Het was zaterdag 23 mei 19:00 en ik was er klaar voor: Thunderdome fight night!
Ff alles gecheckt: portemonnee…check, ID-kaart…check, wappie face…check.
Kortom, de hoogste tijd om de trein te pakken. Eerst de trein genomen naar Groningen CS.
Op CS kreeg ik een lichte shock toen ik zag dat de normaal met gappies gevulde stationshal nog leeg? was.
Gelukkig was die shock snel weer verdwenen door de komst van mr O.P.W. Ff bijgekletst en toen naar buiten gelopen, waar zich ondertussen meerdere feestgangers hadden verzameld. Niet zoveel als in december vorig jaar, maar toch een gezellig clubje.
Ff wat handjes geschud, kaartjes gekocht en toen de trein in…
Het was best een speciaal moment, want ik had voor het eerst drank mee. (jaja, kleine jongetjes worden groot…zeggen ze)
Omdat ik hou van delen was mijn volle 1,5 liter beco-fles al gauw een lege fles geworden.
Mijn complimenten mensu.
In de trein was het, zoals elke keer weer erg gezellig. 
De aanwezigheid van Elsbeth droeg daar zeker aan bij. Maar ook de meegebrachte wortels door 1 of andere nijntje liefhebber
maakten de reis heel plezierig. Wisten jullie dat je ook met wortels kan gooien. En dat er ook exotische wortels bestaan? 
Na een dikke 2 uur gezelligheid kwamen we aan op station Duivendrecht, vanwaar we besloten naar de HMH te lopen. Ik moest erg nodig plassen en was dan ook heel opgelucht toen ik bij bosje nummer 7 aan kwam. Anderen volgden meteen het goede voorbeeld en daarna ging het langs de Arena (no offence, maar geef mij maar de Euroborg) naar de ingang van de HMH. Daar aangekomen werd mij als eerste vriendelijk, doch dringend verzocht mijn lege flesje weg te gooien in een daarvoor bestemde vuilnisbak. “Ja meneer”
Daarna liep ik, dwz liepen we (de groningse garde) naar binnen. Voor ik binnen was, moest ik nog even snel een Liga naar binnen werken, want ook mijn koekjes mochten niet mee naar binnen.
Daarna meldde ik mij, samen met Frans bij de guestbalie, waar we werden voorzien van een bandje en daarna kon het feest dan eindelijk beginnen. O nee shit, eerst nog ff munten kopen… “Nee ik zei niet 20 munten, ik zei voor 20,- aan munten”
Dat krijg je met dat glas ertussen…
Na de munten was het dan echt tijd om los te gaan.
We liepen met elkaar door de hal en ik keek mijn ogen uit. Mijn 1e gedachte was:”Als je stoned bent en je kijkt in 1 van die 100 spiegels, wat zie je dan?”
Wel errug vet gebouw trouwens!
We liepen eerst naar boven, omdat daar de garderobe was. Ik had geen jas mee, dus dat scheelde weer. Toen gingen we in area 2 ff kijken bij de 1e cagefight, die tussen Mindustries en TOA.
Het geluid stond op dat moment al lekker hard en mijn met Nike bedekte voetjes konden het dan ook niet laten wat hakbewegingen te maken.
Dat heet er ff in komen en de gedachte die erbij hoort:”Let’s get this party started, right here!”
Nadat de garderobe was geregeld en de groep alweer lichtelijk was gesplitst in kleine groepjes liepen we (ons groepje) naar area 1. Ik hoorde dat het geluid nog redelijk zacht stond.
Maar het feest was zeker al begonnen.
Eerst maar even een drankje gehaald en toen wat gaan lopen. Ik heb altijd podiumdrang op een feest. Dat is zeg maar het tegenovergestelde van podiumvrees. Oftewel: Het liefst zou ik Orphidian van het podium hebben afgeslagen en zelf achter de draaitafels zijn gekropen. Had wel mooi gepast bij het thema fight night.
Tot mijn grote verbazing zag ik dat het podium was omgetoverd tot een boxring en dat de mensen er gewoon om heen mochten staan. Wat een fantastisch idee van Thunderdome!
Dat is wat ik heb gemist op feesten, geen verschil tussen publiek en dj’s maar SAMEN!
