Voor mij was dit in ieder geval een onvergetelijke ervaring! Ik loop nu met de vraag in m’n kop, waarom ben ik nooit eerder hier geweest?
Juist, dit was mijn eerste keer, één die me nu doet denken, ik ga dit nooit meer missen. Heb ik eigenlijk tot nog toe wel zo’n vet weekend in m’n leven gehad?
Donderdag 18 augustus
Na ’s middags de laatste primaire levensbehoeften te hebben gehaald, alle vrienden en vriendinnen gebeld te hebben hoe laat we nu eindelijk gaan vertrekken zijn we om 16:00 eindelijk goed op weg. Eenmaal op het terrein aangekomen realiseer ik me dat Lowlands wel erg groot is, fokking hell, wat n mensenmassa! Gelukkig is t supergezellig in de rij, de toon is direct gezet. Iedereen kijkt enorm uit naar de dingen die komen gaan, je loodst elkaar praktisch naar binnen; heb ik echt dik 2 uur in de rij gestaan?
Eenmaal gesetteld op de favoriete plek van mijn ervaren Lowlands-medegangers worden de programmaboekjes driftig doorgekeken, waar willen we allemaal naartoe morgen? Om de haverklap wordt er nog n Jaeger-Bier opengetrokken, het is supergezellig op camping 2! Uiteindelijk na nog even in de 24-uurs tent gekeken te hebben lig ik net voordat het licht begint te worden te pitten.
Vrijdag 19 augustus
Na ’n krappe 4 uur slaap kan de pret beginnen. Het weer is super, de zon laat zich meer en krachtiger zien dan vooraf verwacht was. Zou het dan echt alleen maar goed weer worden? De hoop daarop werd op een enkel wolkje en spatje vervuld.
Met de zomerse klanken van Gabriel Rios waan je je al snel ergens in Latijns Amerika, je staat toch echt ergens in de Flevopolder. Relaxte muziek.
Eigenlijk hebben we die middag verder geen acts of optredens gezien, lekker rondgehangen, het terrein verkend, broodje hier, broodje daar, biertje zus, biertje zo, biertje op, beker weg en direct springt er een één of andere tiener om z’n al flink groeiende stapel aan te vullen…o wacht, 5 lege bekertjes levert je een muntje op? Sommige mensen maakten er werkelijk een sport van, maargoed, ik had geen zin om er op te letten.
Wat een heerlijk gevoel van vrijheid hier, zonnetje op je bol, iedereen plant z’n reet neer waar het diegene uitkomt, tent na tent staat afgeladen. Het is al snel 20:00, laten we ons op gaan maken voor de avond.
Wordt het Royksopp of The Prodigy? Dilemma’s, dilemma’s…
Unaniem wordt besloten om naar The Prodigy te gaan. Eenmaal veel te laat aangekomen bij de Alpha, waar het praktisch onmogelijk is de tent binnen te komen hoor ik iets wat op een live optreden moet lijken, maar wat meer weg heeft van een afgespeelde cd met oorverdovend geschreeuw van Keith er doorheen. Wat valt dit me tegen zeg, zeker in vergelijking met het optreden dat ze vorig jaar gaven in de HMH.
We zijn uiteindelijk weggegaan na de eerste keer dat ze het podium verlieten. Achteraf hoorden we dat de toegift hun slechte vertoning enigszins goedmaakte, maar ik had t wel gezien.
Snel naar de Bravo waar Chaos en L-Dopa aan het draaien waren, in afwachting van Roni Size. Om de tijd te doden startten we een Panna contest met een oranje strandbal en al snel renden er een stuk of 30 mensen door elkaar heen om die bal in z’n bezit te krijgen, heb me rot gelachen. Welke eikel trapte die bal kapot? Roni Size. Leuk hoor, drum ’n bass, maar het is toch niet echt aan mij besteedt. Vanaf minuut één een snelle opvolging van hihats en strakke beats waar ik m’n draai moeilijk in kon vinden.
Gelukkig stond Michael Mayer vlakbij in de India, die me na een snel broodje kipkerrie me veel meer kon boeien. Goede opwarmer voor Yvan Smagghe die de dag perfect afsloot met vette, diepe techno. A name to remember!
Aangekomen bij de 24-uurstent wordt de plaat Recreate van Hertz afgewisseld met Basket Case van Green Day, maar ik kon geen verschil ontdekken in de beweging van het publiek, iedereen bouwt z’n feestje, praat en danst met elkaar tot in de kleine uurtjes. Geweldig die verbroedering. Rond n uur of 6 besluit ik maar m’n nest in te duiken, morgen weer n dag!
