Gelukkig werd ik op een late vrijdagavond erop gewezen dat de kaartverkoop erg hard ging en ik er dus snel bij moest wezen. De volgende dag bleek dat ik inderdaad net op tijd was geweest aangezien het toen al weer uitverkocht was.
Na onze eerdere ervaringen in de HMH (die altijd vet zijn) wisten wij dat dit avondje zeker weer het nodige zweet tevoorschijn getoverd zou gaan worden en het idee kwam naar voren om in korte broek naar Amsterdam af te reizen. Korte broek? Wie bezoekt nou midden in de winter een indoor feest in een korte broek? Dat was ongeveer mijn eerste gedachte bij dit idee, maar nog geen twee minuten later was het toch eigenlijk wel heel erg verleidelijk. Zo’n lange broek is toch eigenlijk wel heel erg warm in zo’n warme zaal en in een korte broek voel ik mij toch een stuk vrijer. Bovendien, legio vrouwen bezoeken deze feesten in de meest korte/minuscule outfits. Dus waarom zou ik mijn sexy mannenbenen niet mogen showen?
Om deze Italiaanse avond in stijl te beginnen besloten stamp-broeder Kevin en ik bij de plaatselijke pizzeria een pizza te verorberen. De pizza was niet echt bijzonder, maar vullen deed hij zeker! Aangezien wij deze pizza in een redelijk aardig tempo naar binnen werkten en verder toch niks meer te doen hadden en gewoon richting de HMH wouden, besloten we om direct onze derde compagnon Theo op te halen en te vertrekken. Veel te vroeg, aangezien het vanaf Groningen anderhalf uur rijden is en wij om half 8 vertrokken…
In de auto ging er een lekker setje de cd speler in en werden de speakers gedurende de reis weer aardig op de proef gesteld. We maakten wat extra stops onderweg, omdat we bang waren er zo vroeg te zijn dat er überhaupt nog niemand was en we op de deur moesten kloppen (wat uiteraard niet het geval zou zijn geweest… toch?).
De auto werd dit keer geparkeerd onder de HMH en nog voordat we de parkeergarage uit waren vingen wij de eerste vlugge gesprekken op van publiek dat waarschijnlijk naar de bioscoop was geweest, of wij niet compleet gek geworden waren en werden wij op eenzelfde manier aangekeken. Uiteraard tot hilariteit van ons drieën.
Het voordeel van zo vroeg voor de deur staan (ca. 21:40 uur) is dat er nauwelijks een rij bij de beveiliging staat en je vrij rap er doorheen bent.
Precies op het moment dat in de Rabo Lounge de muziek werd gestart stapten wij deze zaal binnen en de opening was best lekker. Toch keken wij uit naar het moment dat de Black Box open ging, aangezien wij enkele weken daarvoor Dj Stephy nog hebben horen draaien in een plaatselijke discotheek en dit er toen lekker aan toe ging.
Tot mijn redelijke verbazing was de openingsset van Stephy niet een om over naar huis te schrijven. Ongeloveloos, dat ze met zo’n softe set kan beginnen op een avond waarop non-stop gebeukt moet worden. Ze leek geen schim van de Stephy die ik kort daarvoor had horen draaien en we zijn dan ook niet lang daarna weer terug gegaan naar de Rabo Lounge, waar het beukgehalte een stuk hoger lag.
Er wordt altijd gediscussieerd over de afsluitende set op hardstyle feesten; moet dit nu wel of geen hardcore set zijn? Hierbij ben ik van mening dat op een hardstyle feest ‘gewoon’ afgesloten moet worden met dit genre. Voor een hardcore set ga ik immers wel naar een hardcore feest! Eigenlijk om diezelfde reden vind ik dat een openingsset op een hardstyle geen slap aftreksel moet zijn, maar er gewoon direct los wordt gegaan! Alsof de ‘early birds’ in een zaal nog geen hardstyle verdienen!
En mensen die zeggen dat zoiets juist lekker is om op te warmen/in te komen? Kom op zeg! Snoeihard het gas erop! Je bent in de aanloop naar het feest in je hoofd al genoeg bezig met opwarmen en reken er maar niet op dat je daarbij zulke muziek voorstelt!
Maar goed, tot zover mijn tirade.
Na enige tijd doorgebracht te hebben in de Rabo Lounge die ons zeker beviel besloten we nogmaals te gaan kijken of Stephy eindelijk de juiste koffer met audio-stamp-materiaal had gevonden om de party gangers de vloer een paar centimeter naar beneden de brengen. Helaas was dit niet het geval en was de hele set misschien beter als afsluiter op een iets minder hard feestje (
). Vanuit de Rabo Lounge telden we vervolgens af tot het moment dat Technoboy op zou komen en gingen van daaruit snel naar de Black Box.Wat een opkomst! Gewoon geniaal en zeker bijzonder origineel. Zo’n entree maak je als DJ niet elke keer en zie je als party ganger niet elke week. De catwalk en de daarop wandelende (mooie)dames was ook weer eens een keer wat anders en viel duidelijk in de smaak (ook bij mij). Het was voor mij duidelijk dat hier erg veel tijd in heeft gezeten, aangezien de kapsels en outfits vast niet in no-time tevoorschijn waren getoverd. Deze gedachte werd nog verder versterkt naar mate er meerdere catwalk sessies volgden en de dames telkens andere coups aangemeten hadden gekregen.
