Sasha - Invol2ver

| Artiest | Sasha ![]() |
Genre: progressive trance
trance
trance
Na ruim vier jaar is er nu eindelijk de opvolger van het revolutionaire ‘Involver’ album van Sasha. Een album dat de wereld voor het eerst op grote schaal liet kennis maken met Ableton Live. Revolutie die inmiddels de norm is geworden. Kan ‘Invol2ver’ wederom voor baanbrekendheid zorgen?
Sasha is al jarenlang een van de absolute wereldsterren in de dancescene. De in 1969 in Wales geboren Alexander Coe beleefde zijn doorbraak dankzij zijn residency bij Renaissance, waar twee bepalende zaken uit voortvloeiden. Hij bracht er het allereerste DJ mix-album van Engeland uit en hij ontmoette er John Digweed. Die ontmoeting was de vruchtbare voedingsbodem voor één van de meest succesvolle samenwerkingsverbanden die de wereld van de electronische dancemuziek ooit zag. Onder de naam ’Northern Exposure’ draaiden zij op vijf continenten feesten en festivals plat en brachten zij drie albums uit die bij elkaar een miljoen keer verkocht werden. Hun samenwerking duurt voort tot op de dag van vandaag.
Maar ook zonder John Digweed staat Sasha productietechnisch zijn mannetje. Na de ‘Xpander’ EP in 1999 bracht hij in 2002 zijn albumdebuut ‘Airdrawndagger’ uit. Aan zijn indrukwekkende lijst single releases en remixen (teruggaand tot eind jaren 80!) begin ik maar niet eens. Ik volsta met ‘Involver’, het in 2004 verschenen mixalbum dat een nieuwe standaard zette. Die standaard heette ‘Ableton Live’ en ‘Involver’ was de eerste mix-cd waarop de mogelijkheden ervan te horen waren. Sasha verrichtte er baanbrekend werk mee en was de eerste DJ die de wereld er op grote schaal mee liet kennis maken. Vier jaar, twee maanden en vier dagen na dato (hoe bedoel je ‘highly anticipated’) is er nu de opvolger. Is ‘Invol2ver’ net zo revolutionair?
Invol2ver
Na een mysterieus intro dat een duister sfeertje weet neer te zetten volgt een vocale track van Telefon Tel Aviv getiteld ‘You are the worst thing in the world’. Dat noem ik nog eens klare taal. Geen idee over wie het gaat en ik waag er maar geen belletje naar de Israelische stad aan. Muzikaal sluit de componist aan op de lyrics, geen track om vrolijk van te worden. Ook van ‘Rone - Flesh’ raak ik nog niet buiten zinnen. Maar met de vierde track begin ik langzaam een goed gevoel te krijgen. Een heel goed gevoel. Wat een lekkere geluidslaagjes worden hier neergelegd! Vol, warm en melodieus. De muziek krijgt diepte en er ontstaat een heerlijke flow. Een flow waarmee de geluidslagen tot een klanktapijt worden verweven. De platen ‘Lowlife’ en ‘Midnight’ zijn duister en melodieus en nemen de luisteraar langzaam mee de diepte in. Prachtproducties! De tracks zijn meesterlijk gemixed en bijna onmerkbaar gaat het van de ene parel naar de andere. Twee tracks die zo mooi zijn dat ik mijn ogen louter open om dit stukje te tikken zijn ‘Arcadia’ van Apparat en ‘That you might’ van Home Video. In totale vervoering brengende muziekstukken.
Ladytron gooit er nog een schepje bovenop. Of vanaf, net hoe je het ziet. Het gaat immers verder en verder de diepte in. Een heerlijke duistere drive, dit is progressive van de bovenste, en daarmee dus de onderste plank. Wie me niet volgen kan maar wel wil, schaffe deze schijf gewoon aan. ‘Couleurs’ van M83 biedt vooral veel warme kleuren. Hier komt ook weer een prachtpalet aan geluidslagen voorbij zetten! Liefhebbers van Radiohead herkennen op track 11 de stem van frontman Thom Yorke. Het betreft hier een remix van ‘The Eraser’ van het gelijknamige album uit 2006. ‘3 Little pigs’ is weer een volbloed Sasha productie en luister eens naar de halverwege in de plaat komende stuwende bassline… wat een genotsmoment. Met het schitterende en bijna negen minuten durende ‘Sometimes I realise’ wordt deze magnifieke progressive set afgesloten. Soms realiseer ik me, dat ik een juweel in handen heb gekregen. Zoals nu.
