In het hardcore wereldje is 15 jaar een beste tijd. Als je het voor elkaar krijgt 15 jaar lang je ding te doen, zowel producerend als draaiend, kan er toch niet gezegd worden dat je slecht bezig bent. Velen houden het niet zo lang vol en het groepje pioniers van toen die nu nog bezig zijn is dan ook niet groot. Des te meer respect dient er opgebracht te worden voor degene die wel al zo lang mee draaien en nu nog aanwezig zijn. Een groot gedeelte van deze groep was gisteravond aanwezig om twee iconen van de hardcore een eer te bewijzen vanwege het 15 jarig jubileum van beide heren. Niet alleen verantwoordelijk voor verschillende knallers maar ook oprichters van het Masters of Hardcore label en de MOH feesten hebben zij de afgelopen 15 jaar niet bepaald stilgezeten.
En nog steeds doen ze hun ding. Eerst op vrijdagnacht al in Italie op de Masters of Hardcore in Italie, waarna het groepje met oa. Catscan en DaY-Màr 's ochtends alweer terug vloog om zich op te maken voor dit jubileum. Ik had er ook al naar uitgekeken. Vooral naar het optreden van Matthijs en Eug maar ook naar de hardcore zaal waar een aantal zeer interessante namen geboekt stonden. Sowieso wilde ik om 00.00 uur aanwezig zijn, want mijn held Tommyknocker stond als opener in de hardcore zaal gepland. Gelukkig deelde het groepje waarmee ik was deze planning dus stonden we om 23.45 uur met een biertje in het handje te luisteren naar Disortion en MC Raw, die zichzelf met recht deze naam mag geven, sjezus was een stemgeluid! Klonk wel leuk, de zaal was ook aan het voldruppelen en iedereen was zeg maar aan het inkomen. Dit duurde niet heel lang, want al snel gingen de deuren van het zijzaaltje open en liepen we meteen naar binnen.
Tommyknocker
Met een paar andere oplettende mensen gingen we het zaaltje in waar Tommyknocker zijn eerste plaat nog moest draaien. Dit werd alleen geen plaat maar een cd. Maar wel een heerlijke: Redemption! Dat was dus meteen helemaal los. En ik heb verder niet heel veel meer stilgestaan, hij was weer heerlijk bezig. Omdat hij opende kwamen de Learn From The Pains en de Sometimes niet voorbij, maar de tracks die hij wel draaide waren er niet minder om: Twisted World, Enter The Timemachine, Hardcore Vibes/Bring That Shit Back mash-up, Earthquake en als afsluiter gewoon Army of Hardcore!
Ik ben echt goed uit m'n dak gegaan en had er 2 kilo aan vocht uitgezweet toen ik een uur later weer richting de mainzaal liep om Bass D & King Matthew in ieder geval niet te missen.
PCP
Omdat de geluids en techniek-man iets te laat te horen hard gekregen dat er een live-act geprogrammeerd was begon PCP wat later dan gepland aan hun live act. Als er één pioniers genoemd mogen worden zijn zei het wel. Ook zij draaien als sinds jaar en dag mee en zijn ook verantwoordelijk voor verschillende klassiekers als Slaves To The Raves en Stereo Murder die uiteraard ook gisteren voorbij kwamen. De act was erg rommelig, maar wel gezellig met als hoogtepunt een stuk R&B wat er per ongeluk doorheen kwam. Beiden heren konden er wel om lachen ook het publiek kon de humor er wel van inzien geloof ik. Voor de rest was het een parade van klassiekers waar ik toch minder mee heb. Ik ben zeg maar meer van de present hardcore. Waarschijnlijk ook vanwege mijn leeftijd en het stukje nostalgie wat ik mis bij het horen van die nummers. Ik vind het allemaal best aardig en sommige nummers ook gewoon steengoed, maar het spreekt wat minder tot de verbeelding zeg maar.
Bass D & King Matthew
Hierna was het dan toch echt tijd voor de heren waar het vannacht om draaide. En ik heb de hele set staan te genieten, van zowel de muziek als de draaikunsten van beide heren, en voornamelijk van Bass D. Sowieso gingen de heren flink te keer, maar wat Eug af en toe deed was onavolgbaar. Ongelooflijk wat hij deed het de mixer, verschrikkelijk snel met alle schuiven en knoppen spelen, zodat je leuke effecten kreeg.
Beide heren hadden het zwaar naar hun zin en en de zaal ging ook meerdere malen goed los. Alle bekende klappers kwamen voorbij en iedereen stond te genieten, heerlijk! Hun setje was dan ook snel afgelopen voor m'n gevoel.
Vanaf daar ben ik een beetje rondgelopen, overal een gekeken en het wat rustiger aan gedaan, want de energie was er niet zoveel meer inmiddels. Een Digital Boy die wat matigjes begon, maar verder wel een lekker setje neerzette, een Korsakoff en Angerfist die lekker bezig waren een Vince die zeer lekker draaide!
Alleen The Stunned Guys vielen mij uiteindelijk wat tegen. Vince was tegen het einde van zijn set flink aan het rammen en de Italianen gingen teveel terug. Weliswaar met een paar lekkere nummers, maar als afsluiter moet je niet weer helemaal je set opbouwen ben ik van mening. Maar goed, ik was inmiddels ook flink gaar dus hebben we om kwart voor 6 de fiets naar huis gepakt van een geslaagd feestje!
