Koninginnedag kon dit jaar geheel in stijl worden afgesloten. Op zaterdag 30 april was het na lang wachten namelijk weer tijd voor Luxurush. Deze Luxurush beloofde vantevoren een avond vol luxe en talloze acts te worden, waarbij het zwaartepunt op de fashion zou komen te liggen.
Rond middernacht stuitten we een op gigantische mensenmassa voor de Heineken Music Hall. Normaal gesproken is dat nooit een probleem, aangezien de pers de overheerlijke luxe heeft om via een apparte ingang naar binnen te gaan. Helaas dacht het overgrote deel van de bezoekers op dat moment dat ze allemaal een beetje vip waren. Zo’n naam als Luxurush is natuurlijk ook een tikkeltje verwarrend… Daardoor verliep de binnenkomst nogal traag, aangezien mensen met gewone tickets uit de vipgang teruggestuurd werden, tegen de in andere richting duwende mensenmassa in. Misschien moet de volgende keer toch iets duidelijker de ingangen van elkaar gescheiden worden.
Helaas was de drukte hierna nog niet voorbij. De enige gardarobe die nog niet vol was, was op de tweede verdieping. Resultaat: een nog grotere duwende mensenmassa – zonder enig toezicht van personeel in de vorm van beveiliging – in een tropische temperatuur. Het was dan ook niet verwonderlijk dat al vrij snel iemand flauw viel, voor hij daadwerkelijk het feest gezien had. Toen we rond 01.30 uur eindelijk na een welverdiend duur drankje (bier: €2,50, halve liter water: €5,-) de black box binnen traden was het niemand minder dan dj Chuckie die achter de draaitafel stond. De overvolle zaal danstte en masse op de rauwe hiphopbeats, de zwoele salsa en het snufje house. Ondanks dat Chuckie grotendeels zijn hit-kunstje herhaalde leek het probleem hier geen probleem mee te hebben. Natuurlijk kwamen zijn eigen kaskrakers voorbij en Kan Niet Van Die Sletten Houden blijft natuurlijk een hoogstaande Nederlandse productie… Naar het einde van zijn set draaide Chuckie ook nog wat reggae, zodat iedereen aan zijn trekken kwam.
Het volledige verslag (inclusief de bijbehorende foto's) lees je verder op Liquid-Motion.
Verslag van Luxurush, 29 april 2006
door Liquid-Motion.nl, gepubliceerd op
| Feest | Luxurush |
| Datum | zaterdag 29 april 2006 |
| Winactie | Luxurush actie |
| Locatie | Heineken Music Hall |
5 opmerkingen
OF LEES HIER GEWOON OP PF VERDER 
De aankleding van de black box was overweldigend bij binnenkomst, maar ebde vanwege haar statische karakter al vrij snel naar de achtergrond. Zo hingen er veel “old-scool” lampenkappen boven het publiek, die een sprookjesachtig tafereeltje opriepen wanneer ze allemaal aanwaren. Vooral vanaf de tribune was dit een prachtig gezicht om zo op de kleurrijke neer te kijken. Ondanks het gigantische scherm achter de verder vrij simpele dj booth (met voor ook nog een aantal monitoren) werd dit nauwelijks gebruikt. Waar we op In Qontrol 2006 nog getrakteerd werden op live gemixte beelden zagen we nu enkel de namen van de dj’s voorbij komen en leek het alsof er geen vj was die avond. Op dit punt hadden we wel iets meer creativiteit verwacht van een organisatie als ID&T.
Rond 04.00 nam Chuckie afscheid van het publiek en werd de zaal overgeleverd aan de draaikunsten van niemand minder dan Ricky Rivaro. Rivaro onderscheidde zich duidelijk van zijn voorganger. Ondanks dat hij bekend staat om zijn zwoele zomerse sound met veel latin invloeden, moest dit die avond plaats maken voor het wat meer stevige en opzwepende werk. De – strategisch in een rij opgestelde - subwoofers werden goed aangesproken. Een aangename verassing was ook het feit dat de mc’s bij iedere set ingewisseld werden voor een nieuwe. Dat hield het wel ‘fris’.