Na de opkomst van de man om wie dit feest draaide, werden de speakers eindelijk gebruikt waarvoor ze bedoelt zijn op zo’n feest. De opening van Technoboy was naar mijn mening goed te doen en er kon aardig gestampt worden. Dit duurde jammer genoeg maar erg kort, want al snel vond ik het te langzaam, teveel pauzes en te weinig rammen. Zelfs nadat wij behoorlijk naar voren opgeschoven waren om dichter in de buurt van de boxen te komen viel het behoorlijk tegen. Om die reden zijn we dan ook redelijk snel richting de Rabo lounge gegaan, op hoop van zegen.
En of die hoop van zegen beantwoord werd! Goeiemiddag, die Bruno had er zin in! Het volume stond behoorlijk hard en de platen die door de zaal werden geslingerd waren helemaal top. Eindelijk waarvoor we kwamen, gierend los gaan! Het was duidelijk dat het merendeel van de aanwezigen in deze ‘lounge’ er net zo over dachten, aangezien er behoorlijk gestampt werd.
Tijdens de set zijn we nog heel even terug geweest in de Black box om te kijken/horen/zien hoe het er daar inmiddels aan toe ging, maar het was al snel duidelijk dat het er in de Rabo lounge een paar malen harder aan toe ging.
Na Bruno Power kwam Dj Stephy weer aan de beurt en liet ze eindelijk horen wat ik vooraf had verwacht. Een heerlijke set met een hoog knal-gehalte en een aardige drukte op de vloer, want er waren ongetwijfeld meer mensen die er net zo over dachten als ik en er inmiddels achter waren gekomen dat de Rabo lounge de place to be was om los te gaan. Ook tijdens deze set zijn we nog even in de blackbox geweest om los te gaan. Dit keer besloten we om vrijwel helemaal rechts vooraan te gaan staan. Het volume was dit keer een stuk beter geregeld en een hoop meer mensen die los gingen.
Tuneboy stond vervolgens op het programma en die heeft naar mijn mening echt lekker gedraaid. Heerlijke early platen als ‘let the beat control your body’ met een perfecte beat waarop loeihard gestampt kon worden. Platen als deze worden naar mijn mening veel te weinig gedraaid op feesten waarbij nieuwe(re) platen juist te vaak worden gedraaid en je op een avond te vaak dezelfde plaat hoort. Het zijn uitstekende platen om op los te gaan juist omdat ze niet vaak (meer?) gedraaid worden is het erg verfrissend.
Desondanks keerden we na ca. een half uurtje terug in de Rabo lounge, aangezien mijn maten liever daarheen wouden.
Na een hoop mensen met camera’s en een aantal fotograven het hoofd op hol te hebben gebracht door boven op de Dj booth te gaan swingen was het de beurt aan de Dj waarvan ik vooraf het meeste had verwacht: Dj Frontliner!
Frontliner stelde mij vervolgens absoluut niet teleur. Zoals het deze avond in de Rabo lounge hoorde knalde hij vanaf het begin de pannen van het dak: keihard het gas erop! Dit zou voor mij absoluut de set én DJ van de avond worden! Vrijwel iedereen ging hard los en het was erg gezellig. De hele tijd dat we in de Rabo lounge zijn geweest, hebben we rechts vooraan gestaan (afgezien van de nodige stamp rondjes door de zaal) en de sfeer was hier (in de rest van de zaal ook overigens) erg goed, doordat dezelfde club (goedgehumeurde) mensen hier vrijwel de hele avond stond en die voor gezelligheid hebben gezorgd.
Vlak voor de afsluiter van Frontliner zijn we weer terug gegaan naar de Black box om daar de resterende tijd door te brengen. Wederom rechts vooraan hebben we de laatste paar nummers van Technoboy en tatanka kunnen meeknallen waarop vervolgens de Italian invasion begon. Dit vond ik bijzonder stoer gedaan, om eerlijk te zijn. Lekker met z’n allen op het podium er een feest van maken en niet te vergeten de speakers die vol open werden gezet, waardoor de haren op mijn ontblootte onderbenen stonden te trillen.
Zo tegen het einde begon de energie aardig op te raken, maar met de gedachte dat het straks weer over zou zijn en ik achteraf tegen mijzelf zou hebben gezegd dat ik dat laatste half uurtje nog best even los had kunnen blijven gaan, besloot ik door te blijven gaan.
Vlak voor het eind werd er boven op het scherm nog een lachwekkend animatiefilmpje(?) afgespeeld, waarvan ik geen idee had waaróm het afgespeeld werd en welke relatie het had met het feest, maar leuk was het in ieder geval wel! Het moraal van het verhaal had natuurlijk iedereen kunnen bedenken! Don’t shoot the sheriff!
Al met al heb ik echt een super avond gehad, met als enige dieptepunt eigenlijk de set van Technoboy zelf. De Rabo lounge was voor mij absoluut de zaal van de avond waarbij het verstand op nul kon en er keihard los kon worden gegaan. De sfeer die hier was zorgde net voor dat stukje extra beleving waardoor ik een feest als geweldig beschouw.
De sets die ik meegekregen heb uit de Blackbox waren ook goed, zeker toen ik rechts vooraan stond en het volume en tempo er hier ook goed in zat.
Om kwart over negen was ik eindelijk weer thuis, na anderhalf uur sturen terug naar het hoge Noorden.
Op naar de volgende X-Qlusive en HMH feest!