Coëfficient
Zo revolutionair als het eerste deel kon het niet worden, dat heeft alles met de toen geheel nieuwe mixtechniek te maken. Wat de composities betreft weet Alexander Coe echter wederom verbluffend werk te leveren. Drie nieuwe tracks en tien platen die speciaal voor en geheel in dienst van dit album werden geremixed. Vakkundig verweven tot een warm en melodieus klanktapijt. De aanloop vind ik wat stroef, maar zodra Sasha’s olie warm is loopt Invol2ver als een zonnetje!
Score: 82/100
www.djsasha.com
www.myspace.com/djsasha
www.globalunderground.co.uk
www.myspace.com/globalundergrounduk
Maar ook zonder John Digweed staat Sasha productietechnisch zijn mannetje. Na de ‘Xpander’ EP in 1999 bracht hij in 2002 zijn albumdebuut ‘Airdrawndagger’ uit. Aan zijn indrukwekkende lijst single releases en remixen (teruggaand tot eind jaren 80!) begin ik maar niet eens. Ik volsta met ‘Involver’, het in 2004 verschenen mixalbum dat een nieuwe standaard zette. Die standaard heette ‘Ableton Live’ en ‘Involver’ was de eerste mix-cd waarop de mogelijkheden ervan te horen waren. Sasha verrichtte er baanbrekend werk mee en was de eerste DJ die de wereld er op grote schaal mee liet kennis maken. Vier jaar, twee maanden en vier dagen na dato (hoe bedoel je ‘highly anticipated’) is er nu de opvolger. Is ‘Invol2ver’ net zo revolutionair?
Invol2ver
Na een mysterieus intro dat een duister sfeertje weet neer te zetten volgt een vocale track van Telefon Tel Aviv getiteld ‘You are the worst thing in the world’. Dat noem ik nog eens klare taal. Geen idee over wie het gaat en ik waag er maar geen belletje naar de Israelische stad aan. Muzikaal sluit de componist aan op de lyrics, geen track om vrolijk van te worden. Ook van ‘Rone - Flesh’ raak ik nog niet buiten zinnen. Maar met de vierde track begin ik langzaam een goed gevoel te krijgen. Een heel goed gevoel. Wat een lekkere geluidslaagjes worden hier neergelegd! Vol, warm en melodieus. De muziek krijgt diepte en er ontstaat een heerlijke flow. Een flow waarmee de geluidslagen tot een klanktapijt worden verweven. De platen ‘Lowlife’ en ‘Midnight’ zijn duister en melodieus en nemen de luisteraar langzaam mee de diepte in. Prachtproducties! De tracks zijn meesterlijk gemixed en bijna onmerkbaar gaat het van de ene parel naar de andere. Twee tracks die zo mooi zijn dat ik mijn ogen louter open om dit stukje te tikken zijn ‘Arcadia’ van Apparat en ‘That you might’ van Home Video. In totale vervoering brengende muziekstukken.
Ladytron gooit er nog een schepje bovenop. Of vanaf, net hoe je het ziet. Het gaat immers verder en verder de diepte in. Een heerlijke duistere drive, dit is progressive van de bovenste, en daarmee dus de onderste plank. Wie me niet volgen kan maar wel wil, schaffe deze schijf gewoon aan. ‘Couleurs’ van M83 biedt vooral veel warme kleuren. Hier komt ook weer een prachtpalet aan geluidslagen voorbij zetten! Liefhebbers van Radiohead herkennen op track 11 de stem van frontman Thom Yorke. Het betreft hier een remix van ‘The Eraser’ van het gelijknamige album uit 2006. ‘3 Little pigs’ is weer een volbloed Sasha productie en luister eens naar de halverwege in de plaat komende stuwende bassline… wat een genotsmoment. Met het schitterende en bijna negen minuten durende ‘Sometimes I realise’ wordt deze magnifieke progressive set afgesloten. Soms realiseer ik me, dat ik een juweel in handen heb gekregen. Zoals nu.
