Verslag van Audio care, 6 oktober 2006

Was het eigenlijk niet van plan, maar bedacht me dat het toch wel leuk was voor het nageslacht als ik toch even mijn gevoelens, gedachtens en mening hier neer zou pennen wat betreft mijn vrijdagavond. Als je hoopt op een goed diepte verslag over de feesten zelf moet ik je helaas teleurstellen. Dit is meer het verhaal over mijzelf en niet echt over de feesten. Verwacht ook geen mooit foto's want die heb ik niet gemaakt.

Sowieso ga ik maar weinig op vrijdag echt naar feesten toe, maar deze avond zou anders worden dan een andere vrijdagavond. Ditmaal was ik namelijk niet zomaar een bezoeker van een feestje, neen ditmaal was ik ingehuurd door een DJ om zich te laten vervoeren van zijn huis naar de twee feesten waar hij moest draaien.

Klinkt allemaal heel spannend, maar is het eigenlijk helemaal niet. de Dj in kwestie was dus DJ Noizefucker, wellicht bekend van zijn nummers als "Tons of blue steel", "ergens in de oceaan", "Dedicated 2 papa speedcore" en weet ik veel welke andere nummers nog meer van zijn hand komen.

Ik ken Erwin (voor de onwetenden; dit is dus zijn eigen naam. Het is niet zo dat zijn ouders hem 28 jaar geleden de naam noizefucker gaven toen hij ter wereld kwam) al enige tijd en spreek hem ook met een zekere regelmaat buiten de feesten om.

Anyway, ik was dus gevraagd of ik hem wilde rijden naar de twee feesten die vrijdagavond aangezien hijzelf nog niet beschikt over de nogide papieren.

De feesten die we dus deze avond aan zouden doen waren 'The ultimate Speedcore' in Ede en Audio Care' in Leeuwarden. dat beloofde dus alweer een flinke reis te worden deze nacht.

Eerst moest ik die avond nog zelf werken tot 21:00 uur. Daar was ik hem toen snel gevlucht om Sophie op te halen om dan vervolgens samen van Heemstede de eerste 45 minuten naar Almere te rijden om Erwin op te halen.
In principe hadden we ruim voldoende tijd om Erwin op te halen en dan naar Ede te rijden ware het niet dat toen ik in Almere aankwam en voor Erwin's huis parkeerde ik vrolijk mijn deur dichtgooide met mijn sleutels nog in het contact. Ik had mezelf buitengesloten! Dit was natuurlijk niet in de planning openomen en de enige oplossing leek mij om de wegenwacht te bellen en te vragen of zij in staat waren mijn portier weer te openen.
Toen ik belde was de eerste vraag van de ANWB hulpcentrale of de auto van mij was. Ik vertelde toen dat de auto op mijn vaders naam stond. Waarop zij reageerde dat de ANWB in zo'n geval niet te hulp komt omdat het dan juridisch gezien onverantwoord is ofzo.

Ondertussen tikte het klokje gewoon verder en begon de tijd te dringen. De vader van erwin belde toen zelf ook nog een keer de ANWB en kreeg het toen voor elkaar dat er wel een wegenwachter naar mij toe zou komen. Een half uur later draaide de gele auto de straat in en we snelde naar buiten omdat het ondertussen 23:00 uur was en de tijd nu echt begon te dringen.

De auto was met een minuut of tien geopend en we raceten naar Ede om daar nog op tijd aan te komen. Erwin had al gebeld naar de organisatie om te vertellen dat wij later zouden komen en in principe was het niet erg want dan zou hij gewoon met een DJ van plaats ruilen, maar dat bleek allemaal niet nodig te zijn toen wij die tent om 23:57 binnenliepen.

Little Terror man was nog net bezig zijn set af te ronden met muziek waarvan ik echt een beetje bang werd. Hoe komt het dat een 14 jarig jongetje dit soort muziek leuk vind en draait op feesten? Nou ja hoe dan ook, Erwin was op tijd en begon aan zijn uur durende set.
Normaal loop ik op feesten waar Nike air max het merendeel van de dansvloer siert, hier moest ik echter constateren dat Sophie en ik ongeveer de enige waren met deze schoeisel en bleken kisten de way to go. Ook was mij niets vertelt over het feit dat de kledingcode zwart was. Echt werkelijk iedereen droeg een zwart t-shirt, vest of trui.

Om eerlijk te zijn vond ik de 5 kwartier dat wij op dat feest waren meer dan genoeg want ik begon op een gegeven moment de gewone hardcore echt heel erg te missen. Ik kon hier niet op dansen en kon hier gewoon niet mijn ding op doen. Rond 01:00 uur was het feest over wat betreft Noizefucker's aanwezigheid op dit feest want wij moesten nu van Ede naar Leeuwarden rijden. Een rit die dus bijna 2 uur in beslag zou nemen.

De reis was echt oersaai want die snelwegen naar het noorden zijn echt alleen maar rech toe rech taan en het was ook extreem rustig op de weg. weinig te beleven dus. maar rond 03:00 uur kwamen we dus aan bij de Rumours in Leeuwarden en kon ik daar doen wat mij in ede dus niet lukte. Dansen



Helaas begon de vermoeidheid toen stiekem al een klein beetje mijn lichaam in te sluipen en kwam er dus van dat dansen weinig terecht. Er waren in de Rumours drie zalen. de mainzaal was voornamelijk hardstyle, de zaal voor was hardcore en boven moest dus Erwin zijn ding doen. Ditmaal moest hij een uur lang samen draaien met Chi, beter bekend als DJ Knuckles. Omdat ik mijn portie speedcore in Ede al gehad had, besloot ik nu dus maar om beneden te blijven en daar beetje te genieten van het feest.

het feest zou tot 06:00 uur duren, maar om 05:15 vond Erwin het leuk geweest en besloten we dus om terug te keren naar Almere.
De heenweg verliep dus niet geheel vlekkeloos, maar dat kon ik natuurlijk goed maken op de terugweg. Maar helaas, ik was een klein beetje vergeten dat mijn auto niet op lucht rijd, maar op benzine en dat na een kilometer of 475 mijn tank wel leeg is. Dus toen ik bij Almere de snelweg verlaatte bleek die tank ook echt tot de laatste druppel op te zijn. De moter begon te sputteren en ik moest nu gewoon heeeeel snel een bezinepomp bereiken. In Almere zelf zijn twee pompen en de eerste was dicht dus reden we door naar de voldende. helaas bleek ook die nog dicht te zijn. het was 06:35 en de benzinepomp zou pas openen om 07:00 uur. Er zat dus niets anders op dan te wachten tot de mensen van de pomp zouden komen. Gelukkig was het om 06:50 raak en kon ik mijn tank weer volgooien.
De tank was weer vol en we konden de reis vervolgen. Erwin afgezet en het laatste stukje naar mijn eigen huisje toe bleek ook weer tergend lang te duren. Ik had er ondertussen al ruim 500 km opzitten en verlangde nu wel naar mijn eigen bedje.

Al met al heb ik dus deze vrijdag veel meer in de auto gezeten dan dat ik op een feest heb kunnen genieten van de muziek. Maar ja, aan de andere kant heeft dit toch ook wel weer zo zijn charme en heb ik mij best goed weten te vermaken. De volgende keer als ik weer ga rijden hoop ik alleen dat de feesten iets dichter bij elkaar liggen en ik dus ook iets meer van de feesten zelf mee kan krijgen.