Het feest begon voor ons al lekker bij tijds. Rond 17:00 zeiden we al gedag tegen onze katten en gingen we bij vrienden in de buurt wat eten en drinken. Om 19:40 zaten we al in de bus van eventtravel om vervolgens rond een uur of half 10 aan te komen bij het Gelredome. Toch wel handig zo'n service
Er was nu "slechts" 1 ingang open ipv twee bij de laatste Qlimax. De organisatie zal hiervoor hebben gekozen ivm dat dit feest toch niet helemaal uitverkocht was. Er waren zelfs nog kaartjes aan de deur verkrijgbaar. Al met al ging de instroom relatief snel en stonden we 20 minuten later al boven in de ring om daar vervolgens de WC te bezoeken (dat was hard nodig na de busreis
Eenmaal in het stadion zelf klonken de eerste beats van de opwarm-DJ. Ik herkende hem in eerste instantie niet. Hij draaide een mix van hardtrance-platen en zelfs nog een beetje early hardstyle op het einde. Niet verkeerd dus voor een eerste uurtje
Een eerste blik op het podium/decor leverde bij mij een soort dejavu-gevoel met de eerste Hardbass die ik ooit heb bezocht. Namelijk de editie van 2007 in het Silverdome. Alleen was het nu enorm groots aangepakt waardoor het een indrukwekkend industrieel karakter had. Het leek haast of je een enorm grote fabriekshal in was gelopen. Niet verkeerd dacht ik zo
Om 23:00 werd Hardbass officieel gestart door een showspektakel met o.a. veel vuurwerk-knallen. Het stadion stond te trillen op zijn fundamenten. Echt heel leuk gedaan. Op het toneel verscheen team Green. Hun set werd afgetrapt door de heren van Crypsis, Technoboy en The Pitcher. De Hardstyle-veteraan Technoboy werd dus bijgestaan door twee mannen die nu voor het eerst voor zo'n groot publiek op mochten treden. Het leverde een lekkere mix op van rauwe producties van Crypsis. De openingsplaat was 2 best enemies - Unity (bleek na een beetje onderzoek maar wat een parel is dat zeg! ), de toon was gelijk gezet. En o.a. Serenity van the Pitcher kwam ook voorbij voor een flinke dosis euforische energie.
Intro Team Green en 2 best enemies - Unity
Met Credits aan Norman
Mede door het goede geluid kwamen gingen de stampertjes van mening bezoeker al driftig op en neer. En inmiddels waren ook de visuals en verschillende vuur-effecten zichtbaar op het podium, stukje bij beetje kwam de show op gang. Maar op de lasers moesten we nog even wachten.
De live-act van dit jaar voor team Green was niets minder dan de nieuwe formatie "Second Identity" waarin A-lusion en Scope DJ samen hun muziekale krachten bundelen. Het is iets compleet nieuws. En hun producties onder deze naam waren nog niet eerder te horen op een groot feest. Via een previeuw op Youtube kond je wel luisteren naar deze prodcuties. Maar ik geef mijn oordeel pas als ik het op een feest heb gehoord. En dit oordeel was toch wel overwegend positief. Het knalt heerlijk door. 4 platen vond ik gewoon gelijk al vet. Aan de rest moet ik nog een soort van "wennen" ofzo. Maar al met al een dikke pluim voor deze heren. Goed gedaan
Team Blue mocht daarna het podium betreden. D-Block&S-te-fan, Coone, en Wildstylez kregen na de intro de kans om de ruim 20.000 bezoekers te vermaken met hun platenkeus. En dat ging niet onopgemerkt. Er kwamen wat nieuwe platen of remixen voorbij. Ik noem onder andere De D-block en S-te-fan remix van Headhunterz & Wildstylez - blame it on the music (dat rolt niet lekker van de tong
Verder is het natuurlijk benoemingswaardig om Shiverz even te noemen. Deze plaat wordt natuurlijk ook met open armen ontvangen door het publiek. Maar dat is niet zo gek natuurlijk. Deze plaat komt het beste tot zijn recht op zo'n groot podium met dik geluid. Het euforische gevoel dat deze plaat met zich mee brengt als de loeizware kicks erin knallen is eigenlijk niet zo goed te omschrijven. Maar het is echt een machtig gevoel
Inmiddels mochten we ons bij de set van team Bleu af en toe al genieten van de lasers die aan het podium en in het lichtplan zaten verwerkt. 3 gekleurde lasers en nog een flink aantal groene lasers vulden zo nu en dan het gelredome.