Coëfficient
Zo revolutionair als het eerste deel kon het niet worden, dat heeft alles met de toen geheel nieuwe mixtechniek te maken. Wat de composities betreft weet Alexander Coe echter wederom verbluffend werk te leveren. Drie nieuwe tracks en tien platen die speciaal voor en geheel in dienst van dit album werden geremixed. Vakkundig verweven tot een warm en melodieus klanktapijt. De aanloop vind ik wat stroef, maar zodra Sasha’s olie warm is loopt Invol2ver als een zonnetje!
Score: 82/100
www.djsasha.com
www.myspace.com/djsasha
www.globalunderground.co.uk
www.myspace.com/globalundergrounduk
Tracklist
- Badger - Intro
- Telefon Tel Aviv - You Are The Worst Thing In The World
- Rone - Flesh
- Sasha Vs Ray La Montagne - Eclipse
- Sasha Vs Adam Parker - Lowlife
- Charlie May - Midnight
- Apparat - Arcadia
- Home Video - That You Might
- Ladytron - Destroy Everything You Touch
- M83 - Couleurs
- Thom Yorke - The Eraser
- Sasha - 3 Little Piggys
- Engineers - Sometimes I Realise
44 opmerkingen
Puike review! Gezond kritisch! Ben het er mee eens dat de plaat wat traag begint en hij niet zo revolutionair is als Involver was, maar het blijft een verdomd goede plaat.
Cijfer heb ik wat moeite mee. Er worden op PF (veel te) hoge cijfers gegeven. Een 82 is terecht, maar als ik dan kijk welke cd's beter zouden zijn als je de lijn consequent doortrekt, krab ik op mijn achterhoofd.
Voor mij iig een van de platen van het jaar!
Cijfer heb ik wat moeite mee. Er worden op PF (veel te) hoge cijfers gegeven. Een 82 is terecht, maar als ik dan kijk welke cd's beter zouden zijn als je de lijn consequent doortrekt, krab ik op mijn achterhoofd.
Voor mij iig een van de platen van het jaar!
laatste aanpassing
CD ziet er goed uit!! Tracklist is zeker boeiend te noemen. Telefon Tel Aviv, Home Video en Thom Yorke zie ik graag meer bij mix-compilaties!
De EP (Invol2ver (The Unmixed Digital Versions)) was ook al een goede en verassende aanwinst voor mijn collectie, en hoewel ik nooit zo van mix-compilaties houdt wil ik zeker wel eens overwegen om deze aan te schaffen..
Ik vindt het alleen wel iets meer dan alleen Progressive zoals de recensent aangeeft.
Ik zou zelf ook het genre Electronica er aan toevoegen...
De EP (Invol2ver (The Unmixed Digital Versions)) was ook al een goede en verassende aanwinst voor mijn collectie, en hoewel ik nooit zo van mix-compilaties houdt wil ik zeker wel eens overwegen om deze aan te schaffen..
Ik vindt het alleen wel iets meer dan alleen Progressive zoals de recensent aangeeft.
Ik zou zelf ook het genre Electronica er aan toevoegen...
laatste aanpassing
Dit is, met stip, het beste album van 2008, een grote jongen als je dit werk weet te overtreffen! Wat een fantastische schijf! Heb 'm nu zo'n maand of 2 en ik geniet er nog steeds met volle teugen van!
Daar ben ik het mee eens. Het is denk ik meer het gevoel dat de recensent krijgt van deze schijf en ik weet dat Marcel over het algemeen meer gaat voor lekkere zwevende trance. Dan is dit heel wat anders, maar zeker niet minder.
Cijfer heb ik wat moeite mee. Er worden op PF (veel te) hoge cijfers gegeven. Een 82 is terecht, maar als ik dan kijk welke cd's beter zouden zijn als je de lijn consequent doortrekt, krab ik op mijn achterhoofd.
Daar ben ik het mee eens. Het is denk ik meer het gevoel dat de recensent krijgt van deze schijf en ik weet dat Marcel over het algemeen meer gaat voor lekkere zwevende trance. Dan is dit heel wat anders, maar zeker niet minder.
