Om eerlijk te zijn heb ik elf dagen nodig gehad om over het trauma dat Innercity: Welcome to Las Vegas heet, heen te komen. Nu ik alles weer een beetje kan relativeren en zonder nachtmerries meer gehad te hebben op kan staan, wordt het dus maar eens tijd voor een redelijk gedetailleerd verslag. Maar natuurlijk wel!
Innercity: Welcome to Las Vegas
18/12/2004
RAI
Amsterdam
Mede-delinquenten : JesperV, Paul S., ILoveHardstyle, sxxxylicious en vast nog wel wat meer figuren. Fijn in de trein.
Ach mensen, treinen zijn zo ontzettend leuk. Vooral als je met zijn allen een partij Ursus staat weg te koppen en de verveling begint toe te slaan. Metro krantjes zijn ideaal om achter je schouder weg te gooien en met een vork kun je gewoon nog de sla uit de prullenbak vissen. Verder nog een beetje de conducteur belachelijk maken en een beetje lallen en schreeuwen.
En zo gebeurde het dat na enige tijd wij al flink aangeschoten de RAI bereikten.
Lopen voor je leven
Het mooie van Amsterdam RAI is dat de RAI zelf nog een takke-eind lopen is. Gelukkig kun je allerlei leuke dingen doen in de tussentijd. Zoals flessen over de grond schoppen en elkaar al na 1 minuut kwijtraken. Nou mensen, dat belooft wat!
Na bij de ingang aangekomen te zijn en door de nodige dranghekken te zijn gelopen, konden wij ons opmaken voor de keuze : hanger of locker?
Ik ging maar eens voor de locker. 10 euro betalen. 5 euro terug aan het eind. De lockertjes leken klein, maar waren vrij diep. Alles paste er mooi net in.
Malle gebeurtenissen
Nog geen 2 minuten later komen wij de befaamde timetable-meisjes tegen en zij waren ook deze keer weer uit de categorie halleluja. Eentje merkte, dat als zij 30 boekjes tegelijk in haar klauwen houdt, de kans dat ze allemaal op de grond vallen veel groter is.
Ach ja, dan maar door naar de WC. Niet betalen was de missie. Security narren een tweede optie. Op een gegeven wist zelfs de security niet meer waar het mee bezig was, en dus zijn we maar drankbonnetjes gaan halen. Deze waren een euro per stuk, zeshoekig en hadden het logo van de te winnen auto (die ergens in dezelfde hal stond.)
Maar natuurlijk wel!
En daar sta je dan in die grote hal vol attracties, wedding chapel, stands, en een of andere constructie waar je danspassen digitaal werden verwerkt tot een haperig geanimeerd elvis-ventje. Nice fucking beamer by the way.
Maar daar komen wij natuurlijk niet voor. Wij komen voor het zuivere stampplezier. Dus op naar de. Q-Dance zaal
Hier was het al redelijk druk en in de verte stond Yves de Ruijter te knallen als een malle. Maar gelijk wat te drinken gehaald want van dat lopen krijg je dorst! Gelukkig duurde dat geen 10 minuten want het was helemaal niet druk en de bar was ook helemaal niet te klein. [/sarcasme]
Toen zijn we maar een beetje richting dj-booth gemanouvreerd en kwamen wij tot de conclusie dat je daar genoeg ruimte had, omdat juist hier mensen níet stil stonden. Een rare conclusie maar de waarheid.
Uiteindelijk waren we maar mooi op tijd voor Mark EG. Hij draaide zeker een strakke set en was bovendien zo gek als een klapdeur zonder scharnieren. Het begon ondertussen voller en voller te worden, en toen de Prophet aankwam met zijn pooier-look
Onderweg naar Morgen. En daar ging het goed fout. Toen ik terug wilde keren was het zo teringdruk voor de Q dance zaal, dat ik maar besloot om de trance zaal in te duiken. Dat bleek al gelijk de 4N zaal te zijn en na 5 minuten de wat duistere zaal bekeken te hebben, werd ik ondergekotst door iemand. Lekker hoor. Gelukkig alleen over mijn rechterarm (Nou ja, gelukkig)
Toen heb ik geprobeerd om maar snel de WC te bereiken, maar omdat het zó druk was, was mijn arm al schoon voordat ik daar was gearriveerd. De geur nog een beetje geprobeerd weg te wassen, maar er was geen papier meer naast de kraan zodat ik noodgedwongen even de Dixie in moest. Waar het zo stonk dat zelfs de toiletrol over zijn nek ging.
En toen ging de telefoon. Er waren nog wat andere vrienden gearriveerd en deze waren bij de Trance zaal. He, wilde ik daar net al niet heen?
Goed. vanaf hier ging het heel erg bergafwaarts met de pret.
Na 3x te zijn teruggestuurd omdat ik in de verkeerde richting liep, bijna ruzie gehad te hebben met een Michelin-marrokaan omdat hij liever naar mijn vriendin's tieten keek dan te luisteren naar de muziek, en ik ook nog een roltrap afwilde terwijl er 2000 mensen beneden naar boven wilde, kwam ik dan ein-de-lijk in de Trance zaal aan. om te horen dat we naar de Main zaal zouden gaan. Ach ja, wie kent dat probleem niet. Nu kwam het echter zéér slecht uit. (voor mijn humeur)
Main Zaal
En hier kwam ik tot de conclusie dat ik niet mijn enkels moet breken over lege flesjes en dat je achterin de zaal niks hoort als de boxen in het midden staan. En Ferry Corsten draaide nog eens matig ook. Tja en dan wil je eigenlijk gewoon lekker naar huis, de RAI uit. Hoppekee, weg met die ellende.
Maar die begon nog.
Wij gingen kwart over 4 weg uit de Main en kwart over 5 stonden we buiten, en moesten we nog rennen ook voor de eerste trein richting huis.
. Ja en dat was het. Ik ga er eigenlijk niet al te veel woorden meer over vuil maken, heb eigenlijk geen zin om een cijfer neer te donderen.
Q-dance zaal was goed te doen
Trance zaal was sfeerloos
4N ga ik niet eens over beginnen
Main was saai
En die hal waar de attracties stonden was ook leuk, want daar kon je gewoon normaal staan en lopen en lachen.
Toch maar een cijfer dan?
5












![[030]dat dan weer wel[030]](/images/user/85547_1666850.jpg)





