SENSATION BLACK
zaterdag 10 juli 2004. De afgelopen 2 zaterdagen was de Amsterdam Arena het grote decor voor het welbekende spektakel “Sensation”. Nog geen week nadat de witte kledij weer in de wasmachine verdween (Witte Reus
), mochten de zwarte kledingstukken uit de kast, want afgelopen weekend stond Sensation Black op het programma; een feest dat eigenlijk ver boven mijn verwachtingen uitstak, wat een knaller! Ik volgde mijn weg richting Arena samen met een oud-klasgenoot van mij: Bob…. Nee, geen Bob de Bouwer (al wordt hij wél vaak zo genoemd, mede door ons ) en ook geen ‘Bewust onbeschonken Bestuurder’ (aangezien we niet met de auto gingen, en niet ‘onbeschonken’ waren, gezien de hoeveelheid bier die er van tevoren doorheen ging), dus gewoon “Bob”… Een oud-klasgenoot dus, want het is best grappig dat hij (nog altijd) 1 van mijn vaste ‘feest-collega’s’ is 
In 2000 scheidden onze wegen op school, omdat hij zijn havo-diploma keurig haalde dat jaar, terwijl Hump (ik) met de hakken midden in de sloot belandde (lees: gezakt als een baksteen) dus zodoende ‘oud-klasgenoten’, en overigens de enige van mijn middelbare school met wie ik nog contact heb We zouden in eerste instantie met z'n drieën gaan, maar 1 van mijn andere trouwe mede-feestgangers, verwijderd, moest in verband met een trouwerij noodgedwongen afzeggen
Overigens kwamen beide Sensation’s voor mij eigenlijk nogal onverwachts omdat Bob via internet 4 kaarten had gehaald (2x zwart en 2x wit), maar 1 van zijn vrienden brak anderhalf week geleden zijn poot, dus ik was de (gelukkige) vervanger
Haha, niet echt ingecalculeerd dus, maar (voor mij) een leuke verrassing 
Over het feest van vorige week kan ik kort zijn: aardig, maar niks meer dan dat…
ik vond de sfeer goed, de aankleding idemdito, maar de muziek en ik zaten toch niet helemaal met elkaar op één lijn (wat de zaterdagavond betreft dan
). Daarom was het nu tijd voor het ‘hardere werk’…Vrij laat vertrokken we vanuit de Rivierenbuurt richting de metro, waar zich al behoorlijk wat ‘soortgenoten’ hadden genesteld… Eenmaal bij de Arena aangekomen was het helemáál kermis: duizenden poppetjes krioelden voor de poorten van het stadion! Om niet weer dezelfde fout te begaan als vorige week… (voor de hekken, met honderden mensen achter ons, kwamen we erachter…. Dat we via heel een ander vak naar binnen moesten, terwijl het vak gewoon op ons kaartje stond aangegeven
)… kwamen we nu rechtstreeks bij het goeie vak aan 
, en we waren nog binnen 10 minuten binnen ook 
De liveset van Marcel Woods hebben we helaas aan ons voorbij moeten laten gaan… Het duurde ook nog wel even voordat we eindelijk een kluisje hadden geregeld, en aan de gigantische rijen te zien was ik kennerlijk niet de enige die op het idee was gekomen om effe te gaan zeiken (ik moest weliswaar onwijs nodig zeiken, maarja… wat heeft het voor zin om daar nu nog over te zeiken
). Vervolgens moest Bob een nieuwe ‘tegoed-kaart’ halen voor de drankies….tsja, inderdaad dus geen muntjes maar TEGOED-KAARTEN, waarmee je dus je consumpties electronisch betaalde… Tsja, ze weten het wel te verzinnen daar bij die Arena 
, maargoed… de eerste digitale biertjes 
waren vervolgens ook binnen, zodat we eindelijk via de cornervlag, zijlijn (langs de grensrechter) in buitenspel-positie richting de middenstip liepen…Als gezegd de eerste liveset gemist, lullen we dus ook niet meer over…. Stapten we in halverwege de tweede performance… Een dj die toch al een tijdje meegaat in het circuit der groteren, maar waarbij ik nogsteeds niet erin ben geslaagd zijn naam in 1 keer vloeiend uit te spreken…. Maar zeg nou zelf: wie kan deze naam in godsnaam foutlous uitspreken zonder daar überhaupt in te stikken? YO-JI BI-O-ME-HA-NI-KA ( om het even voor jullie te spellen
). Geweldig, we stonden nog te ver van hem af om ze gezicht te kunnen zien, maar aan de bos haar boven de platenspeler wist ik dat hij het was (carnaval vind blijkbaar in Japan pas in juli plaats ) Voor ons een mooie binnenkomer, met tracks van onder andere Public Domain en Dumonde… Met nog een lange tijd voor de boeg wisten we eigenlijk al dat dit de voorbode zou worden op een knallend avondje flink uit je plaat gaan
Zo gezegd, zo gepiept en zo gedaan!