Lijkt me duidelijk dat Tommyknocker en Bass D & King Matthew voor mij de hoogtepunten van de avond waren. Voor laatst 2 genoemden niet meer dan logisch op een avond aan hun gewijd. De sfeer was erg goed en ikzelf heb het ook uitstekend naar m'n zin gehad. Kortom: Geslaagd!
Greetz,
T-Mac
En nog steeds doen ze hun ding. Eerst op vrijdagnacht al in Italie op de Masters of Hardcore in Italie, waarna het groepje met oa. Catscan en DaY-Màr 's ochtends alweer terug vloog om zich op te maken voor dit jubileum. Ik had er ook al naar uitgekeken. Vooral naar het optreden van Matthijs en Eug maar ook naar de hardcore zaal waar een aantal zeer interessante namen geboekt stonden. Sowieso wilde ik om 00.00 uur aanwezig zijn, want mijn held Tommyknocker stond als opener in de hardcore zaal gepland. Gelukkig deelde het groepje waarmee ik was deze planning dus stonden we om 23.45 uur met een biertje in het handje te luisteren naar Disortion en MC Raw, die zichzelf met recht deze naam mag geven, sjezus was een stemgeluid! Klonk wel leuk, de zaal was ook aan het voldruppelen en iedereen was zeg maar aan het inkomen. Dit duurde niet heel lang, want al snel gingen de deuren van het zijzaaltje open en liepen we meteen naar binnen.
Tommyknocker
Met een paar andere oplettende mensen gingen we het zaaltje in waar Tommyknocker zijn eerste plaat nog moest draaien. Dit werd alleen geen plaat maar een cd. Maar wel een heerlijke: Redemption! Dat was dus meteen helemaal los. En ik heb verder niet heel veel meer stilgestaan, hij was weer heerlijk bezig. Omdat hij opende kwamen de Learn From The Pains en de Sometimes niet voorbij, maar de tracks die hij wel draaide waren er niet minder om: Twisted World, Enter The Timemachine, Hardcore Vibes/Bring That Shit Back mash-up, Earthquake en als afsluiter gewoon Army of Hardcore!
Ik ben echt goed uit m'n dak gegaan en had er 2 kilo aan vocht uitgezweet toen ik een uur later weer richting de mainzaal liep om Bass D & King Matthew in ieder geval niet te missen.PCP
Omdat de geluids en techniek-man iets te laat te horen hard gekregen dat er een live-act geprogrammeerd was begon PCP wat later dan gepland aan hun live act. Als er één pioniers genoemd mogen worden zijn zei het wel. Ook zij draaien als sinds jaar en dag mee en zijn ook verantwoordelijk voor verschillende klassiekers als Slaves To The Raves en Stereo Murder die uiteraard ook gisteren voorbij kwamen. De act was erg rommelig, maar wel gezellig met als hoogtepunt een stuk R&B wat er per ongeluk doorheen kwam. Beiden heren konden er wel om lachen ook het publiek kon de humor er wel van inzien geloof ik. Voor de rest was het een parade van klassiekers waar ik toch minder mee heb. Ik ben zeg maar meer van de present hardcore. Waarschijnlijk ook vanwege mijn leeftijd en het stukje nostalgie wat ik mis bij het horen van die nummers. Ik vind het allemaal best aardig en sommige nummers ook gewoon steengoed, maar het spreekt wat minder tot de verbeelding zeg maar.
Bass D & King Matthew
Hierna was het dan toch echt tijd voor de heren waar het vannacht om draaide. En ik heb de hele set staan te genieten, van zowel de muziek als de draaikunsten van beide heren, en voornamelijk van Bass D. Sowieso gingen de heren flink te keer, maar wat Eug af en toe deed was onavolgbaar. Ongelooflijk wat hij deed het de mixer, verschrikkelijk snel met alle schuiven en knoppen spelen, zodat je leuke effecten kreeg.
Beide heren hadden het zwaar naar hun zin en en de zaal ging ook meerdere malen goed los. Alle bekende klappers kwamen voorbij en iedereen stond te genieten, heerlijk! Hun setje was dan ook snel afgelopen voor m'n gevoel.
Vanaf daar ben ik een beetje rondgelopen, overal een gekeken en het wat rustiger aan gedaan, want de energie was er niet zoveel meer inmiddels. Een Digital Boy die wat matigjes begon, maar verder wel een lekker setje neerzette, een Korsakoff en Angerfist die lekker bezig waren een Vince die zeer lekker draaide!
Alleen The Stunned Guys vielen mij uiteindelijk wat tegen. Vince was tegen het einde van zijn set flink aan het rammen en de Italianen gingen teveel terug. Weliswaar met een paar lekkere nummers, maar als afsluiter moet je niet weer helemaal je set opbouwen ben ik van mening. Maar goed, ik was inmiddels ook flink gaar dus hebben we om kwart voor 6 de fiets naar huis gepakt van een geslaagd feestje!
Lijkt me duidelijk dat Tommyknocker en Bass D & King Matthew voor mij de hoogtepunten van de avond waren. Voor laatst 2 genoemden niet meer dan logisch op een avond aan hun gewijd. De sfeer was erg goed en ikzelf heb het ook uitstekend naar m'n zin gehad. Kortom: Geslaagd!
Greetz,
T-Mac
