Verslag van Hard Friday, 21 januari 2005

Leiden en feesten. Het blijft soms toch een rare combinatie. Als je al een feest wist te vinden moest je maar hopen dat de locatie niet afschuwelijk was. Maar er lijkt nu eindelijk wat verandering te gaan komen in het "trauma" van Leidse feestgangers.

Hard Friday is een van de nieuwe concepten in Leiden, welke 2 maandelijks gehouden worden in Danssalon In Casa. In Casa staat vooral bekend als een studentendisco en haar gezellige donderdagavond, maar heeft in het verleden enkele feesten gehad die daar totaal los van stonden. Zo waren vooral de edities van Liquid en Poison erg geliefd.

Het concept van Hard Friday is simpel: Zet 3 top dj's neer die elk een set van 2 uur draaien, evenals een special act of twee en een speciaal thema.

Maar genoeg voorspel. Het is tijd om mijn ervaringen van deze avond bijeen te rapen en in dit verslagje neer te kwakken.

. Ik wilde deze editie redelijk op tijd aanwezig zijn, want de line-up beloofde veel goed. Ik stond al om 23:00 voor de deur en er begon zich al een redelijke rij te vinden. Het was ijskoud en de deur was nog niet open helaas. Na een minuutje of tien gingen de deuren dan toch open en kon ik via de metaaldetector naar de kaartverkoop lopen. De kaartverkoop is altijd grappig in In Casa. Eerst koop je het kaartje en dan geef je hem gelijk af aan degene die voor deur iets verderop staat. Een beetje onzinnig, maar goed.

Binnengekomen viel me al gelijk op dat er overal een geel-zwart lint hing en er afzethekken stonden met een paspop met werkkleding en een kruiwagen. Het thema was mij duidelijk, het was tijd om te gaan heien en palen dus. Wat mij ook opviel, was dat de bovenring nog gesloten was. Dat vond ik op zich wel jammer, Want meestal peer ik hem eerst even naar boven om me daar te vergrijpen aan flesjes met een mysterieuze blauwe inhoud.

Maar goed, kleinigheidjes. Ik kwam in de zaal al gelijk wat bekenden tegen en zag in mijn ooghoeken Gizmo achter de draaitafels staan. Hij draaide een beetje rustig in het begin, maar wist na een uurtje de sfeer er flink in te pompen met wat hardere platen en motiverende teksten door de microfoon. "Leiden, wakker worden," was een van zijn kreten en daarna leek het inderdaad te gebeuren. Ik besloot in de tussentijd een beetje de drankvoorraad te verkennen en voor ik het wist begonnen er meer en meer mensen om mij heen te springen.Tijd om op de dansvloer te duiken dus.

Ik heb een tijdje heerlijk staan springen, maar op de een of andere manier gebeurt er in In Casa altijd iets raars met glas. Het werd maar weer eens bevestigd toen een of andere tuthola het nodig vond alle glazen van het podium de zaal in te trappen. Blijkbaar had ze niks geleerd van alle media commotie rondom hardere feesten en mensen in Lonsdale. Jammer.

Ach, intussen was de Prophet achter de draaitafels geklommen en zette een weergaloze set in, welke als een van zijn betere en een van de beste in in Casa genoemd mag worden. De hele tent stond op zijn kop toen hij de ene na de andere dikke plaat doormixte. De alcohol begon ook haar werk te doen en het stuitervirus wist mij ook flink aan te grijpen.

In de tussentijd begonnen meisjes shooters uit te delen en 2 danseressen met zeer spannende accessoires op de danstafels los te gaan. Die tafels zijn echt te bizar voor worden. De poten stonden zo brak dat het hele plateau heen en weer vloog. Ik vroeg me echt af of dat ding niet en keer zou gaan instorten. Verder was er iemand zo ver uit zijn stekker dat hij tegen iedereen in zijn omgeveing begon aan te beuken. Koekje erbij? Malloot.

Goed, tijd voor een biertje. De Alpha Twins waren gearriveerd en beloofd was dat ze er aardig de beuk in zouden gooien. Helaas voor hen sloot de Prophet zo weergaloos af dat zij eigenlijk een beetje uit de boot vielen. Een hoop publiek had het dan ook weer gezien zoals vorige keer. Jammer, maar aan de andere kant meer zuivere stampruimte.

Ik vond echter na een uur nog steeds de Twins niet zo fantastisch draaien. Hun platenkeuze was erg goed moet ik toegeven, maar af en toe was het een wel erg schuifje dicht, schuifje open gevoel wat ik aan de heren overhield.

Om 4 uur mijn jas gescoord en de snackbar ingedoken om mijn vetten weer aan te vullen.

. THE VERDICT :

Geluid - Het geluid was iets harder als de vorige editie, maar dat waren vooral de hoge tonen af en toe. Dat sloeg echt nergens op. Ik heb zelfs een keer flink naar mijn oren gegrepen toen ik links een piep hoorde en rechts iemand tegen me stond te praten.Later op de avond viel het wel meer mee, of was ik er toen aan gewend geraakt? 7

Sfeer - Het was op zich wel gezellig, maar af en toe vraag ik me of sommige mensen niet gewoon lekker thuis kunnen gaan zitten frustreren omdat er niet genoeg hardcore op de radio word gedraaid, in plaats van glazen schoppen in een discotheek, en met een hand op je oor wijzend naar de speakers proberen te zeggen dat het allemaal niet hard genoeg is. En ik miste de vuur acrobaten. Nu hadden we wat (toegegeven lekkere) meiden op een gammel dansplateau, maar dat heb ik allemaal wel genoeg gezien. Nog gevaarlijk ook. 7

Prijs - De prijs blijft echter nog steeds lekker goedkoop voor 5 uurtjes knallen. Maar voortaan wel de deur om 23:00 open gooien. Gratis garderobe en WC is altijd mooi meegenomen. De mix-flesjes zijn redelijk goed geprijsd (3 eurie.) 9

Conclusie - Een mix van goede momenten en wat mindere. Gelukkig maakte de Prophet een hoop goed met een dijk van een set. In het totaal gezien een iets mindere Hard Friday, terwijl de eerste editie alleen op het eind wat minder was.

7