Er is geen fysiek bewijs, dus ik kan niet met zekerheid stellen dat het zo is, en jij ook niet
Vandaar dat ik altijd zeg dat X (onbewust) gewoon een agnost is.
Gelovigen kunnen met argumenten aankomen om aan te tonen dat er wel een god bestaat. Maar geen van twee kan daadwerkelijk bewijzen dat het wel of niet zo is. Een argument is namelijk niet hetzelfde als daadwerkelijk bewijs.
Het enige echte bewijs dat er wel of niet een god bestaat, zal zich aandienen op "de dag des oordeels" als men sterft. Dat maakt voor mij de hele discussie of er wel of geen god bestaat enigzins overbodig
Jawel joh, je gebruikt zelf ook constant rationele argumenten.
Als ik vraag aan je hoe je zou bewijzen dat je overgrootouders overgrootouders hadden, dan zou je ook met een rationeel argument aankomen, niet met fysiek bewijs voor het bestaan van die voorouders.
"Omdat ik er nu ben is het logisch dat mijn overgrootouders ook overgrootouders hadden, want een breuk in de keten, één voorouder die geen kinderen kreeg, zou betekenen dat de hele lijn stopt en dan zou ik niet bestaan."
Dat is voldoende, dat voldoet als bewijs, het is overtuigend, ook al heb je geen direct empirisch bewijs voor die mensen in kwestie.
De argumenten vóór het bestaan van God zijn in mijn mening veel overtuigender dan argumenten tégen.
Stel dat je niet weet wie je opa is, en er staan dertig oude mannetjes voor je, met allemaal wel wat gelijkenis qua uiterlijke kenmerken, is het dan genoeg bewijs voor jou, als ik iemand aanwijs, en zeg dat is 'm? Zou je mij geloven? Of doe je toch liever een dna test, of spreek je met de man? Wil je geen tastbaar bewijs?
Stel dat je niet weet wie je opa is, en er staan dertig oude mannetjes voor je, met allemaal wel wat gelijkenis qua uiterlijke kenmerken, is het dan genoeg bewijs voor jou, als ik iemand aanwijs, en zeg dat is 'm? Zou je mij geloven? Of doe je toch liever een dna test, of spreek je met de man? Wil je geen tastbaar bewijs?
Maakt het dat niet juist enorm belangrijk?
Dat is het punt niet, het punt was dat jij weet dat je overgrootouders ook overgrootouders hebben gehad, puur op basis van een rationeel argument.
"Ik besta hier nu, omdat ik 2 ouders heb en dat geldt ook voor mijn ouders, geldt voor hun ouders, enz."
Het zou immers onlogisch zijn als je zou stellen dat jij bestaat, maar dat je geen ouders hebt en nooit gehad hebt,
Dat is een rationeel argument dat voldoende is om te bewijzen dat je overgrootouders ook overgrootouders hadden.
Ik pak extra zo'n voorbeeldje, met overgrootouders van je overgrootouders, omdat het ver weg is.
En jij dus geen foto's van die mensen hebt, er zijn geen graven meer te vinden, waarschijnlijk ken je hun namen niet eens, enz.
Je hebt geen enkel tastbaar bewijs (buiten jezelf) dat ze bestaan hebben.. maar je weet dat ze er waren, omdat je dit kunt aantonen door erover na te denken; door een logisch argument te vormen.
Aan de hand van dit voorbeeld kun je niet weten wie die mensen waren, wat ze voor werk deden, hoe ze eruit zagen, enz.
Maar het gaat erom dat je kunt geloven dat ze bestonden zonder daar fysiek bewijs voor te hebben.
Dit is hoe mensen constant bezig zijn, mentaal.. door hun verstand te gebruiken, door logica toe te passen.. je hebt niet voor alles empirisch bewijs nodig om te geloven dat het waar is.
Dus dit is een mooie oefening; het verzinnen van redenen voor waarom die dieren zouden kunnen bestaan en redenen die het tegenovergestelde doen en dan kijken wat overtuigender is.
Ikzelf ben het fysieke bewijs dat ze bestaan hebben
Nee, je bent het bewijs dat ''iets'' bestaan heeft dat jouw (in)direct tot bestaan heeft kunnen brengen, niet perse degene waarvan verteld wordt dat het jouw overgrootouders zijn.
Reageer later op de rest, dit sprong er voor mij nu even uit.
Want? Ik ben benieuwd waarom je dat vind. Ik zal je daarna antwoord geven.
