Verslag van The Ultimate Seduction, 29 april 2002

Ik weet dat de USP niet zo heel erg in trek is, ikzelf moet toch elke editie weer meemaken.

Nadat we effe bij een maatje wat gedronken hadden (bedankt Rik-ardo) stuiterden we gauw naar Alcazar om te gaan stampen. Iedereen had Hard Bass nog in zijn benen, maar met flink wat cola en spa-blauw moest het wel lukken.

Toen we aankwamen was het al erg druk (11.30 uur), er stond al een flinke rij, en er waren niet veel kaarten. Gelukkig stonden we op de Guestlist (thx to cafetaria De Vliet)

Bij binnenkomst waren DJ Rob & MC Joe bezig, wat uiteindelijk samen met Panic de beste set van de avond was. De muziek stond dacht ik harder als vorige edities, en de beuk ging er al snel in. Normaal gesproken is The Ultimate Seduction Party altijd een beetje kale-koppen feest (niks tegen hoor, ik mag het niet van mijn moeder) maar dit keer was dat stukken minder. Ook het drugsgebruik was "minder" als normaal.

Na Rob was het de beurt aan Paul, die het grootste deel van zijn set samen met Panic heeft gedaan.(? ) Het klonk in iedergeval wel rattengoed, echt beuken. Na dit geweld van de heren Panic en Paul, was het dacht ik ( ken me niet meer goed herrineren)aan de Darkraver, die weer geweldig stond te dansen achter die tafels.

In de andere zaal werd club gedraaid, maar daar kwam ik niet voor. Oldskool roeleert nog steeds het hardst.

EIndconclusie: USP was weer als vanouds gezellie, heerlijk gestampt, maar Hard Bass was stukken beter. Credits gaan vanavond weer naar Panic (jammer dat ik niet meer naar discotheek DInges ben gegaan)

greetzzzzz

Bloodhound