Zaterdag 20 augustus
Boem. Wakker. Is het m’n kloppende kop of de hitte in die tent? Damn, eruit man. Ai, half 11. Da’s niet veel slaap. Koffie! nee, water, eerst water…en ’n peuk…en m’n zonnebril.
Na een uiterst uitgebalanceerd ontbijt, een goede douche, een potje pimpampet besluiten we om zZz te gaan checken in de India. Tegenvaller. Veel herrie en een niet passende orgel er doorheen. Nee, helaas.
Parker Jones belooft wel wat. Volgens het programmaboekje een mix van van alles wat waar Nu-Skool Breaks een deel van uit maakt. Klinkt inderdaad lekker, maar we zijn niet lang gebleven. Het is sowieso moeilijk om met z’n allen wat te doen als de muzieksmaken flink van elkaar verschillen. Vaak is het wat water bij de wijn, of je bent even op jezelf gewezen. Niets mis mee.
Op weg voor een snelle hap horen we iets wat wel erg lekker klinkt, krachtige gitaren gemengd met iets wat op hiphop lijkt.
El Pus blijkt voor mij één van de ontdekkingen van Lowlands. 5 Gasten waarvan je verwacht dat ze heel andere muziek maken doen de grond bij de Charlie open air stage flink trillen, vet optreden. De basgitarist zette in met een bassline wat wel héél erg op die van Billy Jean van Michael Jackson lijkt. Wacht eens, het is ‘m ook! Het publiek helemaal los. Covers op deze manier uitgevoerd werken gewoon. Thuis maar gelijk eens wat opzoeken van El Pus.
Watskebeurt? Ja hoor, ik heb het ook niet kunnen laten om eens in de Bravo-Skuur te gaan kijken naar deze gasten. Bomvol, voornamelijk gevuld met 18- publiek. Kort optreden, en wat de oudere generatie zegt over “de jeugd van tegenwoordig” zegt is helemaal niet waar. Yup, die gasten zijn ‘bout it.
In vergelijking met vrijdag ben ik deze dag van optreden naar optreden gehopt, nu even wezen kijken naar de oude punkrockers van Bad Religion. Die gasten draaien al echt lang mee en dat kon je horen ook. Strak. Verzorgd. Softere punk afgewisseld met wat snellere. Het was wel cool.
Hapje wezen eten, beetje rondgehangen, klaargemaakt voor de avond waarna we aankwamen bij (Mad) Ed in de Bravo. Heb er weinig aandacht aan geschonken, het zat wel best in het gras in afwachting van de Audio Bullys. Mooi, Bang Bang als eerste, hebben we dat ook weer gehad, die plaat komt me werkelijk m’n strot uit! Ben benieuwd hoe de rest wordt. Maar helaas, ik vond t eigenlijk waardeloos. Echt slecht. Zeker als ze dan nog eens afsluiten met Bang Bang, nóg n keer! Damn, die gasten hebben ’t echt verprutst. Snel dat podium leeg, alsjeblieft.
Bart Skils maakte na de aanfluiting van daarvoor helemaal goed. Ik had zelfs m’n geld in willen zetten op hem van tevoren. Had ik dat maar gedaan, hij maakte het helemaal waar. Wat ’n heerlijke set. Techno how it’s meant to be for me. Heel de Bravo los. En wat n sfeer ook! In één woord geweldig. Zoiets maak je toch maar weinig mee met de dance-geörienteerde festivals en feesten.
Supervette lasershow erna. Ik me maar afvragen wat “Ls” of “Is” was. Het was fokking vet. Ellen Alien en Heiko Laux erna vond ik in vergelijking met Dhr. Skils enigszins tegenvallen, maar dat kon praktisch ook niet anders. Al met al is het een vette nacht geweest. Ik kan niet wachten tot morgen, want er staat dan ook nog zoveel goeds gepland. Nog wel lang rondgezworven op de campings, heb me goed vermaakt met de dudes van onder de rivieren.
Zondag 21 augustus
Lekker m’n tijd genomen deze morgen, goed gechilled, net iets meer slaap gepakt maar m’n totaal staat pas op 11,5 uur in 3 nachten. Tering.
Het is wel elke morgen supergezellig met iedereen. Vanwege slaaptekort merk je aan iedereen dat je gewoon vaag in je kop wordt. Zo gek als n deur.
Als eerste zijn we even gaan kijken bij de Editors. Ik heb één bekende plaat gehoord, geen idee meer welke plaat dat is. Helaas was dat ook het enige wat goed in het gehoor lag. Na 20 minuten in de brandende zon vertoefd te hebben waren we wel benieuwd naar de folkpunk van Dropkick Murphys, een Ierse band. Was wel grappig. De bijna 3 verstreken dagen begonnen zich ook af te tekenen aan het publiek, op de gekste plekken lagen mensen te pitten.