Ikzelf ben het fysieke bewijs dat ze bestaan hebben, anders had ik er tenslotte niet kunnen zijn.
Ikzelf ben het fysieke bewijs dat ze bestaan hebben, anders had ik er tenslotte niet kunnen zijn. Jij op jouw beurt, zou dan kunnen zeggen dat jij er bent dankzij God, en jij daar het fysieke bewijs van bent. Welke waarschijnlijkheid lijkt je groter?
Derhalve komen we nog steeds op hetzelfde uit als wat ik in het begin al zei. Agnost.
Nee, je bent het bewijs dat ''iets'' bestaan heeft dat jouw (in)direct tot bestaan heeft kunnen brengen, niet perse degene waarvan verteld wordt dat het jouw overgrootouders zijn.
Het is maar net waar je in wilt geloven. Totdat het bewijs er is toch? Zonder bewijs zul je je altijd blijven afvragen of hij wel of niet heeft bestaan. Je kunt veel redenen vinden, en de ene reden zal meer valide voor je zijn, dan een ander. Tis maar waar jij het meeste in gelooft. Loch ness is in vergelijking met God nog makkelijk te onderzoeken. Maar goed, stel dat uit 80% van alle redenen blijkt dat hij niet bestaan heeft, dan heb je nog altijd die 20% kans, en dan? Dan is de waarschijnlijkheid groter dat hij nooit bestaan heeft dan wel, maar je weet het niet zeker. Zou jij dan volledig afgaan op die 80%? Of pas als het 100% bewezen is?
Het is maar net waar je in wilt geloven. Totdat het bewijs er is toch?
Uitspraak van Kleintjeop zondag 13 april 2014 om 20:24:Ikzelf ben het fysieke bewijs dat ze bestaan hebben, anders had ik er tenslotte niet kunnen zijn.
Dat is een rationeel argument, wat het hele punt was
Je kunt je voorouders immers niet waarnemen of observeren.
Je gebruikt dus een rationeel argument; omdat ik er ben moeten zij er geweest zijn.
it's all GD
Omdat het gaat over waar je mogelijk eindigt; je plek in het hiernamaals.
Is dat niet belangrijk?
Ja maar ik poogde niet te bewijzen dat God bestaat, dit was slechts een voorbeeldje van hoe jij iets simpels en voor de hand liggend gelooft op basis van logische argumenten en er geen direct empirisch bewijs voor nodig hebt.
En als ik heel eerlijk ben, was ik liever geboren als een gelovig persoon dan een ongelovige. Ik vind het idee dat er een God bestaat, die alles tot in de puntjes heeft gecreeerd, die voor je zorgt, je beschermt, tot wie je kan spreken in nood, de enige die jou kan beoordelen, het hiernamaals enz vele malen mooier dan het deprimerende nihilistische beeld dat ik van de wereld heb.
Ik geloof niet in een hiernamaals, dus voor mij niet.
Voor mij is het zo overduidelijk dat er geen god is, dat ik iets tastbaars nodig heb
Echter, kan ik niet bewijzen dat er geen god is. Ik heb geen fysiek bewijs, en daarom vind ik agnost het enige goede antwoord.
Is echt ziek spul. Snap niet dat mensen zoiets zichzelf gaan toedienen. Dan moet je wel heel ver heen zijn.
En dat zijn ze ook. Tering, wat een milieutje.. maar ja, rusland he...
Het verschil is dat het geloof in het bestaan van Allah geen fysiek bewijs vereist.
intelligent buitenaards leven
Mijn logica is dus niet "flawed" enkel onbegrijpelijk voor jou
Daarnaast ik geloof niet in intelligent buitenaards leven, ik neem het statistisch voor waar aan. Een verschilletje
Andersom juist; jij begrijpt de rationele redenen niet, jij denkt dat alleen fysiek bewijs telt, jij snapt het niet, jouw logica is flawed.
Hier doe je net het omgedraaide, hier geloof je iets (accepteer je iets als waar) op basis van non-fysieke bewijzen (kansen).
Flawed dus.. jij begrijpt het blijkbaar niet, das jouw probleem, kan ik niks aan doen.. uitleggen heeft geen zin, dat heb ik al gemerkt.
Rationele argumenten gelden niet om iets fysieks te bewijzen.
God bestaat, fysiek of bestaat niet.
Je kan met rationele argumenten komen, die tonen niet tastbaar aan dat iets bestaat.
Ik kan puur een mening ergens over hebben.
Dat is jouw geloof in Allah ook, een mening die je toevallig deelt met een paar miljard andere mensen.
