Memorylane, voor sommige een zonnige laan met mooie eikenbomen en voor andere een donkere achterafstraat. Feit is dat muziek in mijn memorylane van ontzettend grote waarde is. Wanneer er dan een feest wordt georganiseerd met de naam 'Turn Up The Bass' dan sta ik vooraan met mijn vlaggetje. Er schuilt echter ook een ontzettend groot gevaar in feesten als dit want voor iedereen is de herinnering aan die tijd anders. Zo gaan mijn gedachten uit naar de fantastische jaarmixen van Turn Up The Bass en iets minder naar de losse delen die door Arcade werden uitgegeven. Zo kan het ook zijn dat je meer hebt met de eerste delen van de serie waarop veel zogenaamde Hiphouse stond dan met de laatste waarop de wat hardere 'Oldschool' stond. In de voorbereiding op het feest heb ik de fora een beetje gevolgd en daar zag je al een diversiteit aan platen die langs moesten komen. Aan de ene kant mensen die om Tony Scott, Technotronic, DeLaSoul en King Bee vroegen en aan de andere kant waren daar mensen die vroegen om 2 Unlimited, Capella, Snap! De line-up van de avond deed in ieder geval al veel goeds vermoeden. Met grootheden als Robin Albers, Lucien Foort en liveoptredens van Snap! en Technotronic kon het niet tegen vallen! Aangekomen waren er een paar mannen bezig met laptops en die knipte en plakte erop los alsof het een hartelust was. Compleet in de stijl van de megamixes. Echter. de platen die ze draaiden, daar was niet iedereen het mee eens denk ik. Around The World van Daft Punk heeft volgens mij nooit op een Turn Up The Bass gestaan en zo waren er nog wel meer nummers waarvan ik dacht dat ze uit een ander tijdperk kwamen dan de serie waar het feest naar was vernoemd. Mierenneuken? Ja, absoluut want bijna alle platen die langs kwamen hadden dat 'feel good oldschool' gevoel. Ik bedoel, Free van Ultra Nate en Finally van CeCe Peniston horen in een volle HmH is en blijft genieten.
Held van de avond was Lucien Foort die voor mij het gevoel echt wist te brengen (hoewel Born Slippy. ), hij mixte ook nog eens naadloos en dat kon van bijvoorbeeld Robin Albers niet gezegd worden. Die wist wel oude briljantjes uit zijn tas te toveren maar de lijn in zijn set ontbrak volledig. Aan Jean wilde ik voordat ik dit verslag ging schrijven geen woorden vuil maken maar nu ik toch bezig ben: LOSER! Show me love 2008 draaien op een Turn Up The Bass feest kan echt niet en scratchen kan je ook al niet. zo, da's eruit.
Na afloop kan ik niet anders concluderen dat ik het bijzonder naar mijn zin heb gehad. Maar. het is en blijft moeilijk en 'levensgevaarlijk' om een concept als Turn Up The Bass neer te zetten en dan de muzikale invulling zo vrij over te laten aan de dj's. Mensen komen met hoge verwachtingen. Voor de een zullen die meer in het tijdperk '89-'92 liggen en voor de ander in 93'- '95 (waarin er ook een mixcd onder de naam Turn Up The Bass is uitgekomen). Dat dit dan niet duidelijk is terug te horen en dat dj's zelfs 2008 mixen gaan draaien dat is dan toch wel een teleurstelling. Wellicht is het een oplossing om voor het volgende feest de megamixen gewoon achterelkaar te draaien. Weet iedereen waar hij aan toe is
(let op de knippog mensen).Dan moet mij nog 1 ding van het hart. Tijdens I Love Techno in Gent viel mij weer eens op hoe enthousiast het Belgische publiek is en hoe ontzettend het uit zijn stekker kan gaan. Nu werden er echt wel veel 'handen in de lucht' platen gedraaid zaterdag maar echt los ging het niet. Zijn we dan echt zo verwend?
Bij het volgende Turn Up The Bass feest ben ik weer van de partij want gezellig, dat was het!
