Verslag van Thrillogy, 31 oktober 2009

Thrillogy 2009

Time: 22:00 till 7:00 uur

Date: 31-10-09

Place: Brabant Hallen Den Bosch

Thrillogy vanuit het oogpunt van een "invalide"

Het is half oktober 2009. Ik ben revaliderende van een enkeloperatie. De dagen duren lang. Iedere dag is het zelfde. Vroeg opstaan en natuurlijk weer vroeg naar bed. Je bent gesloopt na de hele dag hinkelen, medicijnen enz.

In mijn Party-agenda staat dat ik naar Thrillogy ga, maar mijn verstand zegt: ,,jongen, doe dat nouh niet, het is veels te gevaarlijk". Je bent irritant voor de rest van de partyganger, want het zou betekenen dat ik in een rolstoel het feest mee zou moeten maken. Voor mij niet erg, want dan ben ik er even tussenuit, maar hoe zouden je mede-partygangers daarop reageren.

Tijdens de feesten die ik bezocht heb en dat zijn er de afgelopen jaren best veel heb ik veel gekeken naar hoe minder valide mensen een feest ervaren. Daar had ik wat dingen van opgestoken en dus dacht mijn gevoel. Dat moet best te doen zijn als ik maar accepteer dat vast niet iedereen blij zal zijn met mijn gevaarte in de mensenmenigte.

Via de organisatie van B2S kreeg ik een parkeerkaart en 2 entrebewijzen.

Ze vonden het heel erg leuk als ik toch naar dit feest zou komen, desnoods rollend, hahaha

DUS TOEN WAS HET ZEKER ! Ik zou naar Thrillogy gaan.

De dagen vlogen voorbij. Afgelopen vrijdag was het zover. Via het kruiswerk een Rolstoel geleend en de eerste kriebels begonnen al in mijn onderbuik te komen.

Na 3 wkn weer eens iets anders zien dan de muren in mijn huiskamer en mijn slaapkamer.

EVEN VOOR DE DUIDELIJKHEID, IK BEN NIET ZIELIG EN WIL HIERBIJ GEEN MEDELIJDEN KWEKEN ! Alleen vertellen hoe ik Thrillogy heb ervaren, en de fases om er na toe te leven.

Dennis een vriend van me was zo vriendelijk mij thuis op te halen. Ik was helemaal heppie.

Na een klein uurtje gereden te hebben, 1 keer een afslag waalwijk vergeten te hebben kwamen we aan bij de Brabanthallen. WAUW wat was het al druk. Het parkeren ging vrij soepel. We hadden een plek vlakbij de ingang.

Dennis maakte het bouwpakket van de rolstoel tot een rijdend gevaarte en daar gingen we.

Thrillogy 2009 here we come !

Bij de fouillering ging het allemaal vrij vlotjes. We kwamen D-Block en Stefan nog tegen, MC Ruffian en verder veel bekende.

Ik kreeg het gevoel dat mijn gedachten/vooroordelen van de overlastveroorzaker enz behoorlijk onterrecht waren en hopenlijk de gehele avond zouden worden.

Al rollend kwam ik heel veel bekende tegen. Iedereen gaf hartverwarmende berichtjes, dat deed en doet me erg goed.

We gingen een rondje lopen. Ik was heel nieuwsgierig hoe de andere zalen eruit zouden zien? Via een foodhall waar de vette patatlucht je tegemoet kwam kwamen we aan bij de Hall waar Dana haar kunstjes mocht gaan vertonen. natuurlijk niet alleen maar met een groot aantal collega's.

Helaas door wat logistieke problemen, afslagje gemist onderweg, kwamen we te laat om de set van Francois te horen.

Pavo was degene die stond te draaien achter de wheels of steel. Hij deed dit naar behoren. De zaal begon al lekker vol te lopen. Gelukkig nog niet zo vol dat ik me benauwd begon te voelen, want ik was eerlijk gezegd best bang om overlopen te worden door de grote groep mensen. Gestationeerd en wel, vlak voor het podium zat ik. Paul draaide heerlijke platen en de sfeer begon er al goed in te komen.