Ik rende (nou ja hakte) terug naar mijn groepje en vroeg een lief gabberinnetje of ze mee wou naar het podium. Dat wou ze
en samen genoten we van het uitzicht van een volstromende HMH met voor ons dj’s gehuld in een supervette cape, met op de achterkant hun dj naam en de wizard eronder! Waar kan ik die kopen? Toen zag ik Dre (justice) en die moest ik natuurlijk even groeten. Ook Sietse was in het huis…
Ik had toen al door dat het weer een lange, prettig gestoorde, aangeschoten, hakkende wappie nacht zou worden!
Na een half uurtje genieten, liepen we weer terug naar het groepje en namen nog een drankje.
Daarna gingen we weer lopen. We kwamen onder andere langs de wc’s en als je daar toch bent, ach dan kan je er net zo goed even gebruik van maken. Maar ja, dan loop je soms aan tegen wachten. En dan komt er ook nog es een gestoorde (lees NIET prettig) stonede mafkees een beetje herrie schoppen. Nou ja, het was ook wel een beetje lachtwekkend. 
Na het wc-moment liep ik de zaal weer in.
Op een goed en druk feest is het namelijk heel gewoon om je groepje kwijt te raken (bewust/onbewust) en helemaal los te gaan met medepartygangers!
Je komt ze immers vanzelf weer tegen…of niet.
Ik besloot naar het podium te lopen en daar werd het heeeeel gezellig. Man wat heb ik staan hakkuh op Nossie vs El Vincos!
Heren bedankt! Zo’n podium is natuurlijk heel leuk, maar niks is vetter, dan TUSSEN het feestpubliek, kijkend naar dj’s battelend in een boxring helemaal naar de klote te gaan, terwijl het ook nog eens wordt vastgelegd op film.
Ik ben dan ook erg benieuwd wat er deze keer op de Thunderdome-aftermovie te zien zal zijn. Ach en alles vanzelf gaat, dan kom je ook vanzelf wel weer wat gappies tegen. En ga je gewoon weer lekker los! Zoals met Anneloes en Wouter. Weer erg gezellig!
En dan mag je ook nog es iemand "beschermen".
Ik kan nu wel elk moment uitvoerig gaan beschrijven, maar jullie snappen ook wel hoe de nacht er verder een beetje heeft uitgezien!
En gelukkig hebben we de foto’s nog…
Dus ik pak de draad op bij het moment dat ik even echt niemand kon vinden. Meestal heb ik mensen, als ik ze wil vinden na 1 rondje lopen door de zaal gevonden. Maar dan moeten ze natuurlijk niet in een rookhol gaan zitten, terwijl wappie niet rookt. Stelletje verslaafden…
Maar na 3 smsjes en een verstoord telefoontje (make some noiossseee!) met El commandantos had ik ze dan eindelijk gevonden. Ik maakte van het moment gebruik en ging laag bij de grond zitten. Da’s net als dat je met autootjes speelt en even tegen de bank aanleunt, omdat je te moe bent het autootje vooruit te duwen. Nou was die bank dit keer wel een muur. En was het autootje in dit geval de waaier van Gea (wel kapot net als mijn autootjes) die ik met moeite heen en weer kon bewegen om wat verkoeling te krijgen.
Ja sommige mensen zweten wel als ze een uur achter elkaar hakkuh op 180 bpm…En dan ook nog es zonder hulpmiddelen.
Na een welverdiende pauze begonnen mijn voetjes te smeken om keiharde hardcore beats.
”Nou vooruit dan maar weer…”
Met Frans en zijn kameraad naar zaal 1 gelopen en het podium opgezocht. Daar weer vet los gegaan, op onder andere de live-act van Endymion vs AOF. Bijna een plaat gevangen, maar op het laatst ‘m toch laten gaan. Kijk wappie kent z’n eigen kracht vaak niet en het laatste wat je wilt tijdens zo’n fight night is ruzie… 
Nee da’s natuurlijk niet zo, want daarvoor kwam ik juist. Laat ik zeggen dat ik een ander ook wat gun. En volgens mij had ik die plaat ook al.
Ik blader even door mijn hoofd vol Fight night herinneringen en kom aan bij het moment dat mijn foon 5:00 aangeeft. Tijd voor Day-mar vs Unexist. Wat was dat trouwens kicku dat er van die mooie vrouwen waren met van die “round” bordjes en dat er elke keer dat vette boxintro te horen was.
