Dit is mijn 30ste verslag en het idee was om het in een ongekend Absolute Kauwgomwaterstyle te brengen. Echter . alle planningen rond de ervaringen van een feest zijn als een eerste huwelijk: je weet nooit echt hoe het zit. Getrouwd voor zekerheid, liefde, status of gewoon je angst voor sluimerende potterigheid
En zo nu dus ook een nieuwe avond vol geladen prikkels: hardcore, encounterings, tovermiddelen, smurfin Prada en questionmark leegtes vrij voor invulling. . Daarom een puur en onversneden verslag met een opstelling van fuck voorgekauwde Wiskasbrokken op een porseleinen schaaltje. . Vrij voor interpretatie, maar steeds met hetzelfde doel: ammussement. (Please try to keep this in mind 
Cheers!)Scumgekerf:
Op 24 februari 2007 was het tijd voor de 2de editie van Scumworld. Waar de trouwe diensplichtigen op 29 juli 2006 al hadden genoten van een überfeest, was het nu dus tijd voor een reunie te houden en het weer vet hakkûh te maken zoals vorige keer. Onze verwachtingen waren al enigsinds ingetomen wanneer stats aantoonden dat Flockers heel wat dienstplichtigen had gelokt. En de echte freaks die waren er ditmaal ook niet bij, want deze vertoefden in de Vaagzaamheid met een T&S-feest. Zo was de Hemdlade niet helemaal opengesteld en was het muziekgenre ook niet meer zo geil als vorige keer. Maar zover zijn we nog niet.
Rond een uur of 2 ging het nach Rosendaal waar iets werd aangeschaft dat het “kid tested – mother approved”-kwaliteitslabel droeg. En vandaaruit werd er verder gespoord door een aangrijpend wijd en verlaten landschap tot er haltgehouden werd in Hoofddorp. Daar was er in vooravond nog een tour de Hoofddorp gedaan onder begeleiding van de zeer ervaringsdeskundige gids Linda Prada. Heel ammussant en verrijkend. Ze had echter nog geen koek gegeten van planningen naleven. Waar tour de Hoofddorp afsloot met een rondje op de fontijnrand te lopen, gaan we volgende maal net zoals ons wensen laten maken. De gedropte muntjes zouden dienen als financiering van een counselingsessie “Ik en mijn planning in de wereld”, die haar geen windeieren zou leggen. Anyway de taxirit haalde wat van ‘gemistte’ tijd in en de wachrij viel reuze mee om 23u.
Main Scum:
Veel zin om na enkele weken “non-actief hakkûh” weer eens los te gaan, maar dit lukte niet zo best de eerste uren.
Dol gedraaide platen en slappe draaiorgel hardcore 
. En dat ik ditmaal zowat niemand kende was very 
. Op de koop toe zagen de weinige bekenden me dan nog eens voor een vreemde aan. 
Een logisch gevolg eigenlijk, want met een intense anti-luizenbehandeling en chemokuur, was mijn 16cm lange haar lost in da bush 
Tja . het moest er eens van komen jwt.Tot 2u uit is het vrij makkelijk te reporten. Het was namelijk vrij KUT! Slappe tagliatelli, terwijl je toch een beetje rijkere hardcore pasta gekruid met een vleugje darkcore en ERROR had verwacht. Nou goed niet dus. Daarna werd het wat minder ritieiuw en nog wat later werden de wazige glazen ingedaan, zodat alles vrij blur is. Het was wel hakkûh en de sfeer was top, aber . het had niet echt een ziel. En in het publiek was dithetzelfde. Elk is een gelijke, maar het leeftijdsgemiddelde lag vrij laag en daarbij ontbrak het hem aan die rauwe hardcore pit jwt. Die brute smile like you mean it
(Een wisselwerking zwetterig hokje dus.)Het was dus een beetje goedkoop. Een diepvriespasta uit de supermarkt jwt. Toch wel ijselijke momenten, maar niet genoeg eigenlijk. Gelukkig waren 'andere' Scums die dit gebrek ruim compenseerden. 
Het decor was misschien op zich wel vet gemaakt, maar die starende lelijkaards beginnen je wel na een setje of 2 behoorlijk irritant in de gaten te houden. Verbranden dus die troep
UK-Scum:
Niet lang vertoefd in de UK-scum, want het ging me er iets te traag en ‘houserigs’
Echter wel een naar Andy Vortex geluisterd en dat was wel een aparte set. Geen knallende bas, trager ritme dan mainstream hardcore, heel melodieus spacend en langzame opbouwend. Met een vrijwel verlaten zaal en barkruk klevende jongens met van dat akkelig lange haar, iieeuuwh. Dit was dus een beetje de freestyle zaal wanner het iets te ‘houserigs’ was.Voor de tijd ik er niet was brachten mijn Informatieslaafjes ter mijne oren dat het er vrij sucky was, want uk-hardcore werd er haast niet gedraaid. Wat dan wel? – Bagger en standaard shit. Aldus de informatiehoertjes.
