Tiësto - Elements Of Life
anoniem gepubliceerd op , waardering: 88/100

| Artiest | Tiësto ![]() |
Na ‘In my memory’ en ‘Just be’ is Tiësto terug met een nieuw artiestenalbum, ‘Elements of life’ genaamd.
Na ‘In my memory’ en ‘Just be’ is Tiësto terug met een nieuw artiestenalbum, ‘Elements of life’ genaamd. Het album is gelijk al een daverend succes gebleken, want vrijwel direct na de release in Nederland en België (op 6 april) ontving het een gouden plaat voor het verkopen van 40.000 exemplaren van de cd. Een prestatie van formaat dus, dat prima in het rijtje hoogtepunten uit de carrière van Tijs Verwest past, zoals de verkiezing tot beste dj ter wereld (driemaal op een rij), de eerste dj zijnde die een solo concert gaf en het verzorgen van de opening van de Olympische Spelen.
Met het nieuwe album wil Tiësto laten horen dat hij zich de afgelopen periode verder ontwikkeld heeft als producer, zelf noemt hij ‘Elements of life’ dan ook een experimenteel album met diverse muziekstijlen, als rock en trance'. In de praktijk blijkt dit ‘experimentele’ wel mee te vallen, wat niet weg neemt dat de consument weldegelijk waar krijgt voor zijn geld. Het betreft een uitstekend album, dat in ‘Ten seconds before sunrise’ een mooie en warme opening kent. Sfeervolle trance, die doet denken aan de stijl van zijn ‘Magik’ en ‘In search of sunrise’ compilaties. Dit warme en relaxte geluid wordt goed doorgezet met ‘Everything’, een nummer waarbij Tiësto ondersteuning krijgt van de prachtige stem van zangeres Jes. Ook bij het hierop volgende nummer heeft hij de hulp ingeroepen van een zangeres, Julie Thompson in dit geval. Met ‘Do you feel me?’ leveren zij een meer dan geslaagd nummer af, dat een enigszins spannende en duistere indruk achterlaat.
Het opbouwende ‘Carpe noctum’ ligt lekker in het gehoor, maar is toch even net iets te simpel voor de doorgewinterde liefhebber. Het klinkt zeker niet verkeerd, maar vernieuwend is het zeker niet, laat staan experimenteel. Het ‘Driving to heaven’ luistert lekker weg, maar blijft niet echt hangen. Een nummer wat wél blijft hangen is het pakkende ‘Sweet things’. De meeslepende vocals van Charlotte Martin leveren hierbij een belangrijke bijdrage. Knap hoe Tijs Verwest het elke keer weer voor elkaar krijgt dit soort zangeressen tevoorschijn te toveren. ‘Bright morningstar’ begint een beetje weifelend en vlak, maar komt na een sterke break helemaal tot bloei, vooral door de mooie melodie die de luisteraar weet beet te pakken.
Na ‘Break my fall’, waarop Tiësto samenwerkt met mede top dj/producer BT (welke ook de vocals van dit nummer voor zijn rekening neemt), komen we aan bij ‘In the dark’, het nummer dat het momenteel erg goed doet in de charts. Met dit nummer komen we gelijk ook aan bij het wat ‘commerciëlere’ gedeelte van het album. Ook ‘In the dark’ maakt gebruik van mannelijke vocals en wel van Christian Burns. Over deze samenwerking valt nog een leuke anekdote te vertellen, want Tiësto leerde Burns kennen via de internetcommunity Myspace. Over het nummer zelf zegt Tiësto het volgende: ‘Het is een erg experimenteel staaltje werk geworden, waarbij ik de stijlen rock, trance en electronic met elkaar gecombineerd heb. Het is de eerste keer dat ik deze stijlen samenvoeg, maar ik heb altijd al van rock gehouden, dus het komt niet zomaar uit de lucht vallen’. De rockinvloeden zijn inderdaad terug te horen, maar slechts in beperkte mate. Net zoals het met het experimentele ook wel meevalt. Desondanks is ‘In the dark’ een prima nummer dat goed in elkaar steekt en bovendien inmiddels al heeft aangetoond aan te slaan bij het grote publiek.
Met het wat oudere ‘Dance 4 life’ is iedereen natuurlijk wel bekend, maar aangezien dit nummer nog niet op een album is verschenen, heeft het logischerwijs zijn weg gevonden naar ‘Elements of life’. De titelsong die hierop volgt, opent met rustig orgelmuziek maar gooit het al snel over een andere boeg en verandert in een lekkere opzwepende track zonder poespas. Ook het laatste nummer van het album is een oude bekende en wel de Tiësto remix van ‘He’s a pirate’, afkomstig van de soundtrack van de Amerikaanse blockbuster ‘Pirates of the Caribbean - Dead man’s chest’. Deze knaller van formaat vormt een waardige afsluiter van het derde artiestenalbum van Tijs Verwest.