De eerste litertjes bier waren reeds verleden tijd, en het uitzicht vanaf de tribunes was werkelijk fantastisch! Toch heel anders dan vorige week tijdens white, maar wederom erg indrukwekkend! Nadat Yoji Biomehanika zijn kunsten had bewezen volgde de ‘Megamix’… Persoonlijk had/heb ik daar een beetje vraagtekens bij, want niemand nam (net als de week ervoor) plaats achter de turntables… Een klein beetje het idee van een “cd-tje wat er even aangezet wordt”, daar leek het op… geen voorgemixte drank, maar voorgemixte muziek….
De opzet van deze mix in de programmering begreep ik dus niet helemaal, maar waarschijnlijk had DJ Luna (de vierde in de line-up) hierdoor even de tijd gekregen om zich te settlen achter het roer….
En direct na het laatste nummer van deze (toch wel goed opgebouwde) megamix, was het dan duidelijk dat Luna zijn plek had ingenomen achter de draaitafels! De eerste écht raggende kickz beukten door de Arena heen, en iedereen veerde gelijk nog meer op! Ook bij mij begon het ‘kwartje te vallen’
en ik begon steeds meer toeren te draaien Een goeie set van Luna, dat moet gezegd worden… de sfeer zat er lekker in! Pavo nam het vervolgens over van Luna, waarna ik Bob kwijtraakte. zoals dat bij mij meer regel is dan uitzondering: ik raak ieder feest wel mensen kwijt
(terwijl ik Bob toch had moeten herkennen aan zn zwarte outfit 
) ! Het nam niet weg dat ik volop genoot van de sfeer, en in de tussentijd een hoop toffe mensen heb leren kennen Ook Pavo maakte de sfeer er niet beroerder op, sterker nog: In combinatie met een behoorlijke lulkick gingen de bpm’s en ik (nonstop) keurig gelijk op! Niet alleen ik, maar ook mijn horloge ging zo hard een motherfucker (tsja, time flies, is het voorspelbare cliche dan he?
)Toen het daglicht zich er een klein beetje mee ging bemoeien was de set van Pavo voorbij, en was het de beurt aan een reeds legendarische DJ: Steve alias the Darkraver
De Bacardi-man, klini-clown op het platform der dj’s… ’t is maar hoe he hem het liefst wil omschrijven! Ik was aan het einde van Pavo’s set even snel wat wezen eten, maar met een hoog verwachtingspatroon (voor the Darkraver) liep ik weer vrolijk rond tussen de zwarte menigte (na een klein dipje)! Ook Bob kwam ik eindelijk weer tegen, en de introductie van Drakraver’s set was al even sprekend als zijn set….
Dit zei hij toen hij achter de draaitafel plaatsnam, ik citeer hem even:
Okeeee dan daar gaat-ieeeeee,
met je luie reet van die tribunes af
en allemaal naar vooooreeeeee….
Voetballen is allang afgelopeeeeeeh
ja menseeeeh
feeeeeestehhhhh
Hoertjes naar voren,
Gasten naar achteren
Handjes in de lucht
Je tieten laten zien
En gaaaan met die banaan
I like to drink Bacardi when it’s time to rock the partyyyyyy
Geweldig dit
Wat maakte hij er weer een show van! Terwijl ik stond te springen op de heerlijke knallers die door het stadion vlogen, kwam ik nog een paar dorpsgenoten tegen, en nog wat andere oude bekenden van party’s (uit het archief )…Terwijl the Darkraver maar door bleef knallen, was ik ondertussen nog even een rondje gaan lopen … Bob besloot door te bouncen….
