Verslag van Dance Valley, 4 december 2004

Dance Valley, Winter Edition, een Dance Valley indoor.



Ter gelegenheid van tien jaar Dance Valley zouden er in de Brabanthallen 8 Area's gevuld gaan worden. Vorig jaar was ik op deze locatie voor Impulz Indoor op 6 december geweest en in de tussentijd was deze locatie verbouwd, ik was benieuwd.




Ik ga zelf sinds 2001 naar Dance Valley in de zomer en vind het 1 van de beste feesten van het hele jaar. Verschillende area's en heel veel dj's.
Eerlijkheid gebiedt me wel te zeggen dat sinds ik 'verslaafd' aan de Harddance geraakt ben, ik eigenlijk standaard bij de HQ stage sta het hele feest.
Natuurlijk kijk ik wel naar het hele programma, maar vaak is het nou eenmaal zo dat de paar dj's, die ik dan eventueel zou willen zien, die niet op de HQ stage draaien, meestal tegelijkertijd zijn met een dj op de HQ stage, die ik absoluut niet wilde missen.



Ook deze keer stond er in de HQ area een lekkere line up, het enige uitstapje dat ik van plan was te maken, was om 5 uur, dan wilde ik de HQ stage voor de Eurogrooves verruilen om naar S.H.O.K.K. back to back Flutlicht te gaan kijken en luisteren.
Ik vind hen namelijk beide erg goed, op de 'Zomer'Dance Valley dit jaar hadden ze de Eurogrooves afgesloten en zij draaiden toen tegelijkertijd met Proteus op de HQ stage dus ik had ik helaas niet kunnen zien.

Vervoer was geregeld, samen met Michel en Patrick a.k.a. Starscream zouden we richting Den Bosch rijden, we wilden geen moment van het feest missen, zoals gewoonlijk, dus vertrokken we rond half 6 vanuit Amsterdam.
Onderweg stopten we nog even om de benen even te strekken en wat te eten en keurig rond 7 uur reden we het parkeerterrein bij de Brabanthallen op. Snel gingen we naar binnen en naar onze jassen te hebben afgegeven bij de garderobe, liepen we eerst even een rondje door de verbouwde Brabanthallen, of beter gezegd een U-vorm.

Vlakbij de ingang had je eigenlijk meteen de HQ zaal, dit was op zich wel een een grappig iets, aangezien je op de buiten editie van Dance Valley zowat een half uur aan het lopen bent voordat je bij de HQ stage komt.
Onder de HQ zaal als het ware lag de Decade of Dance zaal, hiernaast de Concept zaal, dan kwam de Eurogrooves, daarboven Evlo en daar weer boven uiteindelijk de Main. Via de main kon je ook de laatste twee zalen bereiken, de Electronation zaal en A commitment to Chill.
Er was ook een deel waar verschillende kraampjes stonden, standjes waar je sigaretten kan halen en een deel waar je wat te eten kon halen.
Het geluid was overal erg mooi, het was nog vroeg dus nog betrekkelijk rustig. De chill area zag er fantastisch uit met allemaal witte banken, zag er erg relaxed en mooi uit, ben hier alleen niet meer geweest later op de nacht. Er was ook een soortement van verbindingsgang tussen de HQ zaal en de Main, zodat je niet elke keer de hele wandeling zou hoeven te maken als je ergens anders heen wilde.

Na het rondje lopen en het muntjes halen, wat op veel plekken kon, net zoals dat er veel toiletten waren door de gehele locatie, erg goed geregeld, ging ik eigenlijk op mijn 'vaste' plek staan op een feest, ergens vooraan.

Ik vond het podium erg goed opgezet, veel ruimte (wat weleens met Proteus te maken kon hebben) de 'decks'in het midden en ernaast op het podium de apparatuur van Lab4> Doordat alle apparatuur iets naar achteren stond was er daarvoor ook nog een ruimte van een meter of anderhalf breed.
Voor het podium (erg prettig dat dit ook niet zo hoog stond, zodat je vooraan ook nog enigszins de dj kon zien, iets wat soms weleens niet het geval is op de wat grotere feesten) was ook nog een ruimte vrij voordat de hekken er stonden.

