en.. hoe was het?
Leuk, tof, zeker voor herhaling vatbaar!
Wie: Daantie en ik
Wat: een zegel getest op 25I-NBOMe en 25C-NBOMe
Waar: Mijn kamer in een studentenhuis
In eerste instantie ging ik er vanuit dat er LSD op de zegels zou zitten, helaas bleek dat niet het geval te zijn. Het blijkt om een combinatie van 25I-NBOMe en 25C-NBOMe te gaan. Na even wikken en wegen toch besloten om er eentje te gaan consumeren.
14:15 - Na lekker uitgeslapen te hebben, hebben we boodschappen gehaald, ontbeten en Daantie z'n playstation aangesloten. Nadat hij in de bovenstaande 2 reportjes had gelezen waarin mensen aan het gamen waren, wilde ook hij dat graag uitproberen. Maar 14:15 dus een zegel tegen mn tandvlees geplakt. Daantie had hem, zoals hij al aangaf, onder zijn tong. Na nog geen 2 minuten voelde ik iets vreemds. Het begon te tintelen in mn mond. Toen herinnerde ik me iets over de chemische smaak en de verdovende werking. Nou, dat klopte zeker.
14:45 - Wow, hij overvalt me. Normaal gesproken beginnen mijn trips eerst met een hevige bodyload, maar dat is dit keer niet het geval. Ook begint het meestal niet 30 minuten na inname. Ik zit te gamen en stop het spel even, ik snap er vrij weinig van. Daantie vindt dit erg grappig. Na even diep adem te halen besluit ik verder te gaan.
15:00 - Ik geef het op, kutspel. 15 min geleden was het moeilijk om mij op het spel te concentreren, maar nu wordt mijn aandacht opgezogen door alle andere dingen in mijn kamer. Wat een heerlijk spektakel aan visuals. Daan wilt graag nog wel even gamen. Ik ga liggen op bed en besluit even muziek te gaan luisteren. Al die herrie uit de tv hoef ik even niet te horen. Op dit moment beseft ik dat dit stofje geen LSD is, en ook geen 2C'tje. Het gevoel en de visuals zijn weer totaal anders. Tuurlijk lijkt het ergens wel op elkaar, maar aan de andere kant is het weer zo verschillend. Constant voel ik een vreemde tinteling door mn lijf gaan, die heel prettig aanvoelt. En de visuals, wow, daar zijn geen woorden voor. De snelheid waarmee de patronen over mijn muren schieten zijn ongekend. Alsof er heel veel kleine, inieminie visjes door een oceaan schieten. Of, het leek enigszins ook wel op een weerkaart. Zo'n kaart waarop alle luchtstromen een beetje random, maar juist ook doelbewust een kant op stromen. Allemaal door elkaar heen. Op dat moment bedenk ik me dat ik niet moet gaan verzinnen hoe ik deze visuals kan uitleggen, maar gewoon moet genieten van dit spektakel. Gewoon genieten.
15:30 - Daan besluit ook te stoppen met gamen. Hij komt naast mij op bed liggen en bevestigd dat de muren waar ik naar kijk inderdaad mooi zijn. Samen liggen we te genieten en te praten over deze zegels. Waarin lijken ze op andere drugs, waarin verschillen ze juist weer. Ineens bedenken we dat het eigenlijk wel erg koud in mijn kamer is. Het raam staat al 1.5uur open. Eigenlijk merk ik niet eens dat het koud is, maar ik zie dat ik kippenvel heb.
15:45 - Het plan ontstaat om te gaan douchen. Ik twijfel hier een beetje over. We zijn in een nogal lacherige bui, en zie zo al dat op de een of andere manier de hele badkamer blank staan. Ik weet dat het huisgenootje dat boven bij mij op de etage woont weg is en voorlopig niet thuis komt, maar van het meisje beneden heb ik geen idee. Na 5 minuten zijn we eruit, we gaan douchen. We hadden beide nog nooit gedoucht tijdens een trip, ik vond het ook wel een beetje spannend. In de douche voelde ik me veels te groot voor de cabine. Alsof ik in een soort poppenhuis stond. Maar het warme water voelde heerlijk aan. Ik had een nogal sterk ruikende douchegel meegenomen, de geur was fantastisch. Ook voelde het heel erg fijn om elkaar in te smeren. We stonden te kraaien van plezier onder de douche. Wat een feestje was dit zeg

Ineens werd het me allemaal iets te warm en te benauwd en wilde ik er weer graag uit. Ik had ook het idee dat we al een half uur onder de douche stonden, dus het was wel weer genoeg geweest. Afdrogen was lastig. Beide voelden we nou niet echt of we nog nat of droog waren. Net als dat ik niet voelde dat ik het koud had. Vreemde dingen zijn dat altijd. We trokken onze badjassen aan en gingen terug naar boven. Hier kwam ik erachter dat we 20 min geleden pas naar beneden waren gegaan om te gaan douchen. Waarschijnlijk hadden we dus geen 10 min onder de douche gestaan
16:05 - We liggen weer lekker op bed en besluiten de tv even aan te zetten. Het journaal is bezig. Angela Merkel dr gezicht neemt onwerkelijke vormen aan. We begrijpen vrij weinig van het journaal, dit ook omdat we er allebei door heen zitten te praten. Maar alsnog, de nieuws items lijken echt heel vreemd. We beginnen een beetje te zappen, maar eigenlijk irriteer ik mij ongelofelijk aan de tv. Alle reclames zijn vreemd en raar. Het licht van de tv irriteert me ook.