In dat gebeuren sluit ik me helemaal aan bij de Islam.
Maar dan zie ik het morgen ochtend wel, dan haal ik hem meteen binnen voor morgen avond.
Het is een volkomen acceptabel, logisch bewijs.. jammer genoeg ontgaat de prachtige simpliciteit ervan menige mensen.
Daar was gisteravond nog iets interessants over op TV, bij Brandpunt:
http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1410787
Begint bij 11:25
Is dat niet enigszins in conflict met je positie betreffende God?
Als je agnost bent en dus geen standpunt inneemt betreffende het bestaan van God, sluit je Zijn bestaan dus niet uit.
Als je dat niet kunt uitsluiten volgt automatisch de vraag van het hiernamaals, want als God bestaat, dan bestaat er leven na de dood, aangezien dit in elke religie terugkomt.
Als het overduidelijk is (voor jou) dat God niet bestaat kun je jezelf moeilijk tot de agnosten rekenen, toch?
Je eisen vormen hier een obstakel; je verlangt tastbaar bewijs, en mijn hele punt was (wat je naar eigen zeggen begrepen had), dat we niet altijd en overal tastbare bewijzen voor nodig hebben om tot conclusies te komen.
Denk dat veel mensen hier het daar eens mee zouden zijn.
Maar goed, slaap lekker.
En dus is het irrationeel om te beweren dat het universum zonder een externe veroorzaker (oftewel; zonder n Schepper) in het bestaan kon komen.
Je kunt dus niet eens beweren dat we niet weten of iets zonder oorzaak in t bestaan kan komen.
Dit is waarom ik geen agnost ben en waarom agnosticisme niet het goede antwoord kan zijn.
Atheïsme is al helemaal uitgesloten.
Het enige wat de heldere geest kan accepteren is dat het universum in het bestaan moet zijn gebracht door iets 'anders', en zo is het geloof in een Schepper de enige acceptabele uitkomst wat mij betreft.
Fysiek bewijs voor het bestaan van God vragen is onnodig; je kunt dat wat het fysieke overstijgt natuurlijk niet aanwijzen.
Wat fysiek is, bestaat in dit (in het bestaan gebrachte) systeem (het universum) en aangezien God noodzakelijk bestaat, los van ruimte en tijd, is het irrationeel om tastbaar bewijs voor Zijn bestaan te eisen.
De positie van de atheïst verliest alle geloofwaardigheid hier en alsnog vasthouden aan dit absurde idee dat het universum uit niets en door niets in het bestaan kwam is blind geloof.
Waar vragen gesteld worden verwachten we antwoorden en deze vragen en conclusies simpelweg maar negeren is niet wat men zou verwachten van (naar eigen zeggen) rationele mensen.
Dus sorry Kleintje en Reckoner, maar voor zover ik in staat ben over zulke dingen te oordelen, houdt de hele discussie hier op, in jullie nadeel.
Daarnaast is de uitkomst van dit argument dat er een scheppende entiteit bestaat, zonder nog iets te zeggen over zijn moraliteit en andere eigenschappen ervan. Kan je deze met net zoveel vertrouwen beargumenteren, of is dit minder onomstotelijk?
Vervolgens kom je uit op de vraag welke openbaring nou de juiste is (als zo'n entiteit al middels openbaringen zou werken).
Hmmmm... het kalam argument is niet bepaald onomstotelijk bewezen binnen academische kringen, dus misschien is je absolute vertrouwen hierin iets te voorbarig... natuurlijk is dit an sich geen argument tegen kalam, maar weet je absoluut zeker dat je vertrouwen echt terecht is?
Daarnaast is de uitkomst van dit argument dat er een scheppende entiteit bestaat, zonder nog iets te zeggen over zijn moraliteit en andere eigenschappen ervan. Kan je deze met net zoveel vertrouwen beargumenteren, of is dit minder onomstotelijk?
God (als het concept) is nooit subjectief, dus als God de basis is voor menselijke moraliteit is het altijd objectief en bindend, omdat het juiste concept van God menselijke subjectiviteit overstijgt.
Hoe kun jij een argument (betreffende moraliteit) tegen God formuleren, terwijl God in je argument al een objectieve basis voor moraliteit is?
Hoe ik het zie is het waterdicht, ik heb veel gelezen aan tegenwerpingen hierop en niks is overtuigend genoeg om me te doen twijfelen eraan.
bijvoorbeeld dat homoseksualiteit goed is