Wat voor mij altijd een mindfuck is, is dat reproductie in de eerste levensvormen deel moet zijn geweest van zo'n organisme.
De mogelijkheid om te reproduceren (aseksueel in eerste instantie), zodat de soort niet uitsterft als het individu dood gaat, wat onvermijdelijk is.
Er zou geen leven bestaan als reproductie niet meteen aanwezig was.
Een identiek kopie of een soortgelijk genetisch kopie van zichzelf maken zonder genetisch materiaal te ontvangen van een ander individu.
Zelfs met hedendaagse, geavanceerde wetenschappelijke kennis is het (naar mijn weten) vooralsnog niet gelukt om "leven uit niets te maken".
Ze komen in de buurt ervan, maar er is nog niet echt sprake van een levend organisme maken uit 'niets' (niet-levende materie).
Dat leven ooit ergens een begin moet hebben gehad is duidelijk, waar en wanneer dat was.. raadsel.
Er zijn aanwijzingen dat er op aarde, zo'n 3,6 miljard jaar geleden, prokaryotes bestonden; simpele organismen.
Misschien kwam leven op aarde dmv boliden uit de ruimte, of misschien ontstond het hier op aarde gedurende die tijd.
Hoe dan ook, 3,6 miljard jaar is ontzettend vroeg, gezien de aarde slechts 1 miljard jaar ouder dan dat is.
Leven verschijnt, en overleeft, tot nu.. wat betekent dat al het leven op aarde terug is te leiden tot die vroege fase en dat reproductie aanwezig was.
Misschien ontstond leven hier en daar, door de tijd heen, meer dan eens, maar misschien bezaten niet alle organismen de mogelijkheid om zich aseksueel voort te planten.
Ook vreemd.. waarom is er maar 1 levensboom en niet 2 of 3 of 200?
Waarom ontstaat leven niet willekeurig, net zoals het toen ontstond; hele nieuwe levensbomen toevoegend aan het leven op aarde, ongerelateerd aan elkaar, evolutionair gezien.
Never happened.
Er bestaan veel takken in de familieboom van leven op aarde die lang uitgestorven zijn, hele groepen organismen die we zouden zien als vreemd en onherkenbaar, maar allen zijn gerelateerd aan elkaar.
Waarom zou reproductie deel zijn van een simpel organisme?
De vraag over bewustzijn en zelfbewustzijn (en ik denk dat zelfbewustzijn eerst komt), is interessant.
Heeft het er iets mee te maken?
Zouden eencellige organismen zich bewust zijn van zichzelf?
Bewust zijn van hun eigen vergankelijkheid?
Waarom is reproductie deel van zo'n vroeg organisme?
Wat is het doel?
Misschien domme vragen als je dit aan de juiste mensen voorlegt, maar ik ben geen expert in biologie.. kan er alleen bij stilstaan en kijken wat anderen ervan denken.
Reproduceren is een antwoord op een probleem, een middel tot een doel.
Om uitsterving vd soort te voorkomen, simpel.
Maar dat is met het oog op de toekomst, en met de realisatie dat de dood onvermijdelijk is voor een individu en mogelijk voor een soort.
Dit lijkt weer te wijzen op bewustzijn, maar waar ligt dat bewustzijn?
Wie is zich waar precies bewust van?
We weten dat wij ons bewust zijn van onze mortaliteit en dat we de capaciteit hebben om na te denken, vooruit te kijken, enz.
Maar heeft een vis dat ook?
Heeft een bacterie dat?
In mindere mate dan, ongetwijfeld, áls het er al is.. wie opende de mogelijkheid ertoe?
De fysieke mogelijkheid om cellen te delen, kopiëren, enz.
Het organisme zelf?
Of misschien is dit bewustzijn wat we zoeken extern te vinden.. wat ons weer naar God leidt.
De kenner, de willer, de architect, de meester-bouwer en onderhouder.
Hmm..