Vervolgens zijn we een kijkje gaan nemen bij Gentlemen, een blanke, Duitse reggae artiest die niet van zijn zwarte collega te onderscheiden was. Superrelaxt optreden.
Helaas splitste onze groep zich daarna op in mensen die in de Grolsch wilden blijven voor Heather Nova, mensen die naar Queens of the Stone Age gingen en ik zelf naar Soulwax Nite Versions. Ik had me vergist in het tijdschema waardoor ik bijna een half uur te vroeg in de Bravo stond, Josz Lebon (die er aan t eind van z’n set nog n paar échte houseclassics ingooide) warmde de tent goed op. Ik stond ook praktisch ook helemaal vooraan, te gek, want dit optreden van Soulwax, waar ze hun laatste cd “Any Minute Now” in een live geremixte vorm presenteerden was één van de beste optredens van heel Lowlands. Heel vet. Strakke begeleidende drums, vette basgitaar en de beide heren Dewaele die de computer, mengpaneel en zang verzorgden. Heb níet stil kunnen staan. Het schijnt dat ze hun geremixte versie van Any Minute Now ook gaan uitbrengen dus dat krijgt zeker zijn plaats hier.
Euforisch van het vorige optreden snel wat bier gaan halen en weer verzamelen bij de Alpha. Kut, daar was dus niemand meer, naar de Grolsch. Hopelijk kunnen we een beetje bij elkaar blijven, want de accu van m’n mobiel is nagenoeg leeg. Jammer, de oplaadstand had niet genoeg capaciteit voor de enorme vraag aan weer opgeladen mobieltjes. Goed punt voor de organisatie dat beter te doen volgend jaar. Hopelijk haalt Orange dan ook meer adapters voor de minder populaire merken, naast Neuk me ja.
Anyway, m’n groep was weer bij elkaar, op naar Incubus. Ik geloof dat de meeste mensen ervoor bij QOTSA waren geweest, want tot m’n verbazing was het niet eens zo druk. Bizar eigenlijk, want wat rockmuziek betreft vond ik dit het vetste optreden en zeker de grootste naam op het programma om die tijd. Compleet los voor bijna een uur, superstrak optreden! Terug naar de camping, even chillen tussendoor en hopelijk daarna Vitalic checken. Helaas, het is me niet gelukt, had ze erg graag gezien! Wat gaan die munten trouwens hard, damn. Heb gelukkig het hele weekend niet op m’n geld hoeven letten, maar helaas is die tijd toch gekomen, wat gaan die centen hard.
Eenmaal weer het terrein opgekomen stond ik er snel in m’n eentje voor, was iedereen kwijtgeraakt en ja, m’n mobiel was ganz ledig. Verdomme.
Nou, gelukkig op tijd voor 2 Many DJ’s, die nogmaals hun muzikale genialiteit tentoonstelden met weer een spetterende set. Van rock met Soulwax, Soulwax Nite Versions en volleerde techno DJ’s in de vorm van 2 Many DJ’s, deze gasten zijn écht de shit. No doubt.
Naast El Pus, Bart Skils, Soulwax Nite Versions en Incubus was dit de volgende 9 die ik kon uitschrijven.
Gelukkig liep ik al lang niet meer alleen rond en na een klein incidentje waarbij de capuchon van m’n trui half in de fik stond is het de vetste nacht van het weekend geweest waar The Hacker en Miss Kitten een flink aandeel in hadden.
Tussendoor nog ontzettend gelachen om een één of andere gast die bedolven was onder een grote hoop afval in de buurt van de Bravo tent. Die denkt voortaan wel 2 keer na voordat hij in slaap valt op het terrein!
Maandag 22 augustus
Wederom weer een korte nacht gehad, wreed verstoord door een vuile flikker van de organisatie die me om 9:30 kwam wekken, had best wat later gemogen! Nah, het is toch inpakken en wegwezen. Laatste munten bij elkaar voor het beste ontbijt wat ik tot dan toe heb gehad. Flink kapot, dat wel, maar damn! Wat was dit het allemaal waard.
Volgend jaar ben ik zeker weer van de partij, het is echt geweldig geweest. Big thumbs up & respect voor de organisatie, maar zeker ook alle bezoekers die dit festival maken tot wat het is. AMAZING!
Ik heb expres een dag gewacht met het schrijven van dit verslag, want ik was echt te wasted om achter de pc te gaan zitten gisteren. Hopelijk kan het jullie waardering krijgen, heb ik toch niet voor niets 2 uur zitten tikken
Tot volgend jaar!
