Verslag van Sonne Mond Sterne, 11 augustus 2006

Sonne, Mond und Sterne…….10th year anniversary.

Waarom schrijf ik dit verslag?
1-omdat geen 1 normaal mens zoveel vreugde en gekkigheid kan meemaken in 1 weekend.
2-omdat het Duitslands vetste rave/festival op gebied van techno is en ik dat jullie niet onthouden wil.
3-omdat ik nu nog alles weet en in een roes verkeer en dit later graag teruglees van mezelf

Waarschuwing:
Ga vooral dit verslag NIET lezen als je van korte verslagen houdt!

Het zou mijn 2e jaar zijn dat ik naar dit paradijsje af mocht reizen. Dit is een van die festivals waar je later op je 40ste nog glimlachend en grijzend aan terug denkt, een van die festivals waar je het gehele jaar al halsreikend naar toeleeft en naar uitkijkt.

Ik ging dit jaar met een andere groep dan vorig jaar, een groep vrienden/bekenden uit Utrecht. Mooi met zijn allen in een 9-persoonsbus, flink de ruimte en dat ding blaast nog aardig ook (m.u.v. de berg op8)). In de bus werd al lekker een biertje genuttigd en de setjes van galuzzi en meinhardt schalden al lekker door de speakertjes! We kwamen donderdagochtend aan om 7 uur ‘s ochtends in een toch lichtelijk verregend Saalburg. Het blijft een overweldigend gevoel als je door die bergweggetjes in eens weer in het dal rijdt….YES! FUCK…dar sind wir wieder!

Het meertje wat naar je glimlacht, de beboste heuvels die naar je zwaaien en dan die paar tententoppen die boven wat bomen uitsteken, heerlijk! We kwamen bij het oprijden van de rustige campingkant al de eerste bekenden tegen die er al vanaf woensdag waren, goed bezig! Gelukkig regende het niet op het moment dat we de tentjes opknallen moesten en ons kamp leefbaar moesten maken, dus dat was allemaal binnen een uur geklaard.



Het grootste gedeelte zou pas donderdag laat arriveren en sommige gevallen pas vrijdag. Na het tentopzetten struin je lekker de camping over en zie je nog meer Nederlanders……de 1 ken je van vorige week, de ander van vorig jaar, eenieder heeft er alweer evenveel zin in, weer of geen weer, al moet het in de stortregen! Bij ons kamp hingen al snel 2 vlaggen, 1 Nederlandse vlag met de DiepGezonken logo’s erop en met de tekst erin “wir sind die holländer. Und wir machen weiter” alleen jammer dat iemand na 2 dagen opmerkte dat de bovenste kleur rood hoort te zijn i.p.v. blauw….…sorry. gheghe, andere vlag was van subculture, dus we waren weer goed vertegenwoordigd. Tot aan hier het introgelul…snel over naar het feest!