Zoals we vaker die avond zagen, werd het publiek weer “vermaakt” door een aantal kleurrijk uitgedoste danseressen op het podium. Hoewel er lekkere platen, waaronder een strakke remix van Queen’s Another One Bites The Dust, voorbij kwamen liet het publiek het zichtbaar afweten. Waar het publiek een poosje daarvoor bij Chuckie letterlijk helemaal uit hun dak ging op de beats, nam nu de agressie de overhand. Meer dan eens werd die avond de zaal zichtbaar opgeschrikt door mensenmassa’s die massaal in beweging kwamen. Hierbij werden kraapjes en attributen niet gespaard in hun veldslagen. Dit was dodelijk voor de sfeer. Vanaf dat moment begon de zaal ook langzaam leeg te lopen. Ricky Rivaro draaide onverstoord verder aan zijn funky set en wist de liefhebbers zeker te bekoren.
De laatste twee uur was het de eer aan nieuwkomer dj Flexican om Luxurush af te sluiten. De zaal kwam bij de bonte mix van commerciële hiphopplaten zienderogen weer tot leven en het publiek ‘bouncete’ op platen als: P.I.M.P., Drop it like it’s hot en Gasolina. Toen Flexican Clipse uit zijn platenkoffer haalde werd eens te meer de perfecte akoestiek van de Heineken Music Hall voelbaar gemaakt. De bassen trilden als de billen van sommige vrouwen in het publiek. Flexican sloot af met een aantal lekkere klassiekers uit de jaren ’80 (waaronder Sweet Dreams), die ons deden denken aan de Megamix van Sensation White 2005 in Duitsland. Het onbetwiste hoogtepunt was de bootleg gebaseerd op Dons’ Pump up the Jam en de Pump Panel Recon Mix van New Order’s Confusion .
Waardoor wordt een feest gemaakt? Dit zijn hoogstwaarschijnlijk een groot aantal factoren, waarvan de muziek, de aankleding en de sfeer in een wisselwerking optreden. De één geeft meer om de prachtige live gemixte visuals en de ander geeft meer om een gezellige groep mensen om zich heen of net die ene lekkere plaat. Helaas voldeed Luxurush voor ons niet helemaal aan het vooraf gecreëerde beeld. Het begon met de afschuwelijke drukte bij het binnenkomen, het tegenvallen van de aankleding en de soms ronduit dreigende sfeer die vooral in de black box hing.
Gelukkig gaven de dj’s stuk voor stuk alles om de bezoeker waar voor hun geld te geven, maar dit kon niet voorkomen dat na de set van Chuckie het al behoorlijk begon leeg te lopen. Maar dit kan, gezien de grote drukte daarvoor – niet als minpunt gezien worden. Eindelijk was er een beetje ruimte om te dansen. We hopen dat de organisatie volgend jaar besluit net ietsje meer luxe in Luxurush te pompen en dan hebben we het niet alleen over het prachtig uitgedoste vip deck, maar over wat meer show en de aankleding in de vorm van visuals en belichting.
(MET DANK AAN LIQUID MOTION)
De aankleding van de black box was overweldigend bij binnenkomst, maar ebde vanwege haar statische karakter al vrij snel naar de achtergrond. Zo hingen er veel “old-scool” lampenkappen boven het publiek, die een sprookjesachtig tafereeltje opriepen wanneer ze allemaal aanwaren. Vooral vanaf de tribune was dit een prachtig gezicht om zo op de kleurrijke neer te kijken. Ondanks het gigantische scherm achter de verder vrij simpele dj booth (met voor ook nog een aantal monitoren) werd dit nauwelijks gebruikt. Waar we op In Qontrol 2006 nog getrakteerd werden op live gemixte beelden zagen we nu enkel de namen van de dj’s voorbij komen en leek het alsof er geen vj was die avond. Op dit punt hadden we wel iets meer creativiteit verwacht van een organisatie als ID&T.
