Hardcore - The Ultimate Collection 2014 Volume 2

De zon schijnt, de zonnebrillen gaan op, de poorten openen zich en de grasvelden worden plat gestampt. Het festivalseizoen 2014 is weer in volle hevigheid los gebarsten. Na Hardshock, Harmony, Defqon en Nightmare 2.0 in de Kuip zullen nog een aantal grote en kleinere feesten volgen. Natuurlijk is het begin van het seizoen het ideale moment om weer een dubbel-cd met de laatste releases uit te brengen van wat het hardcore-wereldje te bieden heeft. Niet alleen omdat de meeste mensen hun laatste feest nog vers in het geheugen hebben, met de bijbehorende mooie momenten bij de mainstage of een andere area, maar ook om diegenen die nog niet geweest zijn, lekker te maken voor hun eerste aankomende feest. Daarnaast zijn er natuurlijk ook de mensen die sporadisch een cd aanschaffen om zo toch een redelijk overzicht te krijgen van wat er op dat moment 'hot' is en wat 'not'. Daarom heeft Cloud9 Dance weer een nieuwe editie van Hardcore The Ultimate Collection samengesteld: "2014 Volume 2".

Als we een snelle blik op de tracklist werpen zien we gelijk dat in vergelijking met "2014 Volume 1" de lijst met onbekende(re) namen een stuk korter is. Er is gekozen voor een flinke hoeveelheid releases van Traxtorm, The Third Movement en Neophyte Records/Make You Dance, aangevuld met platen van Masters of Hardcore en Afterlife Recordings. De grote afwezige is helaas weer Enzyme Records. Daarnaast is het wel mainstream hardcore wat de klok slaat. Verwacht geen knetterende industrial of crossbreed. Dat wil echter niet zeggen dat dit een 'softe' cd is. Verspreid over cd 1 en 2 treffen we toch zeker wel een aantal stevigere tracks aan van o.a. Angerfist, Counterfeit, D-Passion, Meccano Twins, Unexist, Tieum, F.Noize en Drokz vs Partyraiser/Day-Mar.

Uno
Cd1 opent nog redelijk gematigd met "N3AR vs Lowroller – Minnesote" afkomstig van N3AR's album "Zenith". Van dit album zien op op cd2 ook nog de track "Growling Monster" terug. Deze langzame track wordt op de voet gevolgd door "Everbody Hardcore" met de aanstekelijke Ke$ha – Take it Off"-sample. We blijven nog even op vrolijke voet verder gaan met "Disrespect" en "The Future" waarna het meer uplifting "Meltdown" en sinistere "Warriors" volgen, waarbij de laatste doet denken aan een middeleeuws invasieleger voor de stadspoorten. De volgende plaat "Art of Fighters – Earthquake" is volstrekt misplaatst. Waarom zet je deze plaat uit 2002 op een cd die pretendeert 'The Ultimate Collection' van 2014 te zijn???? Toen der tijd was 't een vette track, maar heden ten dagen zeer achterhaald. Fail! Snel door naar de volgende platen. Zo zien we Endymion een aantal keren voorbij komen en krikken Promo & D-Passion het horror-gehalte weer wat omhoog met hun "Back to Hell". T-Junction & Rudeboy gooien hoge ogen met hun "Way out your League". De meeslepende melodie en break zorgen tevens voor een rustmomentje, waarna Tha Playah & MC Tha Watcher met hun MOH-anthem van dit jaar het tempo omhoog brengen.

Op 14 vinden we een plaat van "The Clamps". Deze Fransen komen we hier voor het eerst tegen. Echter hun "Konnect Session"-Anthem weet zeer zeker te overtuigen. We vervolgen met de volgende klapper van The Meccano Twins, die de film Riddick hebben gesampled voor hun "Fracture #TiH". De razende melodielijn en belerende teksten zorgen voor een verpletterende track. De terugkeer van The Prophet aan het hardcore-front mag dan wel weer de verrassing van de cd genoemd worden. De remix van "Punk MF" (aug-2012) doet zeker niet onder voor de gemiddelde hardcoreplaat van tegenwoordig. Sterker nog, het tempo zit er lekker in en de track is een aaneenschakeling van originele melodie- en bassline- wendingen. Samen met "Rise Above" van Bodyshock vormt de track een laatste 'blij' blokje voordat N-Vitral, Counterfeit en Drokz vs Partytraiser de boel opblazen. Vooral de combinatie van hip-hop-samples, über-agressieve synths en een genadeloze bassline maken van "Hardcore Bitches, 40's and Blunts" een killer van een plaat, die niet alleen deze cd, maar ieder feestje passend zal afsluiten.