Met dank aan pf
Zany en The Beholder bestegen na 1,5 uur het podium om het laatste half uurtje van Team Bleu waardig af te sluiten. En op zich ben ik niet geheel ontevreden over het werk wat ze hebben geleverd. Vooral "Who wants this" kreeg bij mij het kippenvel wel op de armen. Al met al een lekkere ragset met alleen 1 flinke miskleun. En dat is het Decibel anthem van 2008 draaien. De slechte plaat van de scene hoeft wat mij betreft niet meer gedraaid te worden
Daarna hebben we even een rondje gedaan en zijn we even de kou in geweest om te plassen. Dat is met het koude weer van de wintermaanden altijd een uitdaging op zich
Eenmaal weer terug in de zaal was Team Yellow net begonnen. Naar horen zeggen hebben we wel een groots intro met veel vuurwerk gemist. Jammer maar helaas. Maar de rest van de set maakte veel goed. Naast veel bekende platen zoals Communicate kwamen er ook iets "nieuwere" platen voorbij zoals Magic van B-front & Fronliner. Heldenshit! En Tatanka had ook wat nieuwe platen achter de hand die voor het eerst te horen waren. Al met al was ook deze set lekker gevarieerd met hier en daar een verrassing tussendoor.
Brennan Heart mocht live afsluiten. Maar inmiddels hadden we voor even de tribune opgezocht om even te rusten en om te genieten van het uitzicht. Maar uitiendelijk heb ik niet veel gezeten. Doorvoor draaide hij toch wel vetter dan ik had verwacht. En dat uitzicht vanaf de tribune blijft gewoon te prachtig voor woorden als je naar het geheel kijkt van duizenden mensen die helemaal los gaan in combinatie met het decor van de "fabriekshal" en die machtige hardstyle kicks die door het stadion heen rollen
Verder viel het me op dat de kleuren van het lichtplan niet helemaal afgestemd waren op de kleur van het Team wat op dat moment draaide. De overheersende kleur bij Brennan Heart was rood. En niet geel. Volgens mij probeerden de mensen van de regie de koekwauzen in maling te nemen
De Noisecontrollers, The Prophet en Zatox waren de mannen die na de geweldige sets ervoor het tempo erin mochten houden. Vooral Zatox nam hierin het voortouw door de ene na de andere nieuwe productie van zijn hand het gelredome in te smijten. Wat een heerlijkheid op een stokje was dat zeg
Natuurlijk hadden de noisecontrollers ook een flink aandeel in de geweldigheid van deze set! Een dikke pluim voor dit onderdeel van Team Red
De afsluitende set werd verzorgd door Deepack. Ook bij hun had ik ik een behoorlijk neutrale verwachting. Ik had echt zoiets van "nou ik zie wel" maar ook hier werd ik wederom positief verrast. Rock Diz hoor je toch niet bepaald dagelijks in een stadion (o nee fabriekshal
Conclusie:
Het is mij nu wel duidelijk. Qlimax heeft een volwaardige broer gekregen. Alleen heeft deze broer een industrieel karakter en is de muziek (als we dan over hardstyle praten) net dat tandje harder en vooral een stuk gevarieerder. Het concept met de DJ-teams zorgt voor extra variatie in de sets.
Op de organisatie viel niet veel aan te merken. Deze was gewoon perfect geregeld. Het enige puntje van verbetering zal op het gebied van de show kunnen liggen. De lasers mochten wat mij betreft wel iets meer aan. En het lichtplan kan misschien ook wel iets beter worden afgestemd op het kleur team wat er op dat moment draait. Maar het was een nacht met een gouden randje. Hardbass wordt wat mij betreft een vaste prik. B2S heeft de verwachtingen zeker wel waar gemaakt bij mij.
Met dank aan B2S, DJ's, vrienden en andere gezellige mensen voor deze geweldige nacht























