"Nightmare in Rotterdam", het legendarische hardcore-concept keerde na heel wat jaartjes van afwezigheid terug en dat hebben we geweten zeg!
Weken van te voren werd er over gesproken. Zowel op straat, als op het forum. Zeker de laatste paar dagen circuleerde er heel wat "broodje aap" verhalen. Zo zouden er bijvoorbeeld heel wat rellen komen tussen verschillende groeperingen en zou het een grote teringzooi worden daar. Hierdoor waren er heel wat mensen die met gemengde gevoelens naar Nightmare gingen, maar gelukkig viel het achteraf 100% mee
Voor mij werd dit mijn eerste grote hardcorefeest sinds 4 jaar. De reden dat ik niet meer naar hardcorefeesten ga is dat ik zowel de sfeer als de nieuwe muziek veel minder vind dan vroeger.
Wel heb ik alleen maar goede herinneringen aan mijn "gabbertijd". Zo krijg ik elke keer rillingen als ik weer terug denk aan Sportpaleis 1997 (Global Hardcore Nation) of de Digital Overdose feesten in Sporthallen Zuid.
Helaas veranderde in de loop der jaren de kleding en het gedrag van de "feestgangers" en werd de sfeer minder en minder. Op een gegeven moment wist je vooraf dat het gezeik werd op een bepaald feest en daarom hield ik het na Hardcore Resurrection in de Vechtsebanen maar een tijdje voor gezien.
Toen ik hoorde dat er weer een Nightmare kwam, begon het toch weer te kriebelen. Daisy wou ook dolgraag een keer een Nightmare mee maken, dus de kaarten waren al weken van te voren gekocht.
Ook omdat we wisten dat er veel (oude) bekenden/vrienden gingen (in totaal +/- 60 man uit Goes) was dit feest bij voorbaat al geslaagd. _______________________________________________
De uren voor Nightmare:
We zouden met een aantal auto's achter elkaar aan rijden richting Ahoy. Omdat we geen zin hadden om op "prime-time" daar aan te komen en vervolgens uren buiten in de kou te staan, besloten we om rond 22:00 weg te rijden uit Goes. Mayke kwam rond 21:30 naar ons thuis en van daaruit zijn we naar Ilco en Chantal gereden. Chris en Sanne zaten daar ook al binnen en we hoefden alleen nog maar op Domo, Jo en Babs te wachten. Gelukkig kwamen die ook gelijk aan rijden, dus konden we rond 22:00 (volgens planning) rijden. Om alvast in de stemming te komen hadden we "the best of the best/hardcore top 100" in de cd-speler geslingerd. Lekker, al die classics!
Gelukkig had het niet meer gesneeuwd buiten en was het niet meer glad, dus konden we lekker doorscheuren. Bij de Wouwse Tol stonden Allart en Colin ook nog op ons te wachten, waardoor de karavaan compleet was. De laatste keer dat ik in Ahoy geweest ben, was met het concert van UB40. Toen stond het helemaal vast vanaf de ring. Nu konden we zonder oponthoud doorrijden tot de parkeerplaats van de Ahoy. Nou ja, parkeerplaats, het was meer een schaatsbaan. hier hadden ze wel even mogen strooien. Hele brokken ijs lagen er en je moest echt goed uitkijken waar je liep, want het was echt spekglad. Gelukkig kwamen we Elian (met wie we ook hadden afgesproken) al gelijk tegen op de parkeerplaats.