Na een mysterieus intro dat een duister sfeertje weet neer te zetten volgt een vocale track van Telefon Tel Aviv getiteld ‘You are the worst thing in the world’. Dat noem ik nog eens klare taal. Geen idee over wie het gaat en ik waag er maar geen belletje naar de Israelische stad aan. Muzikaal sluit de componist aan op de lyrics,geen track om vrolijk van te worden.
ik snap deze passage niet helemaal. de track is simpelweg geniaal, en naar mijn idee de beste track van de cd, tesamen met de track van apparat...of jij er niet vrolijk van wordt ok, maar is dat een vereiste voor een goed stuk muziek? de track raakt mij emotioneel wel heel erg.
overigens kun je misschien de tracklist editten. er staat niet bij om welke remix het gaat.. dit zou betekenen dat het originele versies zijn, en dat is dus niet zo.
voor de rest vind ik het cijfer niet in verhouding staan met cijfers die andere artiesten krijgen voor middelmatige mixcompilaties, dit is van een geheel ander kaliber
maar verder nice
laatste aanpassing
Geniaal, There is no man like.....Sasha! Ik kijk zo reikhalzend uit naar weer een goeie clubboeking en dan GEEN Panama. Ik heb de limited edition al een tijdje in het bezit en ook de extra cd is zo gruwelijk chill....gas tank...om rillingen van te krijgen. Pure set opener. Deep House tot en met!
Maar Ladytron is er weer eentje voor de hoogtepunt momentjes, leuke tip, draai Ladytron en Mongoose achter elkaar en je hebt het hek van de dam.
Sasha 4 always nr 1!
Maar Ladytron is er weer eentje voor de hoogtepunt momentjes, leuke tip, draai Ladytron en Mongoose achter elkaar en je hebt het hek van de dam.
Sasha 4 always nr 1!
of jij er niet vrolijk van wordt ok, maar is dat een vereiste voor een goed stuk muziek?
Uiteraard is dat geen vereiste ramoz. Vanaf track 4 begint deze schijf me diep te raken en hij pakt jou al eerder. Mooi toch?
Cijfer heb ik wat moeite mee. Er worden op PF (veel te) hoge cijfers gegeven. Een 82 is terecht, maar als ik dan kijk welke cd's beter zouden zijn als je de lijn consequent doortrekt, krab ik op mijn achterhoofd
De punten. Terugkerend punt. Blijft een heikel punt.
Probleem is, dat het niet consequent IS. Verschillende recensenten, verschillende genres. Valt niet te vergelijken. Wat mij betreft geven we geen punten meer. Maar veruit de meeste lezers willen het, simpel, dus doen we het. Ik had hier ook 81 kunnen geven, of 84. Ben ik heel eerlijk in.
Het is het gevoel. Een totaalbeleving van de beluisterde schijf.
Zo arbitrair als wat. Helemaal mee eens.
Het is denk ik meer het gevoel dat de recensent krijgt van deze schijf en ik weet dat Marcel over het algemeen meer gaat voor lekkere zwevende trance. Dan is dit heel wat anders, maar zeker niet minder.
De spijkert op de kop Ruud
overigens kun je misschien de tracklist editten. er staat niet bij om welke remix het gaat.. dit zou betekenen dat het originele versies zijn, en dat is dus niet zo.
Relevante opmerking. Alle tracks zijn speciaal voor dit album bewerkt. Er staan echter geen remix aanduidingen vermeld, bovenstaande TL is wat het is, op de cover en in het boekje. Daarin staat verder vermeld:
All remixes, additional production, keyboards and drum programming on all tracks by Sasha, Duncan Forbes, Barry Jamieson, Leo Leite and Charly May.
Hoop dat je hier wat aan hebt.
laatste aanpassing
k snap deze passage niet helemaal. de track is simpelweg geniaal, en naar mijn idee de beste track van de cd, tesamen met de track van apparat...of jij er niet vrolijk van wordt ok, maar is dat een vereiste voor een goed stuk muziek? de track raakt mij emotioneel wel heel erg.
overigens kun je misschien de tracklist editten. er staat niet bij om welke remix het gaat.. dit zou betekenen dat het originele versies zijn, en dat is dus niet zo.
dit wilde ik net zeggen
snap het commentaar op de track van Telefon Tel Aviv niet..
ik vind deze ook heerlijk!
verder overigens wel goeie recensie!
ben het dus alleen niet mee eens dat het begin stroef is ..
een heerlijke cd dit!! hopelijk is Sasha snel weer in NL
Relevante opmerking. Alle tracks zijn speciaal voor dit album bewerkt. Er staan echter geen remix aanduidingen vermeld, bovenstaande TL is wat het is, op de cover en in het boekje. Daarin staat verder vermeld:
ok staat dus zo op de hoes, dat wist ik niet...