‘Elements of life’ is een album dat goed in elkaar steekt en zeker een aantal juweeltjes kent. Dat het album al zo snel een gouden plaat veroverde wekt dan ook geen verbazing, het succes zal alleen nog maar toenemen. Het is een divers album geworden, met goed geproduceerde tracks. Met de inmenging van andere muziekstijlen en de ‘experimentele’ valt het echter wel mee. De diversiteit is vooral te vinden in de afwisseling van rustige en meeslepende nummers met opzwepende tracks, wat minder voor de hand liggende tracks en het wat meer ‘commerciëlere’ werk en de afwisseling tussen vrouwelijke en mannelijke vocals. Kortom, Tiësto kan wederom een geslaagde productie aan zijn al indrukwekkende palmares bijschrijven en kan zich nu gaan richten op de promotietour van het album, welke van start ging op 16 maart in de nieuwe bagagehal van vliegveld Schiphol en wordt afgesloten met drie spetterende concerten op 31 mei, 1 en 2 juni het GelreDome te Arnhem.
Score: 88/100
www.tiesto.com
www.blackholerecordings.com
www.myspace.com/tiesto
Met het nieuwe album wil Tiësto laten horen dat hij zich de afgelopen periode verder ontwikkeld heeft als producer, zelf noemt hij ‘Elements of life’ dan ook een experimenteel album met diverse muziekstijlen, als rock en trance'. In de praktijk blijkt dit ‘experimentele’ wel mee te vallen, wat niet weg neemt dat de consument weldegelijk waar krijgt voor zijn geld. Het betreft een uitstekend album, dat in ‘Ten seconds before sunrise’ een mooie en warme opening kent. Sfeervolle trance, die doet denken aan de stijl van zijn ‘Magik’ en ‘In search of sunrise’ compilaties. Dit warme en relaxte geluid wordt goed doorgezet met ‘Everything’, een nummer waarbij Tiësto ondersteuning krijgt van de prachtige stem van zangeres Jes. Ook bij het hierop volgende nummer heeft hij de hulp ingeroepen van een zangeres, Julie Thompson in dit geval. Met ‘Do you feel me?’ leveren zij een meer dan geslaagd nummer af, dat een enigszins spannende en duistere indruk achterlaat.
Het opbouwende ‘Carpe noctum’ ligt lekker in het gehoor, maar is toch even net iets te simpel voor de doorgewinterde liefhebber. Het klinkt zeker niet verkeerd, maar vernieuwend is het zeker niet, laat staan experimenteel. Het ‘Driving to heaven’ luistert lekker weg, maar blijft niet echt hangen. Een nummer wat wél blijft hangen is het pakkende ‘Sweet things’. De meeslepende vocals van Charlotte Martin leveren hierbij een belangrijke bijdrage. Knap hoe Tijs Verwest het elke keer weer voor elkaar krijgt dit soort zangeressen tevoorschijn te toveren. ‘Bright morningstar’ begint een beetje weifelend en vlak, maar komt na een sterke break helemaal tot bloei, vooral door de mooie melodie die de luisteraar weet beet te pakken.
Na ‘Break my fall’, waarop Tiësto samenwerkt met mede top dj/producer BT (welke ook de vocals van dit nummer voor zijn rekening neemt), komen we aan bij ‘In the dark’, het nummer dat het momenteel erg goed doet in de charts. Met dit nummer komen we gelijk ook aan bij het wat ‘commerciëlere’ gedeelte van het album. Ook ‘In the dark’ maakt gebruik van mannelijke vocals en wel van Christian Burns. Over deze samenwerking valt nog een leuke anekdote te vertellen, want Tiësto leerde Burns kennen via de internetcommunity Myspace. Over het nummer zelf zegt Tiësto het volgende: ‘Het is een erg experimenteel staaltje werk geworden, waarbij ik de stijlen rock, trance en electronic met elkaar gecombineerd heb. Het is de eerste keer dat ik deze stijlen samenvoeg, maar ik heb altijd al van rock gehouden, dus het komt niet zomaar uit de lucht vallen’. De rockinvloeden zijn inderdaad terug te horen, maar slechts in beperkte mate. Net zoals het met het experimentele ook wel meevalt. Desondanks is ‘In the dark’ een prima nummer dat goed in elkaar steekt en bovendien inmiddels al heeft aangetoond aan te slaan bij het grote publiek.