We moesten een klein stukje lopen tot aan de hoofdingang. De rij die daar op dat moment stond viel ons 100% mee en we waren dan ook snel binnen. Wat ons wel meteen opviel, was dat er toch vrij veel mensen kisten, Lonsdale of blousjes aan hadden. Dit terwijl er toch duidelijk op de flyer stond dat dit "verboden" was. Beetje jammer dat de organisatie zich niet strenger aan dit beleid gehouden heeft
OF zet dit soort dingen niet op de flyer, OF wees wat strenger, maar dit heeft geen zin! Gelukkig liepen er ook veel mensen in hun "oldschool-Aussie" of in hun "normale/gezellige" feestkleding. Sorry voor de mensen die wel blousjes, kisten enz dragen, maar IK vind het geen porum: 10.000 mensen die er allemaal hetzelfde uit zien. Iets meer originaliteit was wel leuk geweest, maar goed. Het fouilleren stelde vrij weinig voor. Alleen Daisy moest haar tasje helemaal binnenstebuiten keren (zoals gewoonlijk). Even op de rest wachten en daarna naar de garderobe om de jassen op te hangen. De garderobe was in de "hoofdzaal" met de tribunes. Dit zag er best raar uit, want bij de meeste feesten waar ik geweest ben in Ahoy was dit de hoofdzaal. Nu lag het er maar stil en verlaten bij. Er was zelfs geen muziek te horen. Wel kon je hier lekker chillen op een tribune, maar chillen zonder muziek is crap.Trouwens; wat een chagrijnige vrouwen stonden er bij de garderobe zeg. Allemaal 40'ers die last hadden van opvliegers ofzo. Heel onvriendelijk en soms zelfs asociaal. Zo was er een jongen voor me, die 3 truien had, die makkelijk op EEN hanger paste. Zegt dat mens: "Zo, dat wordt een dure grap voor je: 4,50" Deze gast werd dus verplicht om 3 hangertjes te nemen a 1,50 per stuk. Belachelijk, maar goed. Op naar de zaal!
_______________________________________________
Het feest zelf:
Toen we richting de zaal liepen kwamen de bass ons al tegemoet en dat klonk zeker niet slecht.
De zaal zag er boven verwachting supervet uit. Ik had vooraf niet kunnen dromen dat de organisatie zoveel aandacht had besteed aan de decoraties. Echt alles was uit de kast getrokken om het er mooi uit te laten zien: Er waren verschillende podiums gemaakt in het midden van de zaal links en rechts. Met de lasers waren ze ook duidelijk niet zuinig geweest: wat een show! Ik heb ze niet geteld, maar ik schat dat het er zo'n stuks of 8 a 10 waren. Naast het podium hingen grote videoschermen, waar horrorfilms/beelden op vertoond werden. Ook was er achterin de mainzaal een super-relaxte bioscoop gemaakt, waar je lekker kon chillen
Aan het plafond hingen enorme hellehonden en andere gedrochten. Deze opblaasbeesten kwamen mij trouwens wel heel bekend voor Volgens mij zijn deze ook gebruikt tijdens Digital Overdose in Sporthallen Zuid 
Een ander belangrijk element om een feest te laten slagen is het geluid. Er stonden/hingen in ieder geval genoeg boxen om een acceptabel niveau bass en geluid door de zaal heen te pompen. Natuurlijk was het geluid voor harden dan van achter, maar ook daar was het nog best goed te doen. Ik ben op feesten geweest waar dit slechter geregeld was.
Toen wij de zaal binnen kwamen lopen zat de sfeer er al lekker in. Overal werd gedanst en gesprongen. Omdat we de rest uit Goes ook tegenkwamen en de groep nu wel heel groot werd, hadden we midden achterin de zaal, tussen de twee podiums, afgesproken als meeting-point. Dit was achteraf een perfekte plek, want telkens als je hier langs liep, stonden er wel een paar bekenden. Zo kon ook iedereen zijn eigen gang gaan en hoefde je niet met 50 man rekening te houden (wat toch nooit lukt
)Op dat moment was Evil Activities bezig op het podium. Helaas hadden we dj Rob& mc Joe net gemist. Jammer, maar helaas. Evil Activities draaide vooral veel (voor mij dan) nieuwe hardcore. Klonk niet slecht, maar hier kwam ik niet voor. Na Evil Activities mocht mijn oude hardcore-held dj Promo het roer overnemen. Wat een domper zeg! Deze man maakte in de gloriedagen van de hardcore (1997-1999) de ene vette track na de andere. "Emotions over anger", "what u want", "what the fuck" enzovoort.
