Verslag van Armada, 5 augustus 2007

Armada @ The Beach 2007, Bloemendaal

De hele week regen, wind, hagel, sneeuw en meer van dat soort ellende. Maar de weermannen en vrouwen op tv werden steeds vrolijker naarmate het weekend dichterbij kwam. De zomer zou dan eindelijk eens gaan beginnen. Kwam goed uit want we hadden Armada @ The Beach op ons lijstje staan.

Plannen dan maar, want als je in de ene uithoek van Nederland woont en naar de andere uithoek moet, op een van de warmste zondagen van het jaar, dan moet je goed beslagen ten ijs komen. Dus www.ov9292.nl voor ons als OV aanhangers. Met de auto naar Eindhoven, zodat de terugreis nog een latertje kon worden, en dan met de trein naar Haarlem, en dan stukkie verder met de bus. Via maps.google.com al gezien dat het er goed weer was.

Ons zomerkloffie aan, handdoeken mee, eten en drinken, dus toch de rugzak dan maar, nou dan ook maar meteen de camera erbij. Hoppa. Inderdaad een stralende zon, geen wolkje aan de lucht. Het vervoer ging moeiteloos. Een echte aanrader om het laatste stuk met de bus te doen, want er ligt een mooie busstrook, zodat je de armoedigen in de file rechts moeiteloos kunt passeren. In een mum van tijd stonden we op het strand van Bloemendaal. Het is nu 13:00 uur.





Ow ow ow, wat een medelijden met al die mensen die noodgedwongen hutje mutje moeten liggen op een paar vierkante meter zand. Je moet er wat voor over hebben, om in de zon te kunnen liggen. Wij doen er niet aan mee dit keer. We struinen eerst de strandtenten af. Het is overal druk. Alle strandbedjes worden belegen. Elke vierkante meter is bezet. We passeren Bloomingdale, Beachclub Vroeger, Sneakers (kadastraal BLM9). Elk met hun eigen favo radiozender. SlamFm, 538, Veronica etc.

We zien een bank tegen de vaste hut van 'Vroeger'. Mooi in de schaduw. Daar kan onze factor 20 niet tegen op. Vet! We zitten in no-time op de place-to-be. want hier gaat het vanmiddag en vanavond allemaal gebeuren. De bar is dicht in de buurt. We proberen het bier uit. Grolsch, gelukkig geen Heineken dit keer. Onze dag kan niet meer stuk. Oeps. wacht, ik moest nog bestellen. De gespierde man achter de bar heeft het druk. maar niet met mensen bedienen, ik snap het niet helemaal maar het bestellen van twee simpele gele jongens gaat moeizaam. Ook al is het niet druk, het duurt een eeuwigheid. Een ander meisje aan de bar bestelt een Corona, de barman begin een lulverhaal over een strandbal, en dat ze eigenlijk daar maar moet gaan halen (? ) ze zegt tegen me, dit heb ik nog nooit meegemaakt, dat het bedienend personeel me uitkaffert. Schouderophalend zeg ik, tjah, het is ook niet mijn vriend. (en verdomt volgens mij had ie dat gehoord)

Terug naar 'de bak' het aanblik is een stuk privé strand met een glazen doorkijkwand. Waardoor wandelend publiek op de mini boulevard (1 plank breed) een blik gegund wordt op de binnenplaats. Hier en daar een palmboompie. En helemaal bezaaid met houten bedjes. Vol met mensen, soms half naakt, gespierd, dan weer slank, en soms vet. Over het algemeen een gemiddelde leeftijd (? )



Achteraan is het podium. Men is bezig met de opbouw. (misschien een beetje laat heren?) Het is echt warm, dus een paar vreemde medebankzitters opgedragen om op onze spullen te passen, wij gaan even een duik maken in de Noordzee. Hier en daar wat zand op de zorgvuldig neergelede handdoeken van zonaanbidders en aanbidsters geschopt. Helaas, de afdaling naar het blauwe meer gaat niet altijd vlekkeloos. Aaaaaaaah, lekker die verkoeling, euh, KOUD! Althans mannen hebben meer last van de kou dan de opposite sexe. Ik heb het er niet op. Maar na een kwartier is mijn lichaam bijna gevoelloos en kan ik ook kopje onder.

Weer terug naar 'Vroeger' toen alles beter was. De vreemdgangers bedanken voor de eer, en verlaten the premises, onze spullen zijn nog compleet. Hoppa, tijd voor nog wat drinken. Het bekende ritueel, niet druk, maar lang wachten. Ik begin de barman knap irritant te vinden, en niet zonder reden. Iemand besteld een broodje, met een paar grapjes zegt de gespierde bink, het kan wel een half uurtje duren, en je moet het wel zelf ff komen halen, hahahahaha. De klant gaat akkoord, huh? Geen fatsoen meer in deze wereld, maar we zijn zo gek dat we het pikken. Ik krijg mijn bier.

De tijd vordert gestaag. Het 'personeel' is bezig om alles in gereedheid te brengen voor the party. Het plaatsen van een van de kassa's gaat moeizaam. Een loodzwaar hokje moet door het mulle zand. Boeiend gezicht. Zeker als er 10 man zich moeien met de klus, in de stralende zon. Hahaha. Vanaf een uur of drie gaat men over tot ontruiming van de bak. Mensen worden wakker gemaakt en vriendelijk verzocht om hun heil elders te zoeken. Wij zitten dicht bij het vuur, en houden het het langst vol. Ik probeer nog 1 keer een poging te wagen om iets te bestellen. Aangekomen bij mijn ex-vriend, verteld hij me 'even te wachten'. als hij terug komt, zegt ie, helaas de bar is dicht. Over een half uurtje gaat ie weer open (sic!)