Met het wat oudere ‘Dance 4 life’ is iedereen natuurlijk wel bekend, maar aangezien dit nummer nog niet op een album is verschenen, heeft het logischerwijs zijn weg gevonden naar ‘Elements of life’. De titelsong die hierop volgt, opent met rustig orgelmuziek maar gooit het al snel over een andere boeg en verandert in een lekkere opzwepende track zonder poespas. Ook het laatste nummer van het album is een oude bekende en wel de Tiësto remix van ‘He’s a pirate’, afkomstig van de soundtrack van de Amerikaanse blockbuster ‘Pirates of the Caribbean - Dead man’s chest’. Deze knaller van formaat vormt een waardige afsluiter van het derde artiestenalbum van Tijs Verwest.
‘Elements of life’ is een album dat goed in elkaar steekt en zeker een aantal juweeltjes kent. Dat het album al zo snel een gouden plaat veroverde wekt dan ook geen verbazing, het succes zal alleen nog maar toenemen. Het is een divers album geworden, met goed geproduceerde tracks. Met de inmenging van andere muziekstijlen en de ‘experimentele’ valt het echter wel mee. De diversiteit is vooral te vinden in de afwisseling van rustige en meeslepende nummers met opzwepende tracks, wat minder voor de hand liggende tracks en het wat meer ‘commerciëlere’ werk en de afwisseling tussen vrouwelijke en mannelijke vocals. Kortom, Tiësto kan wederom een geslaagde productie aan zijn al indrukwekkende palmares bijschrijven en kan zich nu gaan richten op de promotietour van het album, welke van start ging op 16 maart in de nieuwe bagagehal van vliegveld Schiphol en wordt afgesloten met drie spetterende concerten op 31 mei, 1 en 2 juni het GelreDome te Arnhem.
Score: 88/100
www.tiesto.com
www.blackholerecordings.com
www.myspace.com/tiesto
Tracklist
- Ten Seconds Before Sunrise
- Everything (feat. Jes)
- Can You Feel Me (feat. Julie Thompson)
- Carpe Noctum
- Driving To Heaven
- Sweet Things (feat. Charlotte Martin)
- Bright Morningstar
- Break My Fall (feat. BT)
- In The Dark (feat. Christian Burns)
- Dance4Life (feat. Maxi Jazz)
- Elements Of Life
- He's A Pirate (Tiesto Remix)
121 opmerkingen
Mijn mening over de tracks:
Goed.
Aardig.
Ongeïnspireerde troep.
Wil ik het niet eens over hebben...
Al met al vind ik het een bijzonder matig album, wat mij betreft zeker niet de titel "beste DJ op aarde" waard...
Als je vergelijkt met Armin van Buuren en Markus Schulz hebben die een veel volwassener sound, veel minder van dat hiephiephoera-springwerk waar trance tegenwoordig om bekend staat (voornamelijk door Tiësto) en is de totale set ook veel meer uitgebalanceerd i.p.v. standaard rustig beginnen en dan nog ff makkelijk scoren met wat springbare hitjes. Maar goed; allemaal mijn persoonlijke mening...
01. Ten Seconds Before Sunrise
02. Everything (feat. Jes)
03. Can You Feel Me (feat. Julie Thompson)
04. Carpe Noctum
05. Driving To Heaven
02. Everything (feat. Jes)
03. Can You Feel Me (feat. Julie Thompson)
04. Carpe Noctum
05. Driving To Heaven
Goed.
06. Sweet Things (feat. Charlotte Martin)
07. Bright Morningstar
07. Bright Morningstar
Aardig.
08. Break My Fall (feat. BT)
09. In The Dark (feat. Christian Burns)
10. Dance4Life (feat. Maxi Jazz)
11. Elements Of Life
09. In The Dark (feat. Christian Burns)
10. Dance4Life (feat. Maxi Jazz)
11. Elements Of Life
Ongeïnspireerde troep.
12. He's A Pirate (Tiesto Remix)
Wil ik het niet eens over hebben...
Al met al vind ik het een bijzonder matig album, wat mij betreft zeker niet de titel "beste DJ op aarde" waard...