Dat hij zich nu vooral bezighoudt met de industrielere kant van hardcore wist ik al, maar allejezus zeg: wat een herrie was dat! Er kwam een berg gekras en onregelmatig gedreun uit de boxen, niet normaal
Promo zette hiermee gelijk de slechtste set van de avond neer. Mixtechnisch zal het allemaal best goed geweest zijn, maar als je weet dat er zoveel mensen komen van "de oude garde" pas hier dan in ieder geval je draaistijl op aan. Promo was deze avond echt 
En toen, na Promo, de ONBETWISTE HELD van deze Nightmare. DJ Panic!
Ook hem heb ik vroeger veel horen draaien, maar nog nooit zo geweldig als vanavond. De ene na de andere klassieker dreunde uit de speakers! Hiervoor ging ik naar Nightmare
"Are you with me" (staat volgens mij nog op Nightmare 4, maar weet ff niet meer zeker) was zijn openingsplaat en vanaf dat moment kreeg ik kippevel, niet meer normaal! Wat had ik deze nummers lang niet meer gehoord zeg. Andere nummers die langskwamen waren o.a. "98 to the piano", "slaves to the rave", "big boys don't cry" en "life is like a dance" Heerlijk, al die oude nummers terwijl je net
wordt. Ik heb tijdens zijn set alleen maar staan (wat overigens best wel weer even klote was om dat oude hakkuh-pasje er weer in te krijgen 
)Helaas komt aan alles een eind, dus ook aan de set van Panic. Rotterdam Terror Corps was de volgende live-act. Dit vind ik persoonlijk een van de minst vernieuwende hardcore-acts die ik ooit gezien heb. Al jaren achter elkaar doen ze hetzelfde kunstje (strippers, confetti, vlaggen zwaaien, mc Raw die loopt te bleren "Teeeeeeeerorrrrrrrrrrr" enzovoorts) en die traditite zetten ze ook op Nightmare vrolijk voort. Het klonk zeker niet slecht en gelukkig kwamen er veel oudere nummers langs (o.a. Raveworld en The Horror) maar die show heeft iedereen nu wel een beetje gezien denk ik.
Daarna was het de beurt aan een andere oude rot uit het vak: DJ Paul Elstak, the godfather of hardcore. Dat hij het nog steeds niet verleerd is bleek maar weer. Hij draaide een mix van zowel oude als nieuwe platen. Zeker lekker!
Endymion (de volgende DJ) heb ik eerlijk gezegd niet zo heel veel van meegekregen. Daisy en ik zijn tijdens zijn set een paar rondjes gaan lopen en we zijn onwijs veel (oude) bekenden tegen gekomen. Ook mijn naamgenoot (Menno/Rollie) een tijd mee staan lullen. Was leuk om je een keer "live" te zien!
In de gangen voor de mainzaal kon je lekker zitten op de bekende picknick-bankjes. Hier werd dan ook dankbaar gebruik van gemaakt. Terwijl we hier zaten, zagen we wel een aantal bebloedde mensen voorbij strompelen, sommige gevolgd door EHBO people. Gelukkig waren dit maar een paar incidenten, want de vooraf voorspelde rellen bleven gelukkig uit. Wel trouwens nog een paar keer het licht aan zien gaan in de mainzaal. Weet niet waarom dit was, maar vroeger gebeurde dit alleen als er flink werd gevochten.
De laatste live-act van de avond makte zijn opwachting: Neophyte. Zij konden me vroeger totaal niet boeien (live althans). Dom geschreeuw door de microfoon, beetje hengsten op een gitaar en alles kapot slaan. Gelukkig viel dit vanavond allemaal best wel mee. Ze deden het zelfs vrij goed vond ik.
Jeroen begon met "Ik voel me vereerd om in Rotterdam, onze thuishaven hier vanavond op Nightmare te mogen staan" Dat vond ik wel een mooi gebaar richting zijn fans en de organisatie.
Ook nu weer veel oude platen gehoord met als klapper, natuurlijk: Braincracking
Het was inmiddels alweer 5:00, tijd voor The Stunned Guys dus. Ook hier kan ik heel kort over zijn: bijna niets van meegekregen. Wat ik wel heb gehoord klonk niet slecht, maar kon echt beter! Als het super klonk, waren we waarschijnlijk ook niet weggelopen --> wat we nu dus wel gedaan hebben. Even lekker chillen/knuffelen in de gangen.