Helemaal gek die set van Day-mar vs Unexist. Nou draai ik zelf ook heel graag en ik moet dan ook tot mijn grote spijt zeggen dat Unexist toch wel en paar vette fouten maakte tijdens het mixen.
En dat voor mij dan ook maar 1 conclusie mogelijk is. The winner is…Day-Mar! Nou ja van die set dan…Eigenlijk zijn ze allebei winnaars.
Het is namelijk heel knap als je met z’n 2-en zo’n vette set kan neerzetten dat Wappie-E, terwijl ie al helemaal naar de klote is (lees supervrolijk, dolgelukkig en RUSTIG
in z’n hoofd) toch nog op attack tussen de die-hards staat te hakkuh. Ook de plaat 6 million ways to die in een zeer apart jasje was in 1 woord wow! Elsbeth jij heel erg bedankt voor de munten die je over had, waardoor ik een pizzaslice kon kopen en het vol kon houden tot de laatste plaat.
Na de laatste plaat nam Dre de mic en wist iedereen hoe laat het was…juist 7.00.
Tijd om dag te zeggen met de legendarische uitspraak van opa: ”THUUUUNNDEEERRRDDDDDOOOOMEEEEE”
Toen kreeg ik een smsje van Frans dat ze al buiten waren en op het muurtje zaten. Ok…
Ja, ik wil altijd blijven tot de laatste plaat. Dat is echt zo’n auweschoolding van mij.”
Tradities moet je in ere houden en als dat niet kan in elk geval in ere herstellen…
Buiten aangekomen zag ik de grunnposse idd op het muurtje zitten en was het tijd om even te chillen met elkaar. Beetje verhaaltjes uitwisselen en “afteren.”
Het was op dat moment dat ik uit mijn ooghoek zag dat er een gabber was die potvolbloemen 1 van de fightcapes droeg van 1 van de dj’s die s’nachts gebattled had. Niet dat ik jaloers was of zo hoor… AAHHHHHHH!
Gelukkig gingen we snel daarna weg
en liepen we in een warm morgenzonnetje, genietend van wat hardcore beats (ik dan) naar station Duivendrecht. Dat was een mooi moment. Op het station werd er even blikjevoetbal gespeeld en kwam ik Punanski tegen, waar ik even mee kletste. Toen kwam de trein naar Utrecht CS en stapten we allemaal in (o ja joh?)In de trein merkte ik dat iedereen moe was.
Tsja en als mensen moe zijn kunnen er meerdere dingen gebeuren zoals 1. ze vallen lief in slaap, 2. ze worden vervelend. Die eerste vindt wappie heel relaxt, die 2e wat minder. En of het komt door de drugz of niet, dat popiejopie gedoe waar een hele trein van mee moet genieten, terwijl ons gabbers al zo’n goede naam heeft, draagt niet bepaald bij aan een goede sfeer. (N) Gelukkig zijn er dan ook nog mensen die uiteindelijk wel respect hebben voor hun vermoeide medegappies en ze vredig laten slapen. Thnx Heijo.
O ja, op Utrecht CS hebben we nog ff gekaand,
mede mogelijk gemaakt door de vroege openingstijd van de lokale Albert Heijn (Super de Boer, Lidl, Aldi, Dirk enz) Na een ontbijt vol eiwitten en een reis van 2 uur naar buiten staren
kwamen we dan eindelijk aan op Groningen CS. Het was tijd voor het afscheid. Fijn afscheid genomen van bijna iedereen. Ik zeg bijna want in de trein naar Station Noord bleek dat 2 medegabbers nog meereisden. 1 van hun was Michel. Ja da’s die gek in trainingspak met die MOH tattoo op z’n achterhoofd en de wizard op z’n arm. 31 en hardcore 2 da bone!
Hij en z’n kameraad moesten nog helemaal naar Warffum en ik was gelukkig thuis.
Na een oppepshakeje bij het plaatselijke eetcafe kroop ik om 12:00 s’middags eerst even achter mijn pc’tje voor een uurtje Partyflock en daarna in mijn bedje voor 4 uur uurtjes slaap. 
Grunnposse bedankt en op maar weer naar de volgende.
Het was HEEEL gezellig! En alle HMH bezoekers bedankt voor weer een vette sfeer op een vet feest genaamd THUNDERDOME!
Heartcore, I’m lovin’ it!