Upcomming Scum
At last a room with some fresh and hot boiled machinegunsounds.
Moest je de stijl van Prince ov Darkness niet kennen, zou je gedacht hebben dat Pengo met haar heksenneus doorheen de artist fouille had gekomen. Aber nein, onze prins kent ook geen genade en ipv vaag geile Duitse lyrics, hakt ie met zijn armbeschermers wat vies gevlochten terror plaatjes stuk en gooit deze op de blender wat voor afwisseling en spanning blijft zorgen. Leuk, leuk, maar neuterig dat we zijn, verlangden we toch naar eens een oorsmeerflirtend terror nummertje. Helaas, helaas. Aber aan fliereflirten was er ditmaal geen gebrek. Die Hemdlade zit altijd vol met van die cashmeren sokken dragende clubkutten die hun eigen kont masseren bij het huppelen. Maar frivool blijft het er wel en als een derde van de zaal meedanst heerst er nog steeds die gabberfeestelijkheid.Headache's set was ook wel een heerlijk kauwgompje, die je niet na 20 minuten uitspuwde. Alleen bleef de zaal met het relatief weinige volk beetje vaag. Of was ik vaag? En wat maakt een vaag persoon die vaag is in een vage omgeving dan vaag? Is het dan überhaupt nog vaag?
Na het fucking vingers nummer was het dan helaas afgelopen, dus nog even nagezeten om te bekomen van de overprikkelingen. En even later was het back to reality in de regen. Aber de wind blies ons niet enkel regen in het gezicht; ook waren er lading- & ontlandingsvibes en deze waren wel vrij intens ijselijk. But those are classified for this report.
Beetje jammer was het ook nog om het weg naar het station vonden 3 kerels het nodig om met hun riemen op een kerel te slaan
, maar laatste vond dit echter no big deal, want hij was dat wel gewoon om open te leggen van zijn werk als automechanieker. Ik zeg dan maar dat je hardcore bent of niet he. Een paar uurjtes later was de tollerantiegrens van de TT-dimensie (= tricky en TE) bereikt. De klok toonde het 2min voor vertrektijd aan en zo spoorde ik wiedermal nach die Heimat. In de documentaire aflevering zou er hierbij een scene te zien zijn van handen die uit elkaar getrokken worden, een trein die wegspoort, 2 survivors en . Dit alles begeleid met iets emo-afgewakte versie van Clouseau – Afscheid Van Een Vriend. Rond de rozige dalen van het spoorlandschap werd deel 2 van de kristallenbehandeling ingezet. ?
? Maar goed mijn onbekende treingezel vond het maar een vreemde bedoening. Het bracht hem van zijn stuk en ik deed nochtans zo goed mijn best om er als een driery wiery naast te zitten. Tegen dat de pisgeur van hoofdstad Europa door de ventilatieroosters werd geblazen, was ik aardig para van de smurfjes die mogelijk van wachtdienst waren. Een fouillage zag ik niet meteen zitten met mijn wolvenogen dus lekker schijterig uitgestapt aan de andere kant van de stad.
Op zo’n momenten sta ik er echt versteld van dat de politie zoveel wagens heeft en hoe belangrijk ik eigenlijk wel ben. Zoveel patrouille auto’s en allemaal opzoek naar mij En net wanneer je denkt dat er zich eentje ram heeft gereden in een steegje of je er een hebt afgeschut met je secret passage way, staat er weer zo wit bestreepte flikker Renault. Maar goed na wat ERROR als mensen begroeten en een Turkse vrouw vragen waar ze aan denkt bij het zien van je kale kop en je bomber, was het goed dat de huisdeur in het slot viel. Mensen zijn hier immers niet zoveel gewoon jwt. Ze lopen liever weg en bellen gauwer de politie op dan opnieuw te vragen wat je eigenlijk zei. Tja Brusselse skrinkles jwt. (n)Magie van de week:
“Ik ga niet voor pleassure and pain, ik ga voor overprikkeling.” (Linda Prada)
Kriebel krabbelen voor diegene die bij je is en dit op het moment dat je beide aanwazig bent, maar het gekerfgekrabbel pas later laten vinden/lezen/. Resumerend gekerf:
Het was helaas niet pokke, maar vet gezellig hadden we het wel
En die gids ja, die blijft intens boeien. De TT-dimensie blijken we toch op een of andere manier telkens weer een scummingdimensie te geven. Something like the future and the past are futile. (Een mooie levensfilosofie. Voor de boeken of het echt? Een keuze die elk voor zich maakt.)Bis rollater
Herr Kauwgomwater
