Gescheiden ouders..

Ik had dit topic al geopent,maar had mijn verhaal niet helemaal goed neer gezet,nu nog eens mijn verhaal maar dan duidelijk..(Hoop ik)

Zo'n 8 jaar geleden werd mijn vader heel erg ziek,hij kreeg 8 beroertes en kon niets meer,hij is heel eigewijs en wou absoluut geen hulp van iemand!!
Hij heeft zelf weer leren lopen,schrijven,lezen..ga zo maar door..
Daardoor werdt ie afgekeurd,nog jong,hij was 50.
En dat was natuurlijk heel wat want hij werkte sl vanaf dat ie 11 was..

Goed,mijn vader werd heel aanhankelijk,deed net alsof ie gek was,mijn moeder moest alles voor hem doen,koffiezetten,drinken pakken,medicijnen geven,zelfs 's morgens schonen kleren klaar leggen..Je kan het je zo gek niet bedenken of mijn moeder deed het.
Ze was niet anders gewent,ze was 18 toen ze iets met me vader kreeg,23 toen ze trouwde en ook 23 toen ik geboren werd.
Mijn vader wist niet hoe hij met ze gevoelens om moest gaan,als ie boos was kon hij daar niet over praten,hij toonde ze gevoelens door te gaan slaan..
Niet alleen mij,maar later blijkt dus ook mijn moeder daar het slachtoffer van.
Als ik van me werk kwam,at ik en vluchte meteen zo snel mogelijk me kamer in,of ergens anders heen!!
Mijn moeder liep elke dag met lood in dr schoenen naar huis vanaf d'r werk in wat voor een stemming me pa nu weer zal zijn..
Alles behalve leuk dus.
Het werd van kwaad tot erger,een half jaar geleden (05-02-2004) kreeg ik een vriend,Michael.
Mijn pa mocht hem wel,tot ik opeen gegeven moment te horen kreeg dat mijn vriend en er niet meer in kwam,toen ging ik net een maandje met hem.
Dus ik naar me vriend,de bewuste zondag avond moest ik om half 11 thuis zijn,kwam 10 minuten te laat,en mijn vader flipte hem helemaal,hij greep me naar me strot..ik liep helemaal blauw aan.
Ik heb al me spullen gepakt en ben de volgende dag(maandag) weggegaan..toen me moeder die dinsdag bij me langs kwam om te vragen hoe het met me ging en wanneer ik weer thuis kwam,kwam ze h3t huis niet in toen ze weer thuis kwam..
Waarom niet? Zij had haar sleutels binnen liggen en ik had sleutels bij me,keek ze door het raam naar binnen zag ze me pa om de grond liggen,zij naar mij om de sleutels te halen,naar binnen gegaan..toen had ie zelf moord geprobeerd te plegen..20 slaappillen en een fles jenefer.
Toen naar het ziekenhuis,en toen draaide bij me moeder de knop om,we hebben alles gepakt en zijn weggegaan..6 weken bij een collega van me moeder in huis,en nu zitten we 3 maandjes bij me oom en tante in huis,in almere..
Mijn moeder heeft nu 4 maanden geleden de scheiding aangevraagt,maar mijn vader werkt tegen,duurd dus nog een hele tijd..
Een huisje krijgen we pas als de scheiding rond is,kan ook nog duren dus.
Alles zit ons tegen,het houdt niet op,9 van de 10 vrienden hebben me laten vallen,niet bellen,niet langs komen helemaal niks.Ik moet hunnie bellen om te vertellen hoe het met me gaat,ben daar klaar mee..

Daarom dit topic,ben er nu aan toe om te praten met mensen van wie hun ouders ook gescheiden zijn,en gewoon shit hebben meegemaakt,of nog steeds mee maken.
Dit is egt niet verzonnen,mensen verwachten dit niet,omdat wij altijd het perfcte gezinnetje leken met ze 3e!!
Ik was altijd spontaan,zocht (bijna) nooit ruzie en ga zo maar door..

Ik weet ook dat mensen me zullen uitlachen omdat uitgrekend ik dit meemaak,maar daar heb ik scheidt aan,ik heb het lef om het neer te zetten al heb ik een paar vijanden op partyflock..

Hoop dat ik met sommige van jullie "goed" kan praten.

ja Nawi,mijn vader deed niks zelf,hij was afgekeurd,mijn moeder deed alles voor hem,ze kauwde nog net zijn eten niet voor..
Het is moeilijk,maar wel beter! Ik ben 18 nu,mocht van hem geen vriendjes,maar 1 keer in de maand naar feesten,en als ik niet naar feesten ging maar gewoon ergens ging chillen had ik een tijd om thuis te zijn..Dat schiet toch niet op?

