Explosive Car Tuning 17

| Artiest | Marcky |
Genre: french tek, hardstyle, jump
hardcore, hardstyle
hardcore, hardstyle
Het was een tijdje stil omtrent de Explosive Car Tuning serie op Partyflock, maar voor deel 17 hebben wij weer uitgebreid aandacht mogen nemen. Hoe is het deze keer gesteld met de combinatie jump, Franse tek en hardstyle, verzorgd door DJ Marcky?
Zo nu en dan doet een vers getuned exemplaar uit de Explosive Car Tuning serie onze redactie aan. Ditmaal stond alweer het zeventiende deel klaar om opgeslokt te worden door mijn hapgrage cd-speler. Het onvermurwbare concept van ECT is al zou oud als de snelweg naar Rome, en dus ook dit maal zijn er weer twee schijven voor iets meer dan de helft gevuld met scheurende jump/tek en verder aangelengd met 'bouncende' hardstyle. Uiteraard zijn alle onderdelen weer in elkaar gezet en afgesteld door de Belgische muziekmonteur Marcky.
Zoals als bekend mag worden verondersteld, moet je voor alleen het allernieuwste en exclusieve spul sowieso niet bij de ECT-reeks zijn. De plaatkeuze in het jump/tek genre is op de eerste cd dan ook gewoon schraal te noemen. Vooral dj Massiv, welke nog steeds vaak opzichtig leent uit het verleden, heeft ‘way back’ dikkere nummers uitgebracht. En dat geldt ook voor Ronald-V, die er wel weer erg gemakkelijk vanaf komt met zijn twee weinig inspirerende remixen. Al is het natuurlijk bij voorbaat al een kansloze missie als je een klassieker als “Engine” gaat remixen. Goed, gezegd moet worden dat de uitverkoren jump en later de tek-achitige tracks er wel fel in klappen en daardoor logischerwijs goed passen bij de uiteindelijke invulling van deze cd. “Rush” van W4cko & Crixus is de eerste en ook een (zeker voor Belgische begrippen) zeer geslaagde, melodieuze hardstyle track. Dit aperitief is een voorbode voor nog meer materiaal met vrolijke wijsjes en herkenbare, rollende beats, waarbij het bekende “Part of the Hard”, het epische “Last of the Mohicans” en het meeslepende “Phases” in de ‘Technoboy Romantic Mix’ er dik uitspringen.
Op CD2 is het beduidend beter gesteld met de jump/tek inbreng. De lekker lijpe deuntjes van Marlon S en Mark With a K weten bij de aanvang in ieder geval een fijne, lossere sfeer te creëren. Vooral deze laatste heeft lichtjes die simpele, pretentieloze onbevangenheid die de Franse tek jaren geleden zo kenmerkte. Ook de belegen beats van de ‘gelegenheidsdames’ Jenny vs Tina vergezeld door de Franse kuifeend Gave (“Funky Bitch”) en Lethal MG’s remix van de retroclassic “Gravity” mogen er nog steeds zijn. Ondanks dat deze tweede mix een aantal (aardig wat nieuwe) nummers kent die nog niet op andere compilaties zijn terug te vinden, laat het eerste gedeelte uiteindelijk niet echt een zwaar imponerende de indruk achter, maar ligt de verzadigingsfactor wel stukken hoger dan op de eerste cd. De hardstyle komt hier vervolgens wat abrupter en zeker ook een stuk rauwer op je dak. Dit gegeven geeft het geheel een festival-tintje, al komt dat niet alleen door de aanwezigheid van het Defqon.1 Festival anthem van Luna en Deepack. Ook hier zijn de sfeerbepalende hands-up breaks weer aanwezig, al stijgt het niveau van de nummers die volgen niet boven de middelmaat uit. Het einde verzuipt dan ook nog net niet in de langdradigheid. Al zorgen de Noisecontrollers met hun haastklus “Rushroom” daar bijna wel voor.
ECT 17 kent een wisselend karakter. Het tweede, hardstyle gedeelte van de eerste cd weet erg veel goed te maken, gezien de jump en Franse tek invulling hier een wel erg slappe hap is. Op de tweede schijf is het gelukkig beter gesteld met deze sounds, al zijn hier wel de bekendere platen verantwoordelijk voor. Daarnaast heeft Marcky onze vaderlandse hardstylescene goed bestudeerd en weet hij wat er speelt en wat hij de nieuwsgierigen moet voorschotelen. Het grote publiek heeft daarom een goeie aan deze compilatie. De aanwezigheid van overbekende plaatjes blijft de serie wel parten spelen, waardoor dit zeventiende deel een laag instapniveau kent en niet zo intessant is voor de muziekfreaks van het eerste uur. Aan het mixwerk ligt het niet, want hier is zeker de nodige aandacht geschonken. Frappant is eigenlijk dat ondergetekende, als lichte hardstyle-scepticus en jump/tek-fanaat zich met deze compilatie soms nog beter heeft vermaakt met de hardstylesounds dan met de Belgische beats en Franse tek. Of dat een kwestie is van smaak of van een verkeerde plaatkeuze laat ik aan jullie. Mocht dit eerste waar zijn dan vermoed ik dat België, wat de hardstyle betreft, binnenkort ook overstag kan gaan.
Score: 72/100
www.explosivecartuning.com
www.djmarcky.be
Zoals als bekend mag worden verondersteld, moet je voor alleen het allernieuwste en exclusieve spul sowieso niet bij de ECT-reeks zijn. De plaatkeuze in het jump/tek genre is op de eerste cd dan ook gewoon schraal te noemen. Vooral dj Massiv, welke nog steeds vaak opzichtig leent uit het verleden, heeft ‘way back’ dikkere nummers uitgebracht. En dat geldt ook voor Ronald-V, die er wel weer erg gemakkelijk vanaf komt met zijn twee weinig inspirerende remixen. Al is het natuurlijk bij voorbaat al een kansloze missie als je een klassieker als “Engine” gaat remixen. Goed, gezegd moet worden dat de uitverkoren jump en later de tek-achitige tracks er wel fel in klappen en daardoor logischerwijs goed passen bij de uiteindelijke invulling van deze cd. “Rush” van W4cko & Crixus is de eerste en ook een (zeker voor Belgische begrippen) zeer geslaagde, melodieuze hardstyle track. Dit aperitief is een voorbode voor nog meer materiaal met vrolijke wijsjes en herkenbare, rollende beats, waarbij het bekende “Part of the Hard”, het epische “Last of the Mohicans” en het meeslepende “Phases” in de ‘Technoboy Romantic Mix’ er dik uitspringen.
Op CD2 is het beduidend beter gesteld met de jump/tek inbreng. De lekker lijpe deuntjes van Marlon S en Mark With a K weten bij de aanvang in ieder geval een fijne, lossere sfeer te creëren. Vooral deze laatste heeft lichtjes die simpele, pretentieloze onbevangenheid die de Franse tek jaren geleden zo kenmerkte. Ook de belegen beats van de ‘gelegenheidsdames’ Jenny vs Tina vergezeld door de Franse kuifeend Gave (“Funky Bitch”) en Lethal MG’s remix van de retroclassic “Gravity” mogen er nog steeds zijn. Ondanks dat deze tweede mix een aantal (aardig wat nieuwe) nummers kent die nog niet op andere compilaties zijn terug te vinden, laat het eerste gedeelte uiteindelijk niet echt een zwaar imponerende de indruk achter, maar ligt de verzadigingsfactor wel stukken hoger dan op de eerste cd. De hardstyle komt hier vervolgens wat abrupter en zeker ook een stuk rauwer op je dak. Dit gegeven geeft het geheel een festival-tintje, al komt dat niet alleen door de aanwezigheid van het Defqon.1 Festival anthem van Luna en Deepack. Ook hier zijn de sfeerbepalende hands-up breaks weer aanwezig, al stijgt het niveau van de nummers die volgen niet boven de middelmaat uit. Het einde verzuipt dan ook nog net niet in de langdradigheid. Al zorgen de Noisecontrollers met hun haastklus “Rushroom” daar bijna wel voor.
ECT 17 kent een wisselend karakter. Het tweede, hardstyle gedeelte van de eerste cd weet erg veel goed te maken, gezien de jump en Franse tek invulling hier een wel erg slappe hap is. Op de tweede schijf is het gelukkig beter gesteld met deze sounds, al zijn hier wel de bekendere platen verantwoordelijk voor. Daarnaast heeft Marcky onze vaderlandse hardstylescene goed bestudeerd en weet hij wat er speelt en wat hij de nieuwsgierigen moet voorschotelen. Het grote publiek heeft daarom een goeie aan deze compilatie. De aanwezigheid van overbekende plaatjes blijft de serie wel parten spelen, waardoor dit zeventiende deel een laag instapniveau kent en niet zo intessant is voor de muziekfreaks van het eerste uur. Aan het mixwerk ligt het niet, want hier is zeker de nodige aandacht geschonken. Frappant is eigenlijk dat ondergetekende, als lichte hardstyle-scepticus en jump/tek-fanaat zich met deze compilatie soms nog beter heeft vermaakt met de hardstylesounds dan met de Belgische beats en Franse tek. Of dat een kwestie is van smaak of van een verkeerde plaatkeuze laat ik aan jullie. Mocht dit eerste waar zijn dan vermoed ik dat België, wat de hardstyle betreft, binnenkort ook overstag kan gaan.
Score: 72/100
www.explosivecartuning.com
www.djmarcky.be
Tracklists
CD1
- Dave Davis - Transfiguration (Lethal MG remix)
- DJ Massiv vs. The Rebel - Overload
- Coone - Doggystyle
- Tranceball - Tranceball 2008 (Ronald-V Remix)
- DJ Massiv - Funky Music
- Da Kingpin - Game Don't Stop
- Jamie Dill - Engine (Ronald-V remix)
- The Killer & Joh-DJ - Fuck You
- DJ W4Cko & Crixus - Rush
- Scope DJ - Rock Hypnotic
- D-Block & S-te-Fan - Part of the Hard
- Headhunterz - Last of the Mohicans
- Marlon S Meets Digital Punk - Bringing The Funk
- Tuneboy - Money Walks Bullshit Talks (Zatox remix)
- 2 Best Enemies - Phases (Technoboy Romantic mix)
CD2
- Marlon S - Turn It Up
- Mark With a K - Bounce This Titts
- M-Ko vs. D-Vinity - Dance Generator
- Ronald-V & Chicago Zone - Quadrophonia
- Jenny vs. Tina meets DJ Gave - Funky Bitch
- Danny Casseau a.k.a. Trax-X - Gravity (Lethal MG remix)
- Demoniak - Maximum D
- The Playboyz - Rockin'
- Itraxx & DP - The States
- 2-Sidez - Freakin
- Frontliner - Spacer
- Luna & Deepack - Biological Insanity
- Brennan Heart - Memento
- A-Lusion - In Trouble
- Noisecontrollers - Rushroom
44 opmerkingen
na ECT 12 geen goede meer gehoord.
Deze is het dus ook net niet
Deze is het dus ook net niet
donateur
De hardstyle op de cd staat zo ongeveer op alle cd´s die de laatste tijd zijn uit gekomen, dat is echt te vaak bij Ect, ik heb het idee dat die naam ook steeds minder wordt, de oude cdtjes hiervan zijn echt ve
Idd, vond de eerste ook echt vet. Nou is het maar slappe hap geworden. Jammer, de hs nummers zijn wel leuk. Maar staan tegenwoordig al op elke cd. Waarvan er sommige al 2/3 maanden uit zijn.
Headhunterz - Last Of The Mohicans
Luna & Deepack - Biological Insanity
Frontliner - Spacer
dan heb je ze inderdaad meteen te pakken
spacer geeft me nog steeds het ultieme defqon 2008 gevoel
headhunterz op de main, de zon brak door, spacer
jaaaa
ECT is inderdaad niet meer wat het geweest is.
ECT 17 is volgens mij één van de betere releases van ze allemaal...
Ben ik het zeker niet mee eens. Vooral de jump/tek inbreng is erg matig.
Deeltje 12 was ook voor mij de laatste ECT die er echt goed uitsprong, zelfs de hardstyle.
ECT17 zou ik alleen aanraden aan degenen die meer van hardstyle houden.

































