Verslag van Fiesta Summersounds, 31 juli 2011

Summersounds op het strand

Nog maar nauwlijks bijgekomen van het feest van de vorige dag tref ik de voorbereidingen voor de reis naar het strand van Bloemendaal. Onderweg daar naar toe kom ik er achter dat het strand van Bloemendaal niet bestaat. Bloemendaal is niet meer dan een dorp net boven Haarlem. Wie naar het strand wil moet naar Bloemendaal aan zee en dat ligt zes kilometer verder. Met de bus van Bloemendaal naar Bloemendaal aan Zee dus. Wie voor een wandeling gaat reist naar Zandvoort aan Zee en loopt dan langs de Boulevard Barnaart naar Bloemendaal aan Zee.

Wanneer je in Bloemendaal aan Zee de strandafgang afdaalt en ver genoeg naar rechts doorloopt kom je bij Beachclub Fuel. Daar wordt het feest van de vorige dag in het amsterdamse bos nog eens dunnetjes over gedaan. Jochen Miller kan ik door al mijn omzwervingen niet meer helemaal meemaken, maar omdat ik niet zo van de showsets ben vind ik dat niet zo erg.

Rondlopend en rondkijkend in deze voor mij nieuwe locatie valt het mij op dat er veel bekende gezichten van de vorige dag te zien zijn. Dat is om blij van te worden. Dat je niet de enige bent die na een dag feesten de moeite neemt op het strand nog even na te genieten.

Als voorafje aan het hoofdgerecht van deze summersounds is er de set van Rank 1 en ik moet zeggen dat het een geheel van tranceklanken is dat de trek in het hoofdgerecht doet toenemen. Airwave is een klein smetje op het geheel, maar gelukkig weet deejay Rank 1 de schade beperkt te houden. De plaat van Ferry Corsten maakt alles goed en dan is het moment daar.Tussen de autootjes van Ford van het type spaanse party verschijnt Ferry Corsten. De deejay die de vorige dag in het amsterdamse bos het publiek in een onnavolgbare set uit het dak liet gaan. Grote vraag is wat ons vandaag in een three hours set te wachten staat.

De set begint bij de basis die zo typerend is voor de stijl van Ferry Corsten. Die basis blijft drie uur lang de rode draad van de set vormen, maar wordt verrijkt met alle mogelijke en onmogelijke klankkleuren. Bovenop dit geheel stapelt Ferry Corsten allerlei platen die hij bij deze beachparty vindt passen. Zijn eigen platen zoals Punk, maar ook platen die anderen gemaakt hebben. Daarbij houdt hij elke plaat zo klein mogelijk. Hij pakt niet echt uit, maar weeft een muzikaal landschap vol onverwachte wendingen, tegendraadse overgangen en ombuigingen met daar tussendoor kleine euforische momenten die de fiesta in de beachclub onderstrepen. De beleving van een klein festival wordt nog versterkt wanneer er in een koude wind rook over de hoofden van het publiek wordt geblazen en helemaal als ook nog de lasers worden aangezet.
Het publiek begint los te komen en eigenlijk zou een deejay-set als deze wel langer dan drie uur door kunnen gaan, want we worden niet suf gebeukt met voortdurende uplifting trance of beziggehouden met vooral progressive tranceplaten. In deze set laat Ferry Corsten zien en horen dat hij de kwaliteiten van deejay en producer in een persoon verenigd heeft en dat hij zo veelzijdig is dat hij in elke liveset weet te verrassen.

De set gaat inderdaad langer dan drie uur door, maar omdat mijn bed niet in Haarlem staat moet ik helaas na drie uur Ferry Corsten de beachclub verlaten. Ali en Fyla gaan nog los, maar daar kan ik niets meer van meemaken. De bus vertrekt van halte strand en ik kom tot de conclusie dat het mooi is geweest. De terugreis gaat snel. Rond middernacht ben ik terug in Amersfoort en bedenk dat het een enerverend, maar muzikaal kleurrijk feestweekend geweest is.