Mijn ouders zijn ook uit elkaar, maar nu hebben ze allebei weer "verkering".
Begin is klote maar op een gegeven moment is het beter zo..

nah....kijk sommige ouders zijn gewoon strenger dan anderen,ik moest ook op een bepaalde tijd thuis zijn....en als ik er dan af en toe es schijt an had dan ging ik helemaal niet meer feesten,whehehehe! aar geen vriendjes mogen hebben....dat gaat mischien wel een beetje ver....

Hij heeft 8 jaar geleden 7 beroertes gehad,daarom is hij afgekeurd,hij zit de hele dag alleen,ik werkte 4 dagen en zat 1 dag op school,en mijn moeder werkte ook 5 dagen..
Wij waren 'eigen' zoals hij dat altijd zei..Rot op zeg..

Tja, dat is inderdaad het nadeel van vaders die niet werken of iets! klinkt misschien heel bekrompen, maar die staan niet 100% in de maatschappij, en weten dus niet wat er gebeurt, en weten ook niet wat hun dochter of zoon beweegt of hoe hun omgeving is en hun leeftijdsgenootjes, dus mag je veel minder dingen! Mijn moeder werkt hard, iedereen in huis helpt mee, en mijn moeder is ook vrij jong, weet hoe of wat, en verbied niks, waardoor we veel dingen mogen!

Het zou ook andersom geweest zijn, als je moeder niet zou werken, niks aan het huishouden deed, en enkel maar kon zeuren of haar kinderen dingen verbieden, zou je vader ook zoiets hebben van..........maar dit is niet wat ik wil, ben boven de 40, wil een goed leven en kunnen genieten!

wat blijf jij toch slaapverwekkend zeg Djodin

gefeliciteerd Jazzo...je hebt je eigen topic in Expressie.....

en hij is...



GEBANNED!!!

en hij is een sukkel laat Djidon en Miss Innocent gewoon met rust

Die twee mensen waren samen 1. Zo ken je ze en nu is dat weg. Alsof er iemand gestorven is zo voelt het in het begin . Je hebt nu iig geen omgeving meer vol met geruzie en geschreeuw. Geen partij kiezen he voor 1 van je ouders het is hun relatie! Wat kan helpen is veel met je broer(s) /zus(jes)/vrienden praten en afleiding zoeken. Maar ja dit zijn alleen maar tips. Veel sterkte en een dikke .

mijn ouders zijn vorig jaar gescheide..
ware ook 20 jaar same en 18 jaar getrouwd

me vader woont nu erges anders (weet niet waar)
kheb hem in dat jaar maar 1 x gezien

het is idd heel klote.. hoe oud je ook bent

sterkte

de mijne zijn nu ook een jaar gescheiden.
ik zie alleen dat ik een van de weinige ben die zijn moeder niet meer ziet
en nu alles rond is ,en iedereen zijn eigenweg weer heeft gevonden
is het echt wel beter geen spanningen meer
niemand hoeft meer op zijn tenen telopen
echt beter.
maar dat zal je nu nog niet zien
maar dat komt van zelf.
sterkte

De mijne zijn ook gescheiden vind het alleen maar goed de vader dacht alleen aan zichzelf

psies Marteyn22 op je tenen lopen is niks,en dat deed ik dus al vanaf me 10e!! Ging niet goed dus..

Mijn ouders zijn nog bij elkaar..
Mn broer is wel gescheiden en ik merkte op de bruiloft van mn broer en zn nieuwe vriendin dat die jongens het er best moeilijk mee hadden...

Heel veel sterkte

mijn ouders zijn gelukkig ook nog happy 2gether
zou er ook niet aan moeten denken dat ze uit elkaar zouden gaan...
maar heel veel sterkte ermee!

mm heb t ook meegemaakt 1.5 jaar terug echt kut zat er volop mee maar 1 voordeel heb n veeeeeeel grotere kamer nu

da's fucked!

mijn ouder leven al 15 jaar naast elkaar zonder een sprankje liefde. zovaak hebben we al gezegd dat ze anders uit elkaar moeten gaan.

als ze ongelukkig zijn samen kunnen ze beter gelukkig worden apart.
Geldt uiteraard ook voor jou paps en mams

weetje wat het is,eigelijk had ik het hele verhaal moeten neerzetten,dan zouden jullie de situatie misschien beter snappen,het is niet dat me moeder niet van hem houdt,maar ze leefde alleen voor hem en niet voor haar zelf.

Ik zal mijn topic aanpassen,dus hou het in de gaten en zet dan je menig er nog eens onder..