Een beveiligingsbeambte maant ons om te vertrekken. We stribbelen tegen, "we hebben kaartjes". Maar iedereen moet eruit. En via de achteringang er weer in. Tjah, klant is niet altijd koning. We pakken onze spullen en gaan naar buiten, het is 4 uur geweest. Buiten staan we te wachten, inmiddels bijna kwart over vier. Het personeel "test" gratis de flesjes Corona. Ze worden gretig uitgedeeld. Een paar minuten later betalen wij voor dezelfde flesjes 5 euro.



Eindelijk naar binnen. Mischa Daniels staat achter de decks. Heeft wat last van de zon daarop. Bij DanceValley hadden ze daar mooie zonneklepjes voor, maar hier staat de zon zo hoog en fel, alleen een parasol had geholpen. Mischa komt langzaam op gang, het is ook nog niet super druk. We lopen weer naar onze bank, waar we een kwartier geleden ook zaten. Suf. Er zijn twee kassa's geplaatst. Eentje bij binnenkomst, met een lange rij. En een andere, die nog bemand moet worden. Die pak ik. Bonnetjes voor 1 euro. Joepie. Das goedkoop. Tot je erachter komt dat twee flesjes Mexicaans bier 10 van die bonnetjes doet. Maar wel lekker.





Het volume van het geluid stijgt. Dus tijd voor de gele oordopjes. Shit, zonde van die twee chocolade reepjes in onze rugzak. Bruine blubber. Maar het is met wat WC papier zo verholpen. Gelukkig zijn de oordopjes niet aangetast. De muziek is super. Een hele verademing in vergelijk met ons vorige feestje. Mischa geeft het stokje door aan Blake Jarrell. Bekend van Jennifer Rene's "Louder" en natuurlijk zijn Snow Patrol Chasing Cars remix. Regelmatig in ASOT en een paar maanden geleden als gast DJ bij Markus Schulz GDJB. Of ik moet me sterk vergissen maar deze gast is nog jonger dan Menno de Jong, en dan al voor "the best beach party 2007" te draaien. Ff aan je favos toevoegen mensen.





De enigszins verlegen Blake maakt plaats voor Matthew Dekay. Iemand die met gemak the armada sound vertegenwoordigd. Hoop dat ie nog een keer op Extrema gaat staan. Het publiek is inmiddels volledig los. Het is druk, maar niet te druk. Het podium staat midden in de dansende mensenmassa. De DJ's kan je bijna aanraken. Natuurlijk verhindert een beroeps spierkolos dit soort acties.
Iedereen heeft er duidelijk zin in. Matthew heeft oog voor het publiek en geniet zelf zienderogen. De ene na de andere "handen de lucht in plaat" bereiken onze oren. De speaker 🇲🇨 zorg voor de nodige aan en afkondigingen.



De zon is iets aan het dalen wat een mooie gloed geeft. Het podium wordt opgeleukt door een paar danseressen. Altijd leuk voor een paar vrijgezelle heren, maar het leeuwendeel van het publiek komt toch echt voor de muziek en de sfeer. Het gaat er heet aan toe. Opeens zien we waterijsjes door de lucht vliegen. Natuurlijk vangen we er ook eentje. Tijd om iets af te koelen voor de volgende act.





Ergens achter het podium zie ik een blonde gast met zonnebril die verdacht veel lijkt op Armin van Buuren.



MD maakt plaats voor de hoogst geplaatste Nederlandse DJ ter wereld. Vanmorgen 05:00 stond ie nog bij Nature one, en nu in Bloemendaal aan het strand. De altijd goedlachse Leidenaar neemt onder luid applaus plaats achter de pioneer CDJ1000 spelers.



Meteen is het dans podium iets drukker. Wow, dit is voor ons de meest vertrouwde sound. Geen geëxperimenteer. Alleen maar bekend materiaal. Armin op zijn best!

Ook hier een paar danseressen ten tonele. Liefhebbers van Trance and Progressive komen maximaal aan hun trekken. Er verschijnt nog even een helikopter, die zoveel enthousiasme wel eens even van dichtbij wilde bekijken.



Zo moet een beach-party zijn. Tussen de duinen en de zee, met een ondergaande zon, en dansen en genieten van de kunsten van Armin van Buuren.We zijn met het OV, dus moeten we om kwart voor tien het paviljoen verlaten. Voor ons eindigt de dag met het nummer van Paul Oakenfold, Southern Sun . We kiezen voor the-hard-way, dat wil zeggen, door de zandbak naar de uitgang. Het is stik druk. Ik schat een persoon of 4000. Iedereen heeft het naar de zin, van voor het podium tot achter aan de bak.







Toch maar weer een conclusie. De muziek was uitmuntend, De DJ's super in vorm. Het weer en de setting perfect. De locatie is subliem. Het personeel achter de bar kan wel een opfrisser klantvriendelijkheid en efficiënt werken gebruiken, dit sucks-so-big-time. De prijzen zijn buitenaards, twee Coronaatjes voor 10 Euries is veel. De entree prijs van 15 euro is netjes, maar een toiletjuffrouw bij de plees is zoooo Randstads, dat soort flauwekul moet echt een keer afgelopen zijn. Als je 3 euro voor een pilsje rekent is het zeiken gewoon gratis. Maar dat soort dingen konden de avond niet verpesten. Ook niet de allerlaatste trein missen, er achter komen, dat er nog een aller aller aller laatste trein gaat vanuit Utrecht naar Eindhoven. Klokslag 02:00 uur weer thuis. Dit was weer een Geweldig feest.