De Donderdag!
Vorig jaar was dit al een vette dikke smerige binnenkomer, met 600 man lekker raven voor een vrachtwagen. VET! Dit jaar was de hele camping bezaaid met soundsystems. Je zoekt natuurlijk altijd de grootste op, aangezien daar zich alle Nederlanders verzamelen en je de meeste nog niet gezien hebtNa het hele terrein doorzocht te hebben en al verscheidene danspasjes gemaakt te hebben bij wat tentjes en kleine soundsystempjes, kwamen we bij een mooie stage met de dj op een flinke verhoging en een flink droog dansgedeelte waar de Nederlanders alweer flink aan het reprezenten waren. HUPPA! de becks en krombachertjes gingen er weer in als water en het begin was gemaakt! Rond een uur of 3 ging het tempo flink omhoog, van de minimal/techno werd overgegaan naar lichtelijke rave! en laat ik daar nou net absoluut niet vies van zijn! Het shuffeltje/heupwiegende dansje moest plaats maken voor keihard beuken en springen, geen ingewikkeld gedoe, maar fulltime ringdengdeng-toengktoengktoengk-ringdengdeng…ragwerk , heerlijk, de eerste spierpijn mocht gekweekt worden! Om een uur of 4 was het welletjes voor ons en na nog een flesje bier of 8 voor de tent, was het tijd om een paar uurtjes slaap te maken. De Vrijdag!
Wakker worden met een lekker broodje zweterige kaas en de tandjes poetsen met een biertje, laten we elkaar geen mietje noemen! Heerlijk, zo hoort het
Met het volgende biertje in de hand het campingterrein overstruinen, radiootje vol aan, even lekker irritant doen…hoort erbij! Wat Tielse maatjes van me opgezocht en koers gezet naar de supermarkt. Bier halen en vlees, de belangrijkste campingbenodigdheden. De winkelwagen meeritsen en die 4 km terug naar de tent douwen, alvorens een lekker barbecue-tje te starten…de hamburgertjes mochten d’r wezen! Daarna even terug naar m’n eigen campingcommune gegaan om vanaf daar met wat gegadigden alvast een kijkje te gaan nemen op het festivalterrein! Eerst even de bandjes ophalen. Toen we in de rij stonden kwam het eerste ragnummer ons ten gehore en wel de raveversie van “give me hope joanna, hope joanna”ach je kent het wel…. meteen hakken geblazen in de rij, we lagen al meteen in een deuk en hadden de grootste schik. Bij het opkomen van het terrein zag ik al meteen dat er aardig wat aanpassingen gedaan waren, de entree was verhoogd en je moest eerst flink wat trappen op en af, wat een soort “ik speel bij een grote voetbalclub en ik kom het stadion in gerend gevoel” helemaal goed! Eerst even wat overtollige energie wegrammen bij de garde tent en daarna koers gezet naar de heldenstage “brandenburger allstars” . Het ging om half 8 al lekker los en ik vroeg me af of er van mijn idee “zo eerst even die vieze kleren uitdoen en even douchen en opfrissen” nog wat terecht kwam……nee dus, er werd al zo lekker gedraaid dat we het maar meteen op een dik zuipen hebben gezet en keihard uit onze plaat gingen, de nacht in. Om 10 uur naar de main gelopen, waar the Knife begon, wat een heerlijke binnenkomer was. 11 uur zou kombinat 100 beginnen en die was vorige jaar al zo vet, die moesten we zien natuurlijk! Aangekomen bij de brandenburger allstars waren de heren al lekker aan het knallen. Ik vroeg me af hoe moeilijk het zou zijn het podium op te komen, om zo een beter zicht te kunnen krijgen en wat goeie housepasjes te kunnen knallen. Samen met tuur omgelopen, een hek verzet, een beetje klimwerk en daar stonden we. huppaaaa. lekker bovenop de handjes van kombinat 100 kijken en een mooi overzicht op de mensjes!

Half 1 zou Basement jaxx beginnen, die ik nog nooit gezien had en enorm naar uitkeek! Na wat bier te hebben gehaald, stonden we vooraan bij Basement Jaxx. Ze kwamen op met 2 donkere gezette zangeressen, mensen achter de drums, drumcomputers en gitaar. Anderhalf uur lang puur genot, jezus wat was dit vet, die 2 tina turners die keihard losgingen, alle Nederlanders vooraan….meebleren bij “where’s my heaaaaaaad at! VET! fuck wat waren we hard aan het springen ! te mooi, een van de zangeressen zag me losgaan vooraan en gaf me haar hand waar ik haar een kus opgaf, toen zong ze weer een refreintje en toen bukte ze weer, pakte toen mijn hand en gaf daar een kus op, ik helemaal in een deuk, geweldig! Daarna in extase naar pan-pot gelopen, en ook die waren zeer goed bezig! Daarna was het de beurt aan hawtin. Ik wilde met m’n lamme hoofd ook hier even een kijkje nemen vanaf het podium, dus eerst via de normale ingang proberen, lukte niet, wilde toen de andere kant proberen en diezelfde bewaker kwam me achterna en was erg woest, en gooide me tegen een hek aan waardoor ik een gat in mijn knie opliep en het terrein afgeflikkerd werd, maar goed ik ben de makkelijkste niet, dus binnen een half uur was ik via een hek weer mooi teruggeklommen en stond ik alweer snel keihard springend vooraan . Verder nog Ellen Alien gezien, die met haar dunne beentjes aan het zingen was op de tunes van Apparat, erg vette act, waar weer erg hard gesprongen werd . Toen de act gezien van Hell die wat laat gekomen was, dat blijft voor mij echt een held, perfecte platenkeuze, diepe minimal tot lekkere springelectro, zonde dat hij zo weinig in Nederland te bewonderen is. Na Hell weer naar de brandenburger stage gelopen, die stage is zo hemels…na elke act komt iedereen daar weer heen, ze gaan maar door en door, de ene act heel minimaal, de ander weer retehard, maar elke keer gaat het weer zo los, ik heb werkelijkwaar zo hard gesprongen de vrijdag dat m’n beide voeten kapot waren aan alle kanten en elke spier van beton was geworden….erg leuk als je nog 2 dagen knallen moet. hmmm.