Wel iedereen bedankt!!

mijn ouders zijn ook gescheiden maar ik was 7 toen dat gebeurde, dus weet niet beter eigenlijk!

ik wil niet lullig overkomen hoor, maar ik vind het wel een beetje overdreven om op een forom medelijden te vragen. dat hoor je bij familie en vrienden te doen.

en je heb nog geluk dat die niet is overleden. na zo een dosis leggen de meeste mensen wel het loodje

En wat nou als je geen familie hebt??
En als je goed gelezen zou hebben,zou je weten dat er staat dat iedereen me heeft laten vallen!!

En als ik medelijden zou willen,zou ik dat er wel bij gezet hebben.

ik zeg toch ook vrienden !!! en je hebt wel famalie, alleen heb je er mogelijk geen contact meer mee. Lijkt me sterk dat je ook geen opa's/oma's/tantes en ooms meer heb. want dat staat toch echt in je openings teks ( dat je bij een tante heb ingewoond ) of zie ik dat nou weer verkeerd?

en je moet niet gaan zeiken om wat er gebeurd is, maar je moet gaan denken wat en hoe je de draad weer wilt gaan oppakken.

lekker makkelijk lullen"" x - plode "" (volop intressant by the way )je zit niet voor niets nog op school want daar leer je dat soort dingen pffff

Zeg als je niks zinnigs te zeggen hebt,ga dan lekker iemand anders lastig vallen..

Heb je dat niet aan je zelf te danken?? Beetje goed nadenken Priscilla!!



Vind ik ook!! En naar mensen een pbtje sturen waar je al een tijd geen contact meer mee heb!!

Als die persoon dat erg zou vinden,zou ze het zelf wel aangeven..Ze is niet op d'r bekkie gevallen.

heb het ook meegemaakt voor mij was het niet zooo erg want was nog klein enz..
maar toch zou ik willen dat mijn ouders nog samen zijn.. maarja

Geloof dat ze terug gereageert heb!

de tijd zal het leren wachten is de enige optie suc6

Mijn verhaal,
Mijn ouders hebben ook meer dan 30 jaar in zo'n sleur geleefd. Mijn vader vertikte het wat te doen thuis en mijn moeder deed alles voor hem. Na heel veel jaar ellende, trauma's ruzies en een overleden kind (mijn broer heeft zichzelf dood gereden) is mijn moeder zwaar overspannen weggegaan.

Dit is nu bijna 3 jaar geleden, toen ze weg was gegaan (ze kon bij een vriendin ver weg terrecht) was ze ingestort en heeft ze een bijna dood ervaring gehad en is ze trug gestuurd door mijn broer (lang verhaal).

Omdat mijn moeder zo ver weg ging wonen, had ik de keuze gemaakt bij mijn vader te blijven waarna ik de taak van mijn moeder over had genomen en de zorg voor het huis en mijn vader (en mezelf) op mij nam. Dit kon ik allemaal niet aan en heb zo mijn school en mijn toekomst flink verknald.

In de afgelopen 3 jaar is er een hoop gebeurt, mijn vader heeft een andere vriendin gevonden die voor hem kan zorgen en hem enigzins gelukkig maakt. Met mijn moeder heb ik een enorm sterke (spirituele) band en ik word nu zelf ook gelukkig nu ik weet dat na alle ellende de afgelopen 35 jaar zij nu ook een gelukkig leven kan lijden.

Helaas is de haat van mijn vader naar mijn moeder zo erg dat ik mijn vader nooit kan vertellen wanneer ik naar mijn moeder ga, dan draait hij altijd helemaal door dat t bijna eng is Ik verzin altijd smoesjes en ken nooit praten met familie over mijn moeder terwijl ik zo'n enorme band met haar heb.

Mijn ouders en mijn ervaringen in mijn leven hebben mij een hoop geleerd en daardoor weet ik dat ondanks alles ook ik ooit écht gelukkig zal worden!

devilldoll fuck das ook erg hoor ..bij mijn ouders was t ongeveer ook zo maar niet zoooo erg gelukkig echt wel kut hoor

heb net gehoord dat mn ouders gaan scheiden...
heb me nog nooit zo kut gevoelt cker de reden waarvoor