Qua decoraties hingen er aan weerszijden van de dj booth grote tvschermen waarop allerlei Halloweenachtige gedaantes verschenen. Het zag er erg mooi uit. Het geluid in deze zaal was perfect. Zowel voor als achter en midden was het geluid goed.

In het begin is het best wennen. Hoe ga je je vermaken ? Zittend in een rolstoel, voor sommige mensen ben je een obstakel waartegen ze steeds aanlopen, van andere krijg je een handje en een aai over je bol dat je er toch maar bent. Na de set van Pavo was het tijd voor DANA ! De zaal was al behoorlijk vol. Mc Ruffian kondigde het optreden van Dana aan. En het was gelijk Beuqen geblazen. Na een aantal minuten gestaan/gezeten te hebben bij haar set besloten we te gaan kijken hoe D-Block en Stefan het er vanaf brachten.

D-Block en Stefan

Geluid: Geweldig

Via wat slalommetjes verlieten we de Dana Area. Heel handig dat we via de Hall naast DE HALL langs de grote mensenmenigte konden rollen. Met kunst en vliegwerk was het gelukt om helemaal vooraan te staan. Ik zat als een koning op de eerste Rang. Helemaal Gaaf. Dennis zorgde ervoor dat niemand tegen mijn gekwetste enkel kon schoppen aan de andere kant werd dit gedaan door een goede bekende. Ik voelde me ondanks mijn handicap een gewaardeerd partyganger. Mijn vooroordelen van irritante bezoeker, en obstakel enz waren tot nog toe zeer interrecht.

We begonnen wat dorst te krijgen. Dennis haalde het drinken en ik kon lekker blijven zitten. Ik stampte er op mijn manier lekker op los. Mijn armen deden wat normaal gesproken mijn benen en voeten moesten doen. Mijn gelaat straalde van vreugde. Ff het revalideren aan de kant zetten en genieten van iets waar ik zo blij van word.

De maagjes begonnen te knorren. Op naar de Foodcorner. Er was een diversiteit aan voedsel. De patatgeur kwam je tegemoet. Ook was er een fruitcorner waar je kon genieten van vers fruit, shakes enz.

Onderweg kregen we nog een handvol munten van 2 echte kanjers, al ze dit lezen dan weten ze wel wie ik bedoel. Wat wilde ik nog meer. Genoeg munten om lazerzat te worden. Een Rolstoelduwer Dennis die de gehele avond tot mijn beschikking stond, Feestpubliek die toch niet zo'n mentaliteit had die je misschien zou verwachten, kortom echt ideale omstandigheden ook voor een invalide bezoeker.

Na wat broodjes kroket geheten te hebben wilde ik toch weleens een bezoek gaan brengen aan de zaal die me eigenlijk te druk was. Maar goed ik wilde ff flink raggen. En dat kan je aan Evil Activities wel overlaten. Er stond iets voor mij nieuws te gebeuren.

Dennis had aan de beveiliger op het Vip-deck gevraagd of ik misschien daar zou mogen staan met mijn gevaarte. Op die manier had ik een mooi overzicht over de gehele zaal. We kregen toestemming. Op de punt van de trap kon mijn stoel net staan. Wat een uitzicht en wat een sfeer hing er in die hall.

Master of Ceremony ving aan:

Kelly, en aantal vrienden waaronder Neophyte en Jarno Rockend in de Brabanthallen.

Van Richy had ik vernomen dat dit echt BRUUT moest gaan worden. Kelly achter de microphone en van behoorlijk vette Rock naar SNOEIHARD HARDCORE. In het begin was ik behoorlijk scepties. Zou het niet zo'n debacel gaan worden als Rob Gee tijdens Sensation. Maar tot mijn verbazing trok het publiek deze act meer dan geweldig. Okay een klein minpuntje maar dat komt waarschijnelijk door het niet goed afstellen van de versterkers. Tijdens de act klonk het geluid af en toe wat doffig, maar niet irritant.

Er was gezorgd voor mooie visuals met het onderwerp Halloween. Enge personages, doodskoppen enz verschenen op de let-schermen achter de dj booth. De kettingzagen aan weerzijden van de zaal gaven een wat horrorachtige sfeer. Kortom perfect uitgekozen voor deze avond. Natuurlijk konden de lasers niet ontbreken. Deze zorgden voor de slagroom op de taart.