De Zaterdag!
Wakker worden! Blegh…zo dag en nachtje raven gaat je niet in je kouwe kleertjes zitten. De tering! T’mooie is wel, als je thuis in Nederland een nacht zuipt als hier (vrijdag 150 euro weggezopen. JEZUS!) je een dag revalideren moet, maar ben je op vakantie/meerdaags festival, dan valt dat allemaal reuze mee en pak je een uur na opstaan alweer een lekker koud gerstenatje….ik wel in ieder geval! Mijn benen waren lood geworden en ik liep erbij ofdat er 15 vrachtwagens over me heen gereden waren8). Ik zou zaterdagnacht mijn 22ste levensjaar mogen inluidden en dat wilde ik vieren met de mensjes van ons tentenkamp. Lorenzo kwam met een aangenaam flesje champagne, en die lieten we ons goed smaken! Ik had al door dat de zaterdagnacht niet mogelijk ging worden voor me, aangezien lopen gewoon (makkelijk zat) niet meer mogelijk was (mensen die me vrijdag hebben zien springen kunnen dat wel beamen denk ik). Het probleem was dat om half 1, kraftwerk zou komen en dat DE act was waar ik naartoe leefde. Dus raapte ik mezelf bijeen en heb met alle kracht mezelf naar de main gesleept waar de scissor sisters bezig waren. ‘T was stampdruk op het festivalterrein nu en over 100 meter lopen deed je nu bij de main makkelijk een half uur. Na het in ontvangst nemen van wat felicitaties en lachen om die homogast van scissor sisters was het eindelijk tijd voor kraftwerk. Vooraan staan trokken mijn benen niet meer, dus van een afstandje heb ik in alle rust kraftwerk hun eerste half uurtje mogen aanschouwen.



Daarna moest ik echt het terrein af want ik was helemaal op, mijn benen blokkeerden en ‘t had zo geen zin meer. In m’n tent heb ik gewacht op het vuurwerk, en jezus wat was dat magistraal, een van de mooiste vuurwerkshows die ik ik ooit heb mogen aanschouwen, heerlijk!
Na 3 uurtjes slaap werd ik wakker gemaakt, k’moest weer mee. Gelukkig had ik van mijn kuiten en beblaarde voeten weer wat speling gekregen en dus strompelde ik weer op naar het festivalterrein. Bij aankomst zag ik en voelde ik weer de extase van de zondagochtend op SMS, de heldenochtend…gruwelijk, het zonnetje scheen vol, iedereen lachte van geluk en meinhardt draaide zoals we hem kennen…diep, met harde zweepslagen dikke basslines!



