Verslag van Trance Energy, 7 maart 2009

Trance Energy prepare to dance
Al lang keek ik uit naar alweer de 16de editie van Trance Energy. Een van de parade paartjes van ID&T. Ook dit jaar weer stijf uitverkocht wat toch altijd weer een hoog verwachtingspatroon oplevert.

Om 09:00 werd al besloten om vanuit Hoevelaken de auto te pakken naar Utrecht om eens een keer op tijd aan te komen op Trance Energy. Dit wierp duidelijk zijn vruchten af want om 09:30 reden wij al de parkeergarage van de jaarbeurs in.

Vol goede moed twee minuten door de kauw gelopen om vervolgens snel het kaartje te laten scannen om je door een brede vent te laten “ betasten”. Toen hij geen drugs of andere verboden middelen kon vinden was het tijd om de Trance op te zoeken.

Om goed te beginnen werd er gekozen om te beginnen op de main. Tyn draaide net zijn laatste plaatjes toen de voor mij nog onbekende John O’Callaghan begon met draaien. Voor het begin van de avond een prima en dansbare set. Lekkere plaatjes zweepte het publiek op. Wat mij opviel was dat de sfeer vanaf het begin af aan goed was.



Na een half uur op de main rond gelopen te hebben gingen wij even bij Joop kijken. Wat opviel was dat het nog erg rustig was en dat de sfeer nog een beetje ontbrak. Bij de buren was het echter andere koek. De classic stage was een ware aanwinst voor Trance liefhebbers. Yves de Ruyter draaide of zijn leven er van af hing en wij konden dit wel waarderen.

Om 12 uur werd besloten om toch maar even te posten bij de nummer een dj van de wereld Armin van Buuren. Jammer genoeg dacht de halve jaarbeurs hier zo over en er ontstonden weer files naar de main (zoals elk jaar). Gelukkig hadden wij op tijd ingeritst en zo waren wij getuigen van de eerste deuntjes van Armin. Het was een lekkere set maar na een uur besloten wij om wat te gaan eten om vervolgens naar de classics stage af te reizen.

Achteraf gezien een goede keuze want wat draaide Johan Gielen een heerlijke set. Samen met de MC werd een deel van de jaarbeurs afgebroken. Verscheidende platen waaronder een plaat van Tiesto (Flight 643)en wat andere meesterwerken zorgde voor vuurwerk .
Anderhalf uur stond de tent op zijn kop en dit was een van de hoogtepunten van de avond.



Hierna werd besloten om bij de classics te blijven staan, mede omdat de mainstage zo druk was.
Bas & Ram gingen iets harder draaien en vanaf het moment dat Zombie Nation voorbij kwam was het over met de rust. De classics stage werd afgesloten met Scot Project.



Om een uur of half zes was het genoeg geweest en protesteerde de beentjes als vanouds. Besloten werd na nog wat gegeten te hebben om naar huis te gaan. Na een blaastest konden wij al racend naar huis rijden. Thuis vielen wij moe maar voldaan in slaap.

Hieronder nog enkele plus en minpunten

+
Sfeer
Geluid
Show
Classics stage
Korte wachtrijen
Variatie eten (patat, paninies, wafels en fruit)

-
Overvolle Mainstage
Slechte toevoer naar Mainstage
Buitenlanders die maar blijven vragen naar drugs