Op school hadden we altijd een kinderbijbel liggen. Iedereen moest er een keer uit voorlezen. Ik kan me er eigenlijk bijna niets meer van herinneren omdat ik ook nooit mee luisterde. Behalve dan die ene keer toen ik zelf moest voorlezen. Het ging over Het Beloofde Land. Ik weet niet precies hoe het ging maar het was iets met mensen die goed hebben geleefd en vervolgens Het Beloofde Land krijgen. Een plek waar je het gras niet hoeft te maaien, waar de lucht mooi blauw is en de zon niet in je ogen schijnt terwijl deze wel volop aanwezig is. Wat je er verder allemaal kan doen? Dat was voor mij altijd een raadsel. Toen ik dingen als mdma leerde kennen dacht ik dat de schrijver misschien wel zoiets bedoelde. Misschien was Het Beloofde Land wel een andere naam voor Wonderland! Het leek er sterk op maar toch was ik er niet zeker van. Vervolgens kwam ik op een geweldig idee: ik ging zelf zoeken naar Het Beloofde Land. Jarenlang heb ik gezocht zonder iets te vinden. Uiteindelijk heb ik mijn zoektocht maar beeindigd. Daarna heb ik er eigenlijk nooit meer aan gedacht, het leven zelf was toch wel mooi genoeg!
Afgelopen zaterdag besloot ik om naar het Zwarte Pad te gaan. Ik had al een tijdje in mijn achterhoofd dat Stug daar een beachparty zou houden. We kwamen ongeveer rond negen uur aan. Het was nog niet donker en Dave Ellesmere was al lekker aan het draaien. Er zat al iets meer tempo in dan ik had verwacht. Veel publiek was er nog niet maar de echte genieters stonden al voor de DJ Booth te stuiteren. Ik maakte me heel even zorgen; er werd al sinds 16:00 uur gedraaid, dus dan verwacht je niet dat het na negen uur nog vol gaat lopen. Ondertussen werden de beats van Dave E steeds dieper en was ik al in mijn eigen wereldje. De eerste keer dat ik weer om me heen keek was het al donker en stond ik op een volle dansvloer. Niemand stond stil, iedereen een big smile, heerlijke sounds, de perfecte temperatuur, een verheven sfeer en ene Lizz V. liep inmiddels zonder underwear rond.
Het feest was dus volop aan de gang, de platen werden steeds dieper, de sfeer werd steeds intenser. Toen iemand me er op wees dat ik zelf ook iets 'gezelliger' moest kijken wist ik het zeker, niemand zat meer in zijn eigen wereldje. Iedereen zat gevangen in Club Naturel en niemand die ooit nog weg wilde. Op dat moment stond de tijd even stil. Ik besefte ineens dat dit hetgene is waar ik vroeger naar zocht. Het Beloofde Land; pure technoliefhebbers bijelkaar op afgelegen strandgebied, technoliefhebbers die de smaak van underground beats proeven terwijl ze hun voeten uit het zand tillen. Ondertussen gingen Fabio en Bart van Rijn achter de draaitafels staan en namen ze de controle over. Het feest bleef op gang, de platen werden steeds excentrieker. Ik ging mee. wij gingen mee, iedereen ging mee! De perfecte afsluiter.
Ik twijfel nu een beetje of ik dit verslag wel online moet zetten. Ik denk dat het de volgende keer dan namelijk nog voller loopt. Maar goed, volgens mij kan Stug dat makkelijk aan. De speakers houden iedereen en alles wel onder controle. Eigenlijk is het ook mijn religieuze plicht om dit bericht te verspreiden. Ik neem dan ook aan dat mijn boodschap nu wel duidelijk is: technoliefhebbers gaan naar de hemel en de rest die krijgt het heet
Stiekem dan ook meteen maar wat reclame:
Stug In 't Zand
17 augustus, Strandclub Naturel in Den Haag
Damage = Zand tussen je tenen
Line Up:
- Bart van Rijn
- Edwin Oosterwal
- Fabio.
- Stephen J. Kroos
