Verslag van Tranceformer, 11 oktober 2008

In navolging van het Utrechtse Chez Be Be en de zomerse Kijkduinse strandtent Gotcha, was dit keer Leiden aan de beurt voor een flinke dosis trance. Normaal is er in Leiden, behalve talloze kroegen en bars, gevuld met hun laatste stufi spenderende studenten, weinig van trance te bekennen. Als vers Leidenaar en tranceliefhebber kwam het dus wel erg mooi uit dat het in het centrum gelegen HiFi verkozen was als locatie voor deze spannende line-up en groep die-hard en fulltime zwevers die de trancefeestjes zo leuk maken.
Alsof dit nog niet perfect genoeg was, bleek het die dag ook nog eens rond de 15 graden te zijn, en brak een milde herfstavond aan, waarbij je voor de verandering eens niet gehuld in winterjas en 3 sjaals op weg moest. Na wat lekkere pre-drinks en een hoop gezelligheid begonnen we aan de 15 minuten durende tocht door het centrum en viel het op dat alle cafés matigjes druk waren. Zouden de Leidenaren dan massaal aan de trance gaan?

Die luchtbel spatte bij binnenkomst al gauw uit elkaar. Afgezien van het feit dat de dansvloer zelf best redelijk gevuld was, was er daarnaast nog flink wat ruimte over. En later zou blijken dat dat ook niet zou veranderen. Maar des te meer ruimte om je ding te doen! Het tweede dat opviel, was de ongelooflijke stank die in vlagen voorbij kwam. Gevolg van het rookverbod, zo bleek. Om de zoveel tijd werd er dan opeens weer een of ander citronella geurtje de zaal in gespoten om het luchtje te verdoezelen. Zonder succes. Maar alles went, dus de aandacht verschoof zich al snel naar de melodische beats van Peter Martijn Wijnia, die we vooral kennen van zijn ‘Not the End’. In ditzelfde stijltje zette hij een lekkere set neer, die opvallend snel naar peak time trance verschoof. Het bleek het ideale voorproefje voor Just D, die eigenlijk om en om knallers en klappers draaide. Voor de één een nadeeltje, voor de ander een reden om 6 minuten lang met de oogjes dicht te staan: ‘Vincent de Moor – Fly Away (Cosmic Gate remix)’. Uiteraard een nummer met impact, maar wel een beetje jammer dat ‘ie dat al zo’n 1,5 jaar heeft en je dat ook weleens een beetje zat wordt. Verder was het aangenaam vertoeven in de intieme club. Biertjes voor € 1,50 (kan nog net van die stufi hè, studentjes! ) en likeurtjes voor € 3 maakten het mogelijk om in een lekkere roes te raken, zonder aan het eind van de avond stiekem je lege flesje in de wc te moeten gaan vullen.

De sfeer zat er dan ook goed in. Veel bekenden, veel vrienden en nog veel meer mede-liefhebbers deden hun ding. Ook Sied van Riel, Leon Bolier en Ron van Signum kwamen nog even buurten, waarbij die laatste ons voor het eerst het tegendeel bewees van de leus ‘Dj’s don’t dance’. Deze dj swingde als een banaan, een bekend fenomeen dat al snel overgenomen werd door merendeel van het aanwezige publiek. De verwachtingen waren hoog, vooral toen de b2b set van Misja Helsloot en Precision begon en zich dus nóg een bijzonder fenomeen voordeed. Beide heren wisten wel hoe ze het publiek warm moesten houden, maar wisten zich gelukkig niet alleen tot bekende platen te beperken en gingen juist meer de diepte in. En dat kon niet iedereen waarderen. De boel zakte rond een uurtje of 3 flink in, op een enkele uitschieter na. HiFi raakte steeds leger, de wc’s steeds ranziger en de onderdrukte gaapjes steeds vaker aanwezig. Maar er kwamen niet voor niets die-hards op dit feest af, het ging gewoon keihard door. Net zolang tot Dazzle aan de beurt was om iedereen weer compleet wakker te schudden voor het slapen gaan. Zijn uurtje was lekker energiek en uplifting, en vormde een fijne afsluiting voor een goed verlopen, gezellige, intieme Tranceformer, waarin op de in laser gewade dansvloer een dansje doen tussen gezellige bekenden toch wel de formule lijkt te zijn geweest.