Uiteraard is dat geen vereiste ramoz. Vanaf track 4 begint deze schijf me diep te raken en hij pakt jou al eerder. Mooi toch?
ja nou ja iedereen luistert toch ook anders naar muziek, das ook het mooie ervan.
Dit is, met stip, het beste album van 2008, een grote jongen als je dit werk weet te overtreffen!
Luister The Mix Collection van Howells eens, stuk beter dan dit tegenvallende schijfje.
En het beste mixalbum van 2008 is voor mij nog steeds 3D van Middleton.
laatste aanpassing
Zat al te wachten op deze recensie. Wanneer deze werkelijk unieke compilatie eens de revue zou passeren en hoe er over geschreven zou worden, ook vergeleken met allerlei middelmatige producties die zwaar overschat worden (noem het subjectiviteit). Al is het alleen al om het feit dat Sasha een zeer interessante tracklist neerzet met veel namen uit het alternatieve pop/rock circuit zoals Ladytron, M83, Ray Lamontagne en Thom Yorke van Radiohead. Doordat Sasha alle tracks met zijn team helemaal uniek maakt, heb je een unieke luisterervaring. Zoals collega Digweed ook wel eens doet. Dat is het verschil met veel andere dj's.
Gelukkig is de recensent ook behoorlijk positief, en terecht! Waar ik echt niets van begrijp is dat de schoonheid van de start over het hoofd wordt gezien. Gemiste kans! Na een zweverig begin is Telefon Tel Aviv juist een schitterende opening. Die diepe bass en rustige trancy sound is een prima uitgangspunt om te gaan "bouwen". En de lyrics ook dik in orde. Om niet vrolijk van te worden?? Alsof de muziek van Sasha over het algemeen bedoeld is om vrolijk van te worden!
Enige minpuntje vind ik de overgang van track 2 naar 3, die niet lekker loopt. Het tempo wordt al iets opgevoerd en de sound wordt dieper. Waar ik heb wel mee eens ben, is dat in track 4 de flow er echt in komt. Deze track heeft een heerlijke drivende break die het goed zou doen in de club. Ray Lamontagne is echter nergens meer te herkennen. Dan komen we bij Lowlife, de mooiste plaat van deze compilatie. Wat een heerlijk zweverige sound wordt hier neergezet. Gevolgd door track 6; een spacy intermezzo met modderige breakbeats. En dan knalt Sasha die Apparat track erin met dat duistere buizen geluid en op de achtergrond wat trancy synths. Qua lyrics dacht ik eerst dat hier Thom Yorke al in het spel was, maar dat bleek niet zo te zijn volgens de tracklist ;0) Overigens vind ik dit niet de beste track zoals vele anderen, want hij is me iets te langdradig. In de club wel een goeie plaat om eens flink uit je naad te gaan.
Track 8 kan me niet echt bekoren, al is de break wel weer een kippenvel moment. Tsja dan Ladytron. Everybody loves the track. Kan het me voorstellen want die lyrics zijn natuurlijk retevet en de plaat knalt er aardig in. Alleen als je het origineel kent zoals ik (geweldige plaat van een heerlijk vage band), kan het wel eens gebeuren dat je deze track aardig verkracht vindt. Een beetje té oversampled. Daarom voelt track 10 van M83 (ook een relatief onbekende band) ook als een warme deken met een veelvoud van euforische synths, armen in de lucht en een big smile op je gezicht! Track 10 en 11 lopen ongemerkt in elkaar over. Ik ben een groot fan van Radiohead en Thom Yorke maar ben er niet echt van overtuigd dat zijn stem zich erg lekker leent voor een progressive sound.
Sasha heeft track 12 zelf gemaakt. Toen ik de cd op had staan had ik verwacht dat dit de laatste was, het klinkt als een soort outro vind ik nl.; echt een afbouwplaat. Het loopt over in een zweverige sound zoals in het begin van de cd dus het zou een passend einde zijn. Maar nee: dan knalt hij nog heel even vol die Engineers erin. Echt helemaal geweldig de euforie die deze plaat opwekt! Laatste plaat in de club, so enlight the room! Van zo'n plaat barst een tent uit z'n voegen......
