Dark
Moments on
Tour
Datum: 15 - 06 - 2014
Hoeveelheid: 100 mg Changa DMT
Tijd: 02.00u
In alle rust de pijp gevuld met changa DMT, voor het eerst dat ik geen muziek aan had staan tijdens het trippen. Hoewel ik het normaliter altijd wel fijn vind in het begin als soort van houvast, totdat de muziek gewoon vast lijkt te slaan en een herkenbaar nummer compleet oplost in onbegrijpelijke tonen.
Zoals altijd komen toch wel weer de zenuwen lichtelijk op wanneer het punt daar is, maar deze keer ging het roken bijzonder goed. De pijp vulde zich met rook en ik bleef maar inhaleren. Ik hield het zo lang als mogelijk in - blies het uit en nam vervolgens nog een 2e hele diepe hijs uit de pijp. Ondertussen vertroebelde mijn complete beeld en werd mijn lichaam steeds slapper, terwijl de herkenbare warme gloed mijn lichaam deed ontspannen. Nog 1 hijs voor ik echt weg zou zijn,.. Ik inhaleerde maar merkte dat ik de rook al niet meer kon binnenhouden... En weg was Dennuzzz.
Daar was 'ik' .. Weer in de herkenbare wereld van de DMT. Voor zover mijn bewustzijn rijkte kwam de omgeving mij bekend voor, alsof je lang ergens niet bent geweest en dan weer op een bepaalde plek komt. Een warm welkom door verschillende entiteiten welke zich om mij heen begaven. Ook verschillende hoekige vormen welke niet zo-maar een hoek of cubus waren maar ook zeker een soort persoonlijkheid hadden 'begroetten mij', althans dat gevoel had ik... De wereld nam steeds meer hoeken aan totdat op een gegeven moment ik meer naar een soort van punt leek te kijken.
Binnen deze hoek bevond zich aan de linkerkant de warme vrolijke wereld en aan de rechterkant vormde behoorlijk duistere en donkere entiteiten, iets wat mij wel bekend voor kwam (die splitsing tussen 'goed' & 'kwaad') maar meestal leek het zich achter een soort van glazige ruimte te bevinden. Ditmaal niet.. In minder dan tijd kan doen laten beseffen verdween mijn complete linkerkant van het gezichtsveld en bleef slechts nog de hoek over met aan de rechterkant het duistere.. *wat is hier gaande???*.. de perceptie veranderde en plots bevond ik mij in deze hoek wat ineens aan een cockpit in een vliegtuig deed denken.
Een klein moment dacht ik de controle te hebben en ook deze te kunnen uitoefenen. Zo snel als de omgeving veranderd tijdens een gemiddelde dmt-trip, zo vlot leek ook deze 'space shuttle' te gaan. Recht naar beneden waarna het beeld alsmaar donkerder werd en ik diverse dimensies passeerde totdat ik plots eindigde in een kring waar alles wel heel duister was.. Weinig kleur, grauw en emotieloos.
Ik was compleet verbaasd, niet eerder had ik dit ervaren met DMT.. Zeker niet in deze mate. 'Donkere' entiteiten vormde een kring om mij heen en het leek alsof er kadavers tentoon werden gesteld. Een weinig opbeurende omgeving... Ik was eigenlijk met stomheid geslagen en de omgeving was al donker, toen de trip afnam vervaagde deze omgeving dan ook.
Zo nu en dan werd ik wel weer omringt door gelukkig ook positieve entiteiten, al leken deze ook te worden beinvloed door alle duistere entiteiten.
De trip nam af in de mate dat ik me weer bewust was dat ik ook nog ergens gewoon in een kamer op een bank lag.. Heel even kwam het moment in me op om te proberen mijn ogen open te doen (ik weet niet of dit toen mogelijk was geweest), maar besefte dat de trip wel zo bizar was dat ik 'graag' tot het einde daar wilde blijven om te zien of er ook verdere boodschappen naar boven kwamen. Helaas, de trip vloeide langzaam weg waarbij uiteindelijk letterlijk gelukkig nog wel licht in de duisternis te zien was in de zin van lichtgevende entiteiten welke vrolijkheid uitstraalde. Echter was ik wel zo diep gegaan dat deze nog beinvloed door de omgeving eveneens niet in staat waren de warmte en vrolijkheid uit te stralen als dat ik normaal bij de DMT-entiteiten ervaar.
Eenmaal terug in mijn kamer ervaarde ik vreemd genoeg wel de warme afterglow dat je lichaam heeft na een stevige trip op DMT. Ik was wel echt met stomheid geslagen dat dit ook mogelijk was. Niet eerder had ik dit ervaren met DMT.
Verklaring voor deze trip 'down into Satans hole' (ipv Down into the Rabbithole)? Ik ben de afgelopen tijd behoorlijk druk geweest met uiteenlopende dingen (voornamelijk leuke dingen, maar evengoed wel inspannende zaken welke mijn energie aardig hebben opgebruikt). Het 'ruimteschip' waar ik heel even controle over leek te hebben welke vervolgens met een noodgang het diepe in storte koppelde ik later aan het feit dat door alle druktes mijn blowgedrag weer wat toenam. Als een soort van 'controle' over een situatie die eigenlijk vereist dat je handeld met de stress - en niet de zorgen laat opgaan in rook. Niet zorgwekkend, maar wel weer een aantal dagen achter elkaar. Meestal volgt zich dat wel door een moment van bezinning dat je je afvraagt "Waarom is dit dag nr. 6 op rij dat ik zo nodig moet blowen?" Nu werd dit wel heel visueel zichtbaar door de DMT. Het lijkt wat chaotisch zo, en komt misschien over dat ik niet lekker in mijn vel zit. Dat is zeker
niet het geval, maar het is gewoon weer even tijd om een pas op de plaats te maken en de middelen juist te laten liggen, ipv denken de ontspanning te kunnen vinden door meer te blowen. Had ik dit inzicht ook kunnen krijgen zonder de trip? Natuurlijk, geen enkele twijfel. Grappig is echter wel dat bij veel middelen je beeld 'vertroebeld'. Neem je pep dan heb je je energie weer terug voor je gevoel, rook je een joint dan valt het nadien met de stress ook wel weer mee.
Psychedelica laat echter niet met zich sollen, na vannacht is duidelijk dat DMT dat ook niet doet.
Heeft het me afgeschrikt voor een volgende keer? Absoluut niet. De meest zinvolle trips die ik heb ervaren waren altijd nog de zwaardere trips, hoewel DMT de boodschappen niet zo duidelijk weergeeft als bijvoorbeeld LSD of paddestoelen.
Het contrast met het goede en kwade geeft wel weer de kracht van het positieve weer. Zou alles alleen maar positief zijn - dan vormt dat de baseline en verliest het zijn waarde. Door de negatieve kanten (van een trip) wordt de waarding voor het positieve alleen maar sterker.
Deze balans maakt het dan ook dat deze helse trip niet in die zin negatief is - maar in zijn totaliteit volledig waard was om te ervaren.
Peace.