100% inleven in mensen die dit doen is als je er zelf ook op dat punt bent geweest. Een vrouw die nog nooit zwanger is geweest kan toch ook niet weten hoe het is om zwanegr te zijn tenzij je zelf een x zwanger bent geweest.

Uitspraak van Tha_RaveBeast op vrijdag 15 oktober 2010 om 07:57:

▶

het heeft weinig zin om hier over te praten aangezien als je er dieper op ingaat dat er dan niet meer op gereageerd wordt Wat me overigens wel opvalt is dat de mensen die het goed proberen te praten wat hij gedaan heeft. Is dat ze denken zich helemaal in te kunnen leven in hem of dat ze van alles weten over zelfmoord, omdat ze een keer een column in de yes hebben gelezen over zelfmoord. Je kan je alleen maar 100% inleven in mensen die dit doen is als je er zelf ook op dat punt bent geweest. Een vrouw die nog nooit zwanger is geweest kan toch ook niet weten hoe het is om zwanegr te zijn tenzij je zelf een x zwanger bent geweest.

Ten eerste wordt er nog steeds gereageerd, dus dat eerste punt gaat niet op. Ten tweede heb ik hier niemand iets zien goedpraten, dus je trekt verkeerde conclusies en je leest ook niet goed. Er is al een aantal keren vermeld 'dat ik het kan begrijpen/accepteren wil niet zeggen dat ik het goedpraat'. Ten derde beschuldig je mensen hier van iets dat je zelf doet: oordelen over anderen terwijl je totaal geen weet hebt van de situatie. Er zijn notabene mensen die hier open en eerlijk opschrijven hoe zelfmoord in hun omgeving en eigen leven is voorgekomen, of hoe ze zelf of naasten te maken hebben gehad met (zware) depressies. Tel daarbij op dat iets niet opschrijven niet betekent dat het er niet is, er is ook nog zoiets als privacy. Met een kleeeeeeeeein beetje empathisch vermogen had jij JUIST aangevoeld dat er hier mensen replyen die wel degelijk weten waar het over gaat en hoe het voelt. Anders was er nooit zo'n intense discussie geweest. Maar het schijnt nogal moeite te kosten voor sommigen om dat serieus te nemen.

Beetje jammer. Post zelf amper meer ophet forum dus ben jou ook al een tijd niet tegengekomen, maar kan me niet herinneren dat je je voorheen ook al zo opstelde eigenlijk.