Rossi, één de HQ-residents opende in de HQ zaal en zette een goed gevarieerde set neer, veel platen met een funky ondertoon afgewisseld door hardere platen. En voor mij ook best wel veel platen, die ik helemaal niet kende, iets dat ik altijd erg leuk vind, omdat je zo ook nieuwe goede muziek te horen kan krijgen, zo ook deze avond.
Met name een nummer waar je een sample hoorde dat iemand zei 'Where's the love you promised me' vond ik erg goed, maar ja nu er maar achter komen welke plaat dit is.
Er waren al veel bekenden die er ook al vroeg waren, wat altijd gezellig is en zo gingen de anderhalf uur die Rossi draaide erg snel voorbij, muziek was lekker en ik danste eigenlijk vanaf het moment dat ik de zaal was binnen gekomen.
Wat nogal vervelend was, was dat de draaitafels niet zo heel erg stabiel stonden, als een dj te veel beweging maakte achter de tafels, bestond de kans dat de plaat zou overslaan, niet zo erg leuk dus. Er werd heel even snel geschoven met de tafel om dit iets beter te maken en misschien hielp het wel een klein beetje, maar het gebeurde die avond vaker dat de plaat oversloeg als de dj te enthousiast sprong achter de tafels.




De MC van deze avond op de HQ stage was Da Silva, een MC die wat mij betreft ook deel van het 'HQ feeling' is geworden.
'This shit was of the Hook' 'One love, one peace, one energy' zijn maar een paar van de uitspraken die zo vertrouwd en bekend zijn geworden voor High Quality.



Om half negen was het tijd geworden voor de tweede dj die avond Dave Randall, hij opende, voor mij verrassend stevig, de keren dat ik hem eerder heb gehoord kon eigenlijk de platenkeuze me niet echt boeien, maar de wat stevigere platen die hij deze keer draaide waren erg goed.

Het geluid was ook erg goed in deze zaal en voor zover ik heb kunnen horen eigenlijk overal, goed volume, zonder dat het pijn gaat doen en de zwaardere bass lijnen dreunde heerlijk door je lichaam heen. Na een tijdje ging echter naar mijn idee het tempo van de muziek weer wat naar beneden wat ik wel jammer vond, er kwam nog een remix van Age of Love voorbij, heerlijke nummer eigenlijk in wat voor remix dan ook.



De eerste twee dj's waren de enige twee die avond, die anderhalf uur mochten draaien, om tien uur was het tijd voor de eerste dame van die avond om het podium te betreden, Anne Savage.
Ik had haar twee keer eerder gehoord, afgelopen zomer op Tidy Summer Camp en op Q-Base in september dit jaar. De eerste keer was haar platenkeuze niet echt mijn smaak, maar ze draaide wel erg goed. Ik moet ook zeggen dat ik het een erg cool gezicht vind zo een vrij klein tenger blond vrouwtje achter die tafels.
Op Q-base vond ik haar ook erg goed draaien, harde en snelle UK Hardhouse platen met de al eerder genoemde zwaardere bass lijnen. Ook draaide ze daar toen Psychout, een productie van haarzelf en ik vind dit een geweldige plaat.
Deze avond draaide ze eigenlijk tussen de twee optredens die ik eerder van haar gezien heb in, ook zij opende met stevige platen en ging daarna iets terug in tempo, afgewisseld met een hardere plaat tussendoor.
Die hardere platen, die voor mij geheel nieuw en onbekend waren, vond ik ook iets grappigs gemeen hebben, ze leken als het ware een bass te hebben die uit een hardstyle nummer zou kunnen komen, maar hadden wel de snelheid van de wat duistere UK hardhouse, iets wat een erg goede combinatie opleverde.



Halverwege de set van deze dame was het even tijd voor iets geheel anders. 4 december was het namelijk op twee dagen na, precies een jaar geleden dat DJ Proteus (in het echt Harri Anderson), afkomstig uit Finland zijn eerste optreden in Nederland had op Impulz Indoor.
Na 2 minuten dat ik hem toen zag was ik bij wijze van 'fan' van hem en toen hij in februari dit jaar op High Quality stond leerde ik John a.k.a. Sonic-XL kennen, die na het zien van Proteus zelfs naar Finland was afgereisd halverwege februari om hem nog een keer te zien.
De manier waarop deze dj 'optreedt'(het is gewoon niet alleen draaien te noemen) is iets dat ik niet eerder heb gezien.
Ten eerste heeft zijn muziek gemiddeld zo'n 170 BPM, erg snel dus, veel hardtrance achtige platen en ondertussen danst, rent en springt hij over het podium heen en pakt af en toe een grote zweep erbij om daar ook mee rond te zwaaien.
Het is moeilijk te beschrijven, eigenlijk zou je deze dj gewoon moeten zien om het goed te begrijpen.

John was met het geweldige idee gekomen om een collage te maken van allerlei foto's van mensen samen met Proteus, fans, vrienden, collega's etc. Hij deed hiervoor een oproep hier op Partyflock en maakte een schitterende collage. Ook had John een cake topping gemaakt met een afbeelding van Proteus zelf en het logo van Dance Valley voor bovenop een taart.
Toen Proteus gearriveerd was samen met Venla, zijn vriendin gingen we backstage om de collage en de taart aan te bieden voor zijn 1 jarige jubileum.

