GAAT HARD SINDS 1991 MOEDERNEUKERS!!!
Toen ik voor het eerst naar een feest ging (zalencentrum Palace, Rotterdam, Dance until sunrise of zo iets 27 juni1991), bestond het woord gabber nog niet(in deze context dan), in Limburg wist men nauwelijks wat een "house party" was, laat staan dat ze er ooit over hardcore of gabber hadden gehoord. In die tijd gingen wij dus bijna elk weekend met de trein en later met de auto naar Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Den Haag om te feesten. Op een gegeven moment werd de muziek harder en omdat ik VOOR de gabber ook al van harde muziek hield ben ik daar automatisch in mee gegaan, eerst was het ACID, toen TECHNO en daarna GABBER/HARDCORE!
Met andere woorden, het zit erg diep en ik stop pas met feesten als het lichamelijk niet meer mogelijk is!!

Dat gezeik over kleren begrijp ik ook niet, als je af en toe kopuwe rillingen krijgt bij bepaalde tracks, als je regelmatig uren op de dansvloer doorbrengt, als je er elke dag aan denkt dan ben je gewoon een gabber. Sta je op feesten alleen maar wat boos te kijken en heb je nog mooit echt gedanst, dan ben je geen gabber, PUNT UIT!!!
MUSIC IS EVERYTHING THE REST MEANS NOTHING
Tot slot dan de middelste generatie (mijn generatie, volgens marco) is mijn inziens de beste.
Begrijp me niet verkeerd, ook hier ziten behoorlijk rotte appels tussen.
Maar vanaf mijn eerste feest (THUNDERDOME 1996 DANCE OR DIE) tot en met de feesten die medio 1999 werden gegeven heb ik een sfeer meegemaakt die na ik na die dato niet meer heb meegemaakt
Hoe beoordeel je dat als je de eerste generatie niethebt meegemaakt?