WAT EEN GEWELDIGE ACT WAS HET

Hetgene wat Richy gezegd had over het vorige optreden in de 013 Tilburg was meer dan waar gemaakt. Met wat kunst en vliegwerk werd de rolstoel van het VIP deck getild en we gingen weer rollend verder op naar de Hardstyle.

In de Dana zaal was het tijd voor Luna. Richard de Mildt is iemand die voor mij niet meer stuk kan. Wat is er nouh niet gaafer om zo'n dj op je verjaardat te hebben draaien. Toen ik 35 werd was hij een van de toppers die avond. En hij draaide toen het dak van de Happy Dayyzz af met een set van shockers gevolgd door Hardstyle enz.

Het was idd weer een mix van heerijk beuqwerk. Leuk overigens dat ie me zag staan, zittend, een beetje liggend.

Maar doordat er zoveel zalen zijn en ik zoveel wil meemaken besloten we weer een ritje te gaan maken. Wederom sla-lommend gelukte het ons om in de grote zaal weer helemaal vooraan te komen. Zwaailichtjes, personeel enz waren niet eens nodig. De aaien over mijn bol, Respect voor je dat je hier bent enz waren niet meer op twee handen te tellen. Nogmaals dat was niet de reden van hierbij te kunnen en mogen zijn. EEN AVONDJE ONDER DE MENSEN DIE NET ALS IK HOUDEN VAN HARDSTYLE, EARLY EN HARDCORE DAT WAS DE HOOFDREDEN VAN MIJN BEZOEK.

Wildstylez was ook weer lekker aan het beuqen. Het nieuwe Anthem van Qlimax 2009 heb ik volgens mij voorbij horen komen. Verder gewoon flink stampwerk. Okay misschien wat beperkt maar ik heb voor mij doen heerlijk genoten. Ook nu viel het me mee dat mijn aanwezigheid niet als irritant werd beschouwd. Wederom kreeg ik de nodige aaien over mijn bol. Mensen vroegen wat mijn kwetsuur was en dat heb ik ze netjes uitgelegd. Kortom het wederzijds respect was er nog steeds. Zou dat zo blijven of zou het toch gaan veranderen?

Daarna was het tijd voor Zatox.

Aangezien we de set van Noize suppressor mee wilde maken besloten we weer een wandeling te gaan maken. Via de Dana hall en de foodcorner kwamen we aan bij de Evil Activities Area. Het was er nog steeds bomvol. Wat nouh HARDCORE IS DOOD ! Wederom is er gebleken dat Hardcore nog jarenlang door kan gaan en dat Feesten als Thunderdome en Project Hardcore enz nog wekelijks door duizenden mensen worden bezocht.

Alessandro de man achter Noize suppressor had iets te vieren. Dat kon Kelly natuurlijk niet vergeten. Het was de verjaardag van deze alleraardigste Italiaan. Een grote fles champagne kwam te voorschijn en een Happy Birthday klonk uit duizende kelen.

RESPECT VOOR DEZE MAN !

Alessandro vertelde mij in Australie nog dat hij in Sydney de set van de toen aankomende Project Hardcore in elkaar had geflanst. Hij kreeg om korte termijn te horen dat het een Live act moest worden en hij is toen als een dolle aan het werk gegaan. Via de reports die ik gelezen heb van het feest was het meer dan gelukt om een puike set neer te zetten.

Tis dat het dak van de Brabanthallen goed vast zat wat anders was het er finaal af gegaan. Geen idee wat zijn platenkeuze was en is, maar dat het FLINK RAGGEN is is een ding wat zeker is. Het aanwezige publiek genoot zichtbaar en hoorbaar. Tijdens de set deden de lasers ook weer uitstekend haar werk.

Gelukkig ging de tijd niet zo snel deze avond. Wat had ik een pret een lol. Even de behoorlijk aanwezige pijn proberen te vergeten. Ze zeggen een ongeluk zit in een klein hoekje, nouh dat is afgelopen zomer dan ook wel gebleken. Maar dat is niet interessant, het gaat om hoe ik het feest heb ervaren.

Het was tijd voor G-Town Madness.