John bood hem eerst de collage aan, je kon echt zien dat Proteus het echt heel erg leuk vond, hij had een grijns van oor tot oor en begon zelfs te blozen. Toen hij de taart kreeg was hij met stomheid geslagen. Heel erg leuk en we hopen dat we nog maar vele jaren van zijn muziek en optreden kunnen genieten hier in Nederland.
Hij blijft in mijn ogen toch een 'one of a kind' dj met zijn show bij het draaien en hij is ook een van de aardigste mensen die ik ooit heb ontmoet. Hij zal altijd even het publiek ingaan om gedag te zeggen, iets dat ik echt bewonderenswaardig vind.









Het derde optreden die avond om elf uur was van het bekende en beruchte Lab4 en ik kan niet anders zeggen dat het gewoon altijd erg leuk blijft om deze twee heren bezig te zien op het podium.
Adam maakte optimaal gebruik van het podium en rende heen en weer langs de uitzinnige mensen in de ruimte voor de hekken. Ze speelde qua snelheid iets rustiger dan normaal, maar gezien het tijdstip was dit niet zo raar en dan nog was het tempo hoog, laat dat maar aan Lab4 over.
Hun nieuwste nummer Groove Overdrive kwam voorbij, erg lekkere plaat met mooie melodieën. Toen het nummer met de bekende sample van Eminem 'Two trailerpark girls go round the outside' ingezet werd ging het dak eraf, blijft een geweldig nummer.
Als laatste plaat speelden Lab4 Candyman, een klassieker als het ware van hen.




Voor het eerst prime time op een feest was Proteus om 12 uur de volgende dj die optrad.
Zoals eigenlijk elke keer opende hij deze keer ook met een intro. Ik blijf het een mooi gezicht vinden hoe hij in een podiumbeest verandert op het moment dat hij achter de draaitafels staat, hij gaat helemaal op in zijn muziek.
Dit podium was ook bij uitstek geschikt voor het heen en weer rennen, dansen en springen dat hij altijd doet en ook de zweep kwam uiteraard weerd langs.
Soms vloog hij zo snel heen en weer langs de hekken dat je het bijna niet kon volgen waarna hij weer op het podium opdook als een duveltje uit een doosje.
Hij draaide een remix van I see you in my dreams van Oberon, ik weet niet welke, maar goed vind ik hem wel, net wat meer pit dan de andere versie die ik ken. Ook kwam er een nummer voorbij dat de sample van Oh Fortuna erin had. Dat nummer blijft geweldig, zelfs het origineel vind ik mooi en eigenlijk sinds ik de eerste remix hoorde, zo een 14 jaar geleden ben ik eigenlijk verslingerd geweest aan dit nummer. Cyclone van Carbon Based werd ook gedraaid en als laatste nummer draaide Proteus Venla, my love.
Damn wat een gruwelijk mooi nummer is dit, ik blijf het zeggen, ik hoop dat dit nummer van Proteus zelf gauw uit zal komen. Er zit een gedeelte in dit nummer van een koor en elke keer als ik dat stukje hoor krijg ik kippevel.






Na Proteus was het tijd voor 'Bad Boy' Tom Harding, ook een dj die veel contact met het publiek heeft en mee staat te dansen en springen achter de draaitafels. Ik heb hem al menig keer gehoord op High Quality en op andere grotere feesten en vaak vind ik hem net even te soft draaien.
Het blijft natuurlijk een een kwestie van smaak, ik heb ook wel sets gehoord van hem die ik wel goed vond en deze avond opende hij eigenlijk, van alle keren dat ik hem gezien heb, het hardst.
Het deed me verbaasd naar het podium kijken, was dit echt Tom Harding? Ik was aangenaam verrast, na een half uurtje van zijn set besloot ik echter dat het echt even tijd was om te gaan zitten ergens, ik stond al vanaf 7 uur die avond op mijn benen (lees hoge hakken) en even zitten met een jointje leek me geen gek idee.




Samen met Michel ben ik richting het eetgedeelte gelopen, waar hij een broodje warme beenham haalde, dat overigens errug lekker was, heb even een hapje geproefd, maar ook wel erg duur. 4 munten is 4 euro voor een gewoon simpel wit kadetje met beenham met saus, ook vind ik het altijd onhandig dat je dan je foodmunten per vijf koopt en alles kost vier munten.
Overigens goed geregeld was dat bij het eetgedeelte zelf ook een stand was waar je, je foodmunten kon halen, erg makkelijk en dichtbij.

Nadat we een jointje hadden gerookt liepen we weer terug richting HQ zaal, we bleven nog heel even in de Eurogrooves staan, waar op dat moment Marcel Woods draaide, dit klonk ook erg lekker, maar ik wilde wel graag nog een stukje van Scot Project horen.