Als je vergelijkt met Armin van Buuren en Markus Schulz hebben die een veel volwassener sound, veel minder van dat hiephiephoera-springwerk waar trance tegenwoordig om bekend staat (voornamelijk door Tiësto) en is de totale set ook veel meer uitgebalanceerd i.p.v. standaard rustig beginnen en dan nog ff makkelijk scoren met wat springbare hitjes. Maar goed; allemaal mijn persoonlijke mening...
laatste aanpassing
Als je vergelijkt met Armin van Buuren en Markus Schulz hebben die een veel volwassener sound, veel minder van dat hiephiephoera-springwerk waar trance tegenwoordig om bekend staat (voornamelijk door Tiësto) en is de totale set ook veel meer uitgebalanceerd i.p.v. standaard rustig beginnen en dan nog ff makkelijk scoren met wat springbare hitjes. Maar goed; allemaal mijn persoonlijke mening...laatste aanpassing 16 april 2007 13:14
Die vergelijking kan en mag je geen eens maken, want dit album is zoals tijs zelf zegt: Expirimenteel
Die vergelijking kan en mag je geen eens maken, want dit album is zoals tijs zelf zegt: Expirimenteel
Tjah, als ik de recensie lees is het helemaal niet zo experimenteel.
Ik moet het album zelf nog luisteren, dus een oordeel kan ik nog niet maken.
En als je binnen een week 40.000 exemplaren verkoopt, kan je zeggen dat het expiriment gelukt is
Verkoop lukt goed ja, wil nog niet zeggen dat het kwalitatieve trance is (ook meningsgebonden natuurlijk). Vengaboys verkochten ook goed
Ben iig benieuwd, want ik hoor hier verschillende geluiden.
laatste aanpassing
Die vergelijking kan en mag je geen eens maken, want dit album is zoals tijs zelf zegt: ExpirimenteelEn als je binnen een week 40.000 exemplaren verkoopt, kan je zeggen dat het expiriment gelukt is
Yeah right; dit album gaat over één ding: pecunia.
Er is niets experimenteels aan: same old story. Stapeltje progressive, trance en techtrance op een hoop, niets vernieuwends of experimenteels aan.
Bong-ra, FFF, Brian Eno, Ophidian, Scotch Egg: die zijn experimenteel. Tiësto is dat nooit geweest en zal dat waarschijnlijk ook nooit worden.
Tjah, als ik de recensie lees is het helemaal niet zo experimenteel.
Naja, verwacht iig geen 12 trance tracks!
dat het kwalitatieve trance
Dát is het dus ook niet
Er is niets experimenteels aan: same old story. Stapeltje progressive, trance en techtrance op een hoop, niets vernieuwends of experimenteels aan.
Wil jij me ff vertellen welke track dan techtrance is??
Er is niets experimenteels aan: same old story. Stapeltje progressive, trance en techtrance op een hoop, niets vernieuwends of experimenteels aan.
experimenteel vind ik het ook idd niet
Wil jij me ff vertellen welke track dan techtrance is??
nr4 komt in de buurt.. maar beetje een ripoff van de nieuwe cosmic gate sound
Ehmm GEEN hersenloze hardcore mongolen op deze pagina
Laat het nou wel even zo zijn dat elk nummer +6 minuten duurt. Maar ja, dat ben je niet gewent op HC cdtjes want daar word alles naar 3 of 4 minuten geknipt zodat er wel 20 tracks op passen.laatste aanpassing 16 april 2007 13:51
lul niet kijk maar eens bij het album van E-Noid
de cd's die jij bedoelt zijn verzamelalbums en daarbij is het logisch dat er in geknipt wordt om er meer nummers nummer op te zetten, daar zijn het verzamelalbums voor
hmm hou totaal niet van die muziek, en de tracklist zit eruit alsof die anorexia heeft, 12 tracks, kom nou
1. Hou je niet van de muziek, reageer dan ook gewoon niet.
2. Dit is geen hardcore album waar tracks op staan van rond de 4:30 tot hoog uit 5:30 minuten, maar gewoon lekkere trance en progressive, dat mag allemaal wat langer duren waar door de tracklist wat minder nummertjes zal bevatten.
3. Wees eens wat minder kortzichtig in dit geval en doe een beetje normaal, er zijn hier mensen die wel van deze muziek houden en dit gewoon wel geweldig vinden!
Vind het wel te makkelijk om weer te roepen dat het alleen maar om geld gaat en dat ie nooit experimenteel is geweest.
Het lijkt wel mode in Nederland om alles wat een beetje succes heeft commercieel, niet interessant of goedkoop te noemen. Blijkbaar is succes nog een vies woord voor sommige mensen.
Ik zal niet zeggen dat het de allerbeste cd is die Tijs gemaakt heeft, maar ook de eerder genoemde kwalificaties zijn niet verdiend.
