Pole Position Lap 2
07/11/09
Net zoals bij de vorige editie ga ik hier ook weer een verslag van maken.
Omdat het de vorige keer een van de betere feesjes was, wilden we de grote afstand maar weer eens overbruggen. Met Eventtravel hadden we een reis geboekt, deze is redelijk vlot verlopen. Buiten dat er een afschuwelijk geluid uit de speakers van de bus kwam, was het allemaal goed geregeld.
Aangekomen bij de TT-hal, zochten we meteen de rij op, we kwamen vlot binnen. Meteen bonnen gehaald . Dj D draaide vs. Nitrogenetics, dit was een lekker setje. Uiteraard werd de anthem van Dominator gedraaid, dat kon niet uitblijven. Maar ik wist al dat T-junction en Re-style gedraaid hadden, dat was een behoorlijke domper omdat Re-style één van mijn favoriete dj is.
Toen kwam Partyraiser vs. Day-mar, waarschijnlijk één van de hardste battles van de avond, het was jammer dat deze zo vroeg geboekt was. Het ging er daarom niet zachter om. De anthem die vorig jaar door Day-mar werd geproduceerd werd gedraaid, maar ik kon niet echt veel herkenbare platen van Paryraiser ontdekken.
Daarna gebeurde voor mij het hoogtepunt van de avond, het grote scherm werd uit elkaar geschoven en de prachtige lasers werden zichtbaar. Je hoorde iedereen roepen van wow! Catscan draaide toen tegen Mad Dog, dit was ook weer een kwalitatief goed set.
De live-acts waren voor mij toch het betere ramwerk van de avond, Art of Fighters draaide superieur. Bekende schijven zoals Redemption, Artwork, . waren hoorbaar. Ophidian draaide daarentegen ook geweldig, wat een intro met Angel. Deze member van het Enzyme label sloot keihard af met industrial gebeuk.
Wat me opviel was dat Korsakoff en The Viper super lang draaide, volgens mij wel 1,5 uur.
Tommyknocker vs. Amnesys kan ik me niet meer veel van herinneren. Noize Suppressor draaide zeer goed tegen Vince, natuurlijk werd de anthem gedraaid. Schijven zoals Chronicles, Holes in your chest konden ook niet uitblijven.
En dan de afsluiter die me toch wat tegenviel, deze was wel al bekend op het partyflock forum.
Outblast vs. Angerfist, je kunt zeggen wat je wilt maar de nieuwe plaat van Outblast (Pride and Pain) is misschien wat commercieel, maar ik vind hem toch wel vet. Angerfist draaide weer veel bekende schijven die hij altijd in zijn set heeft zitten. Maar goed, we zijn toch tot het einde gebleven.
Toen nog terug na de bus, wat een ramp was. het was pokkemistig waardoor we de bus met moeite terugvonden. Na een rondje rond de TT-hal, zagen we gelukkig onze dubbeldekker. Al met al was dit weer een zeer geslaagde editie van MOH. Het geluid was gewoon goed, en de lasers waren adembenemend. Wel had ik de indruk dat het geluid iets zachter was als vorig jaar (buurt die geklaagd had