Het gedeelte dat ik gehoord heb was zoals ik van hem gewend was, lekkere hardtrance, spacy melodieën en een snoeiharde bass eronder, heerlijk, maar ik hoorde van een goede vriend dat de rest van de set wat rustiger en meer tech-trance was geweest.
Naar mijn idee had ik dus niet echt iets gemist dat ik niet het hele uur heb gehoord dat hij draaide.
Ik vind het ook jammer dat hij niet één oud nummer draait meer in zijn set, ik hoef echt niet al zijn vroegere nummers te horen,maar eentje zou wel fijn zijn.

Tijd voor de volgende dj om drie uur, MC Da Silva deed een erg mooie aankondiging van deze toch wel legendarisch te noemen dj: HQ Resident JP for president.
Tot nu toe is dit een de beste sets die ik van JP gehoord heb, hele aparte platen en snoeihard, maar toch dat het wel 'swingend' bleef, JP was erg goed op dreef.
Opnieuw kippevel onder deze set toen Tony de Vit's The Dawn, Dark by Design remix erin geknald werd, ook al heb ik dit nummer al zo vaak gehoord, ik blijf hem mooi vinden.
Felix's Don't you want my love, ge-remixt door Dark by Design kwam ook voorbij en een nieuwe hardtrance mix van No Good.
Ik vond de reactie van het publiek op JP ook erg mooi om te zien, iedereen ging helemaal uit zijn dak dat hij draaide.
Toen hij afsloot met Black Out van Dark By Design (wat mij betreft 1 van de beste platen van de afgelopen tijd, nog niet zo heel erg oud, maar nu al bijna klassiek te noemen) was het zo mooi om te zien dat toen Da Silva het publiek vroeg de handen in de lucht te steken voor JP, de hele zaal zowat hier massaal gehoor aangaf. JP stond verbaasd en verlegen lachend te kijken en wierp het publiek een kushand toe. Erg mooi moment.




Om 4 uur zou de tweede dame van die nacht haar opwachting maken, Lisa 'whenever I play house it hard and dirty just the way I like it' Lashes. Ik heb haar niet eerder zo hard horen draaien, mijn mond viel zelfs wel een beetje open toen ze Thriller van DJ Isaac erin gooide.
Ze zette een lekkere set neer, technisch erg lekker, maar ben eigenlijk niet anders gewend van haar. Ik blijf haar een geweldige verschijning vinden, altijd met superhoge hakken en sexy decoletté.
Verder zie ik haar altijd lachen naar het publiek en zwaaien, ze komt heel erg symphatiek over.




Ik moet wel zeggen dat zo onder de set van Lisa Lashes ik toch wel erg last van mijn benen en voeten begin te krijgen, maar stoppen met dansen kon ik ook niet, mijn voeten bewogen of ik het wilde of niet.
Ondertussen had ik gehoord dat Yoji te laat was en dat daardoor Fausto eerst zou gaan draaien na Lisa Lashes en Yoji dan zou afsluiten.

Michel, de designated driver, zat er ook en beetje doorheen. Het is ten slotte niet niets om al vanaf 7 uur op een feest te zijn en dan ook nuchter te zijn, omdat je nog terug naar Amsterdam moet rijden. Wat mij betreft kwam het dus wel goed uit dat Fausto nu ala 1 na laatste draaide, zo kon ik tenminste nog een stuk van zijn set zien.
Ik sprak af met Michel dat we rond half zes richting de auto zouden gaan en zo verzamelde ik nog even mijn laatste beetje energie om nog even goed los te gaan op Fausto.

Fausto opende zijn set ook al snoeihard, dreunende basslijnen vlogen ons om de oren, razendsnel volgde de ene na de andere plaat zich op, terwijl Fausto het publiek aanspoorde tot reactie en deze ook duidelijk kreeg.
Het blijft een showman, fluitend en gebarend stond hij achter de tafels en het publiek ging los.
Altijd geweldig om deze dj te zien.





Inmiddels was het kwart voor zes zo een beetje geworden en gingen we dan toch echt richting uitgang, op de klanken van The Answer van Tommy Pulse, terugkijkend op een erg geslaagde Dance Valley Winter Edition liepen we richting de auto.

Ik heb nog zitten nadenken over eventuele minpunten van dit feest, maar vind het erg moeilijk om wat te noemen, hoogstens dat ik het eten dus erg duur vond, maar dat is op alle feesten zo.
Verder was het wat mij betreft een topfeest en wel zeer zeker het prijskaartje van EUR 50,75 dubbel en dwars waard.
De sfeer vond ik ook erg goed, erg veel vriendelijke mensen gezien, die het erg naar hun zin hadden.

Tot slot, as always nog wat sfeer plaatjes van het feest














Met dank aan Denny Yau a.k.a. Raven
Alle foto's en meer staan op www.partyvibes.nl