Ik vind het een prima cd waarbij niet alle nummers me evenveel aanspreken, maar 9 van de 12 doen dat zeker in meer of mindere mate wel. En dan is ie voor mij prima.
Bespaar me het zogenaamde analytische geleuter waarmee "verstand van zaken" wordt geveinsd en zeg gewoon wat je er van vind.....
Het lijkt wel mode in Nederland om alles wat een beetje succes heeft commercieel, niet interessant of goedkoop te noemen. Blijkbaar is succes nog een vies woord voor sommige mensen.
Ik zal niet zeggen dat het de allerbeste cd is die Tijs gemaakt heeft, maar ook de eerder genoemde kwalificaties zijn niet verdiend.
Ik vind het een prima cd waarbij niet alle nummers me evenveel aanspreken, maar 9 van de 12 doen dat zeker in meer of mindere mate wel. En dan is ie voor mij prima.
Bespaar me het zogenaamde analytische geleuter waarmee "verstand van zaken" wordt geveinsd en zeg gewoon wat je er van vind.....
Wil jij me ff vertellen welke track dan techtrance is??
Track 10, 11 en 12.
Maar goed, hou gelijk maar op; in het verleden hebben wij al vaker 'gediscussieerd' over Tiësto en daar kwam meestal niet veel soeps uit.
nr4 komt in de buurt.. maar beetje een ripoff van de nieuwe cosmic gate sound
Niet op reageren; schiet niet op. Check zijn profiel en je weet genoeg.
Bespaar me het zogenaamde analytische geleuter waarmee "verstand van zaken" wordt geveinsd en zeg gewoon wat je er van vind.....
Ok: hij stinkt redelijk.
Vind het wel te makkelijk om weer te roepen dat het alleen maar om geld gaat en dat ie nooit experimenteel is geweest.
Het lijkt wel mode in Nederland om alles wat een beetje succes heeft commercieel, niet interessant of goedkoop te noemen. Blijkbaar is succes nog een vies woord voor sommige mensen.
Ik zal niet zeggen dat het de allerbeste cd is die Tijs gemaakt heeft, maar ook de eerder genoemde kwalificaties zijn niet verdiend.
Weer iemand die niet met kritiek om kan gaan. Sommige mensen vinden Tiësto geweldig, sommigen vinden hem zuigen en een heleboel zitten er tussenin; klaar, accepteer het.
laatste aanpassing door een beheerder
Uitspraak van TimMer1981 op maandag 16 april 2007 om 15:45:
Bong-ra, FFF, Brian Eno, Ophidian, Scotch Egg: die zijn experimenteel. Tiësto is dat nooit geweest en zal dat waarschijnlijk ook nooit worden.
Ehmm GEEN hersenloze hardcore mongolen op deze pagina
maar zo'n opmerking is gelukkig niet hersenloos
ik geef em gelijk.. experimenteel is als mensen onbegrijpelijk staan te luisteren. t merendeel zal t geen zak aan vinden maar anderen juist heel vet.
De niet meer dan logische volgende stap voor Tiësto.
De groep Tiësto "fans" wordt hierdoor nog meer in twee gesplitst. De mensen van voor 2001/2002 die de huidige Tiësto (terecht) negeren en de mensen van na 2002 die de gouden trance jaren niet/half kennen en de poppy Tiësto van nu helemaal 'je van het' vinden.
De groep Tiësto "fans" wordt hierdoor nog meer in twee gesplitst. De mensen van voor 2001/2002 die de huidige Tiësto (terecht) negeren en de mensen van na 2002 die de gouden trance jaren niet/half kennen en de poppy Tiësto van nu helemaal 'je van het' vinden.
De niet meer dan logische volgende stap voor Tiësto.
De groep Tiësto "fans" wordt hierdoor nog meer in twee gesplitst. De mensen van voor 2001/2002 die de huidige Tiësto (terecht) negeren en de mensen van na 2002 die de gouden trance jaren niet/half kennen en de poppy Tiësto van nu helemaal 'je van het' vinden
als mensen alleen afgaan op het album .. maar dat doen de meeste trouwe tiesto fans niet.. ik persoonlijk vind het album niet bijzonder. maar wat tijs in zijn sets nog steeds brengt voor verniewing, dat vind ik wel iets zeggen over zijn talent.
je zegt het nu alsof tiesto 1 of andere hitjesmachine is geworden, wat niet zo is naar mijn idee.























