Verslag van Innercity, 16 december 2006

Innercity – Music is the answer

Drie jaar geleden ben ik voor het laatst bij Innercity geweest. Het oude concept met een Q stage en trance op de mainstage. Gezien de massaalheid, drukte in de gangen (één richtingsverkeer) en het geluid in de RAI had ik destijds afgezworen ooit nog een feest in de RAI te bezoeken. In april heeft In Qontrol bewezen dat het geluid in de RAI ook wel goed kan zijn, maar dat was, gezien de line-up, nog geen reden om een kaartje Innercity aan te schaffen.

Dat Innercity nog steeds bestaat is voor mij wel een raadsel. In 2004 ging het zo slecht met de kaartverkoop dat het 2 voor de prijs van 1 was, in 2005 ging ID-T een hele andere richting op met een compleet vernieuwde line-up, volgens mij is er toen ook massaal met kaartjes gestrooid. Dit jaar niet veel anders en twee weken geleden kreeg ik een mail van dance pannel dat ik kaartjes had “gewonnen”. Ik denk dat ze liever extra drankomzet wilde genereren en het dan maar op deze manier op te lossen. En als echte Nederlander maak ik graag gebruik van het aanbod om gratis naar een feestje te gaan. Met een vriend die nog nooit naar feesten was geweest reisde we af richting RAI. Allereerst moesten we via een partytent onze gewonnen kaartjes ophalen. Voor die ingang werd nog goed handel gedreven met mensen die nog geen kaartjes hadden en mensen die kaartjes over hadden, kennelijk waren er toch nog mensen die geen kaartjes hadden “gewonnen”.

Dan de bodytjeck door de security. Ik geloof dat dit mij toch wel het meest heeft verbaasd van alle feesten die ik tot nu toe heb bezocht. De meeste tijd ging zitten in de spullen uit mijn zakken te halen. Die man raakt alleen me arm aan en zegt “oké, loop maar door”. Ik denk dat deze grote security man last van zijn rug had want dit had ik nog nooit meegemaakt. Maar goed, het feest kon nu gaan beginnen. De kleine opzet is meteen al duidelijk zichtbaar. Vroeger moest je uren door de gangen slenteren en nu zaten er twee zalen in één. We beginnen bij Yellow, het is nog erg rustig en Monika Kruse doet haar ding. De zaal gaat niet echt los en we verplaatsen ons dan ook snel richting Kubus & Simon ft Bang Bang. Hier zit al iets meer tempo in al gaat de zaal nog niet echt los. We vervolgen onze weg richting groene zaal. Wowww, wat een vette lasershow hebben ze hier neergezet. Onze vrienden van Q hebben meestal wel een vette laser show maar hier hadden ze ook goed uitgepakt (nu hoorde ik laatste dat Q-Dance en ID-T zijn samengegaan dus wellicht heeft dat daarmee te maken). De Technasia DJ-set werd in ieder geval goed opgevangen door het publiek. De groene zaal was eigenlijk ook de enigste zaal waar het publiek goed los ging!

Na een half uurtje wilde ik toch even de rest ook bekijken en kwamen we in de blauwe zaal aan. Ik denk dat het publiek in deze zaal het verst heen was. Aan de koppie’s om me heen was af te lezen dat ze het behoorlijk naar hun zin hadden en in hun eigen muziekwereld zaten. De muziek was niet helemaal mijn ding dus we gingen weer door om ook oranje te tjecken. Dit was een zaal waarvoor je een trap moest oplopen en Michel de Hey was daar aan het draaien. Halverwege de trap zijn we omgedraaid want het was daar te druk en te warm.

In het kader van “weer eens iets anders” heb ik een stuk van de set van Felix da Housecat meegenomen. En ik moet bekennen, dat was nog best wel geinig. Iets over vijven vind onze bob (en ik was het er wel mee eens) het wel mooi geweest en begeven wij ons richting uitgang. Een paar andere vrienden die met de trein waren afgereisd vonden het ook wel mooi geweest en gingen met ons mee terug. De werkers van Douwe Egberts wil ik bij deze bedanken voor het heerlijke kopje koffie waarop ze me trakteerden en Innercity 2006 zat er voor mij op. Een leuk feest omdat ik geen 47,50 voor een kaartje heb neergelegd. Alles was redelijk goed geregeld en de wachttijd voor een broodje hamburger was exact 45 seconden, er zijn feesten waar ik dat slechter heb meegemaakt. Alleen denk ik niet dat ID-T volgend jaar weer Innercity gaat organiseren, want ze verliezen er toch wel een beetje naam mee als ze continu met kaartjes gaan strooien.