16:20 - Zo, de tv is uitgezet. Wat een rust is dat. We liggen weer samen op bed en besluiten allebei even muziek te gaan luisteren. Zo liggen we naast elkaar, allebei met onze oortjes in, te genieten van dit mooie spul. Ik bedenk me hoe gelukkig ik ben met Daantie, hoe gelukkig ik ben dat we samen zulke dingen kunnen doen, en hoe fijn het eigenlijk is dat we nu tijdens een trip ook allebei even ons eigen momentje hebben. Ik ben gelukkig

Ik lig te kijken naar mijn plafond, en ben ineens niet zo blij met de tshirts die hier hangen. Ze belemmeren mijn visuals. Ik vraag aan Daan wat hij hier van vindt. Zal ik ze weghalen? We beginnen te praten. Over de tshirts, wat ze voor mij betekenen. Wat voor herrinneringen eraan zitten. Dit is fijn. De gesprekken die we hebben, en de herinneringen die naar boven komen zijn goed. 1 van de shirts komt van de avond waarop ik voor het eerst drugs gebruikt heb besef ik me. Wat een mooie dingen heb ik sindsdien meegemaakt zeg. En zo gaan onze gesprekken ineens alle kanten op. We hebben heel veel lol samen, ik lig telkens te huilen van het lachen.
17:15 - 'Kom, we gaan naar buiten' zeg ik! De bomen die ik door mijn raam kan zien, lonken me. Maar op het moment dat ik dat zeg besef ik me dat ik moe ben en totaal geen zin hem om mezelf aan te kleden ed. Dus gelijk daarop zeg ik 'Nee, eerst nog even liggen, ik ben moe'. Daantie moet hierom lachen. Lekker typisch weer, zeggen dat we naar buiten gaan maar eigenlijk zelf niet willen. Dan bedenk ik me ook dat we nu alweer bijna een uur liggen te kletsen, terwijl we eigenlijk even een moment voor ons zelf wilden hebben. Jammer toch eigenlijk weer. Altijd aan het einde van een trip bedenk ik me, volgende keer ga ik mezelf even afzonderen. Even mijn eigen muziek, mijn eigen gedachten. Maar het kom er nooit van. Nouja, volgende keer beter dan maar. Volgende keer gaan we hier echt de tijd voor nemen! (Al weet ik nu alweer dat dit waarschijnlijk niet gaat lukken..)
17:30 - De voordeur slaat dicht en iemand komt de trap op gestampt. Ik schrik, mijn huisgenootje is thuis. Fuck. Ze weet dat ik drugs gebruik, zelf heeft ze wel eens mee getript zelfs. Maar ze is er helemaal klaar meer, en vindt ook dat ik veel te veel gebruik. Zelf ben ik het hier totaal niet mee eens, maarja. In zo'n discussie waarin niemand gelijk krijgt heb ik nu absoluut geen zin. Ze weet ook niet dat we nu aan het trippen zijn. Een ongemakkelijke stilte valt als ze boven komt. Daantie en ik liggen allebei in onze badjassen op bed, een beetje vreemd op dit tijdstip van de dag. Gelukkig gaat ze haar zo goed als gelijk haar kamer in. Ik weet niet of het komt doordat zij er nu is, maar ik merk dat mijn trip ook wel aan het einde komt. Iets abrupter dan gedacht.
18:00 - Mn huisgenootje gaat weer weg. Daantie en ik zitten een beetje in een afterflow, om het zo maar te noemen. Echt trippen doen we niet meer, maar het is er nog wel. We beseffen ineens dat het 'pas 18uur is', terwijl we het idee hebben dat er echt al een hele intensieve dag opzit. We trekken plan voor vanavond. We gaan nog naar wat vrienden toe. Daantie gaat de keuken in om de ham met meloen te maken die we hebben gekocht. Het duurt allemaal wat lang naar mijn idee, maar het is het wachten waard. Wat is dat lekker zeg, ongelofelijk! Na een hoop gedoe van aankleden, bedenken of we op de fiets of met de bus gaan, of we nog wat willen eten ed, (dat duurt zo'n 1.5uur) zijn we dan klaar om te gaan. We verlaten mijn kleine kamer van 3 bij 4 en gaan dan toch eindelijk even naar buiten.
19:30 - Ik ben er van overtuigd dat ik klaar ben met trippen, ik voel me ook geen gevaar op de weg oid omdat ik nog onder invloed zou zijn. In de spiegel zag ik wel dat mijn pupillen nog wel groot waren, maar daar was het ook wel mee gezegd. En toch, nu ik buiten ben, lijken de kleuren van alle bomen anders dan normaal. Ik zeg tegen Daantie dat ik het jammer vind dat we niet naar buiten zijn geweest. We besluiten om binnenkort nog maar eens van deze herfstkleuren te genieten. Het fietstochtje doet me goed, en ik geniet. Ja, het was weer een geslaagde trip.