Al met al is het grote waanzin om deze Invol2ver minder dan 90 punten te geven. En ben ik nou de enige die vindt dat Sasha eigenlijk degene is die een échte trance sound neerzet? Dus in de zin van diepe, soms haast hypnotiserende muziek. In de loop van de jaren is men trance als term gaan gebruiken voor veel steviger muziek met meer bpm's en enorme climaxen maar in feite is dat hard trance of hoe je het ook wilt noemen, want je raakt er niet echt van in een roes. We houden de stijl van Sasha en collega's maar gewoon op progressive, dan weten we in ieder geval het verschil met die andere stromingen waar ze niet mee zijn te vergelijken. En Sasha is in zijn stroming weer niet te vergelijken met anderen. Met Digweed en Howells is hij wat mij betreft nog steeds de master. En onze eigen Sander Kleinenberg doet ook leuk mee al heeft die een veel frissere sound (juist, om af en toe WEL vrolijk van te worden).
Gelukkig is de recensent ook behoorlijk positief, en terecht! Waar ik echt niets van begrijp is dat de schoonheid van de start over het hoofd wordt gezien. Gemiste kans! Na een zweverig begin is Telefon Tel Aviv juist een schitterende opening. Die diepe bass en rustige trancy sound is een prima uitgangspunt om te gaan "bouwen". En de lyrics ook dik in orde. Om niet vrolijk van te worden?? Alsof de muziek van Sasha over het algemeen bedoeld is om vrolijk van te worden!
Enige minpuntje vind ik de overgang van track 2 naar 3, die niet lekker loopt. Het tempo wordt al iets opgevoerd en de sound wordt dieper. Waar ik heb wel mee eens ben, is dat in track 4 de flow er echt in komt. Deze track heeft een heerlijke drivende break die het goed zou doen in de club. Ray Lamontagne is echter nergens meer te herkennen. Dan komen we bij Lowlife, de mooiste plaat van deze compilatie. Wat een heerlijk zweverige sound wordt hier neergezet. Gevolgd door track 6; een spacy intermezzo met modderige breakbeats. En dan knalt Sasha die Apparat track erin met dat duistere buizen geluid en op de achtergrond wat trancy synths. Qua lyrics dacht ik eerst dat hier Thom Yorke al in het spel was, maar dat bleek niet zo te zijn volgens de tracklist ;0) Overigens vind ik dit niet de beste track zoals vele anderen, want hij is me iets te langdradig. In de club wel een goeie plaat om eens flink uit je naad te gaan.
Track 8 kan me niet echt bekoren, al is de break wel weer een kippenvel moment. Tsja dan Ladytron. Everybody loves the track. Kan het me voorstellen want die lyrics zijn natuurlijk retevet en de plaat knalt er aardig in. Alleen als je het origineel kent zoals ik (geweldige plaat van een heerlijk vage band), kan het wel eens gebeuren dat je deze track aardig verkracht vindt. Een beetje té oversampled. Daarom voelt track 10 van M83 (ook een relatief onbekende band) ook als een warme deken met een veelvoud van euforische synths, armen in de lucht en een big smile op je gezicht! Track 10 en 11 lopen ongemerkt in elkaar over. Ik ben een groot fan van Radiohead en Thom Yorke maar ben er niet echt van overtuigd dat zijn stem zich erg lekker leent voor een progressive sound.
Sasha heeft track 12 zelf gemaakt. Toen ik de cd op had staan had ik verwacht dat dit de laatste was, het klinkt als een soort outro vind ik nl.; echt een afbouwplaat. Het loopt over in een zweverige sound zoals in het begin van de cd dus het zou een passend einde zijn. Maar nee: dan knalt hij nog heel even vol die Engineers erin. Echt helemaal geweldig de euforie die deze plaat opwekt! Laatste plaat in de club, so enlight the room! Van zo'n plaat barst een tent uit z'n voegen......
Al met al is het grote waanzin om deze Invol2ver minder dan 90 punten te geven. En ben ik nou de enige die vindt dat Sasha eigenlijk degene is die een échte trance sound neerzet? Dus in de zin van diepe, soms haast hypnotiserende muziek. In de loop van de jaren is men trance als term gaan gebruiken voor veel steviger muziek met meer bpm's en enorme climaxen maar in feite is dat hard trance of hoe je het ook wilt noemen, want je raakt er niet echt van in een roes. We houden de stijl van Sasha en collega's maar gewoon op progressive, dan weten we in ieder geval het verschil met die andere stromingen waar ze niet mee zijn te vergelijken. En Sasha is in zijn stroming weer niet te vergelijken met anderen. Met Digweed en Howells is hij wat mij betreft nog steeds de master. En onze eigen Sander Kleinenberg doet ook leuk mee al heeft die een veel frissere sound (juist, om af en toe WEL vrolijk van te worden).
klopt wel, maar nu draaien met ableton niet echt nieuw meer is lijkt het me moeilijk om nu weer met een revolutionair concept te komen.
