stel dat ik nou heel veel drugs zou gebruiken. Elk weekend een paar pillen er door heen en heel veel snuiven. Mocht ik dan een relatie hebben en die persoon zou dan willen dat ik zou stoppen, tuurlijk zou ik dan stoppen!
Maar ik slik met feesten weleens een pilletje en een enkele keer met stappen. Niet om me beter te voelen en ook niet omdat ik me niet kan vermaken zonder, maar meer omdat het ook wel eens leuk is met.
Mocht ik nou een relatie krijgen en die persoon zou dan willen dat ik er mee zou stoppen , dan weet ik nog niet zo gauw of ik dat wel zou doen.
Ik heb het naar me zin met en het is echt niet zo dat ik onwijs aan de drugs zit, dus laat mij dan lekker, denk ik dan.
Als hij zelf een avond weg wil of zich het hele weekend wil gaan bezatten, dan moet die dat gewoon doen. Ik ga daar niet moeilijk over lopen doen. Als hij het naar ze zin heb ben ik allang blij.
Dus als ik het dan naar me zin heb met afentoe een pilletje, moet hij daar niet moeilijk over gaan lopen doen. Want dat doe ik bij hem ook niet.
Ik zou zelf ook geen relatie willen met iemand die zwaar aan de drugs zit. Maar met iemand die soms wel eens gebruikt, zou het mij niet zoveel uitmaken.
Dus ik zou wel veel over hebben voor iemand, maar er zijn grenzen vind ik.
Je kan ook te moeilijk doen.
Het gaat dan meer om de vraag of die mij wel wat gunt, en niet meer om de vraag hoeveel ik geef om die persoon.