Dos
Snel door naar cd2. Wederom een flink aantal Italiaanse platen, waaronder "Eliminate", "Rude Motherfuckers", "Surrender", "Tendrils of Agony" en "Power of the Underground", maar we beginnen met "Tha Playah – Der Craft #TiH". Op cd1 zagen we ook al een plaat (Fracture) van het nieuwe "This is Hardcore Project" en op cd2 komen we niet alleen Tha Playah tegen, maar ook Kasparov met "Infected by Madness". Tha Playah heeft deze keer gekozen voor een ontzettend smerige bijna angstaanjagende sfeer waarbij je nekharen overeind gaan staan. Kasparov daarentegen brengt een meer energieke plaat die met gemak een hele hal neerhaalt als iedereen los gaat. Na "Der Craft" volgt het drukkende "Growling Monster" met z'n 8-bit geluiden en spletterbassline. Ook het opzwepende "Eliminate" en "Depths of Truth" zullen voor menig glimlach zorgen. Om maar niet te zwijgen over "Hunt you down" met de 'Taken'-samples. Shinra & Decipher hebben weer een puike remix afgeleverd om trots op te mogen zijn.

Op 8 komen volgt "Surrender", één van de laatste Wishmaster producties die net als "Everybody Hardcore" afkomstig is van de "Primus"-EP. Met deze EP heeft 'The Third Movement' weer een klapper in handen. Had Bodyshock op cd1 nog een redelijk blije plaat, "Search & Destroys" is alles behalve blij. De snerpende melodielijn maait alles op z'n pad neer als een op hol geslagen grasmaaier. En dat geldt al helemaal voor de Tieum Remix van "Tendrils of Agony". Wat een opgekropte agressie komt hier in 1 keer vrij zeg. Gek genoeg hebben Rayden & Hellsystem juist het omgekeerde gedaan met "The Fast Lane" van Angerfist. Deze van origine kneiter harde track hebben ze zodanig geremixt dat de gehele track een stuk toegankelijker klinkt dan voorheen, daarbij wel veelvuldig gebruik makend van de originele vocalen. Een track die natuurlijk niet mag ontbreken is het Hardshock Anthem van dit jaar. DJ Promo heeft zich weer eens vastgebeten in zijn project en een geweldige track afgeleverd. Niks subtiels, maar messen slijpen en snoeien. Al moet gezegd worden dat de opera-achtige zangpartij wel degelijk een schitterende vondst is om de doomy sfeer te benadrukken. Naast Promo en The Wishmaster is ook D-Passion nog van de partij op cd2. Zijn "The Reason" is een wat gevoeligere meeslepende plaat, welke de nodige variatie terug brengt op de cd. Ook Endymion is weer met 2 nummers aanwezig. Naast het lekkere "God is a Gangster" staat ook "Violent Episode" als gangmaker op de cd. Na "The Devils Playground" breekt de hell echt los. Met "Power of the Underground" heeft Unexist namelijk weer een heerlijk opzwepende plaat te pakken, waarmee hij zijn sets kan opleuken. Het einde nadert nu rap en dat merken we aan de snelheid en intensiteit van de gekozen tracks. "The Fuck Song" van de Italianen F.Noize & Vextor is natuurlijk weer alles behalve verfijnd. Maar omdat de plaat vol zit met melodie wendingen en te gekke samples verveelt ook deze plaat weer geen moment. Ideaal om je ma de stuipen mee op het lijf te jagen. Weer eens wat anders dan Sky-radio. De afsluiter van cd2 is wederom voor Drokz. Deze keer samen met de Empress of Hardcore, Day-Mar. De titel op de cd-hoes klopt niet. "You Bring" moet natuurlijk "Devilism" zijn. En ja, de Drokz Remix ramt nu even net wat beter door dan Day-Mar's versie en staat dus terecht op deze cd.

Tres
En zo zijn we weer 2 cd's verder en hebben we in vogelvlucht de belangrijkste labels gehad. Helaas missen we toch de Frenchcore, industrial & crossbreed kant, waardoor dit overzicht toch wat beknopt is. Hoe dan ook, voor de neutrale liefhebber valt hier weer genoeg te genieten. Degenen die al menig festival hebben afgelopen zullen de meeste tracks dan ook wel herkennen.

Score: 72/100

www.cloud9dance.nl