Op
www.djbroadcast.nl staat een interview met Dj Promo online:
Door Alfred Bos
Hardcore heet een ‘fossiele’ stijl te zijn waarin telkens dezelfde scheurgeluiden worden afgedraaid over dezelfde betonnen tweekwartsmaat – ken je een hardcore-plaat, dan ken je ze allemaal. Zo niet volgens DJ Promo. Sterker, deze DJ, producer en labelbaas heeft zichzelf tot doel gesteld de grenzen van het hardcore genre zoveel mogelijk op te rekken, zonder enig wijwater in de bloedwijn te doen. En dat is hem blijkens zijn eigen releases, talloze remixen en zelf georganiseerde evenementen (onder de naam Rude Awakening) goed gelukt. In Promo heeft de hardcore wereld een scherpe criticus en tevens een fanatieke voorvechter. Sebastian Hoff (van bouwjaar 1976) was al jong met muziek bezig. Maakte met scheermesjes en plakband zijn eigen mixtapes op basis van radio-opnamen, en luisterde naar de muziek die zijn vier jaar oudere broer thuisbracht: Madonna, Duran Duran en andere midden jaren tachtig helden. Via MTV leert hij A-ha, George Michael en Prince kennen en raakt geintereseerd in hiphop. En gaat draaien en begint ‘thuisproducties’ te maken.
Zijn eerste succes oogst hij in 1997, wanneer zijn track Shut Up onder de naam Sector 8 op een Thunderdome verzamelaar wordt opgenomen. Dan al is het zijn doel te experimenteren met hardcore, op dat moment een bijzonder populaire – en typisch Nederlandse – stijl van dansmuziek die, ondanks aanvankelijke tegenwerking van de media, het tot de radio en de hitlijsten weet te schoppen: de track Gabbertje (op de deun van Swiebertje) groeit uit tot een nationaal fenomeen.
Gabber wordt zo populair dat veel hardcorefans van het eerste uur afhaken. Promo is er niet blij mee, hij wil hardcore uitbouwen tot een ‘volwassen’ stijl. Een jaar later, in 1998, biedt evenementen organisator ID&T – bekend van de uiterst populaire Thunderdome feesten en verzamel CD’s – hem de gelegenheid een eigen label op te zetten: Promo Files. Het is het opstapje naar zijn eigen, geheel onafhankelijk opgezette label, The Third Movement, dat hij in 2000 start. Tegen de VPRO zei Promo daarover: "Dat was het moment waarop de hele hardcore scene inklapte door de ontstane overkill door platen als Gabbertje. Er zat geen originaliteit meer in, geen frisheid. Maar ik was net drie jaar bezig. Een vriend en ik hadden het gevoel dat er nog wat in zat, het was nog niet over. Dus begonnen we een eigen label waarop we andere dingen uitbrengen: creatief, origineel, raar, het maakt niet uit. Zolang het ons maar wat doet."
The Third Movement heeft sinds 2000 een eigen artiestenstal opgebouwd met o.a. N-Vitral (Stefan Busku), D-Passion (Rick Gieling), Osiris (Maurice Daniluk), T-Junction (Tim Paalhaar) en de Fin Peaky Pounder. De catalogus van TTM telt inmiddels ruim vijftig releases, en er zijn verschillende sublabels. Lady Dana bracht een track via Promo uit (Ladies First, TTM 023, uit juli 2002) en er verscheen een artiestenalbum van de act Catscan Ltd., The World Is Mine (op het Catscan sublabel van TTM, mei 2003).
Over albums gesproken, Promo en The Third Movement hebben er al een flink aantal uitgebracht. Zijn vroegste werk, uit de periode 1996 tot 2002, bundelde hij op de 2CD The Worst Of Promo (2002, uit via het label The Promo Types – een speelse geest kan hem niet ontzegd worden). Dan is er het artiestenalbum Last Man Standing (Promofile, 2001). En de TTM catalogus is op CD verschenen via de verzamelaars (alle dubbel CD’s) Controlled Demolition (maart 2003), Industrial Demolition (oktober 2003) en Human Demolition (maart 2004). Dat is een indrukwekkende lijst en dan hebben we het nog niets eens gehad over zijn inmense lijst van remixen voor derden. Ook is hij – als Promo of onder pseudoniemen als Brian Acardy, Hardcore Brothers, Innerdrive en Malbolgia – op tientallen hardcore compilaties aanwezig. Luister ook naar zijn mix, gemaakt voor ID&T: Mix > 03: Rude Awakening. De laatste offshoot van de Third Movement stam is het sublabel r_AW, waarvoor onlangs de Franse hardcore jock DJ Daisy een allesvermorzelende mixcompilatie aanleverde: r_AW Essential 01. Het is typisch Promo om zo’n zet te doen: eigenwijs, avontuurlijk en compromisloos. Zonder hem zou de hardcore een stuk tammer zijn. Eén van de voorlopige hoogtepunten van zijn carrière was zijn afsluitende set op Sensation Black.
"Het was een eer om daar te mogen draaien. Pavo draaide voor me en die hield het alleen bij hardstyle, ik was bang dat iedereen weg zou rennen bij mijn eerste hardcoreplaat, maar het bleef gewoon tot het eind aan toe vol! Het mooiste vond ik dat dit een teken was dat hardcore volledig is geaccepteerd binnen de dance, zelfs de hardstylers hadden zoiets van: "Oh, we moeten blijkbaar hakken, nou ok…" En daar gingen ze met z’n allen, handen in de lucht…vlak voor het einde van mijn set was een break gepland, waarna ik nog een paar platen zou kunnen draaien. Ik gooide mijn plaat in één keer stil en heb de microfoon gepakt. Ik heb iedereen bedankt voor het feit dat ze op Sensation openstonden voor hardcore en kreeg luid applaus. Wat er dan door je heen gaat is onbeschrijflijk. De laatste vier platen heb ik echt met een gigantische smile op mijn gezicht staan draaien!! Het was echt een mijlpaal voor mij als DJ, maarja…het is nu maandag en we gaan op zoek naar de volgende uitdaging, je legt de lat toch steeds hoger!"
Het nieuwe album van Promo, Never Compromise, komt binnenkort uit via The Third Movement. Check de website van het label om op de hoogte te blijven.
---------------------------------
Het meeste weten we volgens mij wel, het stukje over Sensation is wel leuk.