Rond 04.00 nam Chuckie afscheid van het publiek en werd de zaal overgeleverd aan de draaikunsten van niemand minder dan Ricky Rivaro. Rivaro onderscheidde zich duidelijk van zijn voorganger. Ondanks dat hij bekend staat om zijn zwoele zomerse sound met veel latin invloeden, moest dit die avond plaats maken voor het wat meer stevige en opzwepende werk. De – strategisch in een rij opgestelde - subwoofers werden goed aangesproken. Een aangename verassing was ook het feit dat de mc’s bij iedere set ingewisseld werden voor een nieuwe. Dat hield het wel ‘fris’.
Zoals we vaker die avond zagen, werd het publiek weer “vermaakt” door een aantal kleurrijk uitgedoste danseressen op het podium. Hoewel er lekkere platen, waaronder een strakke remix van Queen’s Another One Bites The Dust, voorbij kwamen liet het publiek het zichtbaar afweten. Waar het publiek een poosje daarvoor bij Chuckie letterlijk helemaal uit hun dak ging op de beats, nam nu de agressie de overhand. Meer dan eens werd die avond de zaal zichtbaar opgeschrikt door mensenmassa’s die massaal in beweging kwamen. Hierbij werden kraapjes en attributen niet gespaard in hun veldslagen. Dit was dodelijk voor de sfeer. Vanaf dat moment begon de zaal ook langzaam leeg te lopen. Ricky Rivaro draaide onverstoord verder aan zijn funky set en wist de liefhebbers zeker te bekoren.
De laatste twee uur was het de eer aan nieuwkomer dj Flexican om Luxurush af te sluiten. De zaal kwam bij de bonte mix van commerciële hiphopplaten zienderogen weer tot leven en het publiek ‘bouncete’ op platen als: P.I.M.P., Drop it like it’s hot en Gasolina. Toen Flexican Clipse uit zijn platenkoffer haalde werd eens te meer de perfecte akoestiek van de Heineken Music Hall voelbaar gemaakt. De bassen trilden als de billen van sommige vrouwen in het publiek. Flexican sloot af met een aantal lekkere klassiekers uit de jaren ’80 (waaronder Sweet Dreams), die ons deden denken aan de Megamix van Sensation White 2005 in Duitsland. Het onbetwiste hoogtepunt was de bootleg gebaseerd op Dons’ Pump up the Jam en de Pump Panel Recon Mix van New Order’s Confusion .
Waardoor wordt een feest gemaakt? Dit zijn hoogstwaarschijnlijk een groot aantal factoren, waarvan de muziek, de aankleding en de sfeer in een wisselwerking optreden. De één geeft meer om de prachtige live gemixte visuals en de ander geeft meer om een gezellige groep mensen om zich heen of net die ene lekkere plaat. Helaas voldeed Luxurush voor ons niet helemaal aan het vooraf gecreëerde beeld. Het begon met de afschuwelijke drukte bij het binnenkomen, het tegenvallen van de aankleding en de soms ronduit dreigende sfeer die vooral in de black box hing.
Gelukkig gaven de dj’s stuk voor stuk alles om de bezoeker waar voor hun geld te geven, maar dit kon niet voorkomen dat na de set van Chuckie het al behoorlijk begon leeg te lopen. Maar dit kan, gezien de grote drukte daarvoor – niet als minpunt gezien worden. Eindelijk was er een beetje ruimte om te dansen. We hopen dat de organisatie volgend jaar besluit net ietsje meer luxe in Luxurush te pompen en dan hebben we het niet alleen over het prachtig uitgedoste vip deck, maar over wat meer show en de aankleding in de vorm van visuals en belichting.
(MET DANK AAN LIQUID MOTION)
laatste aanpassing
Haha, anders kopieer je ff 4 pagina's. Zonde van al die foto's op Liquid-Motion die er hier niet bijstaan...
Voor hele mooie foto's kijk je op liquid-motion
Voor hele mooie foto's kijk je op liquid-motion
Haha.
." Kan Niet Van Die Sletten Houden " Wat een trieste titel voor een nummer zeg!!