De sfeer was tot op dat moment echt perfect: mijn ogen hadden nog geen enkele vorm van narigheid waargenomen, maar…… dat onderstreept weereens het feit dat je NOOIT voorbarig mag zijn met uitspraken
Ik was het nét met iemand volledig eens geworden over de supergoeie sfeer, en…. dat had ik dus niet moeten zeggen
Want ik had mijn woorden nog niet uitgesproken, of vlak voor mij zag ik iemand die hardhandig de tribunes in werd geparkeerd door z’n belager
Zo was het eerste relletje (wat ik had waargenomen) toch een feit, en ik weet het: je ontkomt er helaas niet aan
Daarmee volgden de akefietjes zich ineens in een snel-tempo op, en ergens in mijn ooghoek liep het wel HEEL ERG uit de hand! Een groepie van (ik schat) 7 of 8 gasten liepen werkelijk met hun slachtoffer over te schieten
(en dat toevallig nog in een voetbalstadion ook )In welk ziekenhuis die is beland weet ik niet, maar dat zag er toch wel heel erg middeleeuws uit!
(tsjah, in wat voor tijd leven we? )Ook de mensen werden rondom in grotere getale verrotter en verrotter, en vlakbij 1 van de bars kwam er 1 of andere zwevende pannekoek langsdwalen, die om de 5 meter zn evenwicht verloor en op zn kanis ging, en…. steeds bij het opstaan iedereen bleef omhelzen
Kennerlijk in een tevergeefse poging om een goeie indruk te maken bij iedereen, maar wat-ie waarschijnlijk niet wist was dat de Securities hem stonden op te wachten, en het dus waarschijnlijk ‘einde Sensation Black’ betekende voor deze totaal losgeslagen knakker
Even drinken gehaald nog, want Promo was degene die Sensation Black zou afsluiten, en ik was toch erg benieuwd waarmee hij dit feest ten einde zou brengen…
….Ik moet zeggen, ik was aangenaam verrast bij zijn platenkeuze: de ouderwetse Promo; zoals ik hem het liefste hoor draaien: RAMMEN & BEUKEN! Veel ouwe platen van Promo himself, en bij ‘The Bad Guy’ gingen bij Bob en mij nog 1 keer alle remmen helemaal los! Wat een set gooide Promo ons voor de kiezen, bij het horen van ‘King of pain’ (ook 1 van zijn klassiekers) vloog me beker cola uit me handen, en tot mijn verrassing draaide hij ook nog een plaat van The Viper (X-terminate), 1 van mijn favoriete nummers van de afgelopen jaren! Een set van Promo, die dit feest totaal in style afsloot! Lekker vaag vanaf de tribunes keken we nog even naar de menigte in de Arena…
Mensen kijken, altijd leuk
Eén of andere doldwaze gek liep er nog rondjes te rennen alsof er in de Arena de olympische spelen plaatsvonden, tot verbazing van velen
hahaha, zeer amusementsrijk (deze vent hoeft waarschijnlijk niet maandag bij de dokter aan te kloppen voor een zogeheten ‘amfetamienen-gebrek’ )En niet veel later was het feest reeds ten einde gekomen, en keek de zon toch al behoorlijk fel neer op de zwarte sekte in het stadion…
De flyers werden uitgedeeld (as usual), en lullig om te vermelden is dat deze promotie-medewerkers zich iedere keer weer ‘schuldig’ maken aan ‘indirecte milieu-vervuiling’ want 95% van de flyers verdween een paar meter verderop gewoon weer op het asfalt
Bij Bob thuis aangekomen even nachillen nog, maar het eerste slokje bier was behoorlijk ‘kotswaardig’ en werd met dezelfde snelheid teruggegoten in de gootsteen
En toen ik om half 12 weer terug was op m’n eigen stekkie besefte ik hoe gruwelijk Sensation was, en hoe VERROT ik eigenlijk was!
Toen ik eenmaal me shirt in een hoek had geflikkerd leek het wel alsof ik een bezoekje had gebracht aan de hoogovens
(voor diegenen die nu net zitten te eten terwijl ze dit lezen…. ik bespaar jullie de details )Daarmee kwam een einde aan een lange nacht, een feest ‘Sensation Black’ waarvan ik van tevoren nieteens zulke hoge verwachtingen had…. Maar…. Ik heb er ontzettend van genoten, en deze blijft totaan de volgende editie zeker nogwel op mijn netvlies zitten
Hiermee sluit ik dit (toch wat extreem lang uitgevallen
) verslag, ik hoop dat jullie het geduld hebben weten op te brengen om door te lezen totaan de laatste zin…. Welterusten! 