Deze live act had ik al een tijd niet gezien en was benieuwd hoe het er tegenwoordig uit zou zien. Nouh mijnsinziens is er weinig veranderd. Okay de serpatines, fakkels, maskers enz niet gezien of ze moeten deze aangehad heb voordat ik bij hun optreden was aangekomen. Verder zag het er nog steeds feestelijk uit. Rogier die met zijn Mc-werk de mensenmassa probeert op te jutten.

Na dit aanschouwd te hebben was het wederom tijd voor een blokkie om. In de grote zaal was het Deepack Time. Diederick, Stefan, Frank en Marcel stonden in een kwartet achter hun apples.

Wederom hadden we weer dezelfde plek die we daarvoor hadden. Het leek wel alsof er een Reservering was gemaakt voor die paar vierkante meter want wederom geen enkel commentaar gehad van mensen die mijn lastig vonden of die ik in hun dansen belemmerd heb.

Dennis had ondertussen een smirnoff voor me gehaald. Nu maar hopen dat er in de brabanthallen geen blaastesters staan want ik moest nog een paar uur rijden. Deepack en D-Block & stefan zorgden voor een geweldige sfeer in de Main. Mc Villian zorgde voor de finishing Touch kortom het was perfect voor elkaar voor deze heren van de renstal van The Prophet.

Vanaf dan ben ik het heel even kwijt. We hebben Nosferatu nog gezien in de Dana Hall en als slot een stukje van The Prophet.

Als klap op de vuurpijl het laatste half uurtje me de 4 helden gezamenlijk.

Dat was een half uur dikke planken zagen. De ene plaat was nog harder dan de andere. Alle vier genoten ze zichtbaar van de avond die ze meegemaakt hebben. Diederick vertelde me na afloop dat het zo'n kick geeft om duizenden mensen uit hem of haar plaat te zien gaan de gehele avond in jouw zaal.

Het was me het avondje wel weer geweest. Het aanwezige publiek werd bedankt voor zijn en of haar aanwezigheid. Wat ik hoorde in het geroezenmoes om mij heen hebben veel mensen het behoorlijk naar hem of haar zin gehad.

Wat mij betreft was het een avond om nooit te vergeten.

Natuurlijk hoop ik en daar ga ik vanuit de komende feesten weer lopende mee te kunnen maken, maar dit was een UNIEKE ervaring.

Ik maak bij deze gebruik om de nodige mensen te bedanken ! - Ibo en charlotte enz bedankt voor de GEWELDIGE BOS bloemen die ik heb mogen ontvangen gedurende mijn revalidatie

- Q-dance.nl

_ B2S voor de Guestlist

- Dennis voor het ophalen, rijden gedurende de hele avond

EN VERDER ALLE BEZOEKERS DIE MIJ HET GEVOEL GEGEVEN HEBBEN DAT IK ERBIJ HOORDE ONDANKS DE HANDICAP ! BEDANKT IEDEREEN VOOR HET RESPECT ! PS: Mocht je in de toekomst een rolstoeler tegenkomen die net als ik zo intens aan het genieten is op een feest, staat hij of zij op "jouw plek" doe dan een paar passen naar links of naar rechts, denk dan even na en kruip in de huid van de ander.
Hoe zou jij het vinden als iedereen je met respect behandelt ?

Inderdaad de normaalste zaak van de wereld.

DUS GUN EEN INVALIDE, MINDER VALIDE TIJDENS EEN FEEST WAT RUIMTE WANT VOOR HEM OF HAAR IS HET ZO BELANGRIJK OM ALS NORMAAL MENS BEHANDELT TE WORDEN.

HET ER EVEN TUSSENUIT ZIJN, MET JE HOBBYGENOTEN, FEESTGANGER ZIJN IS ZO BELANGRIJK ! EVEN DE SLEUR VAN GEISOLLEERD LEVEN AAN DE KANT ZETTEN EN EEN AVONDJE MOGEN GENIETEN VAN ALLES OM EEN FEEST HEEN.

Met vriendelijke groet,

Erik Blokland

PS: Tot HouseQlassics a.s. 7 november (wederom met een rolstoel)

Hopenlijk kan ik tijdens Qlimax 21 november weer lopen