Heerlijk om al die uitgeputte hoofdjes te zien en alle bekenden. Om een uur of 10 a 11, moest meinhardt er een eind aan breien. Waar ga je dan heen op een dergelijk moment? naar de Brandenburger allstar stage naturlich! Alle Nederlanders verzamelden zich en het geluk was compleet! Wat we daar hebben gelachen en gehoused tot 4 uur ‘s middags valt met geen pen te beschrijven… Keihard de zon die op alle hoofdjes stond, voor het podium met het meer erachter…zo gruwelijk mooi. ‘T was een groot circus, circus GzG is nog de mooiste benaming, mijn god wat een heerlijke clowns, en stuk voor stuk werden ze het podium opgeknalt, bassis op zijn knieën, in de lucht kijkend en met beide handen het peaceteken gebarend, jesse met de microfoonstandaard op de boxen, een ander weer als marionet gaande met een parasol, vooraan verklede mensen, en iedereen die maar bleef zeggen "ik kan niet meer" en vervolgens bij het volgende heldennummer weer volluit losging, alle remixen kwamen voorbij, donna summer, robin S. michael jackons smooth criminal, nightcrawlers, kristine W. alles met een lekkere beat eronder. Echt waar, ik kon echt niet meer maar je werd gewoon voortgedreven, weggaan was geen optie! Nimmer heb ik zo hard gelachen en genoten als afgelopen zondagochtend/middag!





Toen het ook hier op zijn einde verliep, weer terug naar het tentenkamp gegaan, alwaar ik de rest zag liggen wausen in het zonnetje….Geweldig! Ook mooi om te zien hoeveel mensen om 6 uur met de bus naar huis moesten en na 2 dagen knallen zonder slaap nog lekker aan het doorspacen/zuipen zijn. stuk voor stuk helden!



De eerste mensen worden uitgezwaaid en langzamerhand valt de avond. Is het dan eindelijk afgelopen zou je denken? nee hoor, op de laute seite ging het gewoon door. Dus vanaf je tent loop je om het half uur even daarheen om even wat nummertjes mee te pakken en de laatste danspasjes te maken! De Nederlanders naast onze tenten gingen weg en gaven ons nog overgebleven stoeltjes en blikken soep en dergelijke. Toen ze bijna weg waren, vonden ze onder een parasol nog een slapend meisje op een luchtbed, en ze vroegen of wij haar kenden. Dat was niet het geval dus ze werd wakker gemaakt. Ze bleek Duits te zijn en van de organisatie te zijn. Welches tag ist es vantag? Muwhahaha zondag. Ze werd wakker tussen onbekenden en wat doet ze? gewoon verder slapen, geweldig. Maargoed, die gasten moesten een half uur later echt gaan en 1 van hun pakt bruut zijn luchtbed en kiepert haar zo eraf8), dat meisje staat op, begrijpt er niks van en rent met haar handen uitreikend die gozer achterna…geef dat luchtbed terug! Hahaha…….iedereen helemaal dubbel van het lachen. geweldig. Toen werd het donker en koud, en waren gelukkig daar de barbequesetjes die ons nog van warmte konden voorzien! We voelden ons geroepen om i.i.g. het laatste kratje bier op te zuipen. Ik ging om 11 uur nog even het afsluitsfeertje proeven bij de laute seite, heerlijk om te zien, ‘t is echt een vicieuze cirkel. het stopt gewoon niet….politie komt, muziek uit…. een auto gooit volluit de installatie aan, iedereen daar, politie gaat weg en de muziek gaat weer aan, ….toen terug naar de tent gegaan, na het bier alle hasj opgerookt met z’n allen, en toen de tent in, slapen in je met oorwurmen bezaaide tentje op je leeggelopen luchtbed in de kou gheghe. De terugreis maandagmiddag verliep zonder problemen, Sonne, Mond Sterne 10 jaar was een feit.

De editie van vorig jaar en nu waren totaal niet te vergelijken, eerste keer blijft het mooist, maar deze zondagochtend/middag was echt weer onovertreffelijk.

Mijn laatste dank gaat uit naar de mensen met wie ik meegegaan ben: Sander, Wijnand en Elske, Jelle en Ruth, Olaf, Ilje en Marieke, en uiteraard aan alle Nederlanders (ik zal ze niet bij naam gaan noemen. ’t verslag is al te lang ) die ervoor gezorgd hebben dat dit weer het dikste weekend van het jaar was en ik NU alweer uitkijk naar volgend jaar.

Op naar volgend weekend, als we Pollerwiesen met een bezoekje vereren gaan.



“Wir sind die Holländer, und wir machen weiter”