Om 6:00 wilden we wel terug naar de zaal, want het was tijd voor de laatste dj: Darkraver!
Steve komt regelmatig in Goes draaien en doet dat altijd lekker. Hij weet wat de mensen willen horen en is altijd zo gek als een deur. Ook vanavond liet hij lekkere oldschool horen. Na Panic vond ik hem de beste van de avond. In ieder geval een waardige afsluiter. In de auto hadden Ilco en ik het er al over wat de laatste plaat van de avond zou worden. Beetje voorspelbaar, maar wel onwijs bruut, werd dit natuurlijk "Six million ways to die"
voor Steve. Dan snap je wat de mensen willen horen!Bij de garderobe stond een aardige rij. Gelukkig hoefden we niet al te lang te wachten en konden we vrij snel naar buiten. Tering, wat een kou ineens! Het had blijkbaar goed gevroren, want aangekomen bij de auto konden we ook nog krabben. Hier zit je op zo'n moment dus echt niet op te wachten, maar goed.
De terugweg ging ook soepel en was echt gezellig. Daisy en Chantal zaten achterin de auto
het biggenspel te spelen en ik zat lekker met Ilco te lullen. We waren terug in Goes voordat we het wisten en iedereen was het erover eens: dit was echt een super geslaagd feest!Voor de cijfer-freaks onder ons hier dan nog maar wat cijfers:
Sfeer: 8
(Paar incidentjes, maar niet meer dan normaal op een feest. Jammer ook dat er niet meer mensen in hun Aussie gekomen waren)
Geluid: 8
(was niet slecht, maar haalde het bij lange na niet vergeleken met een Hardbass in het Silverdome)
Dj's/live-acts: 7 gemiddeld, Panic een 9!
(ik had verwacht dat er veel meer oude platen gedraaid zouden worden. Nogmaals
voor Panic, die WEL aanvoelde wat het publiek wou horen. Ook had ik liever meer "oude namen" gezien op het podium. Endymion, Promo en Evil Activities vind ik persoonlijk niet bij het concept Nightmare passen; zij stonden hier vroeger ook niet)WC's: 7
(sommige waren gewoon TE druk en het "1 eruit-1 erin" systeem werkt ook niet, zeker als je moet pissen als een incontinente reiger
)Consumpties/bar: 8
(werd redelijk snel geholpen en ook voor munten hoefde je niet al te lang in de rij te staan)
______________________________________________
Na het feest:
Nadat Mayke en Elian terug naar huis gingen, hebben Daisy en ik nog even bij Chantal en Ilco zitten "afteren" Omdat Daisy maandag bij haar nieuwe baas moest werken, had ik haar rond 10:00 naar ons huis gebracht. Wel nog even samen lekker gedoucht
Daarna had ik schone kleren aangetrokken om weer terug te gaan naar onze vrienden. Ik was op dat moment toch al over mijn slaap heen. Joop had namelijk geregeld dat wij 's ochtends nog even konden verder feesten in de kroeg/snackbar in Goes Oost. Toen we daar met 3 auto's vol met mongolen aankwamen was de deur nog op slot De cafe-eigenaar tikte boven op de ruit en gebaarde dat we naar binnen mochten. Hier werd het geslaagde feest nog even voortgezet. Hardcore schalde uit de boxen en iedereen was nog zo (of weer )als wat. De cafe-eigenaar vond echt alles goed: blowen, op het biljart springen (he, Boedha) enz enz. Echt voor deze man!Daarna nog even bij andere vrienden (Jaap en Roos) gezeten, maar daarna trok ik het echt niet meer. Snel naar huis gegaan om de binnenkant van mijn ogen te bekijken. Was echt verrot nu zeg! Ik lag wel in bed met een big-smile op mijn gezicht: dit was weer een (ouderwets) weekend om nooit te vergeten!