Klopt ook. Sasha is een van de weinige die mixt op de manier zoals elk compilatiealbum eigenlijk gemixt zou moeten zijn, laat dat duidelijk zijn. Je hebt een punt, maar hij had ook WEER naar iets revolutionairs kunnen zoeken.
Eigenlijk moet ik gewoon niet zo zeuren, want dat album is de top van 2008 en een instant klassieker.
Probleem is, dat het niet consequent IS. Verschillende recensenten, verschillende genres. Valt niet te vergelijken.
Ik zal niet de cijferdiscussie aanwakkeren, want daar doen we niemand een plezier mee. Het ging mij erom dat mensen de recensie verkeerd kunnen interpreteren. In de lijn van hoge cijfers die hier gegeven worden, zou een 82 wellicht als een lichte tegenvaller over kunnen komen. En, zoals ik al eerder zei, zou iedere muziekliefhebber dit album al moeten luisteren vanwege de mixtechniek.
Al met al is het grote waanzin om deze Invol2ver minder dan 90 punten te geven.
Grote waanzin vind ik wat overdreven, maar ik snap wat je bedoelt en ben het ermee eens.
Met Digweed en Howells is hij wat mij betreft nog steeds de master.
EENSCH! Vergeet Dave Seaman niet, maar inderdaad misschien net geen master of godfather.
laatste aanpassing
Wat een ontzettende CD
! Heeel chill!
Sasha 
Wat een droomplaat!
Wat een droomplaat!
laatste aanpassing
Goeie cd! Je mag het niet alleen progressive noemen, deze cd past echt niet in 1 hokje....
En ben ik nou de enige die vindt dat Sasha eigenlijk degene is die een échte trance sound neerzet?
Dat denk ik wel. Sasha in een trancehokje stoppen vind ik een klein beetje kortzichtig wanneer je best een prima review schrijft. Denk dat er weinig DJ zijn die zo met hun tijd zijn meegegaan en een zeer breed publiek aan zich weet te binden. Niet voor niets is hij degene die uit de zgn Progressive hoek zichzelf jaarlijks handhaaft in de DJMAG top 10. Dat is geen toeval meer!
Dat denk ik wel. Sasha in een trancehokje stoppen vind ik een klein beetje kortzichtig wanneer je best een prima review schrijft. Denk dat er weinig DJ zijn die zo met hun tijd zijn meegegaan en een zeer breed publiek aan zich weet te binden. Niet voor niets is hij degene die uit de zgn Progressive hoek zichzelf jaarlijks handhaaft in de DJMAG top 10. Dat is geen toeval meer!
Ik snap wel je bezwaar op de term `trance` want dat heeft tegenwoordig de associatie met platte muziek. Verder ben ik het ook eens met je mening. Mij gaat het om de muziek zelf. Sasha's stijl brengt je in een roes zoals ik schreef....in een trance. Dat brengt de muziek die tegenwoordig voor `trance` doorgaat je niet, want dat bestaat vaak uit een berg opgestapelde synth climaxen. Ik gebruik natuurlijk ook tegenwoordig de term progressive voor zijn muziekstijl, al is het maar om onderscheid te maken tussen vernieuwende/vooruitstrevende muziek en de veel energiekere trance die soms erg plat en voordehandliggend is. Wat ik eigenlijk zeg is dat Sasha's stijl trance zou moeten heten en die van Armin van Buuren hardtrance of stadiontrance of weet ik veel, geef het een naam waarmee je associaties met de muziek krijgt. Ik denk overigens dat Sasha vroeger gewoon een trance dj genoemd werd, tot 1999 toen dit een hele andere invulling kreeg. Toen is men al die verschillende stromingen anders gaan noemen. Zo had je ook ooit mellow, toen club en nu weer house. Terwijl dj's als Erick E en Roog nou niet heel anders zijn gaan draaien of wel?

