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 19 was. Heb alles dus erg bewust meegemaakt! Er komt heel veel verdriet en pijn bij kijken maar achteraf gezien is het het beste wat ons is overkomen. Eindelijk rust in huis! Als je zolang bij elkaar blijft "voor de kinderen" ben je in mijn ogen echt fout bezig! Als kind heb je donders goed door dat de relatie niet goed zit en dat neemt een hoop spanning en stress met zich mee! Ik heb mezelf voorgenomen het niet zover te laten komen! Geen 26 jaar van je leven verknallen terwijl je na een aantal jaar al weet dat je daar toch niet oud mee wil/kan worden.
Duidelijk

mn ouders zijn gelukkig ook gescheide toen ik 12 was mn vader had wat last van losse handjes en was nogal vervelend na de scheiding (ik woonde toen bij mn moeder ) tis zo erg dat ze is verhuist naar limburg maar als het niet gaat dan gaat het niet

het blijkt idd wel dat er een hoop mensen scheiden om verschillende redenen..
Het is belangrijk om er over te praten,en dat doe ik dus niet..erg dom,maar goed.
ik heb gelukkig een lieve vriend bij wie ik altijd terecht kan..

ik herken zo ontzettend veel in je verhaal....mijn vader heeft de 1/2 v. zijn leven in t ziekenhuis gelegen...een heel egoistische man...ook mijn moeder heeft na +-17 jaar voor zichzelf en voor mij gekozen wat ik achteraf de juiste beslissing vind(is ook al weer 12 jaar geleden) alleen heeft mijn vader daarna wel zelfmoord gepleegd.....vind t goed van je dat je dit hier neerzet en door allle bullshit heen leest want je uiten is t belangrijkst.....wil je meer weten (ga hier nie alles neerzetten) pb me dan maar ff.....heel veel sterkte iig voor jou en je moeder
vincent

Tja, ik heb het ook meegemaakt.

Mijn vader was zwaar alcohol verslaafd... En als hij dan is een keer bezopen thuis kwam, moesten mijn moeder en ik altijd de klappen vangen. En uiteindelijk heeft mijn moeder op aanraden van maatschappelijk werk toch besloten om voor 'ons' (mijn broertje en ik) te kiezen.

Het heeft mij jaren geduurt voordat ik helemaal over de nasleep van de scheiding heen was. 1x heeft hij zelfs bij ons ingebroken omdat ik hem niet te woord wou staan aan de telefoon.

Het is nu 10 jaar geleden, en ik heb het inmiddels allemaal wel verwerkt. Ik weet dat mijn vader een nieuwe vriendin heeft, die net zoveel zuipt als hij. Mijn moeder is wel alleen, en heeft ook geen behoefte aan iemand anders.
En tja, ik zie of spreek mijn vader ook nooit meer. Gelukkig!

Mijn ouders zijn pas net uit elkaar, gelukkig niet onder nare omstandigheden.
Ik woon nu met m'n vader en broertjes.
Best wel lastig soms, alleen maar mannen in huis.
Ik ben dan ook nog blijer met m'n vriendin dan ze half kan beseffen.

Dank je wel Vincent..Lees je PB'tje maar

Enne Tha Dancer,jij ook bedankt.
Heb jou ook een PB terug gestuurd..

Word een beetje misselijk hier!

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik negen was...ik bevatte het niet en het enige wat ik niet leuk vond is dat ik moest verhuizen en daardoor mijn vriendjes en vriendinnetjes moest missen...later kwam ik er op 13 of 14 jarige leeftijd zelf achter de rede waarom ze uit elkaar waren gegaan...
mijn moeder was vreemd gegaan...
nooit is het mij verteld...de eerste die er iets over tegen mij zei was mijn oma toen ik 16 of 17 was...
Ik weet zeker dat het vreemdgaan van mn moeder mij heeft beinvloed in mijn vertrouwen in relaties, maar nu heb ik een vriendin gevonden die ik zeker wel vertrouw..dit omdat ze meer weet van mij over dit gebeuren dan 1 van mijn exen...

t blijft gewoon KUT als je ouders gaan scheiden

Was het maar waar dat ze gescheiden waren..........

Mijn vader heeft ook van die losse handjes, en alles wat mijn vader zegt moet ook gedaan worden.........

Mijn cadeau voor mijn 18e verjaardag een rospartij...........
En mijn moeder is gewoon blind die ziet het gewoon niet of doet alsof ze gek is....

En dan zoek je je geluk maar bij vriendjes, maar dat blijken ook allemaal rotzakken te zijn, ze liegen gaan vreemd of rossen er ook nog eens overheen..........

Het leven is hard maar ik heb het maar aanvaard ik ben nu 20 ga zo snel mogelijk het huis uit, en bouw een nieuw leven op helemaal alleen

als je slecht gaat met je merk je pas wie je echte vrienden zijn
die zijn er maar weinig of helemaal niet

he superstylin" dan help ik je wel mee dan ben je tenminste niet helemaal in je uppie beetje rug dekking kan je wel gebruiken toch

Ik begrijp dat je je erg kut voelt maar om dit nou op pf te melden
???