Verslag van Hardline, 16 december 2005

Vrijdagmiddag spreek ik Pat B op msn.
Al snel komen we op het onderwerp Cherrymoon.
Een club die zolang heeft bestaan en nu in 2005 haar deuren dicht gooit.
Uit verhalen hoorde we dat het al een tijd niets meer was,maar dat kon ons niet tegen houden.
We moesten en zouden afscheid nemen van Cherrymoon.
Een half uur eerder dan afgesproken zijn we al klaar om te gaan.

Na weer een auto rit vol verhalen over stappen,dj's,organisaties,feesten en met op de achtergrond spelend een versleten Atmoz cd met heerlijke platen en herinneringen zijn we ongemerkt snel in Lokeren.

Nog geen uur later stappen we uit op de parkeerplaats.
Waar ooit mensen rijen dik voor de deur stonden,waren wij om 23.30 een van de eerste.

We stonden dus al snel binnen.
Voordat we op de vloer stonden werd er hier en dag een hand geschut en een praatje gemaakt.

Daar stonden we dan.
Alles zag er netjes en mooi uit.
Opvallend was alleen dat het geluid echt slecht klonk bij binnenkomst.
Niet alleen zacht,maar het leek wel of de speakers vervormd waren en dat de Subs al waren verkocht.

De verlichting in deze tent vind ik echt super.
Een sterke full colour-laser knalde door de ruimte.
De 18 scanners aan het plafond deden ook erg strak hun werk en er werd een lekkere show mee gegeven.

Toen werd het tijd om een beetje in de sfeer te komen met Largemellow.
Deze draaide wat heerlijke jumpers en eigen werk.
Ook was het heerlijk om het razzle dazzle geluid weer in mijn oren te hebben.
Nog steeds is de kwaliteit van het geluid zwaar onder niveau,maar er werd wel aan gewerkt.
Het volume niveau ging in iedergeval omhoog.

Ik kwam steeds meer in het ritme van de jump toen het tijd werd voor Starfighter.
Dit kon ik wel een tijdje waarderen,maar aangezien ik geen techno fan ben en het toch stevig techno gericht was viel ik weer een beetje stil.
Dit gebeurde bij meer mensen.
De Techno sounds waren een te grote overgang na de melodieuze jump platen van Largemellow.

Op dit moment besefte we ook pas echt dat het niet drukker meer zou worden als dit.
Dit was even een mooi moment om onder het genot van een hamburger of 2 eens wat te analyseren.
Al pratend bij het hamburgertentje krijgen wij te horen dat het eindelijk weer eens drukker was.
Toen schrok ik helemaal.
Zo'n tent met zo'n geschiedenis.
Van de 2 zalen was er nog 1 open.
Daar stond net 300 man binnen, wat echt niets lijkt in zo'n grote zaal.
Ook gingen er nogal wat verhalen op de parkeerplaats dat de club weer opengaat met een andere naam en met een nieuw concept.

Het leek erop of de club zijn serieusheid was verloren voor de bezoekers.
De vrijdag en de zaterdag lagen zo ver uit elkaar wat bezoekers en muziek betreft, dat allebei de doelgroepen zich niet serieus genomen voelen.
Er veranderde teveel in een korte tijd.
Cherrymoon verloor een beetje zijn identiteit.

Nadat de hamburgers waren verslagen liepen we weer naar binnen.
Op de parkeerplaats zien we de eerste bezoekers alweer vertrekken.
Weer met een vreemd gevoel loop ik door deze gang.
Deze gangen moeten veel geschiedenis hebben en mensen hebben er in de rij gestaan.
Wij lopen in en uit alsof we de enigste zijn.


Bij binnenkomst was Starfighter nog bezig en geluid klonk op dat moment ineens gewoon goed.
Pull-over stampte lekker door de club heen.
Niet alleen was het geluid nu harder maar ook stukken zuiverder.
Ook de subs waren weer gevonden blijkbaar.

Na Starfighter werd het tijd voor Luna.
Vroeg me af wat hij er allemaal van vond.
Draaien in gote stadions en nu in nog geen half volle discotheek.

Aan het einde van de set van Luna besloten we om naar huis te gaan.
Pat B haalde van zijn laatste muntje een cola en ik wilde mijn laatste Cherrymoon muntje bewaren.
Bij het naar buiten gaan kwamen we Dr Paddo nog tegen.
Moest wel lachen toen ik zag dat hij compleet met een platendrager binnen kwam, terwijl "zelfs" Luna zijn platen zelf droeg.

De terug weg duurde allemaal door de weersomstandigheden wat langer.
Regenbuien,hagel en sneeuw.
Gelukkig hadden we weer gespreks stof genoeg.
Het was voor mij geen top-avond.
Het was gewoon niet druk,wat zonde was voor de sfeer.
De muziekstijlen en line-up opbouw veranderde steeds wel erg abrupt.
Het duurde lang eerdat het geluid mooi en club waardig klonk.
Wat ik wel top vond is de lichtshow.
De club zelf ziet er ook super uit.
En de dames die werkelijk meesterlijk stonden te jumpen en te skie-en.
Alleen voor deze dames verdiend deze mooie club zeker een nieuwe kans.


Voor ons was dit geen gepland avondje,maar we konden allebei deze avond en wij moesten gewoon afscheid nemen van Cherrymoon.


J-Bo checkt links nog even een fly-er