Explosive Car Tuning 12

Tune in

Ja ja, het is weer zover! Niet lang nadat dj Marcky ons in de relatief rustige zomerperiode enigszins verraste met een trip naar de Costa del Jump, komt hij alweer aanscheuren met de twaalfde editie van Explosive Car Tuning. Gaat het niet een beetje té hard daar bij Marcky’s uitgeversstal vraag je je wellicht af. Kijkend naar de tracklist van deze gemixte dubbelaar zou je zeggen van niet. Vooral het jump-aandeel bestaat uit een overvloed aan nog niet uitgebracht (en dus exclusief) materiaal. Dit wordt traditiegetrouw aangelengd met de welbekende portie verse hardstyle. Het is deze succescombinatie die al vanaf de eerste editie aanslaat bij een breed publiek en de finish lijkt voor deze reeks nog lang niet in zicht. Daarom dus aan mij de taak voor jullie deze twee gloednieuwe schijfjes algemeen periodiek te keuren op de kundigheid en het tunend vermogen van dj Marcky.


Disc 1

Als liefhebber van het Belgische geluid kun je je op de eerste cd geen beter vertrekpunt wensen dan Dark-E’s “Cold Fever”. Het is deze uitermate ontspannende openingsplaat, vanzelfsprekend in de vertrouwde Dark-E stijl, die dankzij haar hypnotiserende melodie lekker ‘trancy’ aandoet. Deze zweverige opener doet mij op sommige punten zelfs denken aan het werk van collega-producer en landgenoot Push. Je zou daarom bijna willen dat de mix op deze heerlijke voet verder gaat, maar logischerwijs beland je met het volgende “Lie” weer met beide benen op aarde voor de meer jump-gerichte sound. Er kan met hartelust gestuiterd worden op deze herkenbare co-productie van die andere Complex-resident , dj Coone. Deze track, grotendeels gebaseerd op Coone’s eigen hit “Love”, is hiermee niet het enige nummer dat je bekend voor zal komen. Het verdere verloop van deze eerste mix-cd bestaat voor een redelijk gedeelte uit nummers die doorweven zijn met bekende samples en remixen van oudere klappers.

De cd komt pas echt goed van de grond vanaf het sfeervolle en afwisselende “Like This” van Massiv vs The Rebel en vervolgt hierna haar weg over een iets wat hobbelig parcours. De eigentijdse 2006 remix van Mark V & Poogie Bear’s - “Buzzin’” mag er zijn, al is ze lang niet zo energiek als het origineel. Deze Franse fase in de mix kent dan ook voornamelijk nummers die de meesten wel bekend in de oren zullen klinken. Langzaamaan wordt er toegewerkt naar een climax: de 2006 versie van misschien wel een van de beste French tek producties ooit: Klap’s – “Bedroom”. Goed, de meeste recente remixen van gevestigde heldenplaten kunnen het origineel bij lange na niet overtreffen, maar deze FLY remix komt toch akelig dicht in de buurt. Dit kun je van de wat futloze remix van Promo’s “I come Correct” helaas niet zeggen. Met een logische stap naar aangenaam hard dreunende jumpstyle van o.a. Norman & Symastic en Da Hustlerz (Bad Boyz) vervolgt Marcky de weg naar een explosief hardstyle einde. Let trouwens bij “Just can’t Stop” vooral nog even op dat bekende intermezzo gevolgd door een schitterende boodschap. Heerlijk!

De jumpstyle loopt redelijk soepeltjes over in het hardstyle-gedeelte. De Zatox remix van “Headwave” klapt er na een aardige break goed op los en geldt hiermee dan ook als een echte uitschieter in dit laatste blok. Want bij het horen van “Blackout”, een stotterende bewerking van “Insane” van Dark Monks, verlang je als doorgewinterde hardstyle-fan waarschijnlijk alleen maar terug naar de heersende remix van Steve Murano (waar deze track overduidelijk van afgeleid is). Gelukkig maakt het bekende geluid van de The Beholder veel goed, al vraag ik me wel af hoe lang die hoofdmelodie van "Midnight" je kan blijven boeien. De opbouw klinkt in ieder geval weer zoals het hoort. Hetzelfde geldt ook voor “We are 1” van de Donkey Rollers, dat met haar de wijze vokalen en laatste climax zeker wel de juiste snaar weet te raken.

Disc 2

Over de tweede cd kan ik wat korter zijn, want deze is één woord: uitstekend! Net als de eerste begint ook dit tweede schijfje erg zweverig dankzij een geweldige inbreng van voornamelijk Dr. Rude. ‘De Dokter’ combineert een overheerlijke, dromerige opbouw en melodie met een energieke ontlading van jewelste! Zo’n bijzondere climax direct in het begin van de mix werkt als een flinke boost op het vervolg. En dat vervolg mag er wezen. “Money” van Major Bryce en “Pump up the Volume” van Relic zijn dan ook uitstekende jumpers die het optimistische sfeertje weten vast te houden op weg naar een wat harder middenstuk met een serieuzer karakter. Cherry Moon Trax komt dit keer dan ook niet met een nieuwe ‘meezinger’ à la “Acid Dream”, maar gaat terug naar de Belgische clubsound van een paar jaar terug.

De variatie aan verschillende stijlen muziek in de eerste helft van deze schijf is dan ook een groot pluspunt. De nieuwste Greg C-creatie, die overigens eerder uitgekauwd klinkt dan nieuw, luidt een Frans middenstuk in dat niet echt imponeert maar je wel de nodige 'hardheid' bezorgt. Met de Binum remix van het legendarische “Status Quo” geraken we geleidelijk dichterbij het afsluitende hardstyle-gedeelte dat bijna in zijn geheel bestaat uit Nederlandse producties. Het zijn voornamelijk het Duitse “Vampires” van Neo en het goed stuiterbare “Whorez!” van Syro die je flink uit de broeknaad zullen doen gaan. Technoboy komt nog even langs met een sterke, originele remix, terwijl het afsluitende “Cocaine Bizznizz” vooral aanvoelt als de zoveelste ‘cocaine’-herhalingsoefening maar dan wel met dat type kicks waar niemand op stil kan blijven staan. En daar gaat het toch uiteindelijk om lijkt me.


Tune out

Na de twee cd’s uitvoerig beluisterd te hebben, kan ik niet anders concluderen dan dat Marcky met deze twaalfde editie weer een prima compilatie aflevert. De sterkste punten zijn niet alleen de vele, gloednieuwe jumptracks maar ook de manier waarop de cd’s zijn opgebouwd. Vooral de tweede cd kent een goede aaneensluiting van tracks waar je echt vrolijk van wordt en blijft. Het is en blijft toch best moeilijk om anno 2006 een kwalitatief goede tracklist samen te stellen die van het begin tot het eind blijft boeien. De eerste cd heeft dan ook af en toe last van een licht ‘been there, done that’-gevoel, maar dat wordt dan toch weer ruimschoots gecompenseerd met die tweede schijf met dat fantastische eerste gedeelte. En de hardstyle dan? Ook dat laat toch een betere indruk achter op de tweede cd, maar het klapt er op beide cd’s over het algemeen weer als een dolle op los. Marcky mixt de verschillende type platen op een aangename manier aan elkaar, zodat liefhebbers van zowel jump als hardstyle van het begin tot het eind de twee ritten van ruim 68 minuten zonder enige problemen moeten kunnen uitzitten. Met andere woorden: de Explosive Car Tuning-reeks is met dit exemplaar nog lang niet aan een grondige onderhoudsbeurt toe.

Score: 83/100


www.explosivecartuning